Archives for: August 2008

    31-08-08

      21:35:00, by S p r k .   , 1048 words  
    Categories: Categorie-loos

    Living La Vida Loca (come on!)

    Meer over Valencia... We gingen vrijdag al supervroeg vliegen, rond een uur of half 7, vanuit Eindhoven, dus ik ben de avond ervoor maar bij Kris blijven slapen, dat had hij heel lief aangeboden. Eerst werd om een uur of 18:00 uur Poekie opgehaald. Het was niet echt een emotioneel afscheid, ze gaat nu immers bij Obbie wonen en daar zal ik heus met enige regelmaat over de vloer komen (mooi huis trouwens!). En mocht het bij Obbie niet werken, dan geven we d'r gewoon een spuitje en wordt ze in een actiepose opgezet. Ook mooi. Of misschien laat ik er wel van die teddyberenvulling in doen. Of ik bouw er een hervulbaar kruikje in, ik weet het nog niet echt. Maar mogelijkheden te over.

    Goed, toen naar de verjaardag van Emil, wat heel gezellig was, en daarna door naar Utrecht. Ik vind Utrecht Centraal nog steeds flink onlogisch en als er ooit iets gebombardeerd wordt mogen ze wat mij betreft daar beginnen zodra ze Flevoland gehad hebben.

    We moesten supervroeg op om op tijd naar het vliegveld te gaan. Niet naar Schiphol, maar naar Eindhoven. Een soort van busstation maar dan met vliegtuigen, waar Ryanair vandaan vliegt. Een beetje een IKEA-achtig interieur met donkerblauwe stoelen met gele hoofdsteunen en er werd hele superhippe muziek gedraaid voordat we opstegen (nee het was echt superirritante muziek met reclame erdoorheen). Zodra we geland waren werd er een jingle gedraaid dat 80% van Ryanair vluchten op tijd landt. Hiep hiep hoera.

    Het hotel was manisch. Donkerbruin met paars is gewoon echt een hele goeie kleurcombi, we hadden een hele relaxte goedwerkende airco en de badkamer was ook erg sjiek. En in het hotel draaiden ze cht hippe muziek, zoals Herbert en van die Supperclub muziek.

    We gingen al snel lunchen met aqua de Valencia (jus met eh.. wijn ofzo) en tapas. Ik hou van tapas, en na mijn bezoek aan Pata Negra in Oost dacht ik dat ik dat nooit meer zou zeggen. Maar goed, hier werd het brood ook geserveerd met echte aoli en niet met knoflooksaus uit een flesje. Er waren ook dadels met bacon eromheen. Ik ga deze week een dag vrij nemen om die dingen ook te maken.

    Na de lunch hadden we de werkbespreking waar het hele uitje om draaide. Ook dikke prima. Collega Wijnand (,,Ben je ook homo als je weleens een gast in z'n kont neukt?") had een Starbucks ontdekt en wist me aan te moedigen om er ook iets te halen. Ik weet niet hoe, maar het is me gelukt om een grote beker te kopen waar precies 0% koffie in zat :) Oh en ze hadden er ook hysterische cheesecake: framboos & witte chocolade dulce de lece en nog meer. Ik vond het heel fijn en ik vind het jammer dat ik pas op het vliegveld op de terugweg bedacht dat het heel leuk zou zijn om, wanneer ze je naam vragen, iets op te geven als 'kwartjeshoer'.

    Die avond zijn we hysterisch lekker gaan eten, weer tapas, weer zonder knoflooksaus uit een flesje. Er waren allemaal lekkere gerechten en een gezellig obervrouwtje die bijzonder goed reageerde als ik 'te quiero mucho' tegen haar zei (dat is een heel beleefde manier om bedankt te zeggen). De wijn was ook prima. Mijn tafelgenoten zeiden dat ik 2 flessen heb leeggedronken, ik hou vol dat het maximaal 2 zuinige glaasjes waren en dat het absoluut niet nodig was om te zeggen dat ik die avond 'kankerlam' de straat op ging, terug naar het hotel. Af en toe voelde ik een stevige hand op mijn schouder om te zorgen dat ik wel gewoon recht bleef lopen en niet zou struikelen over een raar geplaatst straatpaaltje. Wederom; zoveel kan ik nooit gedronken hebben, getuige het feit dat ik berhaupt nog kon lopen.

    Oh en dan is er nog een raar verschijnsel in Valencia; de straatverkoper. Er zijn dus bijzonder weinig cht gekleurde mensen op straat, en de paar gekleurde mensen die rondlopen verkopen allemaal speelgoedkonijntjes met bewegende oren, sombrero's, aanstekers, zonnebrillen met lampjes en megafoons. Ik zag de volgende dag een gekleurde meneer zonder merchandise en ging er automatisch vanuit dat hij vast een ochtendje vrij had.

    De volgende dag zijn we even gaan winkelen en heb ik en nieuw paar Crocs gekocht. Deze zien er IETS minder uit als echte Crocs, ze hebben namelijk geen gaatjes aan de bovenkant. Toen gingen we naar het strand. Ik had al een jaar niet meer gezwommen en ik was al veel langer niet meer naar het strand geweest. Eigenlijk was het heel superfijn. De zee was een soort permanent golfslagbad en er stond een fijn briesje enzo. Superchill. Maar helaas, het stranduitje had ook een keerzijde: natte lange zwembroek, een beetje opgedroogd zeewater (dus eigenlijk gewoon zout), tegen elkaar schurende benen en dan een flink stuk lopen. Dat zorgde voor een soort rosbief-achtig huidoppervlak dat bij iedere stap die ik zette erger werd.

    Gelukkig gingen we snel daarna lunchen en liep er een heel prettige ober met een grote neus rond. Ik wilde nog 'te quiero mucho' tegen hem zeggen toen we weggingen, maar hij was niet echt meer in de buurt. Daarna nog meer gezwommen en toen in een soort deportatiebus terug naar de stad. Die avond geen culinaire hoogstandjes maar een soort restaurant van een keten (denk 'hot & cool' in Amsterdam maar dan echt veel viezer) waar iedereen collectief z'n eten heeft laten staan. De restjes werden overigens vrijwel onmiddellijk opgeraapt en meegenomen door een zwerver. Die zal het tentje wel kennen.

    Daarna ben ik naar m'n kamer gegaan en ben ik beter bevriend geraakt met een gram ibuprofen, mijn armen zijn het fanatieke zwemmen duidelijk niet gewend. De rest is nog wel de stad in gegaan.

    Vanochtend hebben we ontbeten en daarna eigenlijk meteen weer geluncht. En toen gingen we alweer terug naar huis. Conclusie: Valencia is superfijn met potentieel erg lekker eten, het strand valt toch eigenlijk wel mee, en met een glimlach en een goedgeplaatste 'te quiero mucho' kom je een heel eind. Oh en ik heb nog wat foto's gemaakt!


    Mama, wat is er toch geworden van Tros Aktua?


    Hier heeft Donna Summer opgetreden.


    Plantaardig buffet op de begane grond.

    Oh en ik haaaaaat Coldplay maar hun nieuwe single Living La Vida Loca is echt heel erg fijn.

    30-08-08

      10:31:48, by S p r k .   , 108 words  
    Categories: Categorie-loos

    Te quiero mucho!

    Ik kom hier in Spanje culinair echt gigantisch aan m'n trekken. Ik heb in tijden zo lekker gegeten (salades met avocado van Maurits en lunches in het Okura daargelaten). Het is manisch. En ik had 2 flessen ros op gisterenavond, dat zorgde ook wel weer voor een goede stemming. En het vrouwtje van de bediening ging de hele tijd giechelen als ik 'Te quiero mucho' (= dank je wel) tegen haar zei. Dus dat ging ook heel goed. En de hele stad ligt erbij als een soort groot monumentaal Efteling Centerpars Hawaiiaans achtig terrein en dat vind ik ook gezellig. En het is mooi weer.

    ...wel een kater, toch jammer.

    29-08-08

      15:33:59, by S p r k .   , 80 words  
    Categories: Categorie-loos

    Ola!

    Ik ben dus een weekendje in Valencia ivm een werkuitje. Wel gezellig! En het is hier supermooi weer en allemaal lekkere chica's of chico's weet ik veel hoe je ze noemt. Straks meer updates. Ik heb wel al iets HEERLIJKS gegeten: dadels in BACON. Een soort oud & nieuw tot de macht van 10. Fantastisch. En m'n hotelkamer is apechill, ik deel hem met Kristiaan... Oh en die roept net dat het tijd is voor onze amateurpornofilm... Dus ik ga weer!

    27-08-08

      11:21:20, by S p r k .   , 53 words  
    Categories: Categorie-loos

    Nouja!

    De hele Temptations lijn van Bath & Body Works (een soort Body Shop maar dan vl fijner, minder hypocriet en alleen in Amerika verkrijgbaar) is uit het assortiment. Dus geen shampoos en body lotions meer die ruiken naar pompoen, kaneelbroodjes, verjaardagstaart, kersenvlaai en andere fenomenale geuren.

    Je voelt je soms z machteloos...

    24-08-08

      00:40:11, by S p r k .   , 644 words  
    Categories: Categorie-loos

    Martijn, je zit in een visuele cirkel!

    Het was achteraf best een relaxed weekje. Ik was dinsdag nog steeds helemaal moe en kapot maar Daan, Yvette, Kris en ik zijn gaan eten bij restaurant Looks (vlakbij de Nieuwmarkt). Superlekker en relaxed! Dat was dan wel weer fijn. De entrecote was ook lekker, of zoals Evert (die ik een paar dagen later naar het restaurant gestuurd heb) zei: ,,Martijn, mijn god. Die entrecote is gewoon seks in een stuk vlees." Fijn om te weten dat ik zijn god ben, erkenning komt blijkbaar met de jaren.

    Donderdag hadden we een meeting op kantoor om de Mister Gay Netherlands verkiezing te evalueren en alvast wat beelden van de tv-registratie te bekijken. En nu schiet me ineens ook een opmerking van Caroline te binnen, die ik jullie niet wilde onthouden: ,,Martijn, je zit in een visuele cirkel!"

    Vrijdag was Evert jarig en gingen we knus lunchen met Maurits, Coty en Maarten. Daarvoor heb ik nog cadeautjes voor hem gekocht met Coty, en kwamen we eigenlijk vooral cadeautjes voor Maarten tegen. Daarom hebben we er op aangedrongen dat Maarten zijn verjaardag (ergens in oktober) ook moet vieren. Of, zoals Maurits het zei: ,,Je moet wel! Je hebt Crohn overwonnen! Oh nee, dat heb je voor de rest van je leven." Ik hou nog steeds heel veel van Maurits.

    Die avond ging ik met Coty en Paula naar de film Get Smart, die erg leuk was. En drie keer raden wie n naar dezelfde film ging n op dezelfde rij ging zitten als ik? Het was 17 en het was Turks, ik denk dat insiders aan die 2 kenmerken genoeg hebben. Oh en hij was met z'n vriendinnetje. Het is niet zozeer een klap in m'n gezicht dat die jongen nog steeds volhoudt dat hij hetero is, maar wel dat hij dan een vriendinnetje 'aanhoudt' dat van de Aziatische overtuiging is :P Maar goed, moet hij zelf weten. Ik heb in ieder geval al eerder gezorgd dat ook hij m'n nieuwe telefoonnummer heeft, zodat hij me nog eens kan bellen als hij een 'manifeste' homo wordt.

    Vandaag was het tijd om te gaan varen. Tjandra organiseert zo'n uitje 1 keer per jaar en gelukkig was het dit keer mooi weer. Ik ben een beetje verkouden dus ik heb er de helft van de tijd vrij lamlendig bijgezeten, maar ik heb alsnog vaak genoeg heel Christina Aguilera-achtig meegezongen met Lady Marmalade. Ook heb ik Luke flink vermaakt met mijn 'ik doe alsof ik zo hoog zing als Mariah Carey, door gewoon te fluiten'-trucje, en heb hem daar wel 5 keer helemaal plat mee gekregen. Ik denk dat Luke steeds meer en meer gaat inzien hoe leuk ik eigenlijk ben en dat hij me ten huwelijk had moeten vragen toen hij de kans nog had.

    Het was vrij moeilijk om een goede foto te maken in de felle zon maar deze kan er nog wel mee door. En Richard staat er ook superleuk op. Echt zoals ik me hem later wil herinneren:

    Rond 4 uur was het ineens tijd voor een food raid dus stond ik zomaar in een C-1000 waar ik nog nooit eerder was geweest. En mijn stoutse dromen kwamen uit: ze hadden er Beef Chimichurri van Knorr! D lekkerste variant uit de Wereldgerechtenserie, die ze pardoes ineens nergens meer lijken te verkopen (althans, niet bij Albert Heijn en de Vomar die allebei bij mij in de buurt zitten). Ik heb gehamsterd alsof mijn leven er van af hing:

    Poekie gaat donderdag weg. Ik ben haar nog even goed aan het uitwonen. Gisteren moest ik haar van 1 van de MrGay kandidaten van de bank duwen, vandaag heb ik haar bij wijze van 'ontdek je plekje' weer even op de galerij gezet. Vond ze niet zo gezellig. Terwijl ze zelf de hele tijd voor mijn voordeur staat met die authentieke 'kom we gaan op avontuur uit'-blik die ik zo goed van haar ken.

    21-08-08

      14:42:24, by S p r k .   , 2885 words  
    Categories: Categorie-loos

    MrGay: Het verslag!

    Goed. Eindelijk een verslag ;)

    Laat ik beginnen met het feit dat ik blij ben dat we elkaar er met z'n allen weer lekker in hebben geluld. We waren dit jaar weer flink aan het twijfelen of we berhaupt de Mister Gay Netherlands verkiezing nog moesten organiseren. Het kost namelijk bakken met geld en veel energie, maar het is tegelijkertijd steeds ook wel weer heel erg leuk. In eerste meetings werden wat ideetjes besproken en geschat hoeveel het bij elkaar zou kosten. Dat we uiteindelijk in Paradiso zouden staan, Brigitte Kaandorp konden krijgen, 4 waanzinnige juryleden de kandidaten zouden beoordelen, dat we het viervoudige van dat budget zouden uitgeven n superveel media-aandacht zouden krijgen hadden we op dat moment niet verwacht.

    Laat ik eerst nog een keer zeggen: hoe waanzinnig tof is het dat Brigitte Kaandorp het heeft gepresenteerd? Ik heb haar ongeveer een maand geleden geinterviewd bij ons op kantoor, en dat was z leuk en de mensen om haar heen zijn z gezellig. Dus toen we een paar dagen erna een meeting hadden om te bedenken wie het allemaal in godsnaam aan elkaar zou gaan praten mest ik het idee wel opperen: waarom vragen we Brigitte niet? Richard (de regisseur) en ik hadden onmiddelijk allemaal ideen om haar op hr manier in de show te verwerken en het zou daardoor meteen een show met een knipoog worden.

    Twee dagen later had ik de man van Brigitte aan de lijn en daar heb ik ongeveer een uur mee gesproken om uit te leggen wat we precies met Brigitte wilden doen, dat het qua techniek allemaal wel verantwoord zou zijn en dat Richard en ik bovendien al jren fan van Brigitte zijn en haar dus echt wel op een leuke manier in de show zouden kunnen zetten. Hij ging het aan Brigitte voorleggen en erover nadenken. Een paar dagen later, terwijl ik op het terrein van de Westergasfabriek stond vlak voor het concert van Mika, belde de manv an Brigitte weer en kreeg ik haar zelf aan de lijn. Het leek haar hartstikke leuk om te doen en ook al had ze de ochtend erna vroeg opnames zou ze van de partij zijn. Ik heb meteen het goede nieuws aan mijn bazen doorgegeven. Hoe tf is het om met iemand samen te mogen werken die je al z lang volgt?

    De eerste fotoshoot die in de vorige Gay&Night stond was spannend. Ik had nog nooit een fotoshoot gedaan (bij die van vorig jaar was ik wel aanwezig maar had de fotografe de touwtjes behoorlijk strak in handen) en ik had bovendien nog nooit onze tien finalisten ontmoet. Ja, toen waren het er nog tien. Ik merkte dat veel kandidaten nog wat stil en onwennig waren, maar dat bleek vooral stilte voor de storm te zijn. De fotoshoot ging voor zo'n eerste keer best goed n Brigitte kwam ook twee uurtjes lang om met de jongens op de foto te gaan. Helemaal goed! Vlak voor het maken van de groepsfoto (Brigitte zat al in de visagie) trok n kandidaat zich al terug omdat hij toch nog niet helemaal 'out' was en ook mijn mailtjes met info niet echt goed had gelezen; het ging er veel serieuzer aan toe dan hij verwacht had. Jammer, want later bij het bekijken van alle foto's, bleek dat ongeveer 70% van zijn foto's bruikbaar was, en dat is uitzonderlijk.

    Ik sla even een heel stuk over, naar eind juli. Ik heb tussen 28 juli en 19 augustus letterlijk 1 vrije dag gehad, en dat was 3 augustus. Eigenlijk zou ik op 9 augustus ook vrij hebben, toen allemaal video-opnames gemaakt werden, maar ik vond het toch wel belangrijk om daar ook bij aanwezig te zijn. En dat is achteraf een goede keuze geweest. Tijdens kantooruren werkte ik voornamelijk aan de Gay&Night, waardoor ik 's avonds regelmatig tot middernacht (soms later!) op kantoor zat. Om dingen door te geven aan kandidaten, om voice-overs in te spreken, Richard bij te staan tijdens de montage van de filmpjes (niet dat ik zelf gemonteerd heb, maar ik heb wel creatieve bijdragen geleverd) etc.

    Op maandag 11 augustus was Brigitte eindelijk weer terug van vakantie en konden Richard en ik een uurtje met haar gaan zitten. Toen ze het script las en ons enthousiasme zag, gaf ze eigenlijk meteen aan dat ze er helemaal 100% voor wilde gaan. Wij waren bang dat ze de opening niet leuk zou vinden en dat ze niet in zwempak het podium op zou willen. Maar ze zei ,,Als jullie twee schatten dat willen, dan doe ik dat gewoon." Verder waren we in paniek omdat er van Brigitte gewoon gn orkestbanden (instrumentale versies van haar liedjes) bestaan. Bovendien konden we niet binnen een week nog 'even' een band of vleugel regelen voor haar eigen nummer. Gelukkig vond ze het geen enkel probleem om het nummer 'Dit Is Een Meezinger' solo op de ukelele te spelen. Had ze nog nooit eerder gedaan. Best wel tof! Na de meeting waren Richard en ik vanzelfsprekend helemaal hyper en waren we bovendien te laat voor een technische meeting bij Paradiso.

    Die laatste week was superhectisch, met pers, de kleding op orde krijgen, nieuwe voice-overs inspreken n natuurlijk het blad zoveel mogelijk afronden. Ik heb echt maar heel weinig geslapen. Alles kwam helemaal goed toen we op vrijdagmiddag richting het Mvenpick hotel gingen. Dat hotel was z zwaar relaxed, zowel qua inrichting als faciliteiten als de welwillendheid van de medewerkers om het ons helemaal naar de zin te maken. Er was op ieder moment van de dag iemand beschikbaar die we konden inschakelen als we iets nodig hadden voor fotoshoots, repetities e.d. Toen ik zaterdagochtend bij het ontbijt zag dat ze ook poffertjes serveerden ging ik helemaal uit m'n pan. En het fenomenale uitzicht, daar heb ik meerdere malen kippenvel van gekregen. 's Nachts roomservice bellen omdat je niet helemaal aan je avondeten bent toegekomen is ook helemaal de bom, kan ik je vertellen.

    En dan de kandidaten. Dit was serieus de leukste groep tot nu toe. In het eerste jaar dat ik meewerkte waren er jongens die rekwisieten hadden gestolen tijdens de fotoshoot en aan andere kandidaten verkeerde aanvangstijden voor repetities gingen doorgeven. In het tweede jaar gingen er allemaal kandidaten met elkaar naar bed, waren sommige kandidaten toch niet helemaal 'goed' en was het aan het einde van de rit een godswonder dat de jongens nog met elkaar op 1 podium wilden staan.

    Dit jaar waren er op zich ook wel een paar kleine strubbelingen; je bent ineens heel intensief en vaak samen met een groep jongens die je zelf niet bij elkaar hebt gezocht en waar je dus niet per s automatisch heel goed mee overweg kan. Tegen de tijd dat we allemaal een lang weekend in het Mvenpick zaten waren we uitgegroeid tot n grote familie. Wat ook nog heel tof was: er waren afgelopen weekend drie fotoshoots waarbij ik steeds een bepaald beeld in gedachten had, dat ik als eindresultaat wilde hebben. Dankzij de fotograaf, visagiste en iemand die de kleding helemaal goed gefatsoeneerd had, is dat beeld er helemaal gekomen. Ook tof!


    Coverfoto: Paul Vlaar

    En toen was het ineens zondag. Alle kleding was helemaal overhoop van de repetities, dus Karoenja kwam langs om alles weer te strijken en te stomen. Richard zat op mijn laptop de kaartjes voor Brigitte te schrijven en ik was vooral aan het stressen, bang dat ik dingen zou vergeten. Uiteindelijk was ik niks vergeten en werden we backstage rondgeleid door Caroline Stork van Caroline Stork Productions. Hoe tof is het om backstage in Paradiso rond te lopen, waar allemaal beroemdheden hebben gelopen? Toen ik naar de WC ging dacht ik echt bij mezelf ,,Misschien heeft Sufjan Stevens ook wel op dit toilet geplast!"

    De middag begon vrij rustig, met een flesje water op het backstage terras, buiten in de zon. Ik deed met mijn nieuwe beste vriendin Rekha drie America's Next Top Model poses (catalog, commercial, editorial) die we de rest van de avond (k tijdens de show) zouden herhalen.


    Foto's: Fabian Burgers

    Brigitte arriveerde en had haar manager, man en 15-jarige zoontje meegenomen. n ik kreeg een CD van haar die ik al heel lang wilde hebben, maar daarop de tekst ,,Voor Martijn, van Brigitte. Voor mij ben jij de Mr. Gay Universe... XXX" HOE TOF?!! We deden een doorloop van de show met Brigitte, de juryleden en de kandidaten en toen lag iedereen eigenlijk al in een deuk. Toen Brigitte op de schommel wilde gaan zitten werd haar meteen verteld dat dat ab-so-luut niet de bedoeling was. In verband met verzekering zou ze de schommel dan gezekerd moeten worden en zou Brigitte zelf een soort harnas moeten dragen over haar jurk van Jan Aarntzen heen. ,,Oh, nee, dan ga ik er wel naast staan." gebaarde ze.

    Na de doorloop was er tijd voor avondeten en visagie, terwijl de pers beurtelings arriveerden. Binnen de kortste keren stond het backstage helemaal vol met cameraploegen, journalisten en teams van de radio. Ik deed nog even een interviewtje met OUTTV (die presentator is volgens mij dus stapelverliefd op me!) en nam zelf ook wat lasagne. Het klinkt nu allemaal heel relaxed, maar er was op dat moment al heel veel stress en drukte, naast de algemene spanning dat de show binnen een uur zou beginnen.

    En toen gebeurde er iets dat ik op dat moment gewoon niet meer aan kan. Mijn telefoon ging dood. DOOD. Terwijl ik wel gewoon bereikbaar moest blijven voor de pers n direct na het juryoverleg de uitslag moest SMSsen naar het AD en de Spits. Die telefoonnummers stonden alleen in mijn iPhone en ik wist niet eens hoe ik mijn SIM-kaart daar uit kon halen. Ik kon letterlijk ieder moment gaan janken en Richard (die normaal gesproken in dat soort situaties juist overloopt van stress) was heel rustig en liep met me mee om iemand te vinden die op z'n minst mijn SIM-kaart (desnoods met geweld) uit mijn telefoon kon krijgen. En ook wel omdat hij denk ik bang was dat ik mijn polsen zou doorsnijden, dat ook. Dan moet je je voorstellen dat ik dus compleet in de stress geschoten ben, ieder moment kan gaan huilen of misschien over mijn nek kon gaan, en dat ik in die toestand een borrel van mijn werk moest binnenstappen om mijn baas te vragen hoe je ook alweer je SIM-kaart uit je iPhone haalt. Precies; op die borrel waren veel collega's en zakelijke contacten die allemaal even gedag wilde zeggen. Ik probeerde nog charmant en gracieus te zijn maar dat ging me uiteindelijk niet zo goed af.

    Uiteindelijk heb ik 20 minuten met die hoerige kuttelefoon lopen klooien voordat ik een manier had gevonden om hem toch te kunnen gebruiken. Voor de zekerheid had ik een telefoon van n van de kandidaten op zak, die ik kon gebruiken. Meteen daarna gingen we met alle kandidaten, Richard, mijn nieuwe beste vriendin Rekha, en mijn steun & toeverlaat Kris nog even een soort peptalk doen. Iedereen was bloednerveus maar Richard en Rekha bleven kalm. We deden nog een soort yell en daarna deden we de deur van de kleedkamer open. In de deuropening stond Brigitte klaar, in prachtige jurk vol met gouden pailletten, met een tiara op d'r hoofd en prachtige make-up op. De diva was gearriveerd. We klapten allemaal voor haar en er werd zelfs gefloten. Richard en ik keken elkaar nog even aan met een blik van 'het gaat nu echt allemaal beginnen, leuk h?' en daarna nam iedereen z'n plaatsen aan.


    Foto: Tjandra Balai

    Ik liep naar de zaal om alvast wat glazen water voor de jury klaar te zetten. Bij de bar kreeg ik natuurlijk geen glazen water mee want ik had geen muntjes. Ik denk dat ik iemand een beetje een hoer heb genoemd en daarna ben ik weer naar de kleedkamers gerend om flesjes water uit de productiekleedkamer te halen. Toen ik terug was met de flesjes was de show gewoon al begonnen, ik heb dus het begin van het toffe intro gemist. Superkut. Hlemaal in het begin dacht ik nog even ,,Oh shit, misschien wordt het wel helemaal niet leuk, reageert het publiek totaal verkeerd of hadden we toch meer moeten repeteren met Brigitte!" maar na een paar minuten was ik helemaal gerustgesteld. Ik haalde de jury op en zette ze achter hun (op het laatste moment opgehoogde) desk. Ik probeerde de show wel te volgen maar zag af en toe vrienden in het publiek staan. En van de headmics ging kapot dus moest ik een beetje heen en weer met een handmicrofoon, en bij de tweede ronde moest ik de jury instrueren welke kandidaat ze een vraag zouden stellen.


    Foto: Paul Vlaar

    Van wat vrienden die bij me waren komen staan hoorde ik al dat Judith en Brigitte elkaar behoorlijk aan het affikken waren. Toen het tijd was om de jury backstage te brengen voor het juryberaad vroeg ik nog aan Judith of alles wel goed ging. ,,Ja hoor, ik vind het hartstikke leuk, ik doe gewoon mee!" antwoordde ze glimlachend. Maar n van de mensen waar ik mee samenwerkte had haar halverwege de show zien checken of haar microfoon aan stond (die stond toen niet aan) en zag haar toen heel hard ,,Wat een kutwijf!" roepen, over Brigitte. Ha! Het was in ieder geval allemaal niet ingestudeerd.

    Backstage met de jury, terwijl Brigitte met het nummer Dit Is Een Meezinger de zaal hlemaal mee kreeg, smste ik de uitslag door naar het AD en de Spits, schreef de uitslag op de kaartjes en overhandigde die aan Stefan, de winnaar van vorig jaar. Judith vond Brigitte's nummer toch wat lang duren en vroeg ,,Kunnen jullie niet gewoon omroepen 'Judith Osborn has left the building'?" waarna ik haar verzekerde dat het laatste couplet nu cht bezig was. En daarna kwamen nog twee coupletten :P Terwijl ik backstage stond zag ik Danil de kandidaat die op het elfde uur nog had afgehaakt, ook zitten en we zwaaiden naar elkaar. De winaar werd bekend gemaakt en daarna brak de backstage drukte weer los. Iedereen wilde de winnaar interviewen en natuurlijk ook Brigitte. Het stond backstage echt absurd vol met pers en ook wel met mensen die er totaal niet hoorden.

    [youtube]vTeaiVXgm6E[/youtube]
    Beelden: AT5 / OUTTV

    Wel jammer dat mijn vader er niet was. Ik had hem uitgenodigd en ook aangeraden om met de bus te komen enzo, maar hij was er niet. Toch jammer, aangezien ik best een heel erg grote rol in de hele verkiezing heb gehad en dit nu echt zo'n 'ik ben trots op mijn zoon'-moment had kunnen zijn. Sterker nog; toen Kristiaan me een paar uur later een smsje van z'n eigen vader liet zien met 'ik hou van je en ik ben trots op je' erin, moest ik ook bijna weer huilen. Ik ben eigenlijk gewoon 48 uur lang een heel labiel mens geweest :P

    Aangezien de winnaar de volgende ochtend om 7:40 uur weer interviews had, besloot ik hem om uiterlijk 1 uur weer mee te nemen naar het hotel. Ik pakte wat spullen in, probeerde alles zo netjes mogelijk achter te laten en vertrok met Jeffrey (de winnaar), Fabian (nummer 3) en Dennis (n van de vele mensen die in deze periode verliefd op me is geworden) naar het hotel. Daar heb ik nog tot 3 uur met Jeffrey op mijn kamer de avond doorgesproken, hem verteld welke interviews er voor 's ochtends vroeg geplanned stonden en hem ook alvast de foto's laten zien die we in de Gay&Night zouden gebruiken. Daarna kwamen Richard en Kristiaan aan, waarmee ik nog lang heb gepraat. Ik denk dat ik pas om half 5 in slaap ben gevallen.

    De volgende ochtend moest ik om half 8 alweer op, dit keer hadden ze helaas geen poffertjes bij het ontbijt. Het was maandag en het nieuwe nummer van Gay&Night moest weer naar de drukker. De hele dag had ik het gevoel alsof ik ieder moment in huilen kon uitbarsten. Enigszins uit opluchtig omdat de verkiezing en de bijbehorende stress weer voorbij was, maar ook uit vermoeidheid en omdat ik meteen al wist dat ik bepaalde mensen in de toekomst gewoon niet meer zou zien. Je zegt altijd wel dat je fanatiek contact gaat houden, maar in de praktijk komt het maar weinig voor dat je echt nieuwe vrienden voor het leven aan zoiets overhoudt. Maar we zullen zien. Een paar kandidaten waren op maandag nog op kantoor en dat afscheid was heel raar.

    Uiteindelijk heb ik dus met 3 uur slaap de hele dag gewerkt en ging de laatste pagina van Gay&Night pas om 2 uur 's nachts naar de drukker. Ik was helemaal kapot. De volgende dag eigenlijk ook nog wel.

    En nu heb ik gelukkig een paar dagen vrij. Ik zie binnenkort iedereen weer, dan gaan we op kantoor naar de tv-registratie van de show kijken. Een aantal kandidaten hebben al hele lieve mailtjes en smsjes gestuurd dat ze iedereen missen. Ik vond het persoonlijk ook wel weer heel fijn om in m'n eigen bed te slapen, weer eens met m'n eigen vrienden te hangen en in m'n eigen douche te douchen. Maar het gebrek aan poffertjes bij het ontbijt zal voor altijd een grote leegte achterlaten.

    Op naar Mister Gay Netherlands 2009!

      12:14:46, by S p r k .   , 148 words  
    Categories: Categorie-loos

    Nog meer Yvettaties!

    Yvette: ,,Tjandra vindt me ook lief, ik mag bij haar komen douchen en dan gaat ze foto's maken."

    Yvette: ,,Ik drink voorlopig nooit meer alcohol. Dus niet nooit meer nooit meer, maar voorlopig nooit meer."

    Yvette: ,,Wat ben je aan het doen Martijn? We zijn aan het uit eten!"

    Yvette: ,,Vroeger was mijn buik altijd de sjaak."

    Yvette: ,,Toen ik bij dat bordeel werkte heb ik heel veel condooms meegenomen. Daardoor heb ik heel veel veilige seks gehad."

    Yvette: ,,Smamama!" (vertaling: dat is mijn moeder)

    Yvette: ,,Taosmaffak!" (vertaling: ik ben eindredactrice)

    Yvette: ,,Lunch ik een keer uitwendig, komt n dingetje hier, n eten we broodjes van eh... Dingetjes!"

    Yvette: ,,Ik vind vooral komelen vind ik vooral heel lief! En dromedarissen!"

    Yvette (tegen Martijn): ,,Ik ben nog nooit zwanger geweest! Jij?"

    Martijn: ,,Je familie weet toch ook wel dat je een gezonde Hollandse steek-em-erin met behoeftes bent?"
    Yvette: ,,Ja!"

    20-08-08

      15:08:22, by S p r k .   , 39 words  
    Categories: Categorie-loos

    Mister Gay #1

    Er komt echt nog een heel uitgebreid verslag van hoe k de Mister Gay verkiezing heb beleefd, maar hierbij eerst nog even twee filmpjes (ik zit ook in het eerste filmpje, YEAH!).

    [youtube]vTeaiVXgm6E[/youtube]

    [youtube]yMUMiQhQekk[/youtube]

    18-08-08

      10:27:39, by S p r k .   , 46 words  
    Categories: Categorie-loos

    Ze zijn er weer, ja ja!

    Yvette: ,,Ik heb echt 5 keer m'n hele plee volgekotst. En ik heb Cyrina wakkergekotst!"

    Yvette: ,,Zo gek is het toch niet, dat je iemand wakkerkotst?"

    Yvette: ,,Kijk, je hebt VOLkosten en ONDERkotsen, de n kan je de volgende ochtend gewoon wat duidelijker zien dan de ander.|

    14-08-08

      12:14:12, by S p r k .   , 11 words  
    Categories: Categorie-loos

    Ik sta dus in de Metro met m'n bek (p13)


    Als je er op klikt kun je een grotere versie zien :)

    12-08-08

      22:15:03, by S p r k .   , 4 words  
    Categories: Categorie-loos

    Okee maar dit is cht het tofste filmpje tot nu toe!

    [youtube]fV-poM9iaHU[/youtube]

    09-08-08

      09:43:30, by S p r k .   , 111 words  
    Categories: Categorie-loos

    Nog meer filmpjes :)

    Het repareren van mijn fiets gaat 25 euro kosten. Gelukkig maar. Ik was al bang dat ik een nieuwe fiets moest aanschaffen, en als je dan per s ene model met handrem en versnellingen wil, dan ben je z het 10-voudige kwijt voor een tweedehandsje.

    Verder; er zijn nog meer MrGay filmpjes. Richard kan echt heel gezellig monteren, het zijn echt Idols-achtige filmpjes vind ik. En alle leuke ideetjes die erin zitten zijn natuurlijk van MIJ, dat begrijp je :P

    Let op, het zijn er 6 :P

    [youtube]ww2YEQKYpMs[/youtube]

    [youtube]yWHkpjK9lKc[/youtube]

    [youtube]lY0fjhQ20Zo[/youtube]

    [youtube]fRPBd3Zz7h0[/youtube]

    [youtube]3b8evHa6JM0[/youtube]

    [youtube]--qjQhLhqGw[/youtube]

    08-08-08

      01:26:36, by S p r k .   , 202 words  
    Categories: Categorie-loos

    Dus dan rijdt deze persoon eigenlijk net zoals hij praat.

    Nouja! Ik wilde vandaag (om 0:30 uur welteverstaan) eindelijk maar eens van kantoor naar huis fietsen, is mijn voorwiel helemaal naar de tering! Helemaal gebogen en lek en alles. WTF?

    Er kwam vanmiddag al een nare roodharige tyfushomo aan de deur die vond dat ik mijn fiets niet op een handige manier had neergezet. Het is namelijk naast de in- en uitgang van een soort parkeergarage ofzo. Maar mijn fiets staat altijd helemaal tegen een hek aan en sorry maar als je daar je Twingo niet langs kunt manouvreren, dan rijd je cht als een vrouw. Dus dan rijdt deze persoon eigenlijk net zoals hij praat.

    Dus f het is toeval dat mijn voorwiel zo zwaar is toegetakeld, of die 'man' is uit woede mijn voorwiel te lijf gegaan. Want met moeilijk in- en uitparkeren is deze schade heel duidelijk niet aangericht.

    Dus ik kon lekker naar huis lopen en morgen moet ik mijn fiets laten repareren. Als ik die gast een keer tegenkom in of om het kantoor, dan sla ik hem op z'n bek. Ik ben geen gewelddadig persoon maar dit slaat echt alles.

    Oh en toen ik eindelijk thuis aankwam, zag ik dit:


    Anders zet ik hier mijn bus neer...

    03-08-08

      18:25:11, by S p r k .   , 157 words  
    Categories: Categorie-loos

    oh het is eigenlijk 4 keer goed

    Martijn. zegt:
    ik doe net 200g kibbeling in de oven
    Martijn. zegt:
    ik weet het anders ook verder niet
    Evert zegt:
    nee is ook
    Evert zegt:
    lekker kibbeling
    Evert zegt:
    hoe lang duurt het voordat die kibbeling je uit de strot komt?
    Evert zegt:
    jij doet soms iets zo vaak
    Evert zegt:
    niet normaal
    Martijn. zegt:
    nou
    Martijn. zegt:
    het is gewoon uit praktische overwegingen
    Martijn. zegt:
    het is namelijk 3 keer goed
    Martijn. zegt:
    1) het is goedkoop
    Martijn. zegt:
    oh het is eigenlijk 4 keer goed
    Martijn. zegt:
    1) het is goedkoop
    Martijn. zegt:
    2) het kan in de vriezer dus het is niet verrot binnen een paar dagen
    Evert zegt:
    ja
    Evert zegt:
    de redenen weet ik wel
    Martijn. zegt:
    3) het kan in de oven dus je hebt er geen werk aan met wokken enzo
    Evert zegt:
    maar er staat weer een overkill te wachten :P
    Martijn. zegt:
    4) het is kenkerlekker en vet
    Martijn. zegt:
    jawel, weet ik wel :)

    02-08-08

      01:48:44, by S p r k .   , 153 words  
    Categories: Categorie-loos

    MrGay kandidaten (1)

    Het moet niet teveel MrGay promo worden hier, maar aangezien ik wel heeeeeeel erg veel tijd steek in de MrGay verkiezing is het misschien toch leuk om hier af en toe een update te geven.

    Richard, Radboud en Laura zijn maandag en dinsdag op pad geweest om de kandidaten in hun natuurlijke habitat te filmen. Richard is al twee dagen als een malle aan het monteren en heeft zich ontpopt tot een ware Final Cut Pro-GOD. De filmpjes zijn echt superleuk! Ik heb ze nt online gezet (we hebben er helaas nog maar twee). Na het weekend gaat Richard verder met monteren zodat de andere filmpjes ook zo snel mogelijk online kunnen. Gezellig! En ik vind dat Richard z de editor van die fijne Idols filmpjes kan vervangen als die ziek is of verkouden.

    Het filmpje van Donnie:
    [youtube]HzrDC9Wu9Kk[/youtube]

    Het filmpje van Dennis:
    [youtube]k7-tBWCyL0M[/youtube]

    01-08-08

      20:07:54, by S p r k .   , 506 words  
    Categories: Categorie-loos

    We zijn niet bij de natuurwinkel, h?

    Ik zit weer midden in een soort Poekie-verzadigingsmoment. Ten eerste maakt ze me 's nachts weer regelmatig wakker. Maar ten tweede, en dit is nog wel het ergste: ze heeft laatst wildgeplast voor m'n neus! Gelukkig niet p m'n neus, maar toch.

    Kijk, het komt heel af en toe voor dat ik gewoon vergeet om de kattenbak te verschonen. En op een gegeven moment vindt Poekie hem dan te vies en dan plast ze weleens achter de TV. Kan ik nog inkomen. Ben ik niet blij mee, maar ik kan er wel inkomen. Maar deze week zat ik 's ochtends alvast wat mail te beantwoorden voordat ik naar kantoor ging, en toen is ze gewoon waar ik bij was, met een nog behoorlijk schone kattenbak, achter de TV gaan plassen! Nouja! Het lef!

    Toen heb ik haar door het hele huis achterna gezeten en toen ze eindelijk de gang op rende had ik haar snel te pakken. Ik heb haar met haar neus door d'r eigen plas gehaald (schijnt niet erg effectief te zijn maar het leek me beter dan haar nek omdraaien) en

    Ik zit ineens te denken... Ik kan inderdaad weer een heel pak van 400 gram kibbeling in de oven doen, zoals ik altijd doe, en dat ik dan helemaal stampvol zit. Maar ik kan ook de helft in de oven doen en de helft terug in de vriezer. Dit is serieus de eerste keer dat dat in me opkomt...

    Nouja...

    Hoe dan ook; ik heb haar gevangen, met d'r bek door d'r eigen pis gehaald (er zijn mensen die daar van houden) en in haar gezicht geblazen (daar houden poekies dus totaal NIET van). Ik had haar overigens het liefst van 6 hoog naar beneden geworpen, maar ik wist mezelf te beheersen. Toen heb ik wel besloten dat Poekie maar eens weg moest, voordat n van ons de ander iets aan doet. Gelukkig wil Obbie haar hebben, die heeft al twee katten en een kast van een (nieuw) huis, het gaat niet eens opvallen dat Poekie daar ook rondloopt.

    Ik was deze week bij de Albert Heijn en daar stond zo'n Linkse Vrije School-achtige flowerpower-vrouw (met een onwijs verrot gebit en ongewassen vet haar, maar goed) op een goede 2 meter afstand voor de kassa. Maar ze stond wel strak voor zich uit te kijken, niet een product uit te zoeken ofzo. Dus ik vroeg haar uit beleefdheid of ze in de rij stond. Dat gesprek ging ongeveer zo:

    Ik: ,,Staat u in de rij voor de kassa?"
    Zij: ,,Ja!"
    Ik: ,,Nee, okee, omdat de rij namelijk eigenlijk dr is." (ik wees naar de kassa 2 meter verderop)
    Zij: ,,Oh, dus ik moet dr gaan staan, je moet weer norml doen en conformeren."
    Ik: ,,Ja mevrouw, we zijn niet bij de natuurwinkel h?"

    Als laatste wil ik jullie nog het filmpje laten zien waarvan ik tegen een aantal finalisten heb gezegd dat de hele Mister Gay-show erop gebaseerd zou zijn:

    [youtube]R4cQ3BoHFas[/youtube]

    Nou, dat vonden ze best een eng idee! :)