Archives for: August 2009

    31-08-09

      18:06:30, by S p r k .   , 425 words  
    Categories: Categorie-loos

    Ik vond wel dat ik echt nog wel wat meer alcohol zou moeten drinken voordat ik met deze meneer het bed in kon duiken

    Na vorige week een vrij onsuccesvolle avond in de Trut te hebben doorgebracht, besloot ik gisterenavond toch maar weer wat alcohol te drinken. Zowel van tevoren als ter plekke, in het kader van grondigheid. Dus ik stond al vrij snel te wankelen op m'n benen. Desalniettemin was het een prima avond waarbij ik weer met veel mensen heb gesproken.

    Helemaal op het einde van de avond stond ik, met mijn jas al in m'n hand, klaar om naar huis te gaan. Maar dat was wel pas nadat ik iemand z'n hoop op een nieuwe relatie verstoord had, nadat ik iemand z'n oor schreeuwend had opgeschept over hoe vaak ik Janet live gezien heb, nadat ik grondig iemand z'n liesbreuk heb genspecteerd, nadat ik iemand had verzekerd dat ik heus wel geloofde dat hij geen egocentrische slet is, nadat ik een paar keer stevig omhelsd werd door de 'performance art' meneer van Supperclub (moet ik nog over schrijven, inderdaad) en nadat ik een fikse korting heb bedongen voor mijn eerstvolgende bezoek aan het Vlaams Broodhuys.

    Er kwam een man naar me toe van Indiase afkomst. Hij stelde zichzelf netjes voor en zei toen dat hij me al een uurtje in de gaten had gehouden en dat hij me erg aantrekkelijk vond. Dat is natuurlijk altijd heel leuk om te horen, hoewel ik wel vond dat ik, ondanks mijn toch vrij beschonken toestand, echt nog wel wat meer alcohol zou moeten drinken voordat ik met deze meneer het bed in kon duiken. En ik moest de volgende ochtend ook weer op tijd op. Dus heb ik hem verteld dat ik me gevleid voelde, maar dat ik er wel vandoor ging. Het leek me wel spontaan om de goede man in ieder geval een flinke kus op z'n wang te geven. Maar toen draaide hij zijn gezicht ineens en begon hij me wild te zoenen. Amai! Ik zei nogmaals dat ik nu echt naar huis ging, en maakte dat ik weg kwam.

    Op straat werd ik nog aangehouden door een man die vertelde dat hij uit Irak kwam, dat z'n verzoek om een verblijfsvergunning was afgewezen en dat hij de volgende ochtend naar Groningen moest en of ik een centje had voor z'n treinkaartje. Ik zei hem dat ik het niet zo chill vond om midden in de nacht, moederziel alleen op straat, mijn portemonnee te trekken om geld te geven aan een totale vreemde. Gelukkig heeft hij verder geen knoop van mijn jas getrokken en een lamia-vloek over me afgeroepen, dus kon ik gewoon weer doorfietsen.

    16-08-09

      17:14:17, by S p r k .   , 629 words  
    Categories: Categorie-loos

    Met mensen van die leeftijd weet je nooit wie er nog leeft en wie niet

    Gisteren was ik op de verjaardag van mijn vader, hij werd 83 jaar (mijn moeder was 16 jaar jonger dan mijn vader, en mijn broer is 8 jaar ouder dan ik). Hij vierde het in een Chinees restaurant in Aalsmeer. ,,Mooie gelegenheid voor een fietstochtje!" dacht ik dus. Ik ging expres op tijd weg, in m'n korte broek en polo, met bonuskleding in m'n tas. Ik dacht dat het ongeveer 40 minuten fietsen was, maar dat viel toch wat tegen, waardoor ik weer te laat bij m'n vader aan kwam. Hij stond al bij de voordeur te wachten enzo. Ik heb me toch nog even supersnel omgekleed (denkend aan die beelden die je weleens ziet van artiesten die zich tijdens een concert backstage razendsnel moeten omkleden) en daar gingen we.

    Eenmaal aangekomen ben ik me snel gaan omkleden in een toilet terwijl ik hoorde dat mijn vader een applaus kreeg toen hij naar binnen liep. Dat is vast veel leuker dan als eerste arriveren en alle gasten n voor n binnen zien druppelen, dus ik voelde me niet meer zo schuldig dat ik weer te laat was. M'n broer was er nog niet dus deed ik maar een rondje om iedereen te feliciteren. Ik miste wat mensen maar durfde aan niemand te vragen 'komt die en die nog?' want je weet met mensen van die leeftijd nooit wie er nog leeft en wie niet. Ik vond dat soms zelfs al vrij moeilijk in te schatten bij de mensen die wl aanwezig waren. Na het schudden van een paar handjes ben ik maar opgehouden met doen alsof ik nog wist hoe iedereen heette (,,Paul, toch?" ,,Jan." ,,Oh!").

    Ik kwam aan bij een oude buurman die ik 2 jaar niet had gezien. ,,Zo, mompel mompel mompel..." zei hij. ,,Wat zegt u meneer?" antwoordde ik. ,,Dat je weer flink gegroeid bent!" zei hij. ,,Ja, ik ben weer wat langer inderdaad." bevestigde ik, hoewel het me sterk leek dat je tussen je 26e en je 28e nog een groeispurt doormaakt. ,,Vooral in de breedte!" zei hij. Waarop ik bij mezelf dacht ,,k heb tenminste geen beroerte gehad waardoor mensen me amper nog kunnen verstaan."

    Na een tijdje arriveerde m'n broer met z'n vriendin en hun zoontje (of nouja, eigenlijk zijn stiefzoon). Ik had m'n broer al een jaar niet gezien en de rest van z'n gezin ng langer. Ik ging met m'n neefje praten (die met 17 jaar de jongste aanwezige van de avond was) en herinnerde hem aan de Harry Potter obsessie die hij op zijn 9e had. Daar kon hij zich niks aan herinneren (ik zou zoiets ook verdrukt hebben) dus zei ik ,,Vraag straks maar aan Sjaak, die weet het nog wel!" Even later liep ik naar m'n broer om het te bevestigen, die het niet meer wist, maar gelukkig wel goed meespeelde toen mijn neefje navraag kwam doen.

    Het eten was eigenlijk erg lekker en het gezelschap was erg gezellig. Ik zat aan een tafel met m'n broer en zijn gezin, mijn oude hospita die tevens de beste vriendin van mijn moeder was, een stel dat mijn vader al heel lang kent, en een mevrouw waar ik twee jaar geleden ook naast had gezeten. Alleen jammer dat op een gegeven moment werd opgemerkt dat mijn broer en ik net zo goed een tweeling hadden kunnen zijn. Eh, hallo?! Hij is 8 (!) jaar ouder. Met mijn mes stevig in mijn hand geklemd vroeg ik ,,Ziet hij er dan zo jong uit of zie ik er zo oud uit?" en toen zei de dame in kwestie gelukkig dat mijn broer er heel jong uitzag voor z'n leeftijd. Na afloop ben ik weer naar huis gefietst, waardoor ik gisteren in totaal zo'n 28 kilometer heb gefietst. Ik heb wel een klein beetje spierpijn in m'n benen nu.

    07-08-09

      18:28:09, by S p r k .   , 102 words  
    Categories: Categorie-loos

    Fijn om gevonden te worden

    Het is weer tijd voor een lijstje met termen die mensen op 'the Google' hebben ingevuld, waardoor ze op mijn weblog terecht zijn gekomen (mijn favorieten zijn weer bold):

    kind heeft autan ingeslikt
    yvette wiggers
    visjes plasbuis
    meesteres legt je met knietje op de grond en dan kietelen
    tienerjongens tube
    xoxo betekent
    MASTURBEREN OP KANTOOR
    fiets achterwiel alweer slag
    16 nooit uitgeweest nooit gezoend
    parkietje met bloedneusje
    joggert cake
    maak lingo bak
    hertje volblaffen
    klaar-over crackhoer
    zalmgehakt ansichtkaart
    wat betekent 'nipplegate'
    pandadroom sex
    in welk bakje moet de wasverzachter
    knickers plassen

    Ik heb volgens mij nooit over al die dingen geschreven, maar toch.

    04-08-09

      22:30:02, by S p r k .   , 1035 words  
    Categories: Categorie-loos

    Martijn's Vakantie Report #9

    M'n vakantie is voorbij. Jeetje. Nog even een korte recap van de afgelopen paar dagen (en Michael, Eelco, Peter, JP en alle anderen die me er persoonlijk op aan hebben gesproken: wat hartverwarmend dat jullie het zo gezellig vonden dat er -bijna- dagelijks iets te lezen was).

    Mijn computer stamt uit 2006. Dat is op zich niet zo oud, zou je zeggen, maar in computerjaren is hij dus 75 ofzo. Dat merk ik vooral aan het geluid dat hij maakt: als m'n computer aan staat klinkt het ongeveer een beetje alsof je aan het stofzuigen bent. Dus dacht ik ,,Ik moet die ventilator maar eens vervangen." Dankzij Peter weet ik inmiddels een paar jaar waar die ventilator berhaupt zit en dat je hem er gewoon uit kunt schroeven. Dus ik had voor het gemak maar m'n hele koelblok en ventilator uit m'n PC geschroefd en was ermee, met Nico's Eigen Huis En Tuin-tune in m'n hoofd, naar MyCom gegaan.

    Daar kreeg ik al vrij snel, zonder problemen, een nieuwe ventilator mee die ik in m'n huidige afzuigkap enzo kon zetten, voor het luttele bedrag van ? 6,95. Eenmaal thuisgekomen bleek helaas dat mijn oude ventilator een stekkertje had met 4 pinnetjes, en deze ventilator een stekkertje heeft met 3 pinnetjes. Ook toen ik de nieuwe ventilator in een gaatje met 3 pinnetjes had gestoken (want ik ben natuurlijk niet voor n gat te vangen!) deed 'ie het niet.

    Dus ging ik er maar weer mee terug. Toen zei de jongen van de MyCom dat ik dan maar een heel nieuw geruisloos koelblok/ventilator enzo moest kopen. Ik had met voorbedachte rade foto's gemaakt van de binnenkant van m'n computer, dus de MyCom meneer kon vrij makkelijk aan het typenummer zien wat voor koelblok er dan op moest enzo. Was al met al wel 30 euro, maar goed, je moet er iets voor over hebben.

    Eenmaal thuisgekomen was ik eerst heel kwaad dat ze me een geruisloos koelblok/ventilator met een Japanse handleiding hadden verkocht. Waar slt dat op? Maar toen heb ik heel onopvallend m'n handleiding omgedraaid en toen stond alles wel in het Engels. Maar niet in begrijpelijk Engels, overigens. Dus ik ben nog wel een klein beetje met een schroevendraaier in de weer geweest enzo, maar ik snapte er werkelijk geen hol van en ik ging alsmaar luider vloeken.

    Om tumorontwikkeling te voorkomen heb ik m'n oude ventilator extra goed schoongemaakt met hyginische doekjes en vochtige wattenstaafjes, vervolgens wederom mijn trouwe kruiskopschroevedraaier ter hand genomen, en mijn oude ventilator maar weer gewoon in m'n PC gezet. Hij maakt nog steeds wel herrie, maar het is ietsje minder erg. Die nieuwe geruisloze ventilator/koelblok ligt nu ergens in een doos geruisloos te wezen. Ik heb mezelf nog nt kunnen tegenhouden om dat ding samen met z'n Japanse handleiding hysterisch schreeuwend van 6 hoog uit het raam te smijten. Ze zoeken het daar bij MyCom maar uit met hun 36 euro!

    Ik heb helemaal niets gedaan tijdens Gay Pride. Toen ik wakker werd, was ik eigenlijk al niet zo lekker. Als ik echt heel graag had gewild, had ik mezelf denk ik wel voldoende op kunnen fluffen om toch ergens op een boot te gaan hangen, maar ik bleef eigenlijk net zo lief in bed. Ik heb 's avonds nog wel de Sugababes geinterviewd, wat heel leuk was. En daarna vroeg de meneer die het interview had opgezet of ik ook nog naar hun optreden wilde komen kijken in de Jimmy Woo, en dat leek me wel wat. Bovendien hadden ze daar heliumballonnen - prima. Het optreden van de Sugababes was trouwens kort maar tof, alleen jammer dat er de hele tijd een blond meisje tegen me op stond te rijden. En dat is geen Martijn-taal voor 'ze stootte me af en toe aan tijdens het dansen', nee, ze stond echt letterlijk tegen me op te rijden. Ik heb haar maar compleet genegeerd.

    Verder ben ik zondag nog naar de Trut gegaan. Op een gegeven moment stond ik met Sex-Robert en Luke een beetje te kijken naar een klein jongetje met van die 'ik ben nog maagd maar je moet er wel snel bij zijn'-ogen. Luke besloot uiteindelijk om ermee te gaan praten, maar kwam al vrij snel terug met de mededeling ,,Hij is niet al te snugger." Ik vroeg aan Luke ,,Weet 'ie wat het woord 'storneren' betekent?" (dat wist Luke anderhalf jaar geleden namelijk NIET). Uit navraag bleek dat het jongetje inderdd wist wat 'storneren' betekent, dus daar kan Luke dan mooi z'n conclusies uit trekken.

    Gisteren had ik weer zo'n dag volgens het principe 'als je niks eet dan val je dus af'. Ik ben dus weer een beetje aan het sporten geslagen enzo, hoewel mijn cross-trainer nu toch heel duidelijk echt z'n beste tijd gehad heeft en onwjs kraakt en piept. Het is verschrikkelijk en niet om aan te horen, met als gevolg dat ik 30 40 minuten al cross-trainend alleen maar hardop sta te vloeken terwijl op de achtergrond een aflevering van Ally McBeal draait.

    Rond 19:30 kreeg ik dan toch echt honger en besloot ik naar de Wok To Walk in de Leidsestraat te fietsen. De rij was alleen absurd lang, dus zei ik heel hard ,,Jeeeeeezus!" en toen ben ik doorgefietst naar het filiaal in de Reguliersbreestraat. Daar stond een desmogelijkerwijs ng langere rij, helemaal over de trambaan heen. Als ik op zich heel even op de 14 had gewacht zou de rij dus wel wat korter zijn geworden, maar zoveel geduld had ik niet. Dus zei ik hardop ,,Niet te doen!" en ben ik maar weer naar de Leidsestraat gefietst, waar inmiddels totaal geen rij meer stond.

    Tot zover mijn vakantie. Het was wel prima, ik heb geen spijt dat ik niet mee ben gaan treinen door Oost-Europa (hoewel ik dan wel Maurits even had kunnen zien, die mis ik toch best wel nu hij in Berlijn zit), en ik heb ook geen spijt dat ik niet in m'n eentje last-minute naar een resort ben gegaan. Misschien ga ik eind september nog wel een weekje ofzo, wie zal het zeggen. Vanaf morgenochtend ga ik in ieder geval weer goed uitgerust en met een nieuwe dosis energie aan de noeste arbeid. Da's ook wel weer prima!