Archives for: November 2008

    27-11-08

      10:04:07, by S p r k .   , 1195 words  
    Categories: Categorie-loos

    'Kom ik nou op de TV?'

    Ik was dit weekend dus één van de omroepers die voor de maand december aan- en afkondigingen heeft opgenomen voor OUTTV. Was superleuk en ik heb er meteen een artikel over geschreven voor in het blad. Dit is de verkorte versie van het artikel (ik heb de meeste interview-achtige stukjes eruit gehaald). De volledige versie komt in de volgende Gay&Night :)

    Ik kan me nog wel herinneren hoe fijn ik het als kind vond dat een Ellen Brusse-achtig type me precies vertelde hoe mijn avond eruit zou zien. En als er ineens iets onverwachts gebeurde greep de omroeper in om orde te scheppen. Zo wist je als kijker nog eens waar je aan toe was! Tijdens de hele maand december is op OUTTV iedere avond een andere omroeper te zien. Uit ruim honderd inzendingen werd een selectie gemaakt en tijdens een ijskoud weekend in november werden alle aan- en afkondigingen van de kandidaat-omroepers opgenomen. Ik besloot een kijkje te gaan nemen.

    Gerben Westra, één van de mensen achter OUTTV, oppert dat ik dan meteen maar een écht ooggetuigenverslag moet schrijven, en biedt me aan om zelf ook mee te doen als één van de omroepers. Ik zeg natuurlijk meteen 'ja', want hoe moeilijk kan het zijn om van een autocue voor te lezen en ook nog een beetje charmant over te komen? Goed, ik lijk niet als twee druppels water op Arie Boomsma (die vroeger omroeper was bij Veronica maar tegenwoordig voor de EO werkt), maar er zijn wel meer mensen op televisie die eigenlijk een zogenaamd 'radiohoofd' hebben.

    In de bevestigingsmail lees ik tot mijn grote schrik dat alle omroepers 'net als vroeger' hun eigen teksten moeten voorbereiden. Dat is natuurlijk hele andere koek! Je wil informatie geven maar tegelijkertijd ook jezelf profileren, charmant en grappig overkomen maar ook weer niet te jolig, en je wil vooral overkomen alsof je weet waar je het over hebt. Vooral dat laatste valt niet mee, omdat ik zelf geen OUTTV kan ontvangen en ik de programma's die op 'mijn' avond worden uitgezonden ook niet ken. Maar met Google en Wikipedia aan mijn zijde weet ik dan uiteindelijk toch wat tekstjes te maken waar ik enigszins tevreden over ben. Ik mail ze de avond voor de grote dag door naar Gerben en besluit dit keer maar op tijd naar bed te gaan en vooral geen alcohol te drinken - ik wil er tenslotte fris en uitgeslapen uitzien op camera.

    De volgende dag arriveer ik enthousiast maar toch wat gespannen in een oude diamantslijperij in Oud-Zuid. OUTTV heeft geen eigen opnamestudio ('Er staan zoveel ruimtes met opnamefaciliteiten leeg dat het eigenlijk zonde is om er zelf eentje in te richten,' aldus Gerben) en heeft een ruimte met greenscreen-mogelijkheden gehuurd. Alle kandidaten worden verwelkomd door Ian, de jongen die al vanaf het begin de vaste presentator van OUTTV is. Ik had een hele leuke dialoog voorbereid voor als Ian me, bij wijze van reportage, zou vragen waarom ik hieraan meedeed. 'Nou Ian, ik heb ergens gelezen dat 1 op de 3 relaties ontstaan op de werkvloer, en als het met jou niets wordt dan heb je vast nog wel twee andere leuke collega's!' zou ik gevat antwoorden. Helaas, de deelnemers worden in de wachtruimte niet geinterviewd voor een achter-de-schermen reportage.

    Ja, cola. Vreemd, want ik had juist besloten om het helemaal professioneel aan te pakken en van tevoren een rider door te mailen. In een rider beschrijft een act (dat kan een popartiest zijn, maar ook een acteur die wordt geinterviewd op tv) welke technische faciliteiten ter plaatse moeten zijn wanneer ze arriveren en wat er verder nog gedaan moet worden om het de artiest naar de zin te maken. Ik had mijn rider heel simpel gehouden: geen dure champagne, vier verschillende soorten geitenkaas, een apparaat dat de luchtvochtigheid in de gaten houdt of een grote schaal M&M's waar alle bruine M&M's uitgehaald zijn. Ik wilde alleen witte tulpen (ivm mijn achternaam), Mountain Dew (da's een Amerikaanse frisdrank) en plakjes ossenworst. Maar helaas; ik had niet eens mijn eigen kleedkamer, en cola en roze koeken tellen niet! Ik vermoed dat Oprah in zo'n geval helemaal door het lint zou gaan, maar ik besef me dat ik me nog in de beginstadia van mijn carrière als omroeper bevind en besluit het hoofd koel te houden en professioneel te blijven.

    De sfeer is redelijk gespannen. Jongens lezen hun tekst nog een keer door, af en toe wordt er iemand vakkundig opgemaakt en twee deelnemers, die elkaar toevallig kennen, doen samen een dialoog uit de film Theo & Thea en de Ontmaskering van het Tenenkaasimperium om het ijs te breken.

    Dan ben ik aan de beurt. In de studio staan allemaal nepkerstbomen en gezellige winter-achtige snuisterijen. De cameraman brengt mijn microfoontje aan en ik mag plaatsnemen op een wankele kruk achter een vuurrode desk. Op de desk wordt dan toch nog een bosje witte tulpen gezet, een gebaar dat ik ten zeerste waardeer. Er wordt me rustig uitgelegd hoe ik het beste kan voorlezen van de autocue, en dat ik vooral niet te snel moet gaan. Dat kan nog best een probleem worden, want ik praat in het dagelijks leven best snel (standje 'Gilmore Girls', volgens sommige van mijn vrienden). Ik merk dat ik toch wat gespannen ben. We beginnen met de eerste tekst, waarin ik de kijker welkom heet bij OUTTV, kort iets over mezelf vertel en alvast de eerste twee programma's aankondig. Het staat er in één keer op en Gerben en de cameraman zijn duidelijk tevreden. 'Volgens mij hebben we een one-taker!' roept Gerben enthousiast. 'Ik dacht wel al dat je hier goed in zou zijn!' Complimenten zijn natuurlijk hartstikke leuk, maar ik word er niet kalmer van. Sterker nog; de druk lijkt opgevoerd te worden, omdat ik nu het idee heb dat ik álle teksten in één keer goed moet doen. En ja hoor, tijdens de tweede en derde tekst merk ik dat ik over mijn woorden struikel, het moet helaas over. De vierde tekst gaat dan wel weer in één keer goed, en na tien minuten ben ik helemaal klaar. Omdat me eerder op de dag was opgevallen dat sommige deelnemers een half uur of langer nodig hebben, vind ik het een mooie score. Uiteindelijk gaan de opnames die dag nog tot 21:00 uur door.

    De volgende dag sta ik om 10:30 uur 's ochtends weer voor de deur. Ik ben door Martijn van productie gevraagd om die dag de kandidatenbegeleiding te verzorgen. Dus om mensen te ontvangen, een praatje met ze te maken en nog even hun teksten met ze door te lopen.

    Omdat het uiteindelijk maar moeilijk blijkt om op korte termijn vervanging te vinden voor een ontbrekende kandidaat, mag ik samen met Richard nóg een avond opnemen. Ik heb gelukkig iets anders aan dan gisteren en Richard heeft voor de zekerheid een bonus kledingsetje meegenomen. Omdat we inmiddels allemaal wel aan elkaar gewend zijn ontstaat er een ontspannen sfeer en worden er ontzettend leuke filmpjes opgenomen. Richard en ik opperen dan ook meteen om een gezellig Koffietijd-Tineke-Life&Cooking-achtig programma voor de zondagmiddag te gaan maken, dat móet haast wel gezellig zijn.

    24-11-08

      15:10:00, by S p r k .   , 306 words  
    Categories: Categorie-loos

    Yvettaties - Aflevering 452.

    Yvette is bijna weer terug van vakantie én d'r contract is net verlengd. Dat moet gevierd worden!

    Yvette: ,,MIJN wasberen kunnen wél praten!"

    Yvette: ,,Ik woon toch niet in m'n geiser?"

    Yvette (opgeschreven onder een foto van een wasbeer): ,,Wubbie de Wasbereer"

    Yvette: ,,Omgeploegd is een understatement!"

    Yvette: ,,Die Limburgers zijn wel een beetje provincionistisch!"

    Yvette: ,,Nou, ze hingen aan m'n voeten!"
    Martijn: ,,Lippen."
    Yvette: ,,Ook!"

    Yvette: ,,Smadeejoo!" (,,Je ruikt mijn deodorant.")

    Yvette: ,,Deze travestiet lijkt op Leontien van Moorsel!"

    Yvette: ,,Ik kwam gisterenavond dus thuis, zat er dus jam op m'n muur!"

    Yvette: ,,Ik ben van de Bond voor de Bedrogen Vrouw!"

    Martijn: ,,Sommige mensen hebben normen en waarden, Yvette!"
    Yvette: ,,Ja, die kwamen bij mij pas later!"

    Yvette: ,,Je hebt gewoon echt oprecht lachen omdat je iets grappig vindt, en je hebt spastisch zenuwachtig lachen omdat je... Spastisch of zenuwachtig bent."

    Yvette: ,,Ik heb op Malta heb ik dus gelantaarnpaaldanst, en op Jamaice heb ik gevlaggenstokdanst! Weet je wel, zo'n stok waar je vlaggen aan hangt, da's toch een vlaggenstok?"

    Yvette: ,,Ik ga vanavond naar de film."
    Martijn: ,,Goedzo, zorg dat je je (Pathé Unlimited) pasje eruit haalt!"
    Yvette: ,,Waaruit?"

    Yvette (net nadat ze uit zichzelf een heel uitgebreid verhaal oprakelde van toen ze 'converseren' zei en ik 'compenseren' verstond en dat ze toen weer 'converseren' zei en ik weer 'compenseren' verstond en dat ze toen 'nee, vvvvvv' zei): ,,Nou, je houdt me van m'n werk!"

    Yvette: ,,Jamaar ik was er nooit! Ik was er toch nooit?"

    UPDATE: Ik zie net in een krabbel op Yvette d'r hyves het volgende staan: ,,ik zie je op de pagina van f**** en bedenk me dat ik een jaar of 15 (ongeveer) geleden penvriendjes met je was. je was een 'bruine-truien-type' zoals je het zelf omschreef. bizar. "

    Dat mag Yvette even uitleggen als ze weer terug is!

    20-11-08

      17:44:45, by S p r k .   , 520 words  
    Categories: Categorie-loos

    Nu nóg ouder

    Vrijdagavond net na middernacht was ik echt klaar om mezelf te verhangen. 28 worden is gewoon echt geen feest.

    Ik had besloten om het niet te vieren. In mijn huis passen niet alle mensen die ik uit zou willen nodigen, en om het ergens in een café te vieren is wel leuk maar zeker niet voor ieder jaar. Uiteindelijk zei Richard dat hij en Tjandra me dan wel mee uit eten zouden nemen. ,,Maar het wordt géén surprise party!" zei hij er nog bij.

    De volgende dag kreeg ik spontaan een mailtje waarin hij vroeg om de contactgegevens van een goede vriendin van me. Frappant, dacht ik, maar hij had er wel een heel lulverhaal bij verzonnen. Toen dacht ik nog wel even dat er een surprise party zou komen. Ik heb om 16:40 uur nog aan iemand geSMSt ,,Ik begin steeds meer te twijfelen of er wel een surprise party komt..." Toen hij vroeg waarom antwoordde ik ,,Omdat niemand van me houdt, Jogchem!" Later die middag was alle hoop, alle levensvreugde, alle anticipatie compleet vervlogen. Er waren zóveel hints binnengekomen waaruit ik kon opmaken dat er geen surprise party zou komen. En het was ook wel prima om alleen maar te gaan eten met Richard en Tjandra, het zijn gezellige mensen.

    En toen kwamen Richard en ik bij het restaurant aan en bleken er 11 mensen op me te wachten! Dat had ik dus echt niet meer verwacht! Er was serieus niemand waarvan ik het niet gezellig vond dat hij of zij er was. Zelfs Simone, die nog maar 1 avond per jaar zichzelf 'solo' in de openbare ruimte begeeft, was van de partij. En we hebben nog onwijs lekker gegeten ook! Dus toen ik om 19:26 uur een smsje kreeg met de vraag hoe het ervoor stond, stuurde ik terug ,,Mensen houden van me! 11 mensen!"

    Nee hoor, ik ben niet zo iemand die vindt dat je alleen écht bevriend bent als je jaarlijks minstens een kerstkaart én een verjaardagskaart uitwisselt. Echt niet. Ik stuur bijvoorbeeld nooit kerstkaarten. Hoe dan ook, ik heb een topavond gehad, ik was heel erg blij met de opkomst, het lekkere eten en de gezelligheid. Alleen de absurde stelling van het gesprek dat heel laat op de avond plaatsvond ('hadden de Joden hun eigen vervolging kunnen voorkomen als ze op tijd The Secret hadden gelezen?') sloeg bij mij niet helemaal aan. Maar verder: helemaal toppiejoppie!

    Ik kreeg ook nog 25 extra spaarpunten van T-Mobile voor m'n verjaardag. Lief hè? Eerdere jaren kreeg ik een vlag met 'hoera' of een opblaasgefeliciteerd maar dit keer kreeg ik alleen 25 spaarpunten. Nou en 10 euro korting op je T-mobile factuur kost volgens mij 600 credits, dus 1 euro korting is 60 credits, dus met mijn 25 credits geven ze me eigenlijk tussen de 45 en 50 cent cadeau (ik ben even te lui om het precies uit te rekenen). T-mobile vindt het dus duidelijk óók niet leuk dat ik 28 geworden ben. Bitches.

    Oh en de 'nieuwe' CD van Blof (met een streepje door de O) is nog steeds mooi (en bij één liedje moet ik al-tijd, zonder uitzondering, aan Dennis denken, één van de kandidaten van de MrGay verkiezing).

    14-11-08

      11:11:58, by S p r k .   , 486 words  
    Categories: Categorie-loos

    Chocoladebananenbar

    Eergisteren was het tijd voor de grote minesweeperworkshop. Heel origineel had de jongen waarmee ik had afgesproken voorgesteld om naar de Chocoladebar te gaan. Dat zit ergens ongeveer waar vroeger de iT zat. Je hebt er chocoladeshakes, chocolademelk, chocoladeijs en natuurlijk chocoladefondue. Was wel lekker! Alleen zonde dat de chocoladefondue in plastic bakjes zat, je hoopt stiekem toch op een soort pannetje met een kaarsje of spiritusdingetje eronder. Maar het was wel prima eigenlijk.

    En als de chocoladebar ooit zou fuseren met de bananenbar, dan is het volgens mij de happiest place on earth.

    Gisteren nodigde Emil mij en Evert en Maurits uit om sushi bij hem en z'n vriendje te komen eten. Ik was eerst heel huiverig voor zelfgemaakte sushi maar er was al eerder gebleken dat dat juist best heel lekker is. Een half uur voordat ik bij Emil moest zijn belde Maurits op ,,Ja, neem jij nog iets mee? Ik vind het altijd fijn om iets mee te nemen als ik bij mensen langs ga!" Nou, volgens mij neemt Maurits helemaal nooit iets mee als hij bij me langskomt, maar goed, maakt niet uit. Ik vroeg hem of hij namens mij een flesje wijn mee kon nemen. Was hij eerst heel fel tegen maar later belde hij terug om te vragen of hij de juiste fles wijn in z'n handen had, en dat had 'ie!

    Maar daarna dacht ik, Emil woont toch redelijk vlakbij de Albert Heijn en hij heeft geen toetje. Dus haalde ik chocoladetaart, schepslagroom (kun je ook gewoon puur eten) en toch maar een bonusflesje wijn. En toen ik binnen kwam zei ik ,,Ja, ik vind het altijd fijn om iets mee te nemen als ik bij mensen langs ga!"

    Ik heb voor het eerst op een Wii gespeeld en ze hadden gewoon Super Mario Bros 3, dus dat heb ik heel manisch zitten spelen terwijl anderen sushi aan het rollen waren. Ik heb in m'n eentje een hele fles wijn gedronken en was uiteindelijk best wel een beetje dronken. Maar het was heel gezellig. Ik ben ook nog door de leuning van hun Klippan gezakt, heel erg en ook wel weer stigmatiserend. Nu moet ik wel zeggen, Emil heeft die Klippan ooit op straat gevonden, zoals je ook weleens een verwilderde kat op straat vindt en in huis neemt. Dus je weet niet hoe oud die Klippan al was en wat ermee gebeurd was enzo. Maar dan nog, het was wel erg. Maar ik ben thuis nog nooit door mijn Klippan heen gezakt! Dus dat.

    En nu ben ik een beetje brak. Brak op m'n laatste dag als 27-jarige. En de CD 'Oktober' van Blof is wel echt heel erg mooi. Misschien hou ik toch wel gewoon van hun muziek. Het is echt heel fijn. Ik ben benieuwd of daar ook weer een SuperAudio-CD versie of een DVD versie met surround mix van is... Moet ik maar eens naar kijken.

    12-11-08

      14:02:06, by S p r k .   , 117 words  
    Categories: Categorie-loos

    Ik heb korte metten met identity theft

    Ik weet niet wát er gaande is maar het is héél ernstig.

    Kijk hier maar!

    Er is dus iemand met dezelfde naam als ik, die ook homo is, die 4 dagen en 2 jaar ouder is dan ik, en die in Amstelveen woont. Ik heb in Amstelveen op de middelbare school gezeten, ben er geboren en het ligt precies tussen Amsterdam (waar ik nu woon) en Aalsmeer (waar ik ben opgegroeid) op.

    En hij is een onderdanige sletje!

    Het is al erg genoeg dat er een Stichting Martijn is die het motto 'boven de 11 beslist zelf' hanteert, maar nu wordt mijn naam wel héél expliciet door het slijk gehaald. Hallo! Dat doe ik zélf wel!

      10:14:40, by S p r k .   , 307 words  
    Categories: Categorie-loos

    Ik heb korte metten met Pathé

    Ik heb korte metten met Pathé. Gisterenavond waren we 25 (!) minuten voor aanvang van de sneak preview ter plaatse, maar toen waren alle automaten weer stuk (ik denk dat dit hetgeen is waar ze altijd voor waarschuwen in de Terminator films) en stond er een absurd lange rij. En toen werd omgeroepen dat de sneak uitverkocht was :(

    Dus zijn we maar iets gaan drinken in mijn favoriete café/abattoir De Jaaren. Later gingen we maar (voor sommigen voor de tweede keer) naar Baby Mama, die prima was. Maar de teleurstelling van het missen van de sneak zat er nog goed in, dat merkte je.

    Evert en ik hebben trouwens Chicken Tonight gegeten en dat was zó vies! Ik weet dat hele volksstammen in Afrika (en ook wel veel mensen in IJsland) een moord zouden doen voor een pannetje verkeerd klaargemaakte Chicken Tonight, maar het was écht niet fijn.

    Oh en ik ben zaterdag nog steeds jarig en ik ging het niet vieren maar nu nemen Richard en Obbie me gezellig mee uit eten en dat vind ik wel heel gezellig van ze. Dan zit ik in ieder geval niet de hele avond thuis op de bank met mijn poesje te spelen.

    Hoe boos denk je dat de belastingdienst op me zou zijn? Ik heb nog steeds geen aangifte gedaan over 2007 en de dag voor mijn vakantie kreeg ik een brief dat ik het nu toch echt moest doen, met een uiterste datum ergens in november. Ik weet het niet zeker, maar volgens mij is die datum inmiddels al voorbij. Ik ga proberen het vanavond allemaal rond te krijgen (eens kijken of die DigiD die ik maanden geleden heb aangevraagd nog steeds werkt) en daarna ga ik iets drinken met iemand waar ik altijd van win met Mijnenveger op MSN. Ik vermoed omdat hij uitleg wil over mijn speltactiek.

    11-11-08

      17:07:30, by S p r k .   , 26 words  
    Categories: Categorie-loos

    Kartoffel Mal Anders!

    Ten eerste:


    Zo heet Aardappel Anders in Duitsland

    En ten tweede, ik vind dat de Nederlandse Wikipedia entry van Chicken Tonight heel onheilspellend eindigt.

    Dus dat!

    10-11-08

      12:13:55, by S p r k .   , 254 words  
    Categories: Categorie-loos

    Dank je wel, Yvette!

    Nou.

    Ik zit dus op kantoor, een lekker kopje thee uit een mok te drinken... Breekt ineens zomaar het oortje van de mok af! Dus ik heb het oortje nog in mijn hand maar het kopje en de volledige inhoud van het kopje liggen op mijn bureau. Hup allemaal sinaasappelmandarijnthee over mijn toetsenbord, laptop en iPhone. Het deed me een beetje denken aan al die foto's van de watersnoodramp uit de jaren '50.

    Daan sprong heel kordaat op uit zijn stoel en rende naar beneden om doekjes te halen. En toen heeft hij me geholpen om alles droog te deppen, af te nemen en schoon te krijgen. Hij voelde ook heel goed aan dat dit echt zo'n moment was om actie te ondernemen.

    Ik liet het water uit mijn toetsenbord lopen, het leek bijna meer dan de oorspronkelijke inhoud van het kopje thee, en zette het toetsenbord eventjes buiten om uit te lekken (en ook wel voor straf). En ik liep naar beneden om even een ander toetsenbord te lenen.

    En toen iedereen alweer een goed kwartier aan het werk was, draaide Yvette zich ineens om en riep ,,Jongens, kan ik nog iets doen?"

    Ik stel me dus echt voor dat Yvette ergens in maart 2002 op Ground Zero in New York staat met een bouwhelm op en een zaklamp in d'r hand, om te kijken of ze nog iemand kan redden.

    Reactie van Yvette op dit stukje: ,,Nouja, je hebt niet eens erbij gezet dat ik juist het kopje thee voor je had gehaald!"

    03-11-08

      11:10:08, by S p r k .   , 504 words  
    Categories: Categorie-loos

    Bos & Lommertjeplein!

    Hoewel ik zaterdag niet zo heel veel heb gedaan, was zondag des te drukker. Halverwege zondagmiddag was ik weer helemaal 'een opgeruimde sletje'; ik heb mijn bed een kwartslag gedraaid (om TV kijken vanuit bed nóg plezieriger te maken) en ik heb überhaupt in allemaal hoeken gezogen waar ik al maanden niet geweest ben (that's what she said).

    Daarna was het tijd om naar Simone te gaan. Ik had helemaal poppenkastpoppen meegenomen voor d'r tweeling van 2 jaar oud (vaste lezers weten dat ik een groot voorstander van rollenspellen met handpoppen ben!). De meisjes waren een beetje beduusd maar kwamen later wel redelijk op gang. Uiteindelijk zijn we gaan eten bij Kentucky Fried Chicken op het Bos & Lommertje plein. Overigens meer op aandringen van mij, Simone was er nog nooit geweest, mijn laatste keer was ook alweer járen geleden.

    Grappig om te zien hoe de plaatselijke bevolking daar op een hele andere manier naar me keek omdat ze dachten dat ik een vader was van twee meisjes, in plaats van een vieze homo. Tienerjongens glimlachten naar me (die herkennen waarschijnlijk het gehannes met hun eigen zusjes die altijd alle kanten op lopen) en ik ben niet één keer aangekeken met die klassieke 'ik wil je van een flatgebouw gooien met je gezicht naar beneden'-look. Verfrissend wel.


    Eva lijkt hier nog rustig maar heeft de rest van de tijd gillend door de Kentucky Fried Chicken gerend, samen met een vriendinnetje dat ze ineens gemaakt had. Dat ging echt heel snel, ik kan me niet herinneren wanneer ik voor het laatst binnen 10 seconden een nieuw vriendje of vriendinnetje heb gemaakt waarmee ik non-stop rondjes door een fast food restaurant heb gerend, en die ook echt keihard ging huilen toen hij/zij naar huis moest en dus niet meer met me kon rondrennen!


    Rosa wilde duidelijk liever niet herkend worden en bleef veilig in een hoekje zitten met haar paarse sterretjeszonnebril op. En 'wat er niet aan komt hoeft er ook niet af' moet ze gedacht hebben, want ze heeft haar kipnuggets amper aangeraakt en at vooral van haar appelmoes.

    Terwijl ik later die avond nog even probeerde Simone d'r laptop te repareren (zonder succes, overigens) werd ik uitgenodigd om wat andere mensen te vergezellen naar een concert van Cyndi Lauper in de Melkweg. Ik ben geen hele grote fan, maar het was eigenlijk wel leuk! Ze was goed bij stem en ze speelde sowieso alle liedjes die ik ken: All Through The Night, Time After Time, Girls Just Wanna Have Fun, Drove All Night en het internationale 'verf je haar' thema-lied True Colours.

    Oh en ik heb daar ook nog een jongen gezien waar ik mee omging toen ik 15 was, Danny heet 'ie (ik weet zijn achternaam niet eens meer). Die was ook al bij het concert van Mika. Ik heb hem al jaren niet meer gesproken en iedere keer wil ik naar hem toe lopen om te vragen hoe het met hem gaat, maar het komt er niet echt van. Volgende keer beter!