Archives for: October 2008

    31-10-08

      11:26:46, by S p r k .   , 175 words  
    Categories: Categorie-loos

    To B-day or not to B-day?

    Ik ben zwaar in dubio. Moet ik m'n verjaardag dit jaar wel of niet vieren? Op 15 november word ik 28 en ik heb zó in een staat van ontkenning geleefd dat ik er nog steeds geen besluit over heb genomen.

    Het is natuurlijk wel m'n één-na-laatste verjaardag als twintiger, maarja, met die beredenering zou je ook op ieder moment van de dag een wijntje mogen drinken omdat altijd wel ergens ter wereld de 5 in de klok zit.

    Hoe dan ook, m'n huis is er eigenlijk te klein voor, het kost sowieso altijd een boel geld (net nu ik midden in een financiële priority shift zit!), en ik vind het feit dat je 28 wordt niet echt iets om te vieren.

    Eigenlijk moet ik zorgen dat ik rijk ben tegen de tijd dat ik 30 word, zodat ik een uitvaartcentrum kan afhuren. Dan komt iedereen in het zwart en krijgen ze plakjes cake en koffie enzo, met op de achtergrondmuziek de zoete klanken van Mieke Telkamp ('Waarheen leidt de weg?') en Andrea Bocelli ('Time to say goodbye').

    Tenslotte:

    30-10-08

      16:41:32, by S p r k .   , 258 words  
    Categories: Categorie-loos

    Can't wait... Can't wait... Another minute...

    Waaaaaah! Ik had net één van m'n tofste interviews OOIT! Toen ik nog een klein Martijntje was, en mijn muzieksmaak zich grotendeels liet vormen door die van mijn broer, had ik één grote passie als ik thuiskwam uit school. Het hele huis was nog leeg (ouders waren op hun werk, m'n broer ook nog op school), dus ik had het rijk alleen. Ik deed een videoband in de videorecorder met videoclips van de Britse popgroep Five Star, en dan ging ik hun pasjes instuderen.

    [youtube]zN7MqRjy3cA[/youtube]
    Voordat iemand het vraagt: nee, ik weet nu de helft niet meer en het ziet er sowieso niet zo strak uit als wanneer zij het doen...

    Nu, jaren later, komt de leadzangeres weer met nieuw materiaal, en ik heb haar net geinterviewd voor het blad. Want volgens mij kent iedere homo (van mijn leeftijd of ouder) hun muziek wel. Allemaal met dank aan Mayday, die haar over anderhalve week naar Nederland haalt voor een optreden. Het (telefonische) interview was echt heel erg leuk. Ik ben helemaal manisch nu, alsof ik een pil heb geslikt ofzo :P

    Ik zei haar dat ik me een bepaald liedje kon herinneren dat 1 keer op TV is geweest en nooit is uitgbracht, en toen ging ze het voor me zingen en moest ik mijn e-mail adres geven, en nu gaat ze het kennelijk naar me mailen. HOE TOF!

    Denise is op 8 november live te zien in de Exit in Amsterdam! Komt dat zien, komt dat zien! :) En check ook meteen d'r hyves en MySpace :)

    26-10-08

      16:48:21, by S p r k .   , 1033 words  
    Categories: Categorie-loos

    Kalispera, ΣΝΑΚ ΜΕ ΤΥΡΙ!

    Op de een of andere manier hadden Louisa en ik ons niet gerealiseerd dat het weleens een slecht teken kon zijn dat bij de reis die we geboekt hadden, geen vertrektijden vermeld stonden. Dus na donderdagochtend vroeg opgestaan te zijn voor een hoognodige ggd-checkup (ik had trouwens niets, yay), een paar uur werken op mijn vrije dag en ook nog een concert van Emiliana Torrini in Utrecht, stond ik rond half 4 's nachts op Schiphol.

    Tijdens de vlucht probeerde ik alvast wat verwilderde tieners te spotten die op hun vakantiebestemming waarschijnlijk hun maagdelijkheid zouden verliezen, wakker zouden worden in een plasje van hun eigen braaksel, of niet goed zouden worden tijdens een vrijsessie op het strand en vervolgens nog wekenlang in de Nederlandse media voorbij zouden komen. Dat lukte alleen niet echt. Ik zag wel een meisje dat net zo goed een jongen zou kunnen zijn geweest. Ik vind dat soort types altijd gezellig. Ze zijn in schemerlicht nog best aantrekkelijk, ze zijn vaak goed in huiselijke klussen en je kunt er nog een kind mee veroorzaken ook. Ik viel al snel in slaap en toen ik een paar uur later wakker werd, was de vrouw naast me daar heel erg blij mee want ze moest nodig naar het toilet. Je hebt in een vliegtuig op sommige plaatsen eigenlijk een vreemd soort controle over mensen...

    Toen we het vliegveldje uit liepen was het eigenlijk meteen prima; heerlijk warm en onbewolkt. We stapten in een touringcar die onze reisorganisatie had geregeld en werden naar ons hotel gebracht. Ondertussen vertelde het vrouwtje van de reisorganisatie allemaal dingen, die ik grotendeels aan me voorbij liet gaan. Tot ik haar hoorde vertellen dat je toiletpapier niet in het toilet mocht gooien, maar in een prullenbakje naast het toilet. ,,Hmmm, ik wist niet dat we met deze touringcar ook terug in de tijd konden!" dacht ik bij mezelf.

    Eenmaal aangekomen bij het resort konden we natuurlijk niet meteen ons appartement in, dus heb ik me even omgekleed op het toilet en zijn we naar het strand gelopen. Ik had lekker m'n Crocs aangetrokken want zulk weer was het, en we waren in het buitenland dus ik hoefde me niet te schamen. Eigenlijk dacht ik ook wel dat ik helemaal de blits zou maken in mijn 'amazing plastic shoes', totdat bleek dat je overal goedkope imitatie-Crocs kon kopen voor 5 euro. Maar dat mocht de pret niet drukken, want de zon scheen fel, de lucht was blauw en het was opvallend rustig in het resort.

    Bij het zwembad hadden wat mensen het over dorpjes waar je dan naartoe kon lopen, dus dat hebben we die avond maar gedaan en dat was eigenlijk best prima. Wel naar dat er bij ieder restaurant een mannetje staat die het zogenaamd übercool vindt dat je uit Nederland komt en een praatje met je maakt en eigenlijk doet alsof je er al jaren komt en voor die avond een tafel gereserveerd hebt. Op zich wel slim, maar ook wel weer hinderlijk. We kwamen in één van de dorpjes ook nog een stelletje tegen dat ons aanraadde om naar allemaal andere dorpjes te lopen via de kust enzo, daar voelde ik op zich weinig voor. Ik vroeg nog semi-geïnteresseerd of ze altijd naar Griekenland op vakantie gingen en toen antwoordde de man van het stel ,,Ja, waar moet je anders heen? Naar Spanje?" Ik hield mijn mond, maar eigenlijk wilde ik zeggen dat ik pas nog heel lekker had gegeten (en gedronken!) in Valencia en dat ik binnenkort ook eens een keertje naar de pied-a-terre van mijn adoptiemoeder in Marbella wilde afreizen.

    [youtube]t6Woyg8xQR4[/youtube]

    Qua entertainment was er 's avonds niets te doen. Er waren dus geen losgeslagen tieners, dus de clubs waar ze dan dus 'los' zouden kunnen gaan waren allemaal gesloten. We hebben 's avonds dus veel TV gekeken in ons appartement. We waren vooral erg gefascineerd door de Duitstalige MTV (spreek uit als Em Tee Fau!) die een week lang iedere avond de éérste aflevering hebben uitgezonden van één of andere realityserie waarbij een groep jongens en een groep meisjes strijden om de hand van een Aziatisch prostitutiehoertje die Tila Tequilla heet. Ik snap niet zo goed waarom iedereen haar zo graag wilde (één persoon ging echt keihard janken toen ze in de eerste aflevering het huis al moest verlaten) en ik snapte ook niet zo goed waar de serie naartoe wilde. Vergelijk het met die serie die Froukje de Both ook heeft gedaan in Nederland, wat ook allemaal nep was maar waar gelukkig wat minder randdebielen bij betrokken waren.

    Het weer was in het begin dus wel prima, erg warm zelfs maar niet benauwd. We zijn de eerste paar dagen als een gek gaan zonnen, ik ben nog ontzettend verbrand, hartstikke gelachen. Helaas werd het weer na een paar dagen wat minder (wolkjes enzo) dus gingen we maar rondlopen in de winkelstraat waar ze allemaal goedkope imitatiezooi verkochten. Serieus, Jean Paul Gaultier parfum voor nog geen 3 euro, dat gelooft niemand. En allemaal dure merkzonnebrillen en kleding enzo, voor 10 euro. Ik snap niet zo goed dat mensen daar in trapten. Ik heb nog even gekeken naar een swieter maar het voelde allemaal gewoon heel goedkoop aan.

    We zijn ook nog met de bus naar de stad Heraklion gegaan en het enige lichtpuntje daar was Marks & Spencer. Helaas had deze Marks & Spencer geen food market, dus ik heb geen cheesecake in kunnen slaan. We hebben ook nog een dagje langs de kust gelopen, dat had op zich ook wel wat.

    Hoe dan ook, de week is voorbij gevlogen, ik ben weer terug, morgen begint gewoon weer een werkweek en het weer hier is compleet bagger. Oh en ze hebben mijn voorband leeg laten lopen en ik was mijn sjaal kwijtgeraakt, had ik dat al verteld? De avond dat ik terug was ben ik wel naar de verjaardag van Brammetje gegaan, die had allemaal fijne brownies en quiche en soesjes gemaakt, en ik kon heel gedistingeerd aan iedereen vertellen dat ik in was komen vliegen vanaf Kreta. Ik wil eigenlijk nog wel een weekje vrij, maar dan met mooi weer en in het Vondelpark. Helaas.

    [youtube]0yPUnLFQN3Y[/youtube]

      15:05:33, by S p r k .   , 290 words  
    Categories: Categorie-loos

    Even tussendoor...

    ...voordat ik aan mijn grote 'ik was op Kreta en dit vond ik ervan'-verslag begin:

    Voordat ik op vakantie ging had ik dus pijn in mijn rechterbeen, een beknelde zenuw volgens de dokter. Pijnstillers hielpen niet echt, maar ik sliep er wel heel prettig van. De dag nadat ik op Kreta was aangekomen was de pijn weg. Echt helemaal 100% weg. En geloof het of niet, ik zit in tram 13 op weg naar huis met m'n koffer, en wat voel ik weer in m'n been? Precies.

    Ik denk dus dat ik naar een psycholoog moet ofzo.

    Ik bedoel, even de feiten op een rijtje: qua gezondheid ben ik nog steeds flink te zwaar, ik heb geen noemenswaardig liefdesleven, geen reserves op de bank en het gaat momenteel ook niet zo gezellig op mijn werk. En toen ben ik gisteren in de bioscoop ook nog mijn sjaal kwijtgeraakt. En 'kwajongens' (ik heb ze natuurlijk niet gezien, misschien was het wel een hele gezellige mevrouw) hebben vannacht ook nog mijn voorband leeg laten lopen.

    Maar goed, ik liep vanmiddag de deur uit, heb mijn band opgepompt en fietste maar weer naar de bioscoop voor een film. Dat is tenminste 'gratis' en je hebt grote kans dat het op het einde van de film goed komt. Niet met jou, maar met de mensen in de film. Dat heb ik heel erg nodig momenteel. Sterker nog; gisteren zei ik midden in een actiefilm over 2 karakters die echt maar een summiere bijrol hadden: ,,Die twee worden verliefd!"

    Goed nieuws: in de bioscoop zag de kaartjesscheurjongen niet dat ik een broodje (mijn ontbijt) naar binnen probeerde te smokkelen, én ze hadden mijn sjaal van gisteren teruggevonden! Dus misschien komt het ergens nog wel goed met me, ooit.

    13-10-08

      15:31:03, by S p r k .   , 15 words  
    Categories: Categorie-loos

    Weet je...

    ...het is heel eng om jezelf soms te herkennen in Cameron Diaz in Vanilla Sky.

    11-10-08

      14:19:50, by S p r k .   , 1089 words  
    Categories: Categorie-loos

    Beknellingen, vermeldingen en universele waarheden

    Ik heb dus al meer dan een week een soort nare afwijking. Ik heb namelijk een stekende pijn in m'n reet. Nee, da's niet helemaal waar, maar ik heb wel pijn vanaf mijn rechterbil helemaal naar beneden tot in mijn voet. Ook helemaal in mijn prettig gespierde kuit enzo.

    Het voordeel van deze toch best wel heel vervelende zaak (het doet vooral veel pijn als ik zit), is dat mijn huisarts en ik elkaar weer lekker vaak zien en bellen. Ik heb er nog niet heeeeel veel pillen aan overgehouden (alleen naproxen en diazepam) maar het is beter dan niets. Ze vindt overigens dat er een zenuw bekneld zit en dat dat met 2 of 3 weken vanzelf weer over gaat. De pillen helpen in ieder geval allemaal niet zo goed. Ik denk nu zelf ook dat het met een soort van spanning te maken heeft ofzo, want als ik 's ochtends waker word heb ik nergens last van, maar zodra ik uit bed ga en dingen ga doen, dan wordt het binnen een uur heel erg naar en merkbaar en pijnlijk. Ik weet het ook niet precies. Nouja en ik ben natuurlijk ook gewoon te zwaar, dat zal er vast ook mee te maken hebben.

    Door dit hele avontuur heb ik afgelopen maandag ook de DVD-presentatie van Brigitte Kaandorp gemist. Superjammer, want Mayday, die er wel was, vertelde me later op MSN dat Brigitte mijn naam nog had genoemd enzo. Ik heb wel de DVD-box zelf via de post ontvangen, en ik sta op één van de DVD's zowaar met naam en toenaam vermeld.

    Op dvd2, waar de show Kouwe Drukte op staat, is helemaal onderaan de verpakking de zin 'met dank aan mijn voor- en achernaam' te vinden. Dat vind ik dan toch wel weer gezellig! Oorspronkelijk zou er volgens het persbericht namelijk maar 50 minuten van de show Kouwe Drukte op de DVD-box komen, omdat ze de volledige versie niet konden vinden. Maar ik heb zelf thuis de volledige versie gewoon op video, dus toen ik Brigitte ging interviewen, zei ik dat tegen haar. Toen werd ik meteen in contact gebracht met de aardige jongen die de DVD-box aan het samenstellen was, heb hem verteld waar ik de volledige versie vandaan had, etc, en voila, nu staat de volledige versie van Kouwe Drukte wél op de DVD-box! Want als je een DVD-box uitbrengt, dan moet je het wel meteen in 1 keer goed doen, vind ik dus.

    Verder is mijn leven op het moment niet zo interessant; ik lig dus veel op bed TV-series te kijken (ik heb inmiddels alle afleveringen van Brothers & Sisters en 30 Rock erop zitten), ik heb de film Tootsie maar weer eens gekeken en ook wat pilots van nieuwe series. En dat is het zo'n beetje. Oh en gisterenavond heb ik zelf guacamole gemaakt, dat vond ik ook wel weer iets gezelligs hebben, om gewoon op vrijdagavond heel mal en spontaan zelf guacamole te maken. Ja wel gewoon met 3 avocado's, sour cream en een kruidenzakje, maar toch!

    Vanavond ga ik 'iets gezelligs met eten' doen met Coty (en hopelijk ook met Evert, Maarten en Maurits, maar geen idee of die kunnen) en morgen ga ik naar een concert van Emiliana Torrini. Dan maandag het nieuwe blad naar de drukker sturen, dinsdag en woensdag nog wat administratieve dingetjes doen, en dan ga ik... dames en heren... in de nacht van donderdag op vrijdag zomaar ineens op vakantie!

    Nou moet ik wel heel eerlijk zeggen: ik heb mijn vraagtekens bij deze vakantie. Eigenlijk zouden Louisa en ik naar een concert van Janet gaan in Amerika, maar dan ben je zo weer ? 1.500,- verder en dat heb ik gewoon niet. Bovendien is Janet links en rechts concerten aan het afzeggen en verplaatsen (incl. de shows waar wij naartoe wilden gaan), dus het is achteraf ook maar goed dat we het niet gedaan hebben.

    Maar nu gaan we dus op zo'n zonvakantie. Maar dan eind oktober, als er volgens mij dus helemaal niet echt meer heel veel zon is. In Griekenland, ook nog, op het altijd pittoreske eiland Kreta. En dan volgens mij het áller-toeristisch-te gebied. Dus dat wordt me wat. Ik heb al besloten dat ik er gewoon ongegeneerd non-stop op mijn Crocs kan rondlopen, niemand die het ziet. En ik denk ook dat Louisa en ik een soort back-story moeten ontwikkelen, dat we daar als stelletje zijn.

    Dan kenden we elkaar al vanaf de middelbare school, en toen waren we al helemaal verliefd enzo. En toen zijn we gaan studeren en zijn we elkaar uit het oog verloren. Ik moet nog even bedenken wat we dan precies hebben gestudeerd. Ik misschien wel psychologie ofzo, of bouwkunde, dat weet ik nog niet precies, maar bouwkunde is volgens mij meer HBO. Oh en het lijkt me ook leuk dat Louisa dan ondertussen nog kort getrouwd is geweest maar dat dat huwelijk op de klippen liep omdat hij homo bleek te zijn. Dat is dan vooral leuk omdat de toeschouwers aan wie we dit verhaal gaan vertellen (taxichauffeurs, buschauffeurs, stewardessen, cateringtypes en souvenirswinkelmedewerkers) dan natuurlijk allang aan zien komen dat onze relatie uiteindelijk ook op de klippen zal lopen omdat ik zelf als mens óók ontzettend homo ben. Maar ik doe dan gewoon alsof ik dat nog niet van mezelf weet. Affijn, dan hebben we elkaar natuurlijk op een reunie weer ontmoet en is de vonk opnieuw overgeslagen en dit is dan onze eerste vakantie samen.

    En dan kunnen we meteen een stukje realiteit in het verhaal verwerken: de vakantie bevalt tot nu toe wel, maar we hebben wel al wat onenigheid gehad omdat ik snurk en Louisa niet met oordopjes in wil slapen. Ik vind dat Louisa ook nog Crocs moet kopen, want als ik íets smerig vind, dan is het wel van die Christelijke stelletjes die allebei ongeveer dezelfde kleding zijn gaan dragen (hetzelfde rode windjack, bijvoorbeeld, maar die heb je hopelijk op Kreta niet nodig).

    Oh en toen ik Yvette vertelde dat ik naar Kreta ging, is ze meteen enthousiast op internet gaan opzoeken wat voor weer het daar wordt. ,,Nou nu is er regen maar zodra jij arriveert gaat de zon keihard schijnen!" Wat mooi gezegd, en wat een universele waarheid ook eigenlijk!

    Oh en het is vandaag Coming Out dag en dus wil ik iedereen die nog niet uit de kast is maar het wel zou moeten zijn een hele fijne Coming Out dag wensen, en succes enzo. Maar degene die Coming Out dag het hardst nodig heeft leest dit volgens mij toch niet.

    10-10-08

      17:31:00, by S p r k .   , 287 words  
    Categories: Categorie-loos

    Yvettaties, een nieuwe lading

    Daan: ,,Je bent een beetje koekoek!"
    Yvette: ,,Ja, speculaaskoekoek!"

    Yvette: ,,Ik ging gisteren ging ik memory doen... Nou, ik doen doen doen, en het spel liep maar niet af, en toen bleek uiteindelijk het spel niet compleet te zijn!"

    Yvette (na een lange stilte): ,,Ik denk dat dat wel het grootste nadeel van een hamster is... Dat je zo snel uit-geaaid bent..."

    Yvette: ,,Ik wil naar huis, ik wil naar huis, ik wil naar huis, zingt 'ie dat nou?"
    Martijn: ,,Nobody. Hij zingt Nobody. Luister maar, het komt zo weer."
    (het komt heel lang niet)
    Yvette: ,,Het komt niet meer! Hij is naar huis!"
    (het komt nog steeds niet)
    Yvette: ,,Hij is écht naar huis!"

    Yvette: ,,Ik heb weer zo'n badkamer-hoofd."

    Yvette (over zakdoekjes): ,,Ik heb al twee pakjes leeggesnoten! Volgesnoten!"

    Yvette (na een lange stilte): ,,Schurft."

    Yvette (op kantoor): ,,He, ik moet me elke keer weer aankleden als ik naar beneden ga!"

    Yvette: ,,Nee, damannie!" (dat mag niet)

    Yvette (over de CD van Linda de Mol): ,,Nou, ik vind m'n trui mooier!"

    Yvette (is onwel geworden): ,,Het ligt niet aan de pepernoten hoor, van pepernoten kan je geen sterretjes krijgen."

    Yvette: ,,Ja, dat hoorde ik niet, want ik kreeg een koe in m'n oor! Van Daan. Weet je wel?!"

    Yvette: ,,Je moet aan de spierverklappers!"

    Yvette: ,,Daan, het is hier vies, het is hier vies, het is hier vies én het ligt op m'n hand én hij was ook nog omgevallen!"

    Yvette: ,,Ik was laatst zo hard aan het dansen dat ik mijn BH had losgedanst!"

    Yvette: ,,Ik ga voorlopig geen pepernoten meer in m'n thee gooien!"

    Yvette: ,,Ja ik knoep en ik knoek aan alle kanten!"

    Yvette: ,,Ik kan ook altijd nog een handpoppenartiest worden!"