Archives for: February 2010

    28-02-10

      23:46:56, by S p r k .   , 620 words  
    Categories: Categorie-loos

    'Laten we van dat vraagteken een uitroepteken maken!'

    Ik zou vanmiddag een date hebben met iemand. Ja, 'zou'.

    Dit is iemand die ik een paar weken geleden online ontmoette, en ik denk dat ik hem ook al eens in het echt ontmoet heb. We hebben in ieder geval een flink aantal wederzijdse kennissen. Oh én hij valt kennelijk op dikke jongens. En laten we wel wezen; van dat soort types moet ik het hebben. In ieder geval totdat 'ze' een middel uitvinden waarmee je 3 maanden anorexia kunt krijgen en dat het daarna weer vanzelf overgaat.

    Dat was trouwens wel een beetje apart; hij vroeg op een gegeven moment of ik zo iemand ben die ook graag gevoerd wordt. Ik zei 'Bedoel je net als in die documentaire waarin een vrouw zó dik is geworden dat ze niet meer uit bed kan, terwijl haar man de hele dag in de keuken spekjes staat uit te bakken? Nee dank je!' en toen zei hij 'Goedzo, daar heb ik ook niks mee.' Jaaaaa ja.

    Maar goed, ik ben qua liefdesleven bíjna op het punt waarop ik mezelf zou omschrijven als 'desperate' (en je weet dat, op het moment dat mensen zichzélf gaan omschrijven als 'desperate', ze het waarschijnlijk al een paar maanden of misschien wel al een paar jaar zijn). Dus besloot ik de gok te wagen en iets met hem af te spreken.

    We hebben eerst een tijdje heen en weer gesmst, maar donderdag heb ik het heft in eigen hand genomen en besloot ik hem te bellen om echt iets af te spreken. Hij stelde voor om vanmiddag ergens koffie te gaan drinken ofzo, en hij zei dat hij 'Martijn?' (met een vraagteken erachter) in z'n agenda had gezet en dat we dan nog even zouden bellen om definitief af te spreken.

    Ik had ondertussen bedacht dat we wel ergens cheesecake konden gaan eten. Ik vind het stiekem nooit zo relaxed om mezelf tijdens een eerste (en vaak ook laatste) date te stigmatiseren door allemaal dikmakende dingen te eten, maar nu zou ik eindelijk een date hebben met iemand die daar niets om geeft, dus wilde ik het er flink van nemen.

    Spontaan en sociaal als ik ben, stuurde ik hem zaterdagochtend een smsje met 'Laten we van dat vraagteken een uitroepteken maken!'. Nooit meer wat van gehoord. Ik had m'n schema helemaal vrijgehouden, ik had m'n haar zelfs nog opnieuw gemilimeterd, m'n gezicht geschoren, alles. Maar niks gehoord. Ik vond natuurlijk dat ik hem nu niet weer moest gaan bellen of smssen. Ik bedoel, hallo, ik ben misschien wel 'tegen het desperate aan', maar dat betekent niet dat ik helemaal geen onsje trots meer heb.

    Dus heb ik vanmiddag heel lang depressief in bed gelegen terwijl ik af en toe wat vooraf ingekochte chocoladetaart at (JA, VISUELE CIRKEL INDERDAAD JA, WEET IK OOK HEUS WEL, CAROLINE S.). En in de namiddag ben ik dan uiteindelijk maar helemaal in m'n eentje naar Did You Hear About The Morgans? gegaan, omdat NIEMAND die wil zien maar ik wel.

    Oh en toen ik in m'n eentje weer de bioscoop verliet (het regende ook nog, trouwens), zag ik iemand die ik wel vaker tegenkom in de stad. Even later kwam ik hem thuis ook nog tegen op een chatsite waar ik weleens kom, en toen stuurde ik hem het hele niet-bedreigende, vriendelijke bericht 'Jij was in Pathé de Munt! Maar bij welke film? Of was dat totaal iemand anders met een hele lange jas?' en daar heeft hij NOOIT op gereageerd. Als je op je 43ste te goed bent om op zo'n bericht te reageren, dan ben je echt een wanker, hoe goed geconserveerd je ook bent. Met je 'life is movement, movement is life'-slagzin.

    04-02-10

      19:34:00, by S p r k .   , 533 words  
    Categories: Frustraties

    Albert Heijn Westermarkt: hell on earth.

    Kunnen we het héél even hebben over de Albert Heijn op de Westermarkt, en dat dat hands down de slechtste Albert Heijn van heel Amsterdam is? Goed, ik heb al een keer een héle ernstige Albert Heijn van binnen gezien, maar die verdient dan de tweede plaats.

    Danio. Het zijn toetjes van Danone. Ik zal verder niet uitwijden over het feit dat er vroeger gewoon Danio Banaan was en dat daar ineens Danio Citroen voor in de plaats kwam, alsof dat vergelijkbare vruchten zijn, en alsof Danio Banaan niet honderd keer beter was qua toetje dan Danio Citroen, en dat de mensen van de Danio helpdesk me destijds op een heel onpersoonlijke manier hebben afgepoeierd toen ik erover klaagde (en ook pertinent NIET in wilden gaan op mijn originele idee voor de nieuwe smaak Danio Ossenworst). Maar je hebt Danio dus in de volgende zes basissmaken: Vanille, Straciatella, Aardbei, Perzik, Bosvruchten en Citroen. En vroeger dus banaan maar daar hebben we het verder niet over, en soms een seizoenssmaak met vieze citrusvruchten of kersen ofzo, doet er allemaal niet toe.

    Sinds een paar maanden heeft de Albert Heijn op de Westermarkt dus géén Danio Bosvruchten meer. Nouja! Om het nog erger te maken zijn er voor de smaken Danio Straciatella (waar ik me nog íets bij voor kan stellen) en Danio Aardbei (de állersaaiste, voorspelbare smaak) maar liefst twee plekken in het schap gereserveerd! Vooral de overmatige ruimte die voor Danio Aardbei beschikbaar is, voelt als een klap in m'n gezicht. Ik zeg: gooi die aardbeientroep er gewoon uit en haal de bosvruchtensmaak weer terug, want mensen die uit zichzelf dingen met aardbeiensmaak kopen, zijn Danio sowieso niet waard. Ik wilde eerst hetzelfde zeggen over Danio Vanille, maar dat zou geheel onterecht zijn want Danio Vanille is echt heel erg lekker.

    Vervolgens wilde ik vanavond een pak diepvrieskibbeling uit de diepvries kopen, en dat als schrale troost met wat cocktailsaus 'opdippen'. Kon dus niet, want de Albert Heijn op de Westermarkt heeft gewoon géén diepvrieskibbeling meer. Nouja! Het lef! Vooral omdat ze toevallig wel vijf (5!!!!!) soorten vissticks in hun diepvriesvak hebben liggen. En dan reken ik nog niet eens de verdacht veel op vissticks lijkende producten mee, ik zal verder geen merknamen noemen maar deze afbeelding spreekt voor zich. In wat voor wereld leven we met z'n allen, als je bij een willekeurige Albert Heijn wel vijf (5!!!!!) soorten vissticks kunt kopen (en een niet nader te noemen aantal visstick-ACHTIGE producten!) maar precies NUL soorten kibbeling?

    Nu zijn er vast mensen die bij zichzelf denken 'ze hebben bij de versafdeling toch ook gewoon kibbeling?'. Ja, ze hebben bij de versafdeling ook 'gewoon' kibbeling, ja. Althans, voor zover die niet op is! Maar dat zijn van die walgelijk verantwoorde macrobiotische biologische scharrelproducten met het embleem 'puur&eerlijk duurzame vangst'. Alsof er ooit één vis is die tijdens de vangst riep ,,Ik vind dat dit op een oneerlijke manier gaat!" En hoezo, 'duurzame vangst'? Waarom moet mijn kibbeling in godsnaam 'duurzaam' zijn? Het hoeft toch helemaal niet lang mee te gaan? Ik eet het toch meteen vanavond op?

    Nou, niet dus, want nu heb ik moeten uitwijken naar iets met couscous. Dat líjkt niet eens op kibbeling.