Archives for: February 2009

    28-02-09

      22:01:47, by S p r k .   , 9 words  
    Categories: Categorie-loos

    RuPaul's Drag Race

    Ik hou ervan!

    Filmpje:

    [youtube]k_bo1UMIiRQ[/youtube]

    16-02-09

      13:26:04, by S p r k .   , 47 words  
    Categories: Categorie-loos

    De laatste Yvettatie

    Ik zou dus geen Yvettaties meer publiceren want Yvette kan de roem en bekendheid niet meer zo goed aan (flauw, vind ik ook). Maar deze was té mooi:

    Ik: ,,Scherven brengen geluk!"
    Yvette: ,,Nou, dat vond Sylvia niet, die had gisteren een keukenkastje op d'r hoofd gekregen!"

    08-02-09

      17:53:22, by S p r k .   , 365 words  
    Categories: Categorie-loos

    Ben

    Gisterenmiddag ben ik met Pi naar Spion van Oranje geweest in Pathé de Munt. Bij het ophalen van de kaartjes was er natuurlijk weer iets misgegaan met onze reservering, maar ik zal mijn hele 'we kunnen mensen op de maan zetten, waarom kunnen we dan niet...'-speech maar niet houden. Terwijl ik een veel mildere versie van die speech aan een Pathé de Munt-medewerker vertelde, kwam er een klassiek 'wij doen ook eens lekker gek in Amsterdam!'-stel naar hem toe. ,,Kunt u ons vertellen waar de lijsten hangen van de films die in Tuschinski draaien?" Eh... Misschien in Tuschinski?

    Ik moest tijdens Spion van Oranje precies 2 keer lachen. Verder heeft de film vooral mijn eerdere opvatting bevestigd: in Nederland zijn we gewoon niet zo goed in film/tv/muziek. De visual effects en het camerawerk waren wel echt fantástisch :P

    Vlak voor de film zei een man die naast ons zat ,,Ik kom net bij Benjamin vandaan en dat was zo'n mooie film! Dit zal wel niks zijn." Pi keek me aan alsof 'ie wilde zeggen ,,Wie is deze wackjob en waar heeft hij het over?" Ik vermoedde dat het om The Curious Case of Benjamin Button ging, een best wel langdradige film waaruit vooral blijkt dat Brad Pitt helemaal niet zo goed acteren, wat nog eens extra geaccentueerd wordt door zijn steengoeie tegenspeelsters. Na de film liep de man langs ons en zei ,,Ik zei het toch! Dit stelt niks voor, zeker als je net bij Ben vandaan komt, met Bert Pritt!"

    Gisterenavond ben ik voor het eerst in een jaar naar m.u.l.t.i.s.e.x.i. gegaan. Ik dacht een 'slimme meisje' te zijn door om half 12 al in de rij te gaan staan. Bleek er om half 11 al een rij te zijn geweest. Flauw. Binnen wel kort met wat leuke mensen gesproken, maar ik heb het grootste deel van de avond toch gewoon in een hoekje gestaan. Iemand die ik eerder 'sociaal kreupel' had genoemd kwam wel (voor het eerst) naar me toe om me uitgebreid te begroeten. Dus ik denk dat ik hem binnen een keer 'slecht in bed' ga noemen, kijken wat er gebeurt.

    02-02-09

      12:59:00, by S p r k .   , 6 words  
    Categories: Categorie-loos

    Mijn kantoorpoes en ik


    De kantoorpoes chillt op m'n arm...

      02:03:23, by S p r k .   , 1126 words  
    Categories: Categorie-loos

    Handrbeid!

    Het is momenteel dus superdruk op m'n werk. Naast m'n eerdere baan bij het tijdschrift ben ik nu ook sitemanager van de website die op hetzelfde kantoor zit. Dus, totdat bepaalde werkzaamheden kunnen worden overgedragen aan mensen die nog moeten worden aangenomen, is het superdruk. Maar wel erg leuk om te doen; ik schrijf meer dan eerst en ik ben weer een beetje met communicatie-achtige dingen bezig, net zoals vroeger bij Scarlet. Maar dan zonder directiesecretaresse wiens outfits mij iedere dag weer inspireerden om een nieuw thema eraan te koppelen.

    Daardoor zit ik nu wel regelmatig beneden op de 'grote' werkvloer, in plaats van boven op mijn kleine knusse hippe 'vide'. Geen probleem an sich, behalve dan dat ieder liedje dat niet op 'Ich Bin Wie Du' lijkt (qua stijl en vrolijkheid) wordt afgezeken omdat het 'depressief' zou zijn, en dat al mijn collega's enorme feeders blijken te zijn. Ik heb nog nooit eerder zoveel croissantjes, koekjes, mini-chocoladereepjes, chips en chocoladesoesjes naar binnen gewerkt. Ik sla daarom maar regelmatig mijn avondeten over. Niet dat dat iets uitmaakt, overigens.

    Chez Obbie
    Vrijdagavond had Obbie me uitgenodigd om bij haar, haar man én d'r ongeboren vruchtje te komen eten. Naast zingen en zwanger worden kan ze dus ook heel goed koken en ze haalt altijd alle kookboeken uit de kast als er gasten komen. Bovendien had ik mijn lievelingsadoptiezus al niet meer gezien sinds kerst, dus natuurlijk ging ik bij haar langs. Ze had inderdaad weer iets onwijs lekkers gekookt, inclusief salade waar ik helaas een beetje een opgezwollen tongetje van kreeg, dus wie weet waar ik nu weer allergisch voor ben geworden... Ik heb ook nog een dvdtje van haar vruchtwaterpunctie gekeken, inclusief een commentary track van Obbie zelf (,,Ja en hier zwemt mijn kind naar de naald toe!" terwijl ik bij mezelf dacht ,,Dat begint al goed, voor een bi-racial kindeke!").

    Poekie was er ook en loopt inmiddels als de bitch van het huis daar rond. Ze begint eindelijk wat meer op d'r vroegere baasje te lijken, in de zin van dat ze eigenlijk een soort ingepakte slaapzak-met-pootjes aan het worden is. Jezus, wat is zij zwaar en rond geworden. Regelmatig als ik thuis alleen in bed naar een nieuwe saaie aflevering van Private Practice lig te kijken, mis ik mijn oude poesje weleens. Maar toen ik haar vrijdag weer in mijn armen had deed ze flink apatisch en zat ik ook binnen een minuut weer helemaal onder de haren. Is haar leven er beter op geworden? Kort samengevat: ja, want ze loopt dan wel nog steeds rond alsof ze vreest voor haar leven, maar wél in een groter huis.

    Aldi/Lidl/AH
    Gisteren ben ik eerst naar drie (!!) supermarkten geweest (je wil toch het beste van alle verschillende assortimenten). Eerst naar de ALDI, waar ik het dit keer nog vrij snel vond gaan bij de kassa. Totdat ík aan de beurt was natuurlijk, want toen kwam een mevrouw (die eerst al 10 minuten lang driftig haar kassabon had staan napluizen) bij mijn kassa en zei ze dat de kassier een zak krentenbollen dubbel had aangeslagen. ,,Kunt u anders geen tweede zak pakken?" vroeg de man achter de kassa. ,,Wát zegt u? Nee, want ik ben maar een vrouwtje alleen!" antwoordde de vrouw. En toen moesten er helemaal sleutels komen uit een of ander hok enzo. Wel een creatieve oplossing van de man achter de kassa.

    Vervolgens samen met Pi naar de Lidl, waar we wijn in hebben geslagen enzo. Bij de kassa hebben we vriendinnen gemaakt met de neuriënde kassière, die gewoon in haar jas zat en eruit zag alsof ze elk moment kon op staan om naar huis te gaan. ,,Zeven uur is zeven uur, weet je!" Ze moest erg lachen toen ik Pi vertelde dat een vriend dit weekend aan het verhuizen was, Pi vroeg waar naartoe en ik het niet wilde zeggen. Ook wel omdat ik het niet meer helemaal precies wist. Ik wist uiteindelijk nog wel 'Oud-Zuid' uit te brengen. En daarna moest ze lachen om het dilemma 'had ik mezelf moeten aanbieden om te helpen verhuizen terwijl ik daar eigenlijk in het weekend helemaal niet zoveel zin in heb? Of zal ik over drie weken vragen of ik nog iets kan doen?'. Tenslotte nog een kort tripje naar de Albert Heijn, waar ik vroeg om extra voetbalplaatjes voor collega Spurrie. ,,Ze zijn gewoon voor jou he, zeg maar gewoon!" zei het meisje achter de kassa. ,,Nee, echt niet, mijn collega gaat ze maandagochtend helemaal uitpakken en sorteren en op volgorde leggen en de dubbele er uit zoeken..." antwoordde ik, maar het kassameisje wilde er niet aan.

    Hoge School Muzikaaltje
    Eenmaal thuisgekomen hebben we ingewikkeld gekookt, een flesje wijn opengetrokken, High School Musical 3 gekeken en onze eigen 'hoge school muzikaaltje' bedacht. Incl. liedjes en Special Guest Appearance van Demet uit Dames In De Dop. Eén van de liedjes heet 'Handrbeid', over ons lievelingsvakje Handenarbeid (maar die 4e lettergreep was gewoon nét even teveel). Daar hebben we ook al pasjes bij, incl. een kleine 'breakdown'. Verder is er een liedje voor het karakter dat Pi gaat spelen, het heet 'Raped in the face, raped in the ass' en tenslotte hebben we een liedje dat 100x terugkomt in de film. Het heet 'Riding My Bike' en het zal als muzikaal leidmotif fungeren. Dus dat het honderd keer terugkomt, al dan niet met een kleine variatie. Als klap op de vuurpijl zijn we zowaar één level verder gekomen met dat spel met die tankes van Wii play! We komen nu dus tot level 17. Van de 100.

    [youtube]T7mToH61cUM[/youtube]
    Filmpje!

    Oh en m'n date van donderdag was niet zo heel bijzonder. Op zich wel een aardige jongen, maar dat was het dan ook wel. Bovendien kreeg ik echt heel erg een houten reet van die stoeltjes in De Jaren, geen idee waarom ik daar altijd per sé zo graag naartoe wil met mensen. Hoe dan ook; ik ben wel voornemens om vaker te daten, want zoals een vriendinnetje al zei ,,Je moet gewoon in het diepe springen, weet je! Net als Leonardo DiCaprio in Titanic. Maar dan moet je wel zorgen dat je je warm hebt aangekleed!"

    Oh en ik droom heel veel de laatste tijd. Over Char die d'r haar in een gezellige boblijn heeft laten knippen, Obbie die aan komt rijden met een bus en zó blij is om me te zien dat ze van enthousiasme uit de bus lazert, jongens van 17 die INEENS niet meer zonder me kunnen, Yvette die héél kort Sineád O'Connor haar heeft, en mijn moeder die me in een droom vertelt dat mijn vader allemaal tumoren in zijn hersenen heeft en dat ik voor hem moet gaan zorgen.