Archives for: July 2005

    31-07-05

      13:38:26, by S p r k .   , 447 words  
    Categories: Categorie-loos

    Over The Water (The Cardigans)

    Allereerst: een foto van de Olsen Twins die mijn broek in mijn roze sokken aan het stoppen waren. En in die hoedanigheid moest ik langs de stoere verhuizers lopen, en toen over de callcentervloer. Juist ja. Ze zijn weer terug van vakantie

    Vrijdagavond kwam Nieuwe Sebas langs en hebben we Birth en Mr and Mrs Smith gekeken. Na anderhalf uur hadden we wel weer genoeg van die laatste film, dus zou Sebas de volgende ochtend het laatste half uur komen kijken.

    Zo gezegd, zo gedaan (precies!), en daarna kwam Sex-Robert ook nog. En hij had een heel fijn lief kadokie bij zich! Ik weet niet zo goed waar ik het verdiend heb, afgezien van het feit datik natuurlijk een fantastische vriend ben met spekjes enzo.

    Daarna zijn Sex-Robert, Nieuwe Sebas en ik naar het Amsterdamsche bos gefietst, om bij Boederij Meerzicht een pannenkoek te scoren tussen de pauwen. En een van de pauwen had net gebaard. Als je goed kijkt zie je nog wat vruchtwater op het koppetje van de linker minipauw.

    Al snel kwamen LeFruit en Radboud ook aan, en zijn we naar de waterfietsenstandplaats gefietst, en hebben daar 2 waterfietsen gehuurd. Het is alweer duidelijk wie al het werk moest doen.

    Precies, Sex-Robert ligt helemaal NIKS te doen, terwijl Nieuwe Sebas en ik keihard kniepijn aan het oplopen waren!

    LeFruit en Radboud hadden het samen ontzettend naar hun zin, en genoten zichtbaar van de waterfiets, het water, het bos en het mooie weer, terwijl ze het hadden over actualiteiten en de tijden van weleer.

    Toen het Kinder-Doe bad geen soelaas bood, wilden we nog een geitenmelk-softijsje gaan scoren op de geitenboerderij. Maar die waren net dicht! Terwijl overal bordjes stonden dat ze juist om een financiele injectie zaten te springen! Wat een amateuristische kutzooi! Het stonk er ook heel erg naar dieren, dat heb je in de stad helemaal niet. Schijtbeesten.

    Die avond zijn we in het openlucht theater in het Amsterdamsche bos (na eerst tussendoor weer naar huis te hebben gefietst) nog naar een voorstelling gaan kijken. Ik werd eerst ondergespoten met een soort promotie van een nieuw parfum, Autan for Men ofzo, wat echt te goor was en naar citroen rook. Het decor was echt fantastisch, en daar was helaas ook alles mee gezegd.

    Toen die ellende weer voorbij was, zijn we naar de stad gefietst en hebben we in de Arc iets gedronken. Er waren ook heliumballonnen, dus ik had het wel naar mijn zin. Tegelijkertijd was ik bekaf, ik had zeker 40 kilometer gefietst. Dus om 2 uur ging ik maar weer naar husi.

    En nu moet ik weer de stad in om iets met gevulde eieren te doen ofzo. BAH. Ik zeg: Kartoffelsalat!

    30-07-05

      02:14:31, by S p r k .   , 476 words  
    Categories: Categorie-loos

    Clouds Clear (Lamb)

    Nou, dat was even een beetje een dipje he, Dinsdag? Ik heb zelfs mijn hele gay.nl profiel leeggehaald en m'n Audioscrobbler op non-actief gezet. Het is trouwens eigenlijk een beetje mijn eigen schuld; ik dacht 35 euro uit te kunnen sparen door nog maar even niet te dokken voor een plaatsje in de afgesloten fietsenstalling in mijn gebouw. Stom stom stom!

    Nouja, m'n Audioscrobbler plugin staat weer te loeien en ik heb weer wat tekst op mijn gay.nl gezet, gesouffleerd door Marc met een C.

    Aan het niet naar de sneak preview gaan heb ik in ieder geval alvast niets gemist; het was een of andere Russische sci-fi thriller ofzo. En ik heb nog nooit iets leuks uit Rusland zien komen, behalve misschien die poppetjes met nog meer poppetjes erin.

    Ik heb mijn avond afgesloten door nog even een uurtje cardio te doen onder het genot van 2 afleveringen van Six Feet Under. Woensdagochtend heb ik het Afac gebeld. Mijn fiets is dus niet weggeknipt door de gemeente, hij is gewoon ordinair gestolen. Dus binnenkort krijgt iemand een blauwe Gazelle met lekke voorband en kapot fietslicht op straat aangeboden. Of misschien is dat wel al gebeurd.

    Ik heb Woensdagmiddag een nieuwe gekocht, hoewel dat niet echt in het budget zat. Het was een beetje een sportieve fiets met 2100 versnellingen enzo. Ik vond het niks. De volgende ochtend ben ik de hele tijd in z'n een naar Centraal gefietst. Zelfs moeders met baby's fietsten sneller. En ik maar schakelen aan die versnellingen. Pas toen ik langs het rondvaartbotendepot reed, wist ik enigszins hoe ik mijn fiets in een hogere versnelling kon zetten.

    Dus vandaag ben ik het gaan ruilen. En ineens stond er een soort aziatisch vrouwtje in de winkel, en die zei meteen ,,Ik geef geen geld terug." (accentloos, dat dan weer wel). En dat vind ik een beetje nep, want ze zijn volgens mij gewoon verplicht om geld terug te geven, als ik dat heel graag wil. Volgens mij heb ik daar gewoon recht op, als Consument (met een hoofdletter, godverdomme!) en als Arier (mijn nieuwe kapsel begint overigens eindelijk te verbeteren).

    Maar goed, ik wilde helemaal ook niet mijn geld terug, ik wilde gewoon een andere fiets. En die heb ik nu, met bijbetaling. Ik heb die hoer wel 5 kleine dingetjes laten aanpassen en toen toch maar weer laten terugzetten. Want zo ben ik dan weer. Maar nu ben ik wel steeds bang dat hij weer gejat wordt.

    Als ik dit weekend nog iets post, gaat het wellicht over een fietstocht met Sex-Robert en nouveau Sebas, of over een nieuwe Oud-Hollandsche spelletjesavond, maar hopelijk gaat het ook over hoe een buurman en ik nader tot elkaar zijn gekomen (en dan niet een van die buurmannen die ik eerder al kende). De tijd zal het leren!

    Oh, en ik hou van Marc met een C.

    26-07-05

      18:58:30, by S p r k .   , 232 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de GOVERDOMME M'N FIETS IS GODVERDOMME WEG

    Ik kom net thuis. Vanavond zou de Ethiopier met een nieuw bandenplaksetje langskomen en dan zou ik mijn voorband gaan plakken.

    Maar GODVERDOMME mijn fiets is GODVERDOMME gewoon weg!

    GODVERDOMME!

    Ik word er echt SCHIJTziek van, dat geKUT met die KUTfiets, GODVERDOMME.

    EERST koop ik godverdomme een fiets voor 70 euro, met nog voor 100 euro aan sloten, vervolgens laat ik daar een jaar lang van alles aan doen t.w.v. godverdomme zeker 250 euro, godverdomme. Daarna blijkt een of andere vork GODVERDOMME te zijn afgebroken en laat ik me naaien bij het kopen van een nieuwe fiets. Daar betaal ik godverdomme 180 euro voor, voor een 2ehands fiets, laat ik GODVERDOMME nog nieuwe achterbanden op zetten voor 40 euro en nu is hij GODVERDOMME weg.

    En het FUCKING AFAC is maar tot 16:30 open, dus ik kan niet checken of hij daar staat. En dan kost het GODVERDOMME weer 10 euro om hem bij mij thuis te laten bezorgen. Want ik ga GODVERDOMME natuurlijk geen bus naar fucking IJMUIDEN nemen om hem op te halen om vervolgens het hele eind GODVERDOMME weer terug te fietsen.

    Update:
    Ik ga maar niet naar de sneak vanavond. Ik heb de film hoogstwaarschijnlijk toch al gezien, en ik zie niet het nut in van mezelf scheren enzo, en dan doen alsof ik heel leuk ben en een heel leuk leven heb en alsof ik een heel sociaal mens ben. Dus dat.

    25-07-05

      23:52:27, by S p r k .   , 330 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk enzo

    Nou, m'n voorband is lek, mijn bandenplaksetje is tegelijkertijd uitgeleend. Het is baggerweer, op kantoor hangt nog steeds een walgelijke verflucht (zonder dat er ramen open kunnen).

    Ook zijn web-log.nl en bepaalde andere sites weer geblokkeerd, dus dat is ook stom. En voordat iemand het zegt: Nee, niemand is oprecht IEDERE minuut van zijn werkdag met werk bezig. Niemand.

    Ik wilde vandaag een overhemd aan naar kantoor, maar toen bedacht ik me dat ik, sinds ik zelf mijn was doe, nog nooit een overhemd heb gestreken. Dus dat viel ook zwaar tegen. Maar goed, de zoom onderaan mijn zwarte pantalon is er ook uit, dus dat zou toch niets zijn geworden.

    Ik kom er net achter dat ik mijn halve Koken & Stomen maaltijd heb laten staan, en eigenlijk al de hele avond achter de computer zit.

    Toen ik Vrijdag bij mijn vaste kapper was, vroeg ik haar om de kleur van mijn haar *iets* op te lichten. En nu loop ik erbij als een fucking albino. Wat leren we hiervan? Mensen die vroeger aan de LSD zijn geweest, moet je niet aan je haar laten komen.

    Ik heb Zaterdag voor de 2e Oud-Hollandsche spelletjesavond mijn pak turkse worsten meegenomen. Die zijn niet 'gebruikt', maar ik heb ze laten liggen. En nu mis ik ze. En toen moest ik ineens ook weer denken aan een hele andere Turkse worst, en of hij inmiddels al op vliegles zit enzo.

    En het nieuwe album van Goldfrapp is nog STEEDS niet uitgelekt. En het is echt tijd. En iedereen die dat downloadt gaat het heus wel kopen. Stichting Brein zuigt. Alles wat ik tof vind, koop ik. Dan maar geen kattenvoer.

    Oh, en mensen die na 3 berichtjes ineens niets meer terugzeggen op gay.nl blijven mensen die na 3 berichtjes ineens niets meer terugzeggenop gay.nl, ongeacht wie ineens hun vriendje is.

    Maar goed, ik ga de kattenbak maar eens verschonen, om mezelf op te vrolijken.

    FYI: Life is NOT a cabaret, fucker!

    22-07-05

      18:33:46, by S p r k .   , 424 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de uitbesteedde conversatie

    ....en dit gebeurt er dus als je niet oplet, en een kornuitje achter je MSN gaat zitten en een gesprek gaat houden.

    S p r k . zegt:
    Ik heb aambeien...
    Le Fruit zegt:
    Aambeien?
    Le Fruit zegt:
    Heb je dat al lang?
    S p r k . zegt:
    nee, pas sinds brammetje het typte.
    S p r k . zegt:
    ofzoiets
    Le Fruit zegt:
    huh?
    S p r k . zegt:
    IK BEN EEN BANAAN!
    Le Fruit zegt:
    Brammetje heeft jouw aambeien aangetypt?
    Le Fruit zegt:
    moet ik het zo zien?
    S p r k . zegt:
    psssst niet verder vertellen..
    Le Fruit zegt:
    okay okay
    S p r k . zegt:
    ik heb een manier gevonden om vanillevla te downloaden!
    Le Fruit zegt:
    huh?
    S p r k . zegt:
    jah ik heb in japan een soort 'tapje' gekocht via google..
    S p r k . zegt:
    (www.google.jp) en die steek je dan in je usb, en dan kan je zo FLATS FLATS FLATS vanillevla downloaden
    Le Fruit zegt:
    Martijn
    Le Fruit zegt:
    luister
    S p r k . zegt:
    Van een illustere japanese site, dat wel, dat wel.
    Le Fruit zegt:
    DAT KAN HELEMAAL NIET
    Le Fruit zegt:
    Dat bestaat
    Le Fruit zegt:
    NIET
    S p r k . zegt:
    kop dicht, ik heb net een boek gelezen, dat alles kan als je maar denkt dat het kan
    Le Fruit zegt:
    hoe heet dat boek?
    S p r k . zegt:
    dus ik ga straks ook een reuze gevaarlijke truc uithalen met anale sex en lantaarnpalen
    S p r k . zegt:
    sex-robert komt me helpen!
    S p r k . zegt:
    die is ook helemaal om..
    Le Fruit zegt:
    wat leuk
    Le Fruit zegt:
    en waar gaat sex-robert je nou precies mee helpen?
    S p r k . zegt:
    'Everything you can do, i can do better' van Jane-Ann de Bondt
    S p r k . zegt:
    pssst dat verklap ik niet!
    Le Fruit zegt:
    Martijn, WAAR BEN JE MEE BEZIG?
    S p r k . zegt:
    Het is zwaar geheim, maar het komt naar je toe wanneer de tijd rijp is. Dat schrijft Jane-Ann de Bondt ook zelf de hele tijd in haar stiekeme boodschappen op de muren...
    S p r k . zegt:
    HET IS OVERAL! LET MAAR OP!
    S p r k . zegt:
    Enfin, vanillevla dus, ik heb een upgrade aangevraagd voor hopjesvla.
    Le Fruit zegt:
    okay
    Le Fruit zegt:
    ik kom het wel een keer bij je proeven
    Le Fruit zegt:
    Ik verveel me dood
    S p r k . zegt:
    Oh, wij zitten hier al uren leuke dingen te doen!

    Enzovoort.

      12:47:28, by S p r k .   , 706 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de Oud-Hollandsche Spelletjesavond!

    Gisterenavond was het weer eens tijd voor een nostalgische Oud-Hollandsche spelletjesavond. Ik had een middagje vrijgenomen om nog wat te kunnen opruimen, en dat is (afgezien van mijn computertafel) best goed gelukt. Sex-Robert heeft ook nog heel fijn meegeholpen. Toen zijn we samen naar de ALDI gelopen, waar ALLES echt 45 cent kost! Dat is nog eens fijn! En het was OOK NOG tijd voor Supermodel Documentary Hour!

    Toen kwam LeFruit. En die had allemaal avontuurlijke lekkere hapjes gemaakt. Onwijs tof!!

    Daarna kwamen al snel de andere gasten aan. Diederik is zelfs helemaal overgekomen uit Frankrijk, speciaal voor deze avond! En het was heel fijn om hem eindelijk weer te zien.

    Helaas waren Jan en Loes (zijn +1) wat later, maar zodra ze er waren zijn we begonnen met 'weerwolven'. Dit spel heb ik geleerd op de verjaardag van Sex-Robert en Bunny-Michael. En zoals verwacht vond iedereen het in eerste instantie super-ingewikkeld. Maar na 1 ronde zat iedereen er keihard in. We hebben echt heel veel spelletjes gedaan. Toen bleek ook dat bepaalde mensen helemaal niet zo goed waren in logisch nadenken als ik aanvankelijk dacht.

    We hebben ook nog een ander spel gedaan, waarvan ik de naam niet meer weet. Maar je hebt allemaal papiertjes met namen erop ofzo, en dan moet je gaan uitleggen wie dat is, en je partner moet het raden. Dan lopen de gemoederen natuurlijk hoog op, dus voor ik het wist stond de Poolse hoer van downstairs (kennen we d'r nog?) voor de deur. Toen moesten we allemaal wat stiller doen. Soms lukte dat, soms heel duidelijk niet. Uiteindelijk zijn de laatste mensen denk ik rond een uur of half 2 vertrokken. Ik vond het echt supergezellig!

    Vanochtend werd ik wakker en zette ik de reeds ingeruimde vaatwasser aan. Toen ben ik aan het werk gegaan, maar het viel me op dat de vaatwasser VEEL meer geluid maakte dan anders. Na een tijdje ging ik even een kijkje nemen, en toen lag er een hele plas water voor de vaatwasser. Fuck.

    Ik heb mijn vaatwasser meteen maar uitgezet en hoopte dat die Poolse hoer van downstairs geen water langs de muren zag stromen, dan zou ik zeker weten de hele Poolse maffia achter me aan krijgen.

    Toen belde ik Brugman keukens, maar die gaven me het nummer van een of andere service desk. ,,Meneer, dit klinkt misschien een beetje lullig, maar het is momenteel natuurlijk vakantie, dus we zijn wat onderbezet qua monteurs. Ik weet niet of dit voor het weekend opgelost kan worden, want meestal krijgen mensen met kookproblemen voorrang bij reparaties." Kookproblemen? ,,Als hun keramische kookplaat bijvoorbeeld niet werkt."

    NOUJA! ,,Wat is er nu erger?" zei ik. ,,Even een paar dagen leven op de heerlijke Koken & Stomen maaltijden van Albert Heijn, in diverse fantastische smaken, 2 keer bij je ouders eten en een keertje een pizza laten bezorgen? Of iedere dag je vieze gore afwas te moeten doen, beginnend met de aftermath van een Oud-Hollandsche spelletjesavond?" Het werd even stil aan de andere kant van de lijn.

    ,,Hebben jullie dan geen speciale eenheid voor dit soort dingen?" vroeg ik nog in paniek. M'n gegevens werden nog eens gecontroleerd en ik zou teruggebeld worden.

    Ik begon maar met dweilen en wilde daarna dingen vast uit de vaatwasser halen, toen ik ineens iets merkwaardigs zag. Een pollepel. En nou is een pollepel an sich niet zo spectaculair, maar deze specifieke pollepel stond rechtop in het bestekbakje, en neigde flink naar de zijkant. Hij zou best heel goed tussen de rubberen strips gezeten kunnen hebben, die voor extra waterisolatie zorgen!

    Ik verwijderde de pollepel en zette de vaatwasser maar weer aan. Geen overstroming. Ik wachtte nog even 10 minuten. Geen overstroming.

    Toen belde ik de service desk terug. Ik kreeg een andere mevrouw aan de lijn, en vertelde dat het waarschijnlijk aan de verdwaalde pollepel lag. De mevrouw zocht me op in de computer en moest even lachen. ,,Meneer, ik ga even kijken of het rescue team al onderweg is." zei ze, voordat ze me in de wacht zette. Even later kwam ze weer terug. ,,,Meneer, de helicopter wordt afgezegd." zei ze heel serieus. Ik bedankte haar, wenste haar een prettig weekend en toen hingen we allebei op. En toen ging ik weer aan het werk.

    18-07-05

      22:02:37, by S p r k .   , 91 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de drinking game poll-uitslagen

    Wat is de betere drinking game?
    Lidewy Hendriks [38.1%]
    Fucking Yaya [28.6%]
    Loretta Schrijver [19%]
    10 Minuten [9.5%]
    MTV [4.8%]
    Stemmen: 21

    Nou, inderdaad, hoe vaak hebben we allemaal niet gefantaseerd dat Lidewy Hendriks midden in een item ineens keihard van d'r sokken gereden wordt? En tevens inderdaad; op MTV (Music TeleVision) word tegenwoordig opvallend weinig muziek gedraaid. Gelukkig worden we daar nog niet al teveel lastig gevallen met de berichten van SMSsende tieners die eigenlijk aan hun huiswerk zouden moeten zitten!

    En ik heb me meteen laten inspireren voor een nieuwe poll! Stemmen maar!

    Uitroepteken! Godverdomme hoer!

    16-07-05

      19:47:52, by S p r k .   , 452 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en het decolette


    Goed, ik denk dat ik na het plaatsen van deze foto in ieder geval niet meer hoef uit te leggen met wie ik gisteren de avond heb doorgebracht...
    et bij de kassa ook nog een anderhalve literfles Spa & Appel vallen. Het begon meteen alle kanten op te spuiten, en mijn eerste instinct zei me dat ik de fles moest optillen. Maarja, daar hebben we natuurlijk niets aan. Uiteindelijk heb ik mijn voet op de fles gezet, zodat het spuiten beperkt bleef. De mevrouw voor me was nat, Jan was nat, ik was doorweekt. Ook leuk. De kassiere vroeg nog of het nu heel rommelig was in het gangpad. Ik zei ,,Nou, als het goed is plakt het niet, want er zitten geen toegevoegde suikers in!"

    Na het betalen en inpakken van de boodschappen (wat godzijdank niet symmetrisch hoefde) kwamen we bij de balie nog het prototype van een geile bouwvakker (compleet met decollete) tegen.


    Heel dapper, dat je op die manier aan de wereld duidelijk wil maken wat je beroep is.
    a ging ik thuis koken voor Jan. Hamburgers, naar recept van Cruesli (eigenlijk komen al mijn echt goede recepten van Cruesli, behalve die voor de Frisse Zomerse Lentesalade©). Maarja, Jan wilde per se geen Cheddar op z'n burger. Sterker nog; ik mocht geen Frisse Zomerse Lentesalade maken, omdat daar feta in zit! En toen ik vanuit de keuken grapte dat ik er per ongeluk toch kaas op had gedaan, kwam hij heel snel aan rennen, met een verschrikte blik in z'n ogen.

    Vandaag ben ik heel spontaan een stuk gaan fietsen met LeFruit. Voor we het wisten zaten we in Amstelveen, en liepen we daar door de plaatselijke Xenos. En LeFruit heeft sinds heden ten dage ook een weblog, waar hij al uitvoerig verslag heeft gedaan van onze ontdekkingen aldaar. En als iemand anders het al heeft gedaan, hoef je het zelf niet meer te doen! Dus ik citeer;

    Vandaag na een enerverende fietstocht met Le Sparque LeFruit hebben wij een kritische blik in de Xenos geworpen. Zie hier onze opmerkelijke bevindingen:


    -Wie had ooit gedacht dat de Xenos zulk een wereldwinkel was.
    Zie hier de illustere keramieke leernicht-


    Jammer genoeg was het wereldlijke imago al snel van de baan, daar wij de actie van een medewerker met 'n beperkt Engels vocabulair afkeurend vastlegden. Ziet u de fout?


    -de anti-muggenplank met handige, mugwerende geurkaarsje, anti-muggengel en the electric mug-

    Ja, volgens mij zou daar ook 'handig, mugwerend geurkaarsje' moeten staan, maar goed, ik citeerde.

    Tot zover. Momenteel ben ik verslaafd aan het eerste album van Kate Bush ("The Kick Inside", uit 1978 inderdaad) en het meest recente album van Imogen Heap ("Speak For Yourself", zij is van Frou Frou inderdaad).

    14-07-05

      11:44:35, by S p r k .   , 396 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de gebakken spekjes

    Als ik een product zou zijn, was het model allang teruggeroepen. Echt waar. De trouwe lezer (ikzelf dus voornamelijk) kan zich misschien nog herinneren dat ik een paar weken geleden weer 2 verstandskiezen heb laten trekken. En dat tijdens het verdoven een zenuw in mijn tong is geraakt, wat toen heel erg veel pijn deed. Nou, sindsdien heb ik daar helemaal geen last van gehad. Tot vanochtend! Maar zoals Cruesli al zei; misschien heb ik in mijn slaap wel iets raars gedaan en is het morgen gewoon over. Maar zo niet, dan moet ik maar weer naar de dokter. Want niemand wil een defecte zenuw, lijkt me.

    Verder kijk ik al vanaf Maandag uit naar het moment dat ik een nieuw wasje kan draaien. Vorige week had ik een huismerk-versie van een of ander Oxy Action product aangeschaft, om een olijfolie vlek uit een kaki broek te wassen. Nou, ik heb die Oxy Action overal op gesmeerd, maar dus niet op die broek. Die kaki broek hangt nog steeds bevuild in de kast (ik heb hem al eens eerder 'gewoon' gewassen, dat hielp niet). Maar vanavond, morgen of dit weekend ga ik er echt tegenaan!

    Ik vind het sowieso wel een fijn systeem. Je hebt vuile kleding (nouja, vuil, ik speel natuurlijk al zeker 3 jaar niet meer buiten in de modder) en dat stop je in een apparaat en dan wordt het weer schoon. En dan stop je het nog in een ander apparaat en dan wordt het ook nog droog. Je hoeft zelf alleen nog maar een beetje te vouwen en dan alles weer in je kast te leggen of te hangen.

    Gisterenavond heeft mijn ex Luke voor me gekookt, en daarna hebben we de film Superstar gekeken, en is het begrip Supermodel Documentary Hour ontdekt. Prettig. Luke heeft heel vaak mijn poesje op schoot genomen, ze wist niet wat haar overkwam.

    Toen Luke weg was heb ik heel aandachtig naar het eerste album van Kate Bush ("The Kick Inside") uit 1978 geluisterd. Best grappig om je eens een stukje te verdiepen in de muziek uit het jaar dat Ashton Kutcher (geile acteur met jammerlijk rood bandje om z'n pols), Jesse Metcalfe (geile tuinman uit Desperate Housewives), Nelly Furtado (toffe zangeres) en Katie Holmes (50% van mediaoffensief TomKat) zijn geboren.

    En speaking of TomKat, Tom Cruise is tegenwoordig een 'collega blogger'! Je kunt zijn intrigerende weblog hier vinden.

    13-07-05

      12:50:10, by S p r k .   , 480 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de hysterisch leuke avond

    Nadat mijn avond heel erg klote begon, is alles toch weer helemaal goed gekomen. Ten eerste is het me heel erg goed gelukt om mijn ketting weer op mijn fiets te krijgen, en hij was gelukkig niet gebroken. Het blijkt wel 1 grote roesthomp te zijn, dus vanavond moet ik eigenlijk alles goed met olie volspuiten, misschien maakt mijn fiets dan ook wat minder herrie. En ik heb genoeg handcreme in huis, dus in principe is er niets aan de hand.

    De film ("Creep") was wel okee. Er zaten best wel creepy momenten in (ha! woordgrapje!), maar soms was de film ronduit lachwekkend. En een Duitse hoofdrolspeelster die achterna gezeten wordt nadat ze een best wel geile man met cocaine heeft AFGEWEZEN, daar heb ik sowieso geen medelijden mee.

    Ik zat naast Luke, mijn Twentse ex, die niet zo goed tegen enge films kan. Dus die zat regelmatig helemaal opgerold in zijn stoel, met zijn handen heel schattig voor zijn ogen, als een klein meisje met intact maagdenvlies. James, de Amerikaan met een voorliefde voor zangeressen met gouden keeltjes en onhestelbaar verminkte maagdenvliezen, was ook mee, en kwam naast me zitten. Luke was jaloers, maar niet te jaloers om tijdens een heel eng stukje dicht tegen me aan te kruipen. Zoals het hoort.

    Na de film zijn we allemaal naar de Soho gegaan, en dat was echt ontzettend leuk. Echt heel erg leuk. Ik had niet echt avondeten gegeten (alleen 1 kopje groentensoep), dus de 3 glaasjes rose kwamen erg hard aan. Ik had al een tijdje geen alcohol meer gedronken (okee, Zondag nog, op het tuinfeest in Zwanenburg, maar dat was met allemaal breeders dus dat telt niet) en het was weer erg prettig.

    Ondanks dat niet alle semi-'vaste' sneak-mensen mee waren, waren er eigenlijk alleen maar leuke mensen mee. Ik heb me echt geweldig vermaakt. Er liep helaas ook een hele nare man dooe de Reguliers, die op een hele goedkope manier (vuurspuwend) aandacht probeerde te trekken. Nou, mijn centje heeft hij er niet mee verdiend!

    Ik had eigenlijk om half 1 in bed willen liggen, maar dat werd half 3. Ik ben wel heel braaf rond half 2 afscheid gaan nemen van iedereen, maar dat duurde echt een uur ofzo. Maar goed, als je het naar je zin hebt kun je best wat nachtrust inleveren.

    Toen ik naar huis fietste heb ik nog heel enthousiast luidkeels meegezongen met Roisin Murphy, iedereen een blij SMSje gestuurd, een vitamine C pilletje geslikt, en toen ben ik gaan slapen.

    Vanavond MOET ik de kattenbak verschonen. Dat moest eigenlijk afgelopen Maandag al, en ik kan me herinneren dat ik gisterennacht voordat ik in slaap viel nog tegen Poesje zei ,,Als je je kattenbak niet meer aan kunt, pis dan maar ergens, maar niet op mijn kleding en niet op m'n DVDs. En altijd van je af pissen." Ik ben benieuwd of ze zich eraan heeft gehouden.

    12-07-05

      19:44:12, by S p r k .   , 166 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de #@&$^*

    Op de terugweg van kantoor naar huis zaten er allemaal jongens in de trein. Ik zal niet zeggen waar ze oorspronkelijk vandaan kwamen, maar ik heb er weleens mee geintegreerd. Maar goed, die waren de andere passagiers, mijn collega's (en mij ongetwijfeld ook) verrot aan het schelden. Maar ze hadden wel een gezellig RESPECT2ALL-bandje om. Fuckers.

    Vervolgens is na vertrek van het Centraal Station in Amsterdam mijn fietsketting eraf gegaan. Of gebroken, dat weet ik nog niet. Dus kon ik in de hitte, met een shirt + vest, een half uur naar huis lopen. Fijn. In de Clerqstraat kwam ik langs een fietsenmaker, die nog een of ander blond gleufje aan het helpen was. Maar toen ik wat assistentie wilde bij het terugzetten van mijn ketting, was de man ineens 'gesloten'. Fucker.

    Dus zometeen kan ik mijn ketting er weer op gaan zetten, als hij niet gebroken is en ik weet zeker dat ik die olie nooit meer van mijn toch al droge handen krijg. Fuck.

      14:27:05, by S p r k .   , 411 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de nieuwe poll

    Ik heb het zelf nog nooit gedaan, een drinking game, maar het lijkt me eigenlijk wel geestig. Steeds als er een bepaald iets gebeurt, moet je een slok nemen, ofzo. En dan zijn er nog drinking games voor gevorderden, maar die zijn voornamelijk bij Bonnie St. Claire thuis. Of bij Liesbeth List.

    Wat ik trouwens zo leuk vond, was dat er laatst beelden van Ramses Shaffy bij RTL BOulevard waren. Een tijdje geleden alweer hoor, toen Beau er nog werkte. En nu ben ik niet bijzonder gecharmeerd van Ramses Shaffy, want ik ken hem niet van zijn vermeende muzikale talenten. Ik ken hem vooral als zwerver op de Keizersgracht, waar ik een tijdje gewerkt heb.

    Maar wat ik vooral heel leuk vond, was om te zien dat Ramses Shaffy weer eens gezellig in een opnamestudio was. En dat zijn beste maatje Liesbeth List er ook bij was. En dat Liesbeth List na de opname Ramses, een grotere alcoholist dan Bonnie St. Claire ooit zal worden, gezellig een glaasje rode wijn toeschuift.

    Maar ik dwaal af, want we hadden het over een drinking game. En als je al alcoholist bent, kan ik me niet voorstellen dat je jezelf in spelvorm gaat beperken.

    Dus heb ik hierbij een aantal leuke drinking games bedacht, dus breng in de poll je stem uit. Dan weten we spoedig welke drinking game het meest effectief zou zijn. En welke het minst effectief.

    Loretta Schrijver
    Neem een slok wanneer Lorette Schrijver tijdens het RTL Nieuws op een dusdanige manier in de camera kijkt dat je duidelijk kunt zien dat ze niet bijster onder de indruk is van het onderwerp waar ze momenteel over spreekt. En ook niet de mensen waarmee ze het onderwerp bespreekt.

    MTV
    Neem een slok wanneer deze Music TeleVision zender daadwerkelijk muziek uitzendt, en dus niet een of andere special over een film, of een 'reality' programma waarin tieners met z'n 3tjes gaan daten, of elkaars kamer overhoop halen etc.

    Lidewy Hendriks
    Neem een slok wanneer Lidewy Hendriks weer op een druk kruispunt in Amsterdam staat te vertellen over een omleiding, terwijl jij hoopt dat ze even niet oplet en keihard wordt aangereden door een bestelbusje van KPN Telecom.

    10 Minuten
    Neem een slok wanneer iemand in het Surinaamse Jeugdjournaal een klemtoon verkeerd legt.

    Fucking Yaya
    Neem een slok wanneer tijdens America's Next Top Model deelneemster Yaya op pijnlijke wijze duidelijk maakt dat ze een stomme, nutteloze, overbodige Nin Matsuri (goedkope hoer) is. Hay-Spay-Tu!

    Stemmen maar!

      00:36:21, by S p r k .   , 593 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en het dagje met Raymond Babbitt

    Zaterdag zat ik 's middags een beetje te niksen, toen Jan online kwam en me aan sprak. Leuk. Toen werden z'n plannen voor die dag spontaan gecancelled en stelde ik voor om samen naar Batman Begins te gaan met mijn Pathe Unlimited-kaart. De film was wel okee, maar ik kreeg eigenlijk vooral heel erg de behoefte om Batman Returns (de allerbeste Batman film) nog een keertje te kijken.

    Daarna zijn Jan en ik boodschappen gaan doen in de prettigste Albert Heijn die ik tot nu toe heb meegemaakt, achter het paleis op de Dam. Dat was minder doorsnee dan ik dacht... Ik weet niet of je ooit Rain Man hebt gezien, die film met Tom Cruise... Maar goed.

    Het begon al toen we gingen afrekenen. Jan vond het heel belangrijk om alle producten geordend op de lopende band neer te leggen.

    Deze foto is eigenlijk niet erg representatief, want de frambozenvla was inmiddels al verschoven (onder luid gegil van Jan).

    Daarna ben ik naar huis gefietst en Jan nam de tram. Daardoor was ik eerder thuis, en dat gaf me de gelegenheid om nog even als een soort Tasmanian Devil (maar dan sneller, en zonder kwijl) door mijn huis te razen en nog snel even het bed op te maken, de Libelles te ordenen en een minder warm shirt aan te trekken. En toen stond Jan alweer voor de deur en heeft hij voor me gekookt. Daarna hebben we nog Jem (!) gekeken, zonder protest zelfs, en Kreatief met Kurk. Daarna hebben we tijdens mijn favoriete CD aller tijden nog wat gepraat en toen moest Jan weer terug naar het gat waar hij momenteel woont.

    De volgende dag gingen Fruitdruifje en ik naar de verjaardag van Obbie (en ook van haar mama, Annadespaña en haar zus). We zijn echt letterlijk 3 uur onderweg geweest. Toen we in de ongezellige stationsrestauratie heel gezellig meerstemmig liedjes van The Carpenters aan het fluiten waren, is ons vriendelijk doch dringend verzocht om hiermee op te houden. Ondanks dat we een consumptie hadden aangeschaft! Toen zijn we gewoon buiten bij een bushokje meerstemmig liedjes van The Carpenters gaan fluiten.

    Eenmaal aangekomen in Zwanenburg moesten we nog een stukje lopen. Eerst hebben we de weg gevraagd aan een zwangere vrouw die net haar huis kwam lopen. Ze lachte heel ongemakkelijk, alsof we op het punt stonden haar baby te verwijderen ofzo, en ze heeft ons ook nog flink om laten lopen. Maar dat kan ook door de hormonen zijn gekomen. Verder waren de straatnaambordjes echt onbegrijpelijk.

    Het feest was prettig, maar het was een beetje jammer dat de prijsjes nog op de pakjes geestige tissues zaten, die we voor de jarigen hadden aangeschaft. Maar dat komt denk ik doordat het Bijenkorf meisje dat de kadokies heeft ingepakt, amper boven de toonbank uit kwam. Verder was iemand de hele tijd stukjes Turks brood met pittige knoflooksaus in mijn mond aan het duwen. Op zich niet onprettig, natuurlijk, maar wel als je daarna nog uit moet. Gelukkig heb ik thuis altijd een flesje chloorhexidine staan om eens lekker mee te spoelen. Jammer dat je 2 dagen erna niets meer proeft.

    We zijn samen teruggereisd met een gezellige vriendin van Obbie, die vegetarier is maar daardoor niet minder gezellig (dus het kan blijkbaar wel!). Bij wijze van komisch toeval kwam ik haar ook nog tegen toen ik mijn banden aan het oppompen was bij de fietsenstalling op het Centraal Station!

    Oh, iemand heeft me zojuist heel spontaan aangesproken wegens het feit dat ik op mijn gay.nl bij 'afkomst' heel geestig 'negroide' heb ingevuld.

    08-07-05

      21:04:39, by S p r k .   , 31 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en het mailtje van Danone

    Geachte,

    Bedankt voor uw enthousiaste reactie. De Danio fruitkwark Banaan is vervangen door de Danio Fruitkwark Citroen. Er zijn geen plannen dit te veranderen.

    Met vriendelijke groet,
    DANONE Consumentenservice

    Joze Scharloo

    tp://www.xs4all.nl/~sunburst/journal/kurk43.jpg" alt="" />
      20:45:41, by S p r k .   , 181 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en het huis-aan-huis fenomeen

    Vanavond ging ik samen met mijn buurman even naar de supermarkt. Je moet tenslotte toch iets eetbaars in huis hebben. En op de terugweg kwamen we langs een heel vreemd maar boeiend verschijnsel.

    In de Willem de Zwijgerlaan stond en man voor de deur, met een boek in zijn hand met daarin allemaal kleine sutkjes tapijt. Een vrouw met een peuter op haar arm keek aandachtig naar het boek. De man had ook een grote rugzak om, en voor hem stond een grote tas op de grond.

    Dus ik denk dat die man een gat in de markt heeft aangeboord en nu overal aanbelt met de vraag ,,Goedenavond! Heeft u nog vloerbedekking nodig?"

    In die tassen zitten natuurlijk van alle kleuren en modellen precies een vierkante meter, voor als mensen het even willen uitproberen. ,,En als u een beter beeld wil krijgen van het totale uitzicht, dan ren ik met die vierkante meter heel snel door uw kamer, en dan is het net alsof de nieuwe vloerbedekking al ligt!"

    Ik ben benieuwd of zijn kinderen zullen genieten van een universitaire opleiding.


    06-07-05

      19:42:02, by S p r k .   , 487 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de au #2

    Gisterenavond heb ik eerst nog even een tukje gedaan, maar om half 10 was ik dan toch weer in de City om naar de sneak preview te gaan. Daarna nog even kort een drankje gedaan in de stad, met allemaal gezellige mensen.

    Op het 'terras' voor de Arc was nog een hele pijnlijke confrontatie met Luke, mijn Twentse ex, met wie ik het eerder die dag via MSN had uitgemaakt. SMS leek me zo onpersoonlijk. Weet je, ik vind het prima om een 'open relatie' te willen, maar als je alleen maar met andere sletjes staat te flikflooien zonder dat je de relatie zelf even heb geconsumeerd, zonder dat je je Nils even flink hebt geHolgerson'd, je Theelepel door het Vrouwtje hebt geroerd, zonder dat je je Hanneke even hebt geGroenteman'd, dan is bij mij de maat snel vol.

    En Luke is woest aantrekkelijk, daar ben ik heel eerlijk over, maar ik kon die jongen echt amper verstaan.

    Covergirl Melissa is nog op de foto gegaan met een man die op een barkruk in de Soho in slaap was gevallen. De foto is een beetje donker, maar het gaat om het idee. En op de achtergrond zien we NinoQ wiens LiveJournal ik heus weleens lees.

    Vanochtend werd ik om 6 uur wakker van de pijn in mijn keel, dus ben ik maar thee gaan zetten. Tegen de tijd dat ik dat op had, was er nog maar een half uurtje over om even te gaan liggen. Mijn kat leefde heel erg met me mee door eens flink NIET in het wild te plassen, NIET mijn oordopjes stuk te bijten en NIET tegen het raam op te springen om een vlieg te vangen.

    Ik heb altijd geleerd dat je geen paracetamol op je lege maag moet slikken, dus ik heb gewacht tot ik in de trein zat, en toen heb ik er gelijk 2 verpulverd en opgesnoven. Er zat een hysterisch gezellig meisje naast me, die het heus niet erg vond als ik even een foto van d'r maakte.

    Op kantoor was ik behoorlijk beroerd. M'n neus bleef maar lopen, dus stopte ik steeds een tissue-propje in mijn neus. Toen vroeg een van de accountmanagers nog of hij eraan mocht trekken. ,,Nee, je mag er niet aan trekken, we zijn aan het werk." siste ik. ubermommy SheMoNi van het callcenter heeft niet eens mijn temperatuur opgenomen maar zei wel dat ik er beroerd uit zag. Blijkbaar niet beroerd genoeg om een voetmassage te geven, maar goed.

    En nu zit ik thuis te snotteren, zonder een fatsoenlijk avondmaal, maar met een heleboel pillen. Ik ga vanavond maar eens op tijd naar bed, dan zie ik morgen wel weer of ik me dan beter voel.

    Als het weer heel hard gaat regenen laat ik wel eten bezorgen. Toch een prettig gevoel om te weten dat je iemand anders op commando door de regen kunt laten rijden op een illegaal opgevoerde scooter met slibgevaar.

    04-07-05

      22:56:00, by S p r k .   , 982 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de Röntgen-photoshoot

    Toen ik laatst voor een amateurtheatervoorstelling in Schagen was (don't ask), probeerde ik mijn kauwgom uit te spugen. Maar je mag altijd even wat zuurstof inademen om de kauwgom uit je mond te kunnen lanceren, en toen heb ik dus mijn kauwgom ingeademd. Nee, niet ingeslikt. Ingeademd. Daarvoor ben ik naar de dokter geweest, en zo kreeg ik een doorverwijskaart voor een (röntgen)photoshoot in het ziekenhuis. En ik werk natuurlijk graag mee aan dit soort onorthodoxe artistieke projecten!

    Tussen mijn doktersafspraak en de photoshoot in kreeg ik ook steeds meer ademhalingsproblemen, of ik dácht dat ik steeds meer ademhalingsproblemen kreeg, dat kan ook nog. Maar dat komt misschien ook doordat ik heb gehoord hoe ze de kauwgom eventueel uit mijn luchtwegen gaan verwijderen; die procedure klonk niet erg prettig.

    Ik belde het OLVG in Oost voor een afspraak. Niet dat er geen andere ziekenhuizen zijn, dichter bij mij in de buurt, maar het OLVG kan ik tenminste nu in 1 keer vinden, en daar heb ik al een klantenpasje van. Ik kon meteen de volgende dag om 9 uur terecht. Koel, want ik had echt een wachttijd van 4 weken verwacht of zo. Ik was ook benieuwd of ik de röntgenfoto meteen te zien krijg (dat was bij de kaakchirurg wel zo) en hoe het eruit ziet. Volgens mij zie je er op een röntgenfoto standaard slank uit en da's natuurlijk wel tof.

    Bij een photoshoot weet je nooit zo goed wat je kunt verwachten. Is de catering wel goed? Zijn de visagisten en de hair&flair beauty experts wel professioneel? Poseer je alleen of met anderen? Ik besloot met een lege maag en onopgemaakt ernaartoe te gaan.

    Geen minuut te laat meldde ik me bij de receptie. ,,Hoi, ik ben hier voor de photoshoot..." vertelde ik. ,,Fotosjoet?" vroeg de dame achter de balie, met een koeiige blik in haar ogen. Ik concludeerde dat deze mevrouw waarschijnlijk heel visueel ingesteld was, dus liet ik haar het formulier zien dat ik van de huisarts had meegekregen. ,,Oh, je moet helemaal aan het einde van de gang met de trap omhoog." Dus ging ik ook helemaal aan het einde van de gang met de trap omhoog en daar moest ik - wat heel ongebruikelijk is voor een photoshoot - een nummertje trekken.

    Toen ik aan de beurt was moest ik bij een soort balie 'inchecken' en werd mijn formulier in een hele grote papieren envelop gedaan. Ondertussen moest ik wachten in wachtruimte A. Daar aangekomen bleek dat de catering nogal slecht geregeld was. Sterker nog; er was helemaal geen catering. Blijkbaar dachten ze dat ik zo iemand ben die leeft op water, zelf meegenomen appels en een regelmatige heroine-injectie onder mijn nagels.

    Na een tijdje wachten werd ik 'gehaald' door een vrouw die gekleed was in een onmodieuze witte jas, en moest ik een omkleedkamertje in. ,,Je kunt in dat kamertje je bovenkleding verwijderen, en dan doe ik zo de andere deur voor je open." Niemand had me verteld dat dit een topless photoshoot zou zijn, maar ik legde me er maar bij neer.

    In het volgende kamertje stond een heel raar apparaat waar ik zelf in ieder geval helemaal nog nooit mee gewerkt had. Dit werd duidelijk een experimentele shoot, want ik moest met mijn bovenlichaam tegen een wit apparaat gaan staan. ,,Hoe wil je dat ik poseer?" vroeg ik. ,,Sorry?" antwoordde het meisje met de lelijke witte jas. ,,Nou, normaal gesproken willen ze altijd dat ik fierce poseer. Wil je dat?" Toen viel er een hele ongemakkelijke stilte. ,,Wil je iets commercieels? Of editorial?" Weer stilte. ,,Ik geef je wel een paar poses, en dan moet je zelf later maar kijken welke je het beste vindt." mompelde ik. ,,Eh... Ja... Als je maar met je lichaam tegen het apparaat blijft staan." Goed hoor meisje.

    Het meisje liep weg en riep vanuit een ander kamertje ,,Je moet zometeen inademen, en je adem even inhouden, zonder je schouders op te trekken!" Ja, dat weet ik ook wel. Als je inademt sta je altijd beter op een foto dan wanneer je uitademt. Heeft iets met spieren te maken ofzo.

    Na de eerste foto kwam ze meteen weer terug om te vertellen dat ik een kwartslag moest draaien. Ik zag hier het nut niet zo van in, maar je wil in dit wereldje niet bekend staan als iemand die 'moeilijk' is om mee te werken, dus gehoorzaamde ik. Daarna mocht ik me weer aankleden.

    Even later kreeg ik te horen dat de foto's gelukt waren. Ik vond het knap van mezelf; je moet wel een echt natuurtalent zijn om de fotograaf binnen 2 shots al te kunnen voorzien van wat hij nodig heeft. Ik liep weer terug naar de hal, keek nog even rond of ik ergens zag waar de afterparty was, maar besloot al snel om gewoon maar naar huis te gaan. Over vijf dagen zou ik meer horen.

    Toen ik de uitslag kreeg was ik opgelucht en ook ontevreden: er was niets op de röntgenfoto's te zien, aldus het OLVG en mijn doktersassistente. Ik vroeg of ik de foto's wel zelf mocht hebben voor
    mijn lookbook, maar op dat verzoek werd door de doktersassistente niet ingegaan. Ze vroeg wel of ik nog klachten had. Eigenlijk had ik iets moeten zeggen over het gebrek aan catering tijdens de shoot, maar ik wist me in te houden. Ik legde uit dat ik duidelijk iets benauwder was, vooral toen het net gebeurd was, en dat ik vaker moest hoesten. Ze raadde me aan om te kijken of het hoesten aanhield, dan konden we altijd nog zien.

    Ik weet wel echt 100% zeker dat ik vanaf het moment dat het gebeurde, en die eerste week, echt flink benauwd was en veel harder moest hoesten dan normaal gesproken, dus er is heel duidelijk wel iets gebeurd. Toch? Maar gelukkig hoeven ze niet met een dingetje in mijn longen en zo. Dat scheelt toch weer een pijnlijke ervaring.

      06:08:00, by S p r k .   , 148 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de au

    Het is nog geen 6 uur en ik word wakker van de pijn in mijn keel. Voordat ik paracetamol op ga zoeken, ga ik eerst even plassen. Als ik doortrek blijft het water staan. Mijn WC is wel vaker ineens verstopt als het zo hard regent. Terwijl ik soda pak om in mijn toilet te gooien, speelt de bloedneus die Bunny-Michael gisteren per ongeluk veroorzaakte weer op. Ik laat het heel even lopen, stop dan wat toiletpapier in mijn neus en ga soda in mijn toilet gooien.

    De soda komt vervolgens in aanraking met een wondje op mijn vinger en begint ontzettend te bijten. Ik zet door, maak het klusje met het toilet af, vervang ondertussen nog even het propje toiletpapier in mijn neus en weet ook nog een paracetamol te slikken voor de steeds erger wordende keelpijn.

    Oh, en ik ben duizelig. Ik ga maar weer even liggen.

    03-07-05

      02:06:39, by S p r k .   , 297 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de teruggevonden kaart

    Tijdens een tweede (mislukte) zoekpoging naar mijn financiele jaarcijfers van 2000 en 2001 (waarmee mijn werkgever grote moeite heeft om ze opnieuw te verstrekken) kwam ik een ansichtkaart tegen. Op de voorkant staan hele nare foto's van Willingen/Hochsauerland, op de achterkant een poststempel van 25 juni 2001. En het handschrift van mijn moeder. Ik was destijds nog heel erg zwaar into Janet Jackson, en ze was blijkbaar fanatiek gaan zoeken naar iets om voor me mee te nemen.

    ,,Lieverd, ik hoop dat jij het net zo goed hebt als wij. 8 boekjes van Janet heb ik voor jou. Liefs, Ma."

    Daaronder staat in het handschrift van de beste vriendin van mijn moeder:


    ,,en ik mag er niet eens in kijken want dan kreukelen de boekjes."

    Voordat mijn moeder dood ging heb ik haar gevraagd om iets voor me te schrijven, zodat ik dat altijd zou hebben, en kon lezen op momenten dat ik daar behoefte aan had. Helaas kon ze op dat moment al geen pen meer vasthouden, en heeft bovengenoemde beste vriendin van mijn moeder dus het een en ander opgeschreven, in haar eigen woorden.

    Maar in de doos zat tussen de ansichtkaart, allerlei rekeningen, bankafschriften en loonstrookjes ook nog een andere kaart, met allemaal Duitse tekst op de voorkant, en op de achterkant weer het handschrift van mijn moeder.

    ,,Lieve Martijntje!

    Jammer dat deze kaart niet in het hollands is, maar je verstaat wel wat ik wil zeggen. Ik houd heel veel van je en ik zal altijd in je buurt zijn met mijn hart.

    Liefs, je ma."

    En ondanks het gebrekkige Nederlands is dat natuurlijk wel weer heel fijn om te lezen, op een zaterdagnacht wanneer mijn keel weer rauwig is en mijn kat het huis door springt omdat ze denkt dat ze zo een vlieg kan vangen.

    02-07-05

      18:58:00, by S p r k .   , 120 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de poepzooi #5764

    M'n achterband is weer lek, en die seniele man van 60 was nergens te bekennen. In een stad waar zoveel fietsen zijn en tegelijkertijd zoveel glas op de weg ligt, snap ik niet dat er geen mobiele bandenplakdienst is ofzo. Of meerdere plekjes waar je 24/7 terecht kunt.

    Verder erger ik me aan mensen die de TV aanzetten terwijl ik net een muziekje aan heb gezet. Ik stelde het niet op prijs toen mijn vader het vroeger thuis deed en ik stel het nu nog steeds niet op prijs.

    En nu moet ik me in dit onheilspellende weer gaan verplaatsen naar de Pijp waar ik ga eten met Richard, Bram, Obbie en haar vriend, die overigens net zijn VMBO-diploma heeft gehaald. Chapeau!

      00:58:12, by S p r k .   , 290 words  
    Categories: Muziektipjes

    Sprk en de paarsheid

    Het etentje met Maartje in Wagamama was echt heerlijk. Ik heb echt de aller-fokking-beste salade op die je je kunt voorstellen. Met semi-rauwe tonijn enzo. Te lekker. Het 'groene thee'-ijs was dit keer iets minder lekker. Jammerie!

    Ik was nog nooit in de grote zaal van Paradiso geweest. Of da's eigenlijk niet waar; ik heb er een speciale vertoning van Dancer in the Dark gezien, maar nog nooit een concert. Wel in de kleine zaal, toen Emiliana Torrini er speelde. Best mooi met dat glas-in-lood-achtige gebeuren op de achtergrond.

    Voor de show hebben we even wat foto's gemaakt in het paarse licht. Dat gaf echt een heel erg apart effect enzo (vlnr Maartje, Evert, ik). Daarna heb ik ook nog even met een prettige inval-cameraman-met-beugel gesproken, die echt onwijs lekker rook.

    Het concert zelf was echt te gek. Tijdens de show stond ik vooraan, uiteindelijk ook in het midden. Best wel tof. De muziek was echt keihard, de bas ook. We stonden voor de drummer dus de audio mix was niet helemaal in balans. Maar dat maakte weinig uit, want het was echt fantastisch om naar Roisin te kijken.

    Ze heeft het hele album gespeeld (en 2 extra nummers), dus ik hoefde me een keer niet te ergeren aan het feit dat 1 van mijn favoriete nummers niet werd gespeeld.

    Na de show hebben we nog even een drankje gedronken bij de Mac en ben ik met Evert achterop naar huis gefietst. Die zit nu vrij onverdienstelijk Tetris te spelen op mijn authentieke Nintendo NES, terwijl ik nog even een nieuw ding over mijn matras moet doen. En de was hangt ook nog te drogen. Een en al activiteit, eigenlijk. En morgenochtend krijgt Evert zelfgemaakte kaascroissants. Of hij nu wil of niet.

    01-07-05

      18:36:53, by S p r k .   , 576 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de kadokies

    Vorige week Vrijdag waren mijn favorieten in de categorie 'twins - mannelijk' jarig. SEX-Robert en Bunny-Michael vierden hun verjaardag in een prettig ingerichte woning in Oud-Zuid. Oftewel, de Sex 'n Bunny Geburtstag 2005. Ik had vanwege het warme weer totaal geen zin, maar ging in korte broek toch maar op stap. Zonder kadokies.

    Eenmaal aangekomen maakte ik kennis met de mede-studenten van de twins. De een doet rechten, de ander geneeskunde, en in eerste instantie vond ik het eigenlijk allemaal maar kakkersletjes. Maar goed, ik ben echt baggerslecht in eerste indrukken, en a pessimist is never disappointed. Na een half uur kwam het op gang en bleek iedereen gewoon heel erg aardig te zijn enzo. We laughed, we cried. En we deden een weerwolfspel ofzo, dat ongetwijfeld nog een grote hit gaat worden op toekomstige oud-Hollandsche spelletjesavonden.

    Daarna moest ik even naar de verjaardag van mijn favoriet in de categorie 'lesbische pot'. Ik had voor haar het prettige boek 'A Hand In The Bush - The Fine Arts Of Vaginal Fisting' aangeschaft, en als ik de lesbische pot zelf moet geloven, stond dit kadokie in de top-2 van de avond! Hoei!

    Toen was er ook nog een heel leuk klein Amerikaans jongetje, die weleens in de Trut komt, maar altijd vol heeft gehouden dat hij hetero was. Ik vroeg om een status update, en toen was hij ineens twijfelachtig. ,,Maar het zou heel erg slecht van je zijn om daar misbruik van te maken, nu ik helemaal aangeschoten ben enzo." Ik vertelde hem dat ik daar persoonlijk niet zoveel moeite mee had, en bovendien vlakbij woonde, maar uiteindelijk liep het logistiek allemaal even anders en ging ik weer terug naar de Sex 'n Bunny Geburtstag 2005. Daar hebben we nog 2 keer dat weerwolfspel gespeeld, en toen ging ik maar weer naar husi.

    Zaterdag ging ik naar Schagen om naar de voorstelling van Fruistli te kijken. Dit was de derde voorstelling die ik daar heb gezien, en het was meteen de beste. Ik was heel erg onder de indruk, en ik heb hard gelachen. Ik hoorde later dat ze in de kleedkamer al wisten dat ik in de zaal zat, omdat ze me hoorden lachen.

    Daarna ben ik ook nog in Schagen uit geweest. Dat begon heel moeilijk; ik ademde mijn kauwgom in. Nee, niet ingeslikt. Ingeademd. Daarvoor ben ik vandaag naar de dokter geweest, en ik moet binnenkort voor een (rontgen)photoshoot naar het ziekenhuis. Da's weer een hele andere artistieke benadering natuurlijk!

    De kermis in Schagen was niet bijster groot, maar de achtbaan was doodeng. Vooral omdat je op een gegeven moment alleen nog maar ronddraaide. En ik hou daar niet zo van, dus ik ben er maar 1 keer in geweest. Ik hoorde om me heen ook iedereen 'homo' mompelen enzo - da's natuurlijk een heel nieuw fenomeen in Schagen. Gelukkig werd ik na afloop weer veilig thuisgebracht.

    Vanochtend kreeg ik met de post alsnog 2 kadokies voor de Sex 'n Bunny Geburtstag 2005; Sex-Robert krijgt de CD van Antony & the Johnsons (heel fijn!) en Bunny-Michael krijgt de CD van een of andere andersgetinte medemens achter een piano. Vanavond ga ik met mijn collega/ex-huisgenote Maartje uit eten, en daarna gaan we in Paradiso naar het concert van Roisin Murphy (live mee te kijken op www.fabchannel.com. Ik heb alweer 2 wasjes gedraaid (met mijn eigen wasserettesleutels!)

    Als iemand me nog kan vertellen hoe ik een grote olievlek uit mijn kakibroek kan wassen, is alles weer helemaal koek, maar ook ei.