Archives for: July 2006

    31-07-06

      21:38:00, by S p r k .   , 945 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de vakantie

    We zouden Vrijdagavond rond een uur of middernacht vertrekken. Ineens kreeg ik Donderdagavond een mailtje; de plannen waren gewijzigd en nu zouden we om 8 uur al vertrekken. Fuck. Gelukkig kon ik nog wat uurtjes vrijnemen van mijn werk. Want ik moest nog een wasje doen, en boodschappen, en mijn buurvrouw vragen of ze Poekie wilde bijvullen.

    ,,Eh, ja, ik pas dus nooit op huisdieren of kinderen, want ik weet nooit wat ik moet doen als ze ineens ziek worden of dood gaan." Zei mijn buurvrouw. ,,Nou, als Poekie ontploft kun je altijd een vriendin van me bellen, die heeft zelf ook een kat." Antwoordde ik. Verder heb ik een liefdevol briefje geschreven voor Schonie, mijn nieuwe Poolse schoonmaakster.

    De autorit was zwaar. In Nederland was het nog heel gezellig en reden we zomaar ineens langs een auto met een dode bejaarde erin. Tegen de tijd dat we in Frankrijk waren, was iedereen moe en zo. Toen maakte ik voor het eerst kennis met een authentiek Frans toilet. Nou, 2 blokken met een gat ertussen, noem ik geen toilet. Da's eerder een belediging. En als je ineens heel fortuinlijk een echt authentiek toilet hebt gevonden, dan zit er geen toiletbril op. WTF? Alsof dat nog niet erg genoeg is, wordt er op zo'n moment ook nog van je verwacht dat je wel even zelf je toiletpapier zal doseren en scheuren. Blijkbaar is het teveel gevraagd om toiletpapier gewoon even netjes te perforeren.

    Verder zijn er in Frankrijk overal een soort 'schattige' krekels die cicade's heten ofzo. Dankzij die beesten en mijn slaapgebrek is de rit naar het huisje als een 15 uur durende aflevering van Vrienden Voor Het Leven aan me voorbij getrokken.

    De man waar we het huisje van gingen huren was wel interessant. Een soort kruising tussen Jacques Herb en Charles Manson, zeg maar. Het huisje zelf was echt fantastisch, en dan vooral het zwembad. Het is ZO chill om je eigen 4X9 zwembad te hebben. Jammer dat er regelmatig een halve Ethiopiër in ligt die te pas en te onpas 'navy seals!' roept, maar ach, met een beetje geluk zitten je oren al snel vol met water.

    We zijn heel rustig begonnen met een gewone supermarkt. Die was sowieso al 5 keer zo groot als mijn Albert Heijn. Ze hebben er gewoon chocolademousse, maar dan met pistache! Helaas heb ik geen frambozenijsthee kunnen vinden. Buiten bij de supermarkt stond een vrouwtje met een kraampje, waar ze olijven en tapenade en artisjokken verkoopt enzo. Waarschijnlijk woont dat vrouwtje gewoon onder dat kraampje, want ze staat er iedere dag. In dezelfde kleding. Waarschijnlijk slaapt ze onder het kleedje dat over haar kraampje ligt.

    Het is wel een slimme vrouw, want ik vroeg aan Peter of we misschien zwarte-olijven-tapenade moesten kopen. Peter zei ,,Nou, ik eet die troep niet!" waarop het vrouwtje heel kordaat een stukje stokbrood afscheurde, het in de tapenade doopte en voor Peter z'n mond hield. ,,Meid, ik heb nog niet eens ontbeten!" riep Peter nog, maar dat verstond het vrouwtje natuurlijk niet. Dus al snel had Peter zijn mond vol en daarna hadden we een fijne maar dure bak tapenade gekocht.

    Dinsdag zijn we naar een echte hypermarché gedaan. Dat was echt waanzinnig. Stel je een V&D voor, maar dan als supermarkt. Niet normaal. Ze hadden er gewoon CD's enzo! Ze hadden zelfs 'coffret 1' van Jem et les Holograms! Ik ging een lekker Frans sletje vragen of ze 'coffret 2' ook hadden, en het arme kind sprak maar 2 woorden engels; 'someone come'.

    Om het nog hysterischer te maken, kreeg ik tijdens ons hypermarché avontuur een SMSje van mijn bank dat mijn oprotpremie is overgemaakt. Dus nu heb ik voor het eerst in mijn leven een 5-cijferig bedrag op mijn rekening staan. Hoezee! Ik ben erg opgelucht dat mijn oude werkgever nog kon wachten met failliet gaan tot nadat ze mijn oprotpremie hebben uitbetaald. Na dat SMSje was het thema van de rest van het hypermarche bezoek: 'All Out'.

    Ik heb ooit een liedje van een helemaal niet grappige cabaretière op mijn iPod gezet. Maar omdat haar voornaam lijkt op de mijne, heb ik het allemaal een beetje verkeerd getypt. Mijn mede-reizigers kwamen dat liedje tegen en nu word ik al de hele week Martijne Bijl genoemd.

    We hebben ook besloten om ons eigen kwartetspel te ontwikkelen. Een paar voorbeelden van categorieen:

    Woorden als beschuitlul:
    Beschuitlul
    Achterhamhoer
    Botereikel
    Pastahufter

    Toch jammer:

    Tosca Niterink
    Lex Goudsmit
    Tineke de Nooy
    Danny Rook

    Dooie Sylvia's:
    Sylvia Millecam
    Sylvia de Leur
    Sylvia C. Nootschilder
    Sylvia Kristel (binnenkort)

    Huishoudapparatuur Eva's:
    Eva Tefal
    Eva Bauknecht
    Eva Princess
    Eva Braun

    Mensen waarvan je weinig resultaten op Google zult vinden:
    Martijne Bijl
    Parmke Hijpers
    Herda Gavertong
    Connie St. Bare

    t nog niet genoeg is, hebben we ook nog onze eigen superheld bedacht: Salade-Iemand. Da's een superheld die 999-islands dressing als deo gebruikt (er was net niet genoeg budget voor het 1000ste eiland), z'n kostuum bestaat uit losse blaadjes sla (op z'n lichaam geplakt met dubbelzijdig plakband) en een krop sla op z'n hoofd. Het kostuum wordt gewassen in een slacentrifuge. Salade-Iemand heeft ook een side-kick, Kropje. Kropje heeft een hele zware stem en een luisinfectie waardoor hij vaak gevraagd wordt om wat afstand te nemen (,,Ga de locatie maar vast verkennen, Kropje!'). De grote vijand is Sla-Iemand, een voormalige fan die evil is geworden nadat hij in het verkeerde stekje is beland. Inderdaad, je had erbij moeten zijn.

    Uiteindelijk besloot ik dat het toch iets te krap was, met 5 man in een stationcar, dus heb ik een treinticket naar huis geboekt. Ik was dus nog eerder thuis ook! M'n kat leefde nog gewoon, en Schonie had behoorlijk goed schoongemaakt! Inmiddels heb ik alweer een dag werk erop zitten en is iedereen een beetje ontheemd. We moeten met Kerst denk ik maar weer er op uit.

    19-07-06

      09:25:13, by S p r k .   , 608 words  
    Categories: Categorie-loos

    Schonie

    Het is echt hysterisch druk geweest qua werk. Het is echt heel erg leuk op kantoor en iedereen werkt heel goed samen enzo. Mijn broer vroeg me laatst op MSN of ik het nou echt leuk vond, of dat ik mezelf weer probeerde in te dekken. Maar nee, er staat hier niemand met een pistool tegen mijn hoofd terwijl ik dit logje schrijf. Ik ben nog niet 1 dag met tegenzin naar mijn werk gegaan. Zelfs niet toen ik Zaterdag bijna de hele dag heb overgewerkt.

    Werken voor een tijdschrift is wat dat betreft ook een heel stuk motiverender dan werken voor een heel groot telecombedrijf. Ten eerste is het een non-profit organisatie, dus je bent niet met 200 man aan het bewerkstelligen dat de vrouw van de baas weer een nieuwe LV-tas kan aanschaffen. Verder staat mijn naam echt overal bij (ik doe het voorwoord, bepaalde teksten en sta in de colofon), dus als het een kut-blad is, word ik daar dubbel op afgerekend. Weg anonimiteit!

    Gelukkig IS het geen kutblad. Als je meerekent dat ik hier nu net 3,5 weken werk, dat alles dus nieuw voor me was en dat we uberhaupt met weinig mensen werken, is het een heel mooi blad geworden. En als je dat allemaal niet mee zou rekenen, is het alsnog een mooi blad geworden.

    De mensen zijn ook allemaal leuk. De opmaak-Italiaan en de eindredactrice heb ik al voorgesteld, verder ken ik de 3 eigenaren van het bedrijf al heel lang (2 ervan ken ik echt al 8 jaar ofzo, eentje iets korter, maar toch). Dan is er nog de sales-jongen. Daarmee heb ik vandaag een wedstrijdje gedaan wie het meest onverstaanbaar het woord 'Zwolle' uit kon spreken. Er werken zowaar ook een paar hetero jongens, en terwijl iedereen op het donkerharige jonkie geilt, heb ik een zwak voor de jongen met de blonde krullen. ,,Dus dan word je 's ochtends naast je vriendin wakker, en dan vraagt ze 'Heb jij ook nog iedere dag vlinders in je buik?' en dan zeg je 'Nee.' en dan wordt ze boos enzo." Geweldig. Hij is deze week helaas op vakantie.

    Dus met mij gaat het wel goed! Ik heb heel erg zin in mijn vakantie en ik heb het heel erg warm enzo. Oh en ik heb Zaterdag samen met Evert weer een bon voor door rood rijden gekregen. BAH. Fucking politieman die met een half worstenbroodje in zijn hand een bon staat uit te schrijven, terwijl er allemaal spookrijdende fietsers langsrijden. ,,Ja meneer, maar ik ben nu even met u bezig." Wanker.

    Iedereen die bij me thuis komt maakt een opmerking over hoe dun Poesje is geworden. Ze krijgt echt zoveel droge ALDI brokjes als ze wil! Dus ik weet niet waar het aan ligt. Ik had ook nog een paar 'natte' brokjes over (wel een tikje over de datum, maar die dingen zijn 2 jaar goed ofzo, dus 1 maandje extra kan wel) en daar eet ze ook niet heel gulzig van. Dus we zullen wel zien of ze nog leeft als ik terug kom van vakantie.

    Tijdens mijn vakantie komt mijn schoonmaakster voor het eerst. Ik heb er NU al zin in! Ik moest ook allemaal ingewikkelde dingen van d'r kopen (zoals een dweil) en ook een paar niet-bestaande producten (Cif milk ofzo). Ik ben benieuwd of ze in 1 keer alles schoon krijgt. Zal wel niet. Gelukkig komt ze vlak na mijn vakantie weer. Dus dan wordt het zeker schoon. Ik wist eerst niet hoe ze heette dus stond ze in mijn telefoon als 'Schonie'. Maar dat kleine misverstandje is inmiddels opgehelderd.

    Goed, tijd om me verder aan te kleden en naar mijn werk te fietsen.

    04-07-06

      01:33:11, by S p r k .   , 221 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en het avonduur

    Ik kan dus niet zonder shirt slapen. Ik heb een jaar geleden een keer geoefend, toen ik een jongen leuk vond waarvan ik wist dat hij altijd naakt slaapt. Helemaal naakt ging me dan nog wat ver, maar ik vond dat ik allacht eens een paar nachten zonder shirt kon slapen. Het is niet goed bevallen. En tussen die jongen en mij is het nooit iets geworden.

    Vannacht was het zo warm en ik kon in het donker zo 1-2-3 niet mijn 'slaapshirt' vinden, dus heb ik maar shirtloos geslapen. En nu heb ik een schrale keel. Erg he? Ik zou zo longontsteking op kunnen lopen, als ik een hele week zonder shirt zou slapen.

    Als er overigens iemand naast me ligt, dan gaat het op zich weer wel goed, dat shirtloos slapen. Maar dan kun je in tijden van extreme kou ook nog eens iemand aanklampen. Alleen jammer dat die persoon zich dan ook vrij voelt om jou te pas en te pas aan te klampen, vooral op de momenten dat je het van jezelf toch eigenlijk wel al warm genoeg had. Maar dat terzijde.

    Verder heb ik besloten om maar even een candid fotootje van mijn nieuwe kapsel te plaatsen, zodat mensen zich niet meer een hoedje hoeven te schrikken als ze me voor het eerst weer live zien. Cursief.

    01-07-06

      09:58:40, by S p r k .   , 546 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de jankende Braziliaan

    Dat ik vanochtend om 9 uur wel even 3 wasjes erin kon stoppen, was duidelijk niet een van mijn betere ideetjes. Zeker niet omdat ik gisteren een enerverende avond in de Reguliers heb doorgebracht met Char, die bij de Glamour werkt (lyk omg!). Ze is nu eigenlijk dus een soort concullega - mooi woord!

    De opmaak-Italiaan was de hele dag een klein beetje chagerijnig, ik moest er echt wat Albert Heijn chocolade/hazelnoot snoepjes instoppen voordat 'ie af en toe weer een beetje lief tegen me deed. Zal ongetwijfeld ook iets te maken hebben gehad met het feit dat dit zijn laatste dag was voor zijn vakantie. Ik heb het als een gentleman opgelost; ik zei gewoon een paar keer puttana tegen hem, en rond 4 uur 's middags was het tijd voor een ,,Just because you only 2 more hours left before your vacation, doesn't mean it's time to piss me off." Dat werkte heel goed want voor de rest was hij poeslief.

    Daarna ben ik via een detour-langs-huis naar het Vondelpark gefietst voor het grote amicale weerzien 2006 met wat vrienden. En nu weet ik niet of het lag aan de samenstelling, of het warme weer of wat dan ook, maar ik vond het eigenlijk helemaal niet zo gezellig en zat in mijn hoofd alweer te bedenken hoe ik iedereen kon gaan uitfaseren. Erg he? Dat gaat heus altijd wel weer over, hoor, daar niet van.

    Ik heb sinds Donderdagavond een nieuw kapsel waar ik (zoals iedereen) nog een tikje onzeker over ben, dus dan is het niet leuk als mensen ineens foto's en filmpjes van je gaan maken met hun mobiele telefoon. Nu snap ik hoe Russel Crowe zich voelt.

    Normaal gesproken, als je je haar hebt geknipt, vragen mensen of je van de trap bent gevallen (althans, zo ging dat in lyk omg de jaren 80).  Nu vragen mensen de hele tijd of ik HIV of leukemie heb. Tegelijkertijd heb ik ook ineens oogcontact met mensen waar ik anders nooit oogcontact mee heb. Dus laten we kort samenvatten dat mijn nieuwe coupe best wat gemengde reacties oplevert.

    Na mijn semi-mislukte parkbezoek  ben ik bij een goede vriendin op het Hoofddorpplein langs gegaan, hebben we teveel eten laten bezorgen en geanimeerde gesprekken gehad over de tijden van weleer. Daarna ben ik met Char de Reguliers in gegaan.

    Allard zegt:
    Ik wil ook een keer in je weblog voorkomen....
    S p a r k . zegt:
    dat kan over 5 minuten geregeld zijn.
    Allard zegt:
    ja lullig, als die regiehomo die niet wilde komen!
    S p a r k . zegt:
    Nee, dat zou ik nooit doen

    Enfin. Ik weet niet of het door mijn hiv-toet kwam, of door Char en d'r Glamour, maar de vreemdste types kwamen op ons af. Zoals twee stomdronken mannen die vroegen of we Turks konden dansen, en een jankende Braziliaan die zijn hart bij Char wilde uitstorten. We hebben ze zo professioneel mogelijk genegeerd. Speaking of professioneel; Tim Oliehoek is echt 100x lekkerder in het echt dan op zijn foto, dat mag gezegd. En hoewel Char altijd pretendeert dat ze (wellicht wegens haar Glamour) werkzaamheden) niet zo starstruck is, heeft ze wel 5 keer voorgesteld om toch even naar de SoHo te gaan om nog even verder bij te kletsen met Tim. Ik zeg verder niets.