Archives for: June 2006

    29-06-06

      01:45:43, by S p r k .   , 591 words  
    Categories: Categorie-loos

    Poe hee, de avond zit er al weer op.

    Het was een leuke dag op kantoor! Ik zit vlakbij een raam waardoor je het dak op kunt lopen. Onze opmaak-Italiaan (die naast me zit) heeft altijd muziek aan, dus als ik een zakelijk telefoontje heb, loop ik meestal even het dak op, de zon in. Een soort van rookpauze, maar dan zonder sigaret en eigenlijk ook zonder pauze.

    Toch wel weer fijn om te ontdekken dat mijn sociale vaardigheden me nog steeds niet in de steek laten - ik moest een aantal minder makkelijke telefoontjes plegen en dat werden bijna allemaal hele leuke gesprekken. Het enige gesprek dat iets minder javiool verliep, was met onze advocaat-columnist, maarja, die man heeft natuurlijk helemaal geen tijd voor een babbeltje en ik werd sowieso lichtelijk nerveus dat ik ineens iets verkeerds zou zeggen waardoor ik een proces aan mijn GAP-broek zou krijgen.

    Ik zei het vandaag weer tegen een vriendin die me feliciteerde met mijn nieuwe baan; het is eigenlijk niet goed, hoe dit allemaal weer is gegaan. Ik bedoel, ik had wat budget probleempjes en hup, ik word ontslagen en krijg een smak geld mee. Vervolgens moet ik dus een nieuwe baan gaan zoeken, maar nog voordat ik met mijn luie reet een CV heb getypt (of met mijn vingers, eigenlijk), wordt me al een baan aangeboden. Aan de ene kant is het heel
    fijn om dingen in je schoot geworpen te krijgen en zoveel geluk te hebben - aan de andere kant blijf ik op deze manier natuurlijk een luie flikker.

    Vanavond heb ik eindelijk eens mijn rekeningen bij elkaar gezocht en betaald. Ik wilde ze ook nog allemaal (een behoorlijke stapel!) netjes opbergen in mijn map, maar toen ging mijn perforator stuk. Had ik weer mazzel mee! :)

    Het pittoreske en toch ook een beetje schilderachtige huisje in Zuid-Frankrijk is gereserveerd! Althans, de verhuurder heeft nog niet bevestigd, maar dat zal vast wel goedkomen. Volgende maand zit ik dus een hele week, samen met minimaal 4 andere peppies in een huis met een zwembad en div. America's Next Top Model photoshoot-gelegenheden. Ik heb er nu al zin in! Het wordt mijn eerste echte vakantie-in-het-buitenland sinds... Sinds... Nou, Maart 2004, volgens mij, toen ik een paar dagen naar Londen ging. Janet was daar toen voor promo. En natuurlijk mijn weekendje weg naar Parijs met Obbie, eind vorig jaar, toen ik net mijn vingers had gebroken.

    Hoe dan ook, het leven is goed, momenteel! Behalve dan dus de liefde, maar dat zei ik al eerder. Kom je iemand tegen die jou leuk vindt, wil 'ie teveel in een keer. Kom je iemand tegen die je zelf nog veel leuker vindt, lijkt 'ie weer vrij weinig te willen (of het te druk te hebben met z'n werk).

    Ik las ergens (vast in de Libelle) dat het nooit tegelijkertijd goed kan gaan met ALLE aspecten van je leven. Het gaat nu goed qua werk, financiŽn, vriendschappen en ik zit niet echt in een neerwaartse-gezondheids-spiraal. Dus dan is het alleen maar logisch dat het in de liefde even wat minder gaat. Oei, nu ik erover nadenk is die theorie behoorlijk accuraat; toen ik net ontslagen was ging het bijvoorbeeld wel eventjes goed met de liefde. En toen ik jaren geleden te horen kreeg dat ik van Amsterdam naar Lelystad moest verhuizen qua werkplek, toen had ik ook een soort vaag vriendje. Misschien wordt er in mijn vakantie wel ingebroken, dan kom ik zeker aan de man!

    Materialistisch als ik ben, kan ik dat beter toch maar even afkloppen.

    27-06-06

      23:31:35, by S p r k .   , 26 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en het briefje van de buurvrouw


    NOUJA!
    (is dus een briefje dat mijn buurvrouw op een vuilniszak heeft geplakt, niet iets dat op kantoor op mijn bureau is gelegd, voor de duidelijkheid)

      00:34:18, by S p r k .   , 476 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de eerste dag

    Vandaag zou ik beginnen bij mijn nieuwe baan, dus was ik gisterenavond onzeker over alles. Zou ik het werk wel kunnen? Zouden mijn collega's me niet heel stom vinden? Zou ik aan mijn vorige werkgever een hele bizarre kantoor-gewoonte hebben overgehouden die zwaar abnormaal blijkt te zijn? Zou ik het eigenlijk wel leuk vinden?

    Ik ben een mensch van regelmaat, dus nadat ik vanochtend (niet eens heel erg moe) was opgestaan, gedoucht en aangekleed, ben ik naar de Albert Heijn gefietst om een flesje vruchtensap te kopen. Dat deed ik ook regelmatig op weg naar mijn vorige werkgever, dus dat was al vrij vertrouwd. Minder vertrouwd was het feit dat ik 5 minuten na aankoop al op kantoor was. Geen reis van anderhalf uur meer, om wakker te worden met een ontbijtje en muziekjes op mijn iPod, maar direct de keiharde realiteit in. Stipt om 9:00 uur was ik binnen.

    Terwijl het huidige nummer (nummer 100, dat nu bij de drukker ligt!) met me werd doorgenomen probeerde ik zo zachtjes mogelijk te gapen. Uiteindelijk is de baan nog veel beter dan gehoopt; ze beginnen pas tussen 9:30 en 10:00 uur! Da's alweer een extra half uurtje om lekker in bed te blijven!

    Al snel kwam de eindredactrice binnen, waarmee ik de hele dag in 1 kamer heb gezeten. Ik weet niet of ik een pseudoniem voor haar moet verzinnen, want ze heeft een hele leuke naam. En d'r broer en zus hebben nog veel leukere Annie M.G. Schmidt-achtige namen. Maar goed, ik ben discreet, hygiene verzekerd, dus ik zal de privacy van de betrokkenen respecteren. Maar ze heeft dus een leuke, linkse-scheurkalender-achtige naam.

    Verder heb ik een snoepje gekregen van (en ik citeer hier iemand anders, die de persoon in kwestie ook weleens heeft gezien) 'die geile Italiaan'. Daarna mailde hij me of ik nog een snoepje kwam halen, maar tegen de tijd dat ik besloot om op zijn zoete aanbod in te gaan, had hij het hele zakje al opgepeuzeld. Morgen zit ik de hele dag naast hem, dat dan weer wel.

    Bij mijn vorige werkgever ging de dag nog weleens traaaaaaaaag voorbij; hier leek het net alsof ik hooguit 2 uurtjes op kantoor ben geweest. Da's een heel goed teken! Dus al met al is mijn eerste dag heel goed verlopen en heb ik vanavond ook alweer allemaal dingetjes zitten regelen. Ik raakte helemaal caught up in mijn eigen enthousiasme.

    Oh, en er loopt daar een heel leuk Pools meisje rond (dus niet zoals de Poolse hoer die onder mij woont) die heel goed het pand schoon houdt. Ik kon het niet laten en heb haar mijn nummer gegeven. Ik ben best toe aan een leuk Pools meisje die eens even lekker mijn appartement komt door-Mien-Dobbelsteen-en.

    Oh, en dit ben ik met mijn scheve hoofd in Karaoke-Bar Wave (waar ik heel duidelijk niet heb gezongen).


    Met dank aan Ob-La-Di Ob-La-Da

    24-06-06

      04:33:27, by S p r k .   , 356 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de nieuwe baan

    Awww! Ineens gingen mensen helemaal spontaan weer op mijn weblog reageren enzo! Dus nu MOET ik wel weer iets schrijven. Ook omdat er NIEUWS is!

    Ik heb een baan! Ik ben nog niet eens officieel uit dienst bij mijn vorige werkgever, en ik heb gewoon al een baan. Eigenlijk is het heel erg. Je hebt mensen die gewoon maandenlang zoeken en dan nog niets vinden. En ik word gewoon weer wakker gebeld (om 1 uur 's middags), en er wordt me gewoon in het wild een baan aangeboden. En nog een hele leuke ook!

    Mijn hele Unemployed In Summertime-scenario valt nu natuurlijk wel een beetje in het water. Maar goed, ik heb al heel veel in het Vondelpark gelegen en uitgeslapen enzo.

    Het is bij een stichting, die maandelijks een blad uitgeeft. Een soort NL20 maar dan voor homo's. Ik moet gaan regelen dat alle stukjes binnen zijn, dat alle advertenties binnen zijn, dat alles door de DTP'er netjes is opgemaakt, dat de drukker alles op tijd aangeleverd krijgt, dat de distributeur alles op tijd heeft, etc. etc. etc. En als ik het goed begrepen heb, mag ik zelf ook wel wat schrijven. Da's natuurlijk altijd leuk. Verder heb ik div overige taken, zoals ook weer productie voor de Mister Gay Europe verkiezing.

    EN!!!! Ik werk dan weer (zoals het hoort!) op de Keizersgracht (echt vlakbij het pand waar ik een paar jaar geleden werkte)! Waar ik voorheen anderhalf uur deed over een enkele reis thuis-kantoor, is het nu 5 minuten fietsen. Ik heb dus dagelijks pak 'em beet 2,5 uur EXTRA. Om een boek te lezen ofzo. Of niet.

    Om bij te komen van een maand hard werken, heb ik ook besloten om in de laatste week van Juli helemaal hardcore op vakantie te gaan. Het is allemaal nog niet helemaal rond, maar ik heb met een groepje vrienden een FAN-TAS-TISCH huisje in Zuid-Frankrijk gevonden met een zwembad en een heel landschap eromheen enzo. Het doet allemaal heel erg Swimming Pool-achtig aan.

    Dus eigenlijk gaat het wel goed met alles. Goed, 'met de liefde' gaat het verder helemaal niet goed, maar ach, je kunt niet alles tegelijk hebben.

    23-06-06

      13:01:19, by S p r k .   , 159 words  
    Categories: Categorie-loos

    Jamaar... IKEA

    Ja, ik weet het, ik weet het. Ik heb al sinds 1984 niks meer geschreven. Maar ik had het druk met 'in het park liggen' en 'nieuwe spullen kopen' enzo. Maar een foto zegt meer dan 1.000 woorden, dus hierbij ruim 7.000 woorden - heb je wat te lezen.


    Oeh, je betrapt me terwijl ik midden in een spannend Zweeds boek zit dat ik op z'n kop houd!"


    Oeh, je betrapt me terwijl ik in een heerlijk warm tentje zit te spelen!


    Oeh, je betrapt me in bad! Thank god for these curtains!


    Oeh, je betrapt me terwijl ik om onverklaarbare redenen naakt achter een gordijn sta!


    Oeh, je betrapt me terwijl ik de bouwtekeningen van mijn nieuwe keuken nog eens doorneem onder het genot van een glaasje lucht!


    Oeh, je betrapt me vlak na een Oud-Hollandsche spelletjesavond!


    Oeh, je betrapt me tijdens het koud afdouchen!


    Oeh, je betrapt me terwijl ik mezelf voor voordelige prijzen aanbied aan een ieder die wil!!

    16-06-06

      14:58:35, by S p r k .   , 13 words  
    Categories: Categorie-loos

    Jamaar... MSN


    Waarom de 'wat speel ik nu weer voor muziek'-functie op MSN leuk is

    08-06-06

      13:34:42, by S p r k .   , 335 words  
    Categories: Categorie-loos

    Jamaar... M'n poesje

    Wat is het heerlijk om NIETS met je leven te doen. Gelijk NIETS.

    Ik ben weer als wijkverpleegkundige op stap geweest met Cruesli, zie filmpje (overigens, ik zeg dus iets als ,,Nou, ik doe dit nou eh 3 maanden, die wijkverpleging. Enne, dit is mijn favoriete kandidaatje, hij heet eh Thomas, enne Thomas is niet zo ongewikkeld - waarom loop je niet mee? Hele slechte documentaire wordt dit..." en dan nog wat onverstaanbaar gelul). Straks ga ik weer met hem lunchen ook.

    Op een recent tripje kwamen we een etalage tegen met een mannelijke etalagepop met een cameltoe. En dat moet natuurlijk altijd even worden vastgelegd voor het nageslacht.

    We zijn ook nog naar De Natuurwinkel gegaan om biologische perensap te kopen. En daar kon je dus KURK kopen. Hele emmers KURK. Geen idee waarvoor.

    heb ik Poekie naar de dierenarts gebracht. Ze deed echt zo zielig. Ik wilde daar helemaal stoer gaan roepen ,,En als er tijdens de ingreep nou complicaties zijn, grijp dan maar niet in. Laat haar maar gewoon naar de tunnel gaan. Scheelt toch een hoop centjes." maar ze deed zo zielig dat ik het niet kon opbrengen. Ik tilde haar uit haar poezenvervoermandje en ze klampte zich helemaal aan me vast. Mijn toch al niet zo grote poesje werd desmogelijkerwijs nog kleiner. En ze ging heel zielig miauwen. Zoals hoe ze ook miauwt wanneer ze wil zeggen ,,Ik vind het niet bijzonder prettig, hoe je nu bovenop me bent gaan liggen omdat je me niet zag in het donker."

    En de Duitse assistente ging ook nog heel eng vertellen dat de dokter met een heel klein haakje in mijn poesje zou gaan, om de zooi eruit te halen. En dat de dokter dus NIET met z'n vinger in mijn poesje hoeft. Nouja. Ik weet een ding zeker: ik zou Poekie dus nooit naar een asiel kunnen brengen. Ze deed zo zielig, ik zou haar nooit ergens achter kunnen laten, wetende dat ik haar nooit meer terug zou zien.

    03-06-06

      12:04:33, by S p r k .   , 305 words  
    Categories: Categorie-loos

    Jamaar... M'n vader

    Het etentje gisterenavond met mijn vader was fantastisch. We hebben herinneringen opgehaald, dingen uitgepraat, anekdotes uitgewisseld en bovendien nog een geengageerde discussie over huisdieren gehad.

    Eh, nee, niet. We hebben heel routineus het dagelijks leven met elkaar doorgenomen, vooral niks gezegd over ons onenigheidje van een paar maanden geleden en weinig gepraat. Verder moest ik deze ooit zo galante meneer leren dat het not done is om met je mes op je glas te tikken, om de aandacht van de ober te krijgen. Halverwege dacht ik nog heel even of ik niet toch over de tweede wereldoorlog moest beginnen, da's goed voor een avondvullend programma. Maar het was niet nodig, want toen ging het al over mijn werk (of gebrek daaraan). Ook een mooi onderwerp.

    Verder heb ik mijn vader eens goed bestudeerd. Zo zie ik er dus uit als ik 79 ben. Ik heb heel slecht geslapen vannacht, kan ik je vertellen. Misschien moet ik vandaag alvast revitaliserende nachtcreme gaan kopen enzo.

    Voordeeltje: ik ben naar het restaurant toe gefietst. Da's 40 minuten heen en 40 minuten terug. Als traktatie ben ik daarna naar het Leidseplein gefietst en heb ik een 500ml beker Summer Berries & Cream bij Haagen-Dazs gehaald. En ik lust eigenlijk wel nog een halve liter.

    Ik ben vanochtend helemaal vroeg opgestaan om een wasje erin te doen. Eigenlijk wilde ik daarna meteen weer gaan slapen, maar uiteindelijk zit ik nu de nieuwe CD van Sufjan Stevens te luisteren. Daarnet bedacht ik dat ik anders wel even naar de supermarkt kon gaan. Want daar is het op dit hysterisch vroege tijdstip vast heel rustig - ik heb echt het idee dat het half 9 is ofzo. Dat lijkt me het ideale moment om knackebrod te halen. MAAR, het is gewoon al bijna 12 uur. Dus de voor dag en dauw-heid is er al behoorlijk van af. Zonde.

    02-06-06

      16:15:24, by S p r k .   , 318 words  
    Categories: Categorie-loos

    Jamaar... Wijkverpleging

    Cruesli is tegenwoordig invalide. Hij is weer geopereerd aan zijn knie en nu zit hij tijdelijk weer in een rolstoel. Toen ik gisteren daarom met Bunny-Michael naar de film ging, hebben we Cruesli achter de geraniums vandaan gehaald. Ik belde aan, liep heel luid ,,Wijkverpleging!" en toen konden we gaan.

    Het was nog een hele trip, vooral wegens de kleine hobbeltjes in de weg, maar uiteindelijk hebben we toch gewoon kunnen lunchen in de 9 straatjes. Daarna gingen we met spoed naar Pathe de Munt voor de film Silent Hill. Vlakbij de Odeon kwamen we nog een bekende mevrouw tegen!

    Ik: ,,Oh, u schrijft voor de Libelle! Ik ben lid van de Libelle!"

    Zij: ,,Inderdaad! Jullie zijn heel leuk!"

    Ik: ,,En u heeft een hele korte voornaam..."

    Zij: ,Else-Marie."

    Ik: ,,En u bent seksuologe!"

    Zij: ,,Gezinstherapeut."

    Ik: ,,Ja, precies! Ik lees uw column altijd!"

    ...heb er verder maar niet bij gezegd waar ik haar column (en de rest van de Libelle) altijd lees.

    Vanmiddag heb ik een afspraak gemaakt om Poekie dicht te laten binden. Aanstaande Donderdag wordt de grote dag. Arm kind, ze weet nog van niets.

    Straks ga ik fietsen naar het randje van Amstelveen. En dan niet het randje dat grenst aan Amsterdam, lekker dichtbij, maar het randje dat grenst aan Aalsmeer, egwel ver weg. Want het is tijd om uit eten te gaan met mijn vader. Ik heb op het laatste moment nog geprobeerd de beste vriendin van mijn moeder erbij uit te nodigen, maar die heeft al plannen. Dus ik neem wel een boekje mee ofzo.

    Morgen ga ik naar een Aziatische dramatische musical soft-porno komedie in Rialto. Hij heet The Wayward Cloud ofzo. Misschien ga ik wel weer als Yvonne van de Wijkverpleging (da's dan niet m'n naam hoor, da's gewoon Yvonne Brandsma, maar ik ben dan van de Wijkverpleging) en neem ik Cruesli ook wel mee. Heeft die ook weer een uitje.