Archives for: May 2007

    31-05-07

      00:53:24, by S p r k .   , 56 words  
    Categories: Categorie-loos

    Yfkler

    Er lag écht zomaar een GLAMOUR op mijn koffietafel en ik heb er écht zomaar willekeurig, zonder te kijken, een snoertje op gegooid toen ik iets aan het zoeken was. Een paar uur later zat ik achter mijn computer en keek ik ineens achterom... En daar lag ze... Yfke Sturm maar ook een beetje Adolf Hitler.

    29-05-07

      14:46:10, by S p r k .   , 358 words  
    Categories: Categorie-loos

    Ellen ten Damme

    Ik heb dit weekend de documentaire gezien over Ellen ten Damme. Voor degenen die het niet weten; bij Ellen werd ongeveer een jaar geleden ofzo borstkanker geconstateerd. Terwijl ze in Duitsland en op de Parade enzo nog ijverig aan het optreden was, werd een borstbesparende operatie gedaan, is ze bestraald en kreeg ze ook nog chemo. Niet leuk. Ik heb wat praktijkervaring met borstkanker en ik ben, als mens, heel blij voor Ellen dat de artsen er op tijd bij waren en ze dus waarschijnlijk ook nog gewoon een handstand kan doen als ze bejaard is enzo.

    Echter edoch, als sensatiebeluste filmkijker ben ik natuurlijk wel een beetje teleurgesteld. Want in de film zie je eigenlijk dat Ellen's borstkanker niet echt een 'big deal' was. Dan zit ze in het ziekenhuis voor controle en vraagt de arts hoe ze zich voelde na de chemo. ,,Ja nee ik ben dus helemaal niet misselijk geworden van de chemo, niet duizelig, niks. Wel een klein beetje verkouden ofzo, verder niks."

    Als filmkijker wil je iemand natuurlijk jankend en kotsend boven het toilet zien hangen, terwijl ze gilt dat ze er een eind aan maakt. Dat haar vriendje haar dan moet troosten en dat ze heel hard schreeuwt ,,Ik ga dood, iedereen gaat dood!" En dat ze dan tijdens een optreden op de Parade halverwege een nummer neervalt en bloedend van het podium gedragen moet worden met ambulances. Dat het publiek helemaal overstuur is met huilende kinderen. En dat ze dan TOCH, ondanks alles, er weer helemaal bovenop krabbelt, en dat d'r nieuwe CD dan op nummer 1 komt. Dat haar vriend met vochtige ogen zegt ,,Ik ben ZO blij dat deze hel voorbij is... Dat Ellen en ik..." En dat hij dan z'n woorden niet af kan maken. Dan is de documentaire afgelopen terwijl je nog nét een shot ziet van een glimlachende Ellen, die de dood in zijn gezicht heeft uitgelachen.

    Dat wens je Ellen als mens natuurlijk niet toe. Maar dat had wel even een pittigere documentaire opgeleverd. Nu is het enige ècht nare moment alleen wanneer ze vertelt dat ze nu waarschijnlijk geen kinderen meer kan krijgen.

    Nouja.

    26-05-07

      23:20:07, by S p r k .   , 506 words  
    Categories: Categorie-loos

    Bliss

    Gisteren was ik met Obbie naar het eerste reunieconcert van de Dolly Dots. Het duurde wel érg lang voordat Patty in d'r Percy jurk opkwam voor de toegift. Sterker nog; de andere 5 dames waren al halverwege het nummer toen Patty nog aan kwam kakken. Ik heb uit betrouwbare bron vernomen dat ze d'r been flink heeft gestoten backstage, met een bloeduitstorting als gevolg. Allemaal rode kek over d'r Percy heen. Poe hee.

    Op de heenweg heeft Obbie in de trein flink op me in zitten praten omtrent mijn relatie met mijn vader. Vroeger hadden we al niet echt heel veel eh... Emotioneel contact. Ik was altijd heel close met mijn moeder, mijn broer had dat volgens mij altijd meer met mijn vader. Toen hij van mijn moeder had gehoord dat ik homo ben en ik hem vroeg wat hij daarvan vond zei hij ,,Als je maar wat beter je best doet op school."

    M'n vader was geen kille man ofzo, ik heb helemaal geen nare jeugd gehad of wat dan ook. Hij was wel héél oud (hij kreeg mij toen hij 54 was) maar ik weet niet of dat er iets mee te maken heeft. Hoe dan ook; er was gewoon nooit echt een hele erge band. Of in ieder geval niet zoals ik die met mijn moeder had.

    Sinds mijn moeder dood is zien of spreken we elkaar eigenlijk amper nog. We praten natuurlijk niet over mijn moeder want 'zo zijn we nu eenmaal niet'. Iedere keer als ik daar thuis ben is het ongemakkelijk omdat het me a) doet denken aan mijn wegkwijnende moeder en b) omdat ik gewoon met geen mogelijkheid een gesprek met mijn vader kan voeren. Het is geen onwil, ook van zijn kant niet, dat geloof ik best, maar het zit er gewoon niet in.

    Ik had vroeger altijd heel erg het idee dat mijn vader nooit zo trots was op zijn niet zo in school geïnteresseerde, homoseksuele, geld verkwistende zoon. Maar toen ik hem een paar van 'mijn' bladen had opgestuurd hoorde ik later wel dat hij ze trots aan z'n vrienden had laten zien. Dus dat zit ook wel goed.

    Ik weet gewoon niet zo goed wat ik ermee moet. Over een paar maanden wordt hij 81. En over een paar jaar, zo gaat dat nu eenmaal, is 'ie dood. Zal ik dan heel veel spijt krijgen dat ik niet beter mijn best heb gedaan om nog een soort band met hem op te bouwen? Maar moet je zoiets wel forceren? Soms zitten dingen er gewoon niet in.

    Misschien heeft hij juist wel heel erg behoefte aan meer contact met me, maar het is niet alsof híj de deur platloopt, me ooit belt of wat dan ook. Hij heeft wel een kaartje gestuurd toen mijn amandelen eruit waren gehaald, dat wel. Maar ik krijg ergens het idee dat hij het misschien ook allemaal wel prima vindt zo. En misschien ís het allemaal ook wel prima. Maar wat als achteraf blijkt dat het eigenlijk helemaal niet prima is?

    23-05-07

      18:11:49, by S p r k .   , 81 words  
    Categories: Categorie-loos

    Wat denk je wel niet, Natasha Bedingfield!?!!?!??!

    Waar dacht je precies mee bezig te zijn, Natasha Beddingfield, toen je besloot om niet 1 maar 2 (!!) zgn. hidden tracks aan je album toe te voegen. Dacht je dat mensen wel even naar de stilte blijven luisteren, wachtend op meer? En wek je geen valse verwachtingen, dat er misschien nog een derde of zelfs vierde hidden track komt?

    Wie denk je eigenlijk wel niet dat je bent, Natasha Bedingfield?

    Het lef!

    ...met het onlogische verbruik van de letter D in je achternaam...

    22-05-07

      12:44:57, by S p r k .   , 46 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en het tweede radio interview

    Yay... Ik was net op 3FM bij het nieuws, waar ik namens Gay Group commentaar heb gegeven op het terugtrekken van Iede uit de Mister Gay Netherlands verkiezing. JEETJE wat praat ik snel, of hebben ze het gewoon versneld?

    Check het HIER (met dank aan Skoef).

      10:38:00, by S p r k .   , 238 words  
    Categories: Categorie-loos

    Maarten vindt mijn blog-titels stom :S

    Gisteren was het 's middags ineens, na een redelijk rustige dag, heel druk. We hebben een persbericht uitgestuurd, dat één van de kandidaten voor Mister Gay Netherlands zich heeft teruggetrokken uit de verkiezing. Hij komt oorspronkelijk uit Urk en zijn vader vond het allemaal maar niks.

    's Avonds ben ik met Luke, Diederik en Maarten naar de film The Reaping geweest. Als ik er een kaartje voor had moeten kopen zou de film vrij bagger geweest zijn. Maar nu ik er 'gratis' naartoe ben gegaan met mijn Pathé Unlimited kaart scoort 'ie alsnog een 'dikke prima'.

    Diederik wees me tijdens de film op iets belachelijks. Hilary ik-heb-twee-oscars-dus-ik-maak-nu-gewoon-weer-stomme-films Swank had iemand aan de telefoon... En toen werd de verbinding verbroken, want die meneer ging dood. En toen hoorde je heel duidelijk 'tuut tuut tuut' - het signaal dat de verbinding verbroken is. En Hilary bleef maar roepen ,,Hello? *tuut tuut tuut* Hello?!? Ben? *tuut tuut tuut* HELLO??!?"

    Hoe vaak doe je dat in het echte leven? Nog heeeeel lang ,,Hallo?" roepen terwijl het eigenlijk al heel duidelijk is dat de verbinding verbroken is. En hoe vaak maakt een lullig lampje een soort flitsend geluid als je het aan doet? Hoe vaak hoor je allemaal bliepjes en geluidseffecten als je op een computer bezig bent?

    En iedere keer als Hilary met gevaar voor eigen leven in een enge kelder en dergelijke rondliep, dacht ik bij mezelf ,,Molly, you in danger girl."

    16-05-07

      17:29:33, by S p r k .   , 24 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de ambitieuze vriend

    Emil says: (17:01:30)
    martijn
    Emil says: (17:01:31)
    wat moet ik doen
    Emil says: (17:01:35)
    als ik jezus wil worden
    Emil says: (17:01:44)
    maar niet dat mensen me uitlachen

      16:00:56, by S p r k .   , 451 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de quote

    Gisteren ben ik met een flinke posse gaan eten bij Wagamama. Dank je wel, kortingsbonnen uit de NL20! Zoals dat gaat met homo's werden al snel oorlogswonden vergeleken en werd nog eens doorgenomen met hoeveel mensen iedereen het bed had gedeeld. Toen er vervolgens werd bekeken met hoeveel van die mensen ook een anaal penetratiecontact had plaatsgevonden, werd ieders score gereduceerd tot ongeveer een 10e, behalve bij één. De hoer.

    Vervolgens zijn we via de Leidsestraat naar de bioscoop gelopen. Toen we langs de gesloten Lush winkel liepen, zagen we dat Jan binnen midden in een cursus 'ik en mijn vrouwelijke sensualiteit' zat. Robin kwam bijna onder de tram toen hij dat schouwspel wilde... Aanschouwen.

    In de ARC, waar we even een drankje deden, werd ik herinnerd aan mijn recente quote. ,,The thing is... And I've said this before... America is too big for its own good." Juist ja. Daarna gingen we naar de blaxploitation film Black Snake Moan On A Plane met Samuel L. Jackson.

    Vanochtend zat ik me op de fiets weer te verwonderen over het feit dat vrouwen gewoon niet zo goed kunnen fietsen. Of nee, er is veel meer aan de hand:

    - vrouwen op fietsen hebben altijd als laatste door dat het licht op groen is gegaan
    - vrouwen die een héle lichte heuvel afrijden, stoppen direct met trappen, altijd
    - vrouwen die te langzaam voor je fietsen kijken vaak geirriteerd achterom als je ,,Jeeeeeezus." mompelt

    Enzovoort! Mijn grootste ergernis met betrekking tot fietsende vrouwen zijn de dames die het in hun hoofd halen om te bellen of zelfs te SMSsen (!!) tijdens het fietsen. Die hebben dan ergens bij Oprah gezien of in een onderzoek gelezen dat vrouwen er goed in zijn om meerdere dingen tegelijkertijd te doen. En dat soort vrouwen zijn ineens geen onderdeel van het verkeer meer. Of laat ik het anders uitleggen: het volledige verkeer is voor hun gereduceerd tot een soort One Woman Show waarbij alle veiligheids- en verkeersregels compleet genegeerd mogen worden. En een beetje dóórfietsen, dat kan al helemáál niet meer, zo tijdens het bellen.

    Ik ben er heilig van overtuigd dat het onderzoek dat concludeerde dat vrouwen beter zijn in multitasking dan mannen, vooral een huishoudelijke revolutie wilde veroorzaken. Zo van ,,Je kunt heus wel een cake in de oven hebben terwijl je aan het afwassen bent." of ,,Het kan geen kwaad om tijdens het stofzuigen ook een wasje te draaien. Wacht vooral niet tot het volledige wasprogramma is afgelopen, voordat je begint aan je volgende huishoudelijke taak." Maar nee, vrouwen vatten het weer op geheel eigen manier op en reduceren een uitgebreid en waarschijnlijk jarenlang durend onderzoek tot ,,Meid, je kunt best fietsen én SMSsen tegelijk."

    Bah.

    15-05-07

      16:53:00, by S p r k .   , 454 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de Tapmaddels

    Gisteren was ik met de inner circle of friends bij de finale van ModelMasters: Holland's Next Top Model. En we hadden het bijna niet gered!

    Om 20:00 uur moest iedereen binnen zijn. Moest! Dus we wilden eigenlijk al om 18:00 uur daar zijn (je weet immers nooit of er spannende hapjes worden geserveerd ofzo). Helaas moest één van ons tot 19:00 uur (nee, 19:07!!!) werken. En die kon blijkbaar met geen enkele mogelijkheid een half uurtje eerder weg. Dus om 19:07 uur stipt vertrokken we al licht gestresst richting de Lichtfabriek in Haarlem.

    Helaas, helaas, we misten een afslag waardoor we een kapot eind om zijn gereden en in Zaandam belandden. Potverdorie. Eén iemand, ik noem geen namen, bleef zeggen dat we ook de afslag richting IJmuiden hadden moeten nemen. Maarja, wel 10 minuten te laat, weetjewel.

    Uiteindelijk zijn we nog nét op tijd aangekomen. En we hadden, net als vorig jaar, prima plaatsen. De show was leuk om mee te maken, hoewel ik wel vond dat het er op televisie wat spectaculairder uitzag. Maar goed, je zit natuurlijk de hele tijd op 1 plek waardoor je beeld van de show wat statischer is dan voor de kijkers thuis, die getrakteerd worden op allemaal crane shots en beelden van het omkleden enzo.

    Mocht je nieuwsgierig zijn; ik heb zowel van Rosalie als van Karin (wiens punten niet bekendgemaakt zijn) vernomen dat ze allebei ook op Kim hadden gestemd.

    Na de show hebben we nog even een drankje gedaan en hebben we onszelf flink vaak laten fotograferen. En zo hoort het ook! Rosalie was er ook nog en die had, vreemd genoeg, een bodyguard bij zich. Ik vond sowieso dat ze wat tam was tijdens de uitzending. Ik hoop niet dat er achter de schermen iets naars is gebeurd ofzo.

    Hoe dan ook, de foto's:


    De eerste foto, waar ik best nog prima op sta, maar wie is die mevrouw achter me?

    Ik besloot ook nog even naar Karin, hoofdredactrice van de Glamour te gaan, om haar te bedanken dat we ook dit keer weer aanwezig mochten zijn. In eerste instantie herkende ze me niet denk ik, althans, ik dacht een blik in haar ogen te bespeuren alsof ze ieder moment ,,SECURITY!" wilde roepen... Maar zodra ik Charlotte's naam noemde glimlachte ze hartelijk.

    En we hebben ook een eeuwenoud misverstand recht kunnen zetten: Karin is écht van nature blond. Ik vond haar qua huid meer lijken op iemand met rood haar en wilde zelfs een written statement niet geloven, waarin ze zei dat ze 1 keer in ' 97 haar haar had geverfd maar verder nooit meer. Maar gisterenavond heb ik haar wortels goed bekeken, en als kenner kan ik nu zeggen dat Karin's haarkleur inderdaad bonafide is.


    Vlak voor vertrek naar huis.

    12-05-07

      23:18:36, by S p r k .   , 72 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de songfestival viewing

    We beginnen nu bijna aan de puntentelling, maar hierbij alvast een kleine impressie van de songfestivalviewing 2007:


    Gezellige groepsfoto met de zelfontspanner


    Pieter had heeeeeerlijke parfum op dat me deed denken aan... Nouja, ik weet niet meer wie, maar het was fijn!


    Slanke Obbie en Wigger-Michael: re-united and it feels so good


    'de Tiener' had er ook onwijs veel zin in...

    Moge de beste winnen... Ook al is Edsilia alweer in Nederland :S

      13:05:26, by S p r k .   , 13 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de juni cover

    Voor de geïnteresseerden, hier is de nieuwe cover van Gay&Night:

    10-05-07

      16:37:29, by S p r k .   , 343 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de Dots #2

    Er was vandaag een Dolly Dots persdag in het Dylan hotel aan de Keizersgracht in Amsterdam (waar ik Tori Amos ook heb geinterviewd). Er werden wat foto's gemaakt, omdat de Dots ook een contract gingen tekenen met Warner voor de release van hun live DVD.

    We stonden daar met z'n allen en toen zei ik tegen Angela Groothuizen, die naast me stond ,,Mijn meisjesdroom is nog steeds om met alle Dolly Dots op de foto te gaan." Wel een beetje onprofessioneel, maar alle professionaliteit uit het raam = het nieuwe zwart, remember! Dus ben ik (samen met Anneke Ruys, free-lancer voor o.a. Gay&Night) op de foto gegaan. Yay!

    Daarna heb ik 3 van de Dots geinterviewd op een mega sjieke hotelkamer in het Dylan. Serieus, die kamer is zo groot als mijn woonkamer, maar dan heel mooi maagdelijk wit enzo. Ik ging op een hoekje van de bank zitten, maar toen zei Angela ,,Je wil zeker veel liever tussen ons in zitten?" en toen voelde ik me weer een klein incontinent meisje van 5 die de danspasjes van She's A Liar na zit te doen op een verjaardag.

    Tijdens het interview, waarbij we het ook over oud materiaal hebben gehad, zei Ria ineens ,,Je bent wel heel erg goed op de hoogte!" Maar natuurlijk ben ik goed op de hoogte! ,,Ik had alle platen, posters aan de muur, ik had zelfs de Dolly Dots poppen!" Dat vonden alle dames blijkbaar erg leuk, want toen werd er meteen een videocamera op me gericht en moest ik het hele verhaal even over doen. Leuk!

    ,,Ik vind hem zo lief, met zijn briefje!" schreeuwde Angela op het einde van het interview, terwijl ik nog heel professioneel probeerde te zeggen ,,Dit is heus niet mijn eerste interview hoor!" Ria vroeg zelfs nog om m'n nummer omdat haar familie nog kaarten over had terwijl Ria natuurlijk gewoon backstage toegang voor ze kon regelen. En ik wil de live show natuurlijk best graag meerdere keren zien.

    Dus yay. Het was weer leuk. Ik ben meerdere keren helemaal rood geworden.

      10:38:14, by S p r k .   , 122 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de roddels

    Ik kijk altijd op nu.nl, om toch een beetje bij te blijven he, en ik lees altijd ook even de Achterklap sectie. En nu staat er:

    'Geen bewijzen voor prostitutieverleden Connie'

    En dan denk ik bij mezelf... Jeetje. Het is toch algemeen bekend dat Vanessa 'working the bahnhof' op haar CV heeft staan? Net zoals het algemeen bekend is dat Ron Brandsteder van poepseks houdt en dat Geert Hoes ondanks alles gewoon homo is. Big deal.

    Serieus, als we alle showbizmensen die iets 'raars' doen of hebben gedaan, zouden moeten royeren, dan is er niemand meer op de radio en TV.

    Zoals Natasha uit de huidige cycle van America's Next Top Model zou zeggen: ,,Some people have war in their country."

    09-05-07

      18:30:41, by S p r k .   , 182 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de nieuwe matras

    De wilde poes die steeds op het dakterras van ons kantoor rondhangt was even een paar dagen kwijt. We waren al bang dat ze de K-dag niet overleefd had. Maar ineens liep er weer een natte poes over het dakterras, alsof ze nooit was weggeweest. We vonden het zó zielig dat we haar naar binnen hebben gelaten. Loesje heeft een knus bedje van vuilniszakken voor haar gemaakt en daar ligt ze nu al 2 dagen tijdens kantooruren op te tukken. Ze wordt natuurlijk de hele nacht used and abused en dan moet ze overdag bijslapen.

    Ik vind dat we een hele goede daad verrichten door deze poes op te nemen. Het is bijna alsof je een kind uit Malawi adopteert, maar dan hygiënischer. Of, zoals Loesje het heel eloquent uitdrukte: ,,We zijn eigenlijk een soort 'blijf van mijn poes'-huis!"

    Mijn nieuwe matras slaapt prima, maar zowel het exemplaar bij Evert thuis als die in de IKEA showroom waren zachter. Ik zou een flauw grapje kunnen maken over dat beide matrassen misschien wel door evenveel mensen uitgeprobeerd zijn, maar ik zal me inhouden.

    06-05-07

      03:50:41, by S p r k .   , 398 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de nieuwe matras #2

    Ik heb vanmiddag geluncht met Maurits. Op weg ernaartoe schoot het volgende door mijn hoofd ,,Ik heb zin in iets met tomaat. Tomaat is goed voor je prostaat. Soms als je lichaam iets nodig heeft, zoals fruit, dan krijg je er vanzelf trek in. Zou er iets mis zijn met mijn prostaat? Heb ik wel genoeg seks?"

    En later zei Maurits ,,Oprah zei dat je inderdaad heel ziek kan worden als je niet genoeg seks hebt." Maar ook heel ziek als je teveel seks hebt, lijkt me.

    Ik heb bij FAME de nieuwe Björk CD gekocht en ook wat Supperclub CD's. Die kun je namelijk gewoon op kantoor aanzetten zonder dat mensen ineens met allerlei concentratieproblemen te maken krijgen. Daarna ben ik naar huis gegaan om mijn nieuwe Sultan Hasselbäck (,,I'm bringing Hasselbäck - yeah!") in ontvangst te nemen. Thuis voelt 'ie toch harder aan dan bij Evert in z'n omgebouwde zeecontainer.

    Ik heb thuis nog wat gehangen en daarna ben ik naar m.u.l.t.i.s.e.x.i. gegaan. Jeetje wat is de jeugd van tegenwoordig verloederd! Ik liep nog de jongen tegen het lijf waarmee ik binnenkort naar NEXT (of: lekker de wereld redden met Nicolas Cage) ga, want dat heeft hij beloofd. En toen ik hem zag zei ik ,,Waar is het hippe sjaaltje om je nek? Waarom heb je geen vestje met pailletten aan? Waar is je glimmende gouden maillot? Waarom zit er geen groene glittertroep op je ogen en waarom is je haar niet overdreven geblondeerd?" Serieus - sommige mensen hebben geen flauw idee hoe ze kunnen zorgen dat ze erbij horen, heden ten dage :P

    Nee, dat was sarcastisch bedoeld natuurlijk en ik had het maar een partij moeilijk met al die semi-hippe types om me heen. Gelukkig was het leuk en was de alcoholvoorziening voldoende (dank je wel, Poes!). Toen ik aan de bar stond kwam er ook nog een jongetje van 16 (!!) naar me toe en die zei ,,Jij bent toch de directeur van de Gay&Night?" ... ,,Heel goed!" antwoordde ik, en daarna heb ik die anekdote nog 6 keer aan andere mensen verteld.

    En nu ga ik voor het eerst slapen op mijn nieuwe matras. Hij is hoog! Ik ben benieuwd of Poesje er nog wel in 1 keer op kan springen. Misschien niet, dan laat ik écht een bosje bloemen bezorgen bij IKEA binnenkort.

    04-05-07

      21:39:23, by S p r k .   , 584 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de nieuwe matras #1

    Ondertussen zijn we op kantoor druk bezig met de Mister Gay Netherlands verkiezing. We wilden het dit keer anders doen dan vorig jaar (zo'n hele show organiseren was toch wat intensief enzo). Dus kwam ik op het fenomenale idee om een bevriende en zéér succesvolle party-organisator te vragen of we niet iets samen konden doen. Die was enthousiast en hup, zo stonden we vorige week vrijdag bij de Escape.

    Toen de deuren open gingen en ik de party bezoekers langzaam binnen zag druppelen dacht ik meteen ,,Oh shit, die pompies gaan de kandidaten verslinden!" De gemiddelde leeftijd van de kandidaten is zeg maar 20, met een vrij slanke lichaamsbouw (ik denk dat een paar kandidaten recentelijk nog een workshop 'Anorexia' hebben gevolgd zelfs). De gemiddelde leeftijd van het publiek van het feest was zeg maar 29, en ze waren vrijwel allemaal helemaal gespierd en opgefluft.

    De kandidaten moesten allemaal binnen een nummertje van 2 minuten eerst een groepsdansje doen, dan één voor één naar voren lopen en dan weer eindigen in een groepsdansje. Dat hebben wel wel honderd keer gerepeteerd. Sommige repetities gingen heel goed, waarbij iedereen de juiste kant op draaide en alles redelijk gelijk ging... Sommige repetities gingen íets minder goed.

    Toen puntje bij paaltje kwam, was de muziek wat onverwachts ingezet en bovendien redelijk moeilijk te horen op het podium. Van het eerste groepsdansje kwam dus al niks. Godzijdank was MayDay (vakvrouw!) aanwezig en die heeft die peppi's toch in ieder geval nog hun individuele loopjes laten doen. Ik weet niet of het de mensen in de zaal was opgevallen, maar zodra het nummer was afgelopen mompelde ik ,,Definitely one of the all-time worst." en ben ik maar weer naar huis gegaan. zondag zijn 5 van het stel (wel 5 leuke) bij Life & Cooking. Dan weet je dat.

    Ik heb er nog wel dit kekke MayDay kiekje aan overgehouden:

    Serieus. Ik ben nu lid van de MayDay fanclub en ik wil met haar discobowlen. En saté gaan eten. SatéDay.

    Vanmiddag is het volledige Gay&Night team (dat zijn Loesje, Daan en ik dus) eerder weggegaan. Loesje ging gewoon ergens hangen enzo, maar Daan en ik zijn (met Evert) heel productief naar de IKEA gegaan om een nieuwe matras te kopen.

    In verband met dodenherdenking leek het me een goed idee om even telefonisch na te vragen hoe laat we er precies moesten zijn om onze matrassen vanavond nog te kunnen laten bezorgen. En bij binnenkomst heb ik ook bij de bezorg-peppi's nog gevraagd hoe laat zij onze spullen moesten hebben om het vanavond nog te kunnen bezorgen. ,,Voor 18:00 uur!" zei de man. Nou, wij waren er om 17:00 uur, maar toen kon het ineens allemaal niet meer omdat onze matrassen in een soort dependance stonden ofzo. Jeetje. Dus nu moet ik vannacht wéér op mijn matras-die-ineens-niet-goed-genoeg-meer-is gaan slapen.

    En daarnet was ik zo druk bezig met het opstellen van een overeenkomst voor een goed betalende nieuwe adverteerder dat de dodenherdenking me compleet ontgaan is. Hopelijk had ik hem niet toevallig rond 20:00 uur aan de lijn. Ik heb geen idee. Volgens mij was het pas om 20:05 ofzo. Hoe dan ook; niet handig en ik ben allang blij dat ik niet per ongeluk hele harde muziek aan had staan ofzo.

    Morgen lunchen met Maurits ('begeef je je?') die ALTIJD heel alert is met dodenherdenking en 's avonds naar m.u.l.t.i.s.e.x.i. waarvoor ik niet ééns op de gastenlijst sta. Ik doe toch iets verkeerd als homo media magnaat.