Archives for: February 2008

    28-02-08

      21:09:44, by S p r k .   , 209 words  
    Categories: Categorie-loos

    Cirque Du Celine... Sans Celine.

    Ik was gisteren naar een persvoorstelling van Varekai, een show van Cirque du Soleil. Normaal gesproken ga ik liever niet naar dat soort dingen als ik eigenlijk al weet dat ik er in het blad niks mee ga doen, maar ach, het leek me wel een goed idee om eens een keer een Cirque du Soleil show bij te wonen. Het is tenslotte altijd fijn om een onderbouwde mening te hebben wanneer je iets afzeikt.

    Maar het was eigenlijk best wel tof. De tent was wel wat kleiner dan verwacht, en het gebrom van de airconditioning enzo was soms wel wat aanwezig, maar de show was erg goed. Wat ik alleen nog graag wil weten is; op welke datingsite zitten al die homo's die in de show zitten? Want als ík bij Cirque du Soleil zou zitten als artiest, dan zou ik me wereldwijd helemaal een slag in de rondte neuken. Ik kan me niet voorstellen dat al die Russen/Polen/Hongaren/Aziaten/Canadezen/etc dat niet doen. Ik zou best een weeksalaris over hebben voor een privé show van de tweeling Andrew en Kevin Atherton, twee acrobaten die gisterenavond aan touwen door de tent vlogen. Ik zie ze al naakt en ingesmeerd met caramelsaus aan m'n plafondventilator hangen...

    23-02-08

      18:53:14, by S p r k .   , 297 words  
    Categories: Categorie-loos

    Gefeliciteerd! Met je verjaardag...

    Goed, nog even een laatste update over die jongen die in dat ene tentje werkt en... Je weet wel.

    Ik was vandaag dus op zijn verjaardagsfeestje. Serieus. Nouja, officieel niet natuurlijk, maar hij vierde zijn verjaardag in het tentje waar hij werkt. Laat ik beginnen met zeggen dat Simone gelijk had toen ze vorige week opmerkte dat hij wel een beetje jong was. Dat viel uit alles op te merken; de meisjes die op zijn verjaardag waren en de cadeautjes die hij van die meisjes kreeg. Cosmetica en kleding. Of zoals Maurits heel eloquent opmerkte: ,,Ik heb nog nooit zoveel tasjes van de Men At Work bij elkaar gezien... Behalve bij Men At Work zelf natuurlijk."

    Oh en zijn grote cadeau, en tevens dé indicatie dat hij vandaag dus 16 of maximaal 17 is geworden: zijn NIEUWE SCOOTER! Maurits en ik konden in eerste instantie niet zo goed zien of het wel echt een nieuwe scooter was, want hij was een half uur eerder nog keihard omgevallen... Maar aan de manier waarop het jongetje reageerde toen zijn scooter omviel en hoe hij niet meteen wist hoe hij het alarm uit kon zetten... Nieuwe scooter.

    Ik zag mezelf al met moeite op de thee gaan bij zijn authentieke multiculturele ouders, maar ik zie mezelf al helemáál niet achterop die scooter zitten!

    Geen idee waarom het me voorheen niet opgevallen is dat 'ie wel echt iets jonger is dan 19 ofzo. Misschien is dat wel hoe pedofielen denken! Die zien geen onschuldig lief meisje van 8, die zien een hitsige uitdagende vrouw van 12! Ofzo.

    Hoe dan ook; ik hoef dus niet meer voortaan alleen maar te lunchen bij 'dat ene tentje dat we maar beter niet bij naam kunnen noemen'. Hoewel het eten er wel echt lekker is en de prijzen gunstig.

    18-02-08

      21:45:06, by S p r k .   , 639 words  
    Categories: Categorie-loos

    They would have raped her 50 times...

    Zo, dat is alweer een tijdje geleden. Ik erger me zelf altijd een klein beetje aan mensen die een weblog nemen en er vervolgens zelden tot nooit op posten, maar mijn laatste post hier is ook alweer van meer dan een week geleden.

    Het was eventjes niet zo gezellig op kantoor. Het is überhaupt de laatste paar weken al minder gezellig op kantoor. En voornamelijk daardoor had ik niet zo'n zin om 's avonds dan nog een leuk en onderhoudend dingetje te schrijven voor hier. Ik had eigenlijk überhaupt niet veel zin meer om veel gezellige dingen te doen.

    Maar ik heb een paar dagen vrij gehad en nu ga ik er weer fris tegenaan!

    Dinsdag ben ik met Sebastiaan en Carmen (ja, het groepje wordt met de week compacter!) naar de sneak gegaan. Helaas draaide Rambo. Sylvester Stallone schreef het script, regisseerde de boel en speelde ook nog de hoofdrol. Slecht teken! Verder is de 61-jarige acteur door de jaren heen zó vaak strakgetrokken dat hij heden ten dage nog maar één gezichtsuitdrukking heeft. Echt, Jerney Kaagman is er een mime-speler bij. Verder had hij vrij weinig tekst in de film, afgezien van ,,Go home.", ,,Fuck the world." en ,,They would've raped her fifty times... and cut your fucking heads off. Who are you? Who are any of you?" De dialogen waren walgelijk, het script had net zo goed door een met zuurstof tekort geboren kleuter geschreven kunnen zijn. Ik had geen bereik in de bioscoop dus ik kon ook niet op imdb opzoeken hoe lang deze marteling nog zou duren. Na een half uurtje zijn we maar weg gegaan. Achteraf nog heel knus warme chocolademelk gedronken bij McDonald's (waar het een soort daklozen stuif 'es in leek) en bij De Jaren, dus het is allemaal nog goedgekomen.

    Donderdag was het Valentijnsdag, een walgelijke commerciële feestdag waarbij men je steeds probeert wijs te maken dat je niets voorstelt als je single bent. Ik besloot de dag door te brengen met Annasola, de moeder van Obbie. Eerst hebben we heeeeeeeeeeeerlijk geluncht in Yamazoto, het restaurant in het Okura en daarna zijn we naar Villa Arena gegaan om voor een nieuwe bank voor het appartement van Annasola te kijken. We hebben tientallen banken bekeken en in allerlei standjes erop gezeten, maar het was steeds net niet goed. Totdat we een winkel in een iets hogere prijsklasse binnen liepen. En daar was het meteen raak. In de etalage stond een prachtige moderne designerbank en die heeft ze genomen. Als ik nog eens een indrukwekkend centje verdien dan wil ik die bank ook, maar dan met lila bekleding (die overigens ook beschikbaar was!). 's Avonds zijn we nog even bij IKEA geweest, maar dat kun je toch eigenlijk beter niet doen als je net op een dure woonboulevard bent geweest. Dan ziet alles er helaas ineens best wel lelijk en krakkemikkig uit. Maar ik had schroefjes nodig voor m'n Bertby en die heb ik op de kop kunnen tikken.

    Dit weekend heb ik niet zo héél veel gedaan, maar ik ben wel teruggegaan naar 'dat ene tentje' voor een drankje. En toevalligerwijs was die leuke jongen er ook weer. Hij was zelfs naar de kapper geweest. De eerste reactie van Simone, die met me mee was, was ,,Jeetje Martijn, hij is wel erg jong. 16 ofzo!" Serieus - hij is geen 16. Maar ik realiseer me nu ook dat dit nooit iets zou kunnen worden. Hij kwam meerdere keren een beetje bij ons staan en dan kon ik alleen maar heel stom naar de grond staren. En als hij dan weer weg liep zei Simone ,,Hij keek wel de hele tijd naar jou!" Het was trouwens ook heel druk. Hij heeft trouwens wel een lesbische collega, zag ik. Misschien is er wel een hele Turkse homoseksuele subcultuur waar we niets van weten! :P

    10-02-08

      16:40:00, by S p r k .   , 714 words  
    Categories: Categorie-loos

    De goedheid zelve

    Ik schreef vrijdag al dat ik ook heus wel dingen meemaakte, het is niet alleen maar Yvette wat de klok slaat in m'n leven. Ik heb dus een soort van crush. Nu vind ik altijd wel jongens leuk enzo, maar niet met dezelfde intensiteit als nu.

    Bij een bepaalde lunchroom waar ik weleens kom, werkt een jongen. Een jongen van ik denk begin 20 van Marokkaanse of Turkse afkomst (ik zie dat verschil nooit zo goed). Hij ziet er zachtaardig uit, al vanaf de eerste keer dat ik hem zag dacht ik dat 'ie vast wel homo zou zijn. En het leuke is: iedere keer als hij bij mijn tafeltje kwam, gaf 'ie nét even wat meer aandacht. Nét iets vriendelijker glimlachen enzo, je kent het wel. En ik weet dat je, vooral in homobars, van die hoerige barjongens hebt die onwijs met je flirten om zo extra fooi te krijgen, maar zo komt de vriendelijkheid van deze jongen niet op me over.

    Vorige week was ik er met Simone, die vriendin van me die een tweeling van bijna 2 jaar oud heeft. Dus hij heeft me een paar uur lang achter twee hele stoute meisjes aan zien lopen. En je weet het: wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat je als man 25-35% aantrekkelijker wordt met een peuter op je arm. Vrouwen daarentegen worden logischerwijs juist 25-45% ónaantrekkelijker met een peuter op hun arm. Iets met uitgelubberde vagina's en verstoorde hormoonhuishouding, denk ik.

    Gisteren was ik er weer, en natuurlijk keek ik meteen rond of ik hem ergens zag rondlopen, maar ik zag alleen maar meisjes in de bediening. We gingen aan een tafeltje zitten en terwijl ik aanschoof schrok ik een beetje; hij zat tegenover me aan het tafeltje ernaast, samen met z'n moeder of oudere zus. We keken elkaar aan, en er was weer die vriendelijke blik. Ik schrok een beetje en durfde eigenlijk niet meer zijn kant op te kijken. Toen ik dat af en toe stiekem wel deed, zag ik onder andere hoe hij als een soort moederskindje met zijn hoofd op haar schouder lag, heel erg lief. Hij zag er echt uit als iemand die nooit iemand kwaad zou kunnen doen. Iemand die waarschijnlijk als 11-jarig jongetje bij de ingang van de Makro ook niet kon liegen dat 'ie 12 was, net als ik.

    Even later ging 'ie alsnog aan het werk. Eerst in de bediening, later was hij buiten het terras aan het opbouwen. Toen we weggingen had ik echt de ideale gelegenheid om hem aan te spreken. Ik zat op m'n fiets te wachten terwijl Sebas het slot van zijn fiets losmaakte. Toen stond 'ie buiten, helemaal in het wild, zonder collega's, zonder klanten, zonder moeder of oudere zus. En hij stond, met niks in z'n handen, ineens half voor me, aan de overkant van het fietspad. Met z'n rug naar de ingang van z'n werk toe. Hij keek een beetje naar me, en glimlachte weer zo uitgebreid.

    ,,Laten ze je helemaal in je eentje het terras opbouwen?" had ik kunnen zeggen. En dan hadden we een kort gesprek kunnen hebben. Ik had hem heus niet m'n telefoonnummer gegeven, of gevraagd of 'ie mee ging naar de Trut ofzo, maar dan had ik in ieder geval enigszins een gesprek met hem gevoerd. Maar nee, ik kon alleen maar terug glimlachen zoals je op straat ook glimlacht wanneer je een buurvrouw tegenkomt waar je verder geen contact mee hebt. En toen fietsten we weg. Niet die jongen en ik, maar Sebas en ik.

    Het liefste zou ik er vandaag gewoon weer naartoe zijn gegaan. Maarja, ik moest werken, niemand ging mee, en dan nog, wat zou er dan gebeuren? Die jongen gaat echt niet ineens een briefje in m'n hand stoppen met de tekst 'kon jij vroeger ook nooit liegen over je leeftijd bij de ingang van de Makro?'. Misschien is 'ie wel hetero. Of zit 'ie heeeeel erg in de kast. Of misschien is het toch zo'n hoerige jongen die weet dat hij er leuk uitziet en alleen maar extra vriendelijk doet omdat 'ie hoopt op extra fooi. Of misschien is 'ie wel oprecht vriendelijk maar is dat verder ook alles. Ik ben zelf ook weleens vriendelijk tegen mensen waar ik verder niet mee wil trouwen ofzo. Niet vaak, maar het komt voor.

    08-02-08

      16:18:02, by S p r k .   , 237 words  
    Categories: Categorie-loos

    Yvettaties, deel 1 (van ONTELBAAR)

    Ik heb heus ook wel zelf dingen meegemaakt waar ik over zou kunnen schrijven, maar niets zegt 'prettig weekend' als een lijstje met uitspraken van Yvette, allemaal verzameld tijdens het werken aan het maartnummer van Gay&Night

    Ik: ,,Yvette, God is je anker."
    Yvette: (letterlijk 5 minuten later) ,,Ik heb wel meer dan één anker!"

    Ik: ,,Yvette, heb je een auto?"
    Yvette: ,,Nee, dan was ik nu allang dood geweest."

    Yvette: ,,Kom, we gaan met z'n allen naar buiten!" (en duwt me vervolgens bijna het raam uit)

    Yvette: ,,Bggggggg het is koud!"
    Ik: ,,Het is 'brrrrrrr', niet 'bgggggg'!"
    Yvette: ,,Ik DOE 'bggggg', niet 'bggggg'" (precies, ze maakte twee keer exact hetzelfde geluid).

    Yvette: ,,Martijn, je moet op logopodie!"

    (terwijl ik met Yvette gearmd over straat loop, langs een paar randgroepjongeren)
    Yvette: ,,Die jongens zagen ons en zeiden toen 'He's a fucking lucky man!' "
    Ik: ,,Ze weten gewoon niet wat voor chaos ze zich op de hals zouden halen als ze met je uit zouden gaan."

    Yvette: (tegen Daan) ,,Gelukkig heb je geen Hyves, anders had je nu op m'n Hyves kunnen zetten dat je me op het journaal hebt gezien terwijl ik tegen een ballon praatte. En nu kan dat niet. Whahahaha!"

    Yvette: ,,Ik word vast heel ongezellig als ik ooit aan mezelf ga werken."


    Ter illustratie: Yvette doet er 4 minuten over om haar trui uit te trekken...


    ...en heeft uiteindelijk alsnog hulp van Daan nodig..

    03-02-08

      23:51:58, by S p r k .   , 173 words  
    Categories: Categorie-loos

    'n fijn avondje teevee

    Ik heb net, zoals volgens mij bijna heel Nederland, naar de speciale uitzending van Peter R. de Vries gekeken. Ik denk dat er in het huis van de directeur van SBS6 vanavond een flesje champagne open gaat. Hij heeft vast voor miljoenen aan advertentieinkomsten, uitzendrechten en weet ik niet wat nog meer verdiend. En wat een nare propaganda-achtige filmpjes aan het begin van iedere commercial break: SBS is er altijd, bla bla bla, voor iedereen, bla bla bla, Piet Paulusma, bla bla bla...

    Ook compleet smakeloos, direct na een uitzending over een uit de hand gelopen feestavond waarbij een meisje is omgekomen, wiens lichaam toen (zonder zeker te zijn of ze écht dood was) op zee is gedumpt: een reclame van DAS rechtsbijstand. Met de slogan 'waar mensen met elkaar leven, gaat er weleens wat mis'. Ja, inderdaad ja!

    Ik ben benieuwd hoe dit gaat aflopen. Niet qua media aandacht, maar voor de rechter. Ik ben geen advocaat, maar áls ik een advocaat was zou ik, in mijn strakste mantelpakje, roepen ,,Circumstantial evidence!"

    02-02-08

      20:38:57, by S p r k .   , 96 words  
    Categories: Categorie-loos

    Ob-la-di Ob-la-BAM

    Ik las vanavond op Planet.nl een artikel 'Gehandicapten gebruikt voor aanslagen Bagdad'. Er zijn dus twee vrouwen met down syndroom ergens vandaan gehaald, die zijn helemaal volgeplakt met explosieven (,,Nee joh, da's helemaal de laatste mode!") en ze zijn twee dierenmarkten op gestuurd (,,Wil je een cavia? Hier heb je geld voor een cavia."). En eenmaal aangekomen zijn de explosieven op afstand tot ontploffing gebracht.

    Dan denk ik dus bij mezelf... Het zijn misschien wel terroristen, maar wel terroristen met een gevoel voor humor. Met een bepaald gevoel voor showmanship. Terrorisme met een knipoog, eigenlijk.