Archives for: July 2017

    21-07-17

      11:03:00, by S p r k .   , 829 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de dakloze

    Ik ben momenteel ziek thuis met keelontsteking en daar ben ik boos over (ik kom hier in een volgend blogje op terug!). Als ik verbitterd ben schrijf ik leuker, en omdat het vandaag voelt alsof ik het wel aankan om een kwartiertje achter m'n computer te zitten ipv in bed naar Vrouwenvleugel te kijken (ik kom ook hier in een volgend blogje op terug!) besloot ik maar iets op te schrijven.

    Ik heb al een week ongeveer een miljard graden koorts en het is ook nog zomer, dus ik zweet me te pletter. Het leek me daarom wel hygiënisch om mijn beddengoed te wassen. Toen ik naar de 'wassalon' op de begane grond van m'n gebouw wilde gaan, zag ik dat er een dakloze in mijn trappenhuis lag!

    Eerst schoot me door het hoofd dat ik hem misschien een douche en schone tandenborstel aan kon bieden terwijl ik snel al z'n kleren in een kookwasje deed, en dan zou hij inzien dat het nog niet zo slecht gesteld is met de wereld. Vervolgens zou ik ontdekken dat hij een enorm talent had voor het een of het ander, kreeg hij zijn leven weer helemaal op de rails, werden we verliefd en was het een soort Pretty Woman maar dan met een dakloze. Want deze dakloze is op zich niet onaantrekkelijk (denk: indie singer/songwriter uit ruraal Amerika, je kent het type wel).

    Omdat ik geen foto wilde maken uit respect voor zijn privacy en de wet bescherming persoonsgegevens ofzo, en ik ook niet kan tekenen, hierbij een foto van Kim Feenstra als dakloze, ter illustratie:

    Nu lag er een maand geleden ook al een dakloze in mijn trappenhuis. Het is hier kennelijk een soort stuif 'es in. Ik kwam hem tegen toen ik naar kantoor vertrok, en toen heb ik de politie gebeld. Zij opperden dat ik de dakloze zelf zou aanspreken/wekken en vragen om weg te gaan. Daar voelde ik niet zoveel voor, want:
    a) ik was inmiddels al naar kantoor aan het fietsen, dus ja
    b) misschien was deze dakloze wel psychisch instabiel!
    c) misschien had hij wel een mes!

    Bovendien gaf ik nog als argument 'Ze zeggen ook altijd dat je geen slapende honden moet wakkermaken en deze meneer ruikt heel sterk naar natte hond.' Het mocht niet baten: de politie bleef volhouden dat ze hiervoor écht geen wagen langs konden sturen, dus ik heb ze vriendelijk bedankt voor de goede service en de verbinding verbroken. Dit is het soort levenslessen dat je meeneemt in je rugzakje, dus ik wist dat het ook dit keer geen nut zou hebben om de politie te bellen. 'Zeg je toch gewoon dat hij op helemaal niets meer reageert?' opperde een vriend nog, maar ik vind: als ze voor een levend iemand niet op willen komen draven, dan gun ik ze ook niet de sensatie van een mogelijk lijk.

    Had ik er direct last van dat hij er lag? Nee, alleen op de momenten dat ik van de galerijdeur naar de lift liep en zijn Eau de chiens mouillés me om de oren sloeg, maar ik kon natuurlijk altijd even m'n adem inhouden. Ik vind echter dat als ik tegen de 1.000 euro per maand betaal om hier te mogen wonen, regelmatig traumatiserende VvE-avonden moet bijwonen, slapeloze nachten heb vanwege het (st)erfpachtstelsel én regelmatig ongevraagd in de gore sigarettenlucht van een van mijn buren moet zitten terwijl ik gewoon in mijn eigen huis ben (zónder sigaretten, maar wel met een onschuldig raampje open), hij dat ook moet. Laat hem eerst maar eens op z'n enige vrije woensdagavond 3 uur lang naar een VvE-vergadering komen waar de emoties hoog oplopen en iemand steevast begint over een notariële akte uit 1985 die nú misschien niet meer geldig is, maar de huidige situatie toevallig wél in een totaal ander daglicht stelt!

    Misschien kwam het dit keer extra dichtbij omdat hij als laken een wit Ikeagordijn gebruikte, en ik in mijn woonkamer precies dezelfde witte ikeagordijnen heb hangen, ik weet het niet. Ik had gewoon een sterk 'get off my lawn'-gevoel omdat mij actief woongenot werd ontnomen door middel van een licht onveilig idee en de geur van natte/dode hond.

    Beneden in de 'wassalon' kwam ik een buurvrouw van mijn verdieping tegen. Niet echt een go-getter, want toen ik vroeg of ze de dakloze ook had gespot, zei ze alleen 'ja, vind je dat we er iets mee moeten?' met een apatische blik in haar ogen. Niet dat ik veel doortastender was, want uiteindelijk heb ik er ook maar niks mee gedaan, hoewel ik later nog wel de neiging kreeg om hem te voeren. Gek, eigenlijk.

    Mijn parmante ándere buurvrouw wist er overigens wel raad mee en heeft de klusjesman gebeld, die de dakloze heeft weggejaagd. Hij had z'n Ikeagordijn nog achtergelaten, maar die heeft m'n parmante ándere buurvrouw in de ondergrondse vuilcontainer gestopt. Ze laat duidelijk niet met zich sollen, maar ik snap wel waarom: zij zit in het bestúúr van de VvE. Is nog veel erger.