Archives for: March 2005

    25-03-05

      18:26:16, by S p r k .   , 8 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de nieuwe foto

    Tijd voor een Oudhollandsch spelletje 'spot de lesbienne'...

    24-03-05

      20:48:01, by S p r k .   , 2 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de dagen

    Net goed!

      19:21:40, by S p r k .   , 600 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de (w)(r)ing

    Het gaat deze week alweer wat beter. Maar zoals Obbie al schreef: ik moet weer naar de kapper. Mijn kapsel was echt een week lang geweldig, maar die week is duidelijk weer voorbij. Al een tijdje.

    Dat fanatiek sporten; ik doe mijn best, maar vaker dan 3X per week zit er gewoon niet in. Er kwam pas nog een fijne meneer langs om mijn crosstrainer te repareren. Ik hoorde een soort getik ofzo, en uiteindelijk bleek dat door gebruik e.e.a. een beetje los was gaan zitten. Die avond ging ik meteen weer fanatiek sporten. Na een uur ben ik zo bekaf van mijn apparaat gestapt dat ik helemaal vergat dat ik mijn hartlsagmeterdingetje nog in had. En dat zit met een stekkertje in het apparaat. En nu is dat stekkertje kapot.

    Vrijdag was ik naar Th Ring 2 - echt een baggerfilm. Ik zou mensen bijna willen aanraden om dan maar naar Million Dollar Baby te gaan, maar ik kan me ook weer niet voorstellen dat iemand wil zien hoe een potige lesbienne halverwege de film gaat aftakelen, onder toeziend oog van een in-staat-van-ontbinding-zijnde bejaarde. Maar ik dwaal af.

    Naast het oninteressante verhaal, de ronduit belachelijke scene waarin een moeder haar zoontje in bad wil stoppen terwijl iedereen weet dat het onheil zich inmiddels juist via water verspreidt, en de scene met een roedel losgeslagen herten die uiteindelijk maar gewoon weer weggaan. was er nog iets anders dat me stoorde aan The Ring 2. En dat was het stelletje dat naast me zat.

    Ze kwamen sowieso al te laat binnen. En dan niet tijdens de voorstukjes ofzo, maar echt gewoon 10 minuten na aanvang van de film. Hij was zo'n gozer die na de film duidelijk gewoon wilde neuken, en daarna eigenlijk nog wel een keer wilde neuken. Maar zij, zij snapte het allemaal niet zo goed. Of eigenlijk snapte ze er helemaal NIETS van. Dus probeerde die gozer het allemaal uit te leggen, vervolgens snapte ze het nog niet, en dan zei hij uiteindelijk maar ,,Ik weet het verder ook niet."

    En dan stelde ze de hele tijd van die typische vrouwen-vragen zoals ,,Waarom rijdt ze nou niet door?" (inderdaad, tijdens de scene met die roedel herten). En toen ze geen reactie meer kreeg van d'r vriendje, besloot ze het dan maar aan de persoon op het scherm te vragen. ,,Waarom rij je nou niet door? RIJ NOU DOOR, MENS!" Ze zal ongetwijfeld een hele goede kapster of schoonheidsspecialiste zijn in het dagelijks leven, maar van mij mag ze NOOIT meer naar de bioscoop. Zeker niet als ik, die toch 9 euro neertelt voor een kaartje, ernaast zit. Ik ga gewoon weer downloaden wat ik downloaden kan, en alleen bij hoge uitzondering (dus iedere dinsdag tijdens de sneak) nog naar de bioscoop.

    En nu we het toch over downloaden hebben; in de meest recente aflevering van South Park zit een geniaal aziatisch vrouwtje dat allemaal klassiekers zingt. Van ABBA, maar ook van The Carpenters. En je kunt op haar website ook stukjes beluisteren. Normaal gesproken zou ik natuurlijk geen reclame maken voor zoiets, maar dit is van een niveau dat duidelijk extra aandacht verdient.

    Haar naam is Wing, en ze woont tegenwoordig in Nieuw Zeeland (waar ze dus, gezien haar visage, heel duidelijk NIET oorspronkelijk vandaan komt). En ze heeft al JOUW favoriete nummers opgenomen, en op 1 CD gezet. Speciaal voor JOU.

    Mijn persoonlijke favoriet is haar versie van Money Money van ABBA, duidelijk beter dan het origineel. Klik hier om het te beluisteren! Ik ga zelf alvast 2 CDs bestellen; eentje met covers van The Carpenters, en eentje met covers van ABBA.

    14-03-05

      13:45:38, by S p r k .   , 146 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de ongeschreven regels

    Gisterenavond leek het alsof iedereen in de Trut voor mijn arrival een briefje had gekregen met ,,Als je zoent met Martijn, word je zonder pardon buiten gezet." En ik kan er niet eens heel erg bezorgd over worden, want het is al een hele verbetering na ,,Als je zoent met Martijn, moet je naar huis om je tandenborstel te halen en daarna terugkomen om met jouw tandenborstel de toiletten schoon te maken." Inderdaad, het briefje van vorige week.

    M'n laptop is stuk, ineens, dus ik kan nergens bij en ik ben bang dat al mijn werkmail en al mijn Accessquery's voorgoed kwijt zijn. Bah. Ik hoop dat iemand morgen iets kan doen waardoor het allemaal weer goed komt.

    De endorfine is duidelijk op. En ik ga pas weer cardio doen als ik me weer wat beter voel. Dus vandaag eten we een blik groentensoep. Ook voedzaam.

      03:46:31, by S p r k .   , 62 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de songtekst

    En l'absence de nos princes
    En supposant que les princes existent encore
    Je laisserais bien ma porte
    Ouverte toute la nuit

    J'en ai marre de ces histoires à dormir debout
    Je veux goûter la morsure d'un amour fou
    Pouvoir enfin pendre mes jambes à son cou

    Toc toc toc si tu es là
    Entre donc et mange-moi

    Nee, niet van eigen hand. 'elas.

    13-03-05

      12:36:57, by S p r k .   , 725 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de druppels

    Uiteindelijk heb ik Donderdag maar niet meer gesport; ik voelde me (alweer) verkouden worden dus heb ik het maar gelaten. Vrijdag hoopte ik dat ik me misschien beter zou voelen nadat ik wel gesport had, maar dat was niet zo; ik was de rest van de avond superbrak. Maar goed, ik hoefde ook niks ingewikkelds te doen. Alleen maar met Robbedoesje naar Wie is de Mol? en Lost kijken.

    De volgende dag ging ik met Robbedoesje naar Hide and Seek. De meningen waren van tevoren verdeeld; de helft vond het een walgelijke film, de andere helft vond hem juist wel goed. Ik hoorde duidelijk bij die tweede helft. Cruesli had al aangegeven dat ik goed moest letten op de waanzinnig depressieve kleding dat het meisje draagt - vrij lachwekkend indeed.

    Daarna ben ik naarstig op zoek geweest naar een douchegordijn. Maar ik wilde wel KWALITEIT! Dus niet zo'n stoffen doek, die je tijdens het douchen 1 keer met je elleboog aanraakt, en die zich meteen helemaal tegen je lichaam zuigt. Ik wilde semi-hard plastic, met een gezellige rode (of nog beter; roze) opdruk. Bij de beide Blokkers hadden ze het wel, maar alleen met lelijke groene kikkers erop. En daar hebben we dus geen behoefte aan.

    We zijn nog even in de Kalverstraat gaan kijken bij diverse sletjes die daar werken, en we hebben in de V&D gegeten met Cruesli. Dat was overigens helemaal niet zo duur, helemaal niet zo vies, en de man die mijn biefstukje maakte was helemaal niet verkeerd.

    Robbedoesje en ik liepen door de Leidsestraat (ik liep een stukje achter hem) toen ineens een jongen langs me liep en knipoogde en glimlachte. Ik glimlachte terug. Even later draaide ik me om - en hij ook. Weer even later draaide ik me nog een keer om - en hij ook. Ik wist van spontaniteit niets te improviseren dus ik ben maar weer doorgelopen. Misschien staat er nu wel ergens op een ander weblog ,,Jongen met pakje haarverf in z'n handen gezien. Bleef maar omkijken. Geen idee waarom."

    Daarna ging ik snel naar huis voor wat cosmetische ingrepen en na een paar uur waren Robbedoesje op weg naar de Arc. Wat had ik ook alweer bij Oprah gezien tijdens een Oprah-infomercial over een nieuw 'massive weight loss' boek? 8 keer per week actief sporten, bewust zijn van wat je eet, en geen druppel alcohol. Ik vraag me af hoeveel druppels alcohol er zitten in 3 glazen Long Beach Ice Tea. In ieder geval genoeg om te zorgen dat ik op een gegeven moment de hele tijd omviel tegen de muur in de Arc aan. En ik heb iemand nog een vriendschappelijke zuigzoen gegeven zelfs.

    Ik ben erg van de nostalgie, dus het was extra leuk toen bleek dat de jongen die Robbedoesje in de Arc had aangesproken, eigenlijk een jongen was die ik op mijn 18e al uit de iT 'kende'. Er waren nog veel meer fijne types, waaronder Cornald Maas. Robbedoesje vond het nodig om me er ineens op te wijzen dat Paul de Leeuw achter me stond - het is ook zo'n groupie. Bouchra en Anna van K-Otic (,,Eh, ja, pak maar in, die CD is voor mijn kleine zusje hoor!") waren er ook nog. En dus heel veel alcohol.

    Vervolgens liepen we naar de YouII. Op weg daarna gezellig staan praten met 3 meisjes; Michelle (New York), Chloe (Alabama ofzo) en Courtney (Atlanta). Geen idee meer waarover. In de YouII heb ik voor het eerst in tijden weer gedanst, echt een hele tijd! Mikette was er zelfs, en een jongen die ik weleens in de Trut heb gezien, en een jongen die ook bij de Tori signeersessie was. Dolle boel. Op het einde van de avond moesten we nog even naar More... want Mary-Kate (inderdaad, van de Olsen Twins) had ons op de gastenlijst gezet.

    Het eerste dat ik in de More... heb gedaan, was op m'n knieen zitten en buigen voor het vriendje van Ashley (Olsen). Ik had hem al eens eerder gezien op een bootfeest van mijn werk, en hij was desmogelijkerwijs nog lekkerder geworden. EN ook nog aardig. En hij rook lekker! En Mary-Kate en Ashley roken ook lekker. Iedereen rook lekker! Ook nog een meisje ontmoet, Jade, die ik verder niet echt heb gesproken, maar ze is wel m'n nieuwe hartsvriendin.

    Om 4 uur gingen we moe, maar voldaan, en zonder te vallen!

    10-03-05

      18:59:42, by S p r k .   , 457 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de endorfine

    Alles dat ze zeggen over endorfine is waar. Zondagnacht stond ik spreekwoordelijk weer met een LIDL-tas over mijn hoofd met een scheermesje op mijn polsen te mikken. Maandag ben ik voor het eerst in lange tijd de dag begonnen met een uurtje sporten, onder het genot van de eerste aflevering van Ally McBeal. Dinsdag heb ik tussen werken en mijn wekelijkse Sneak Preview bezoek ook een uur gesport, en daardoor was ik Dinsdag erg vrolijk. Bezorgd, maar vrolijk.

    Gisteren heb ik helaas niet gesport, da's dan wel weer jammer. Maar dat kwam omdat ik in de Pijp ging eten bij Stof. Daar heb ik ooit een heerlijke tonijn sashimi gegeten, maar die stond helaas niet op de kaart. Dus heb ik het moeten doen met een Thaise salade met zalm, en kalfsoester met brie-in-parmaham. Hoei! Dat zijn de betere maaltijden, kan ik je vertellen.

    Tinkel, mijn ex-collega die in de Pijp woont in het Huis Van Het Vrije Woord, en die ik bijkans al 4 maanden niet meer had gezien, was zoals gewoonlijk een goede gesprekspartner. Na haar vertrek bij mijn bedrijf (waar ik destijds uitgebreid verslag van heb gedaan, mede omdat mijn eigen baan ook op het spel stond) is ze keihard gaan monteren, en met succes.

    Ze vindt dat ik ook iets creatiefs moet gaan doen, misschien met beeld en geluid ofzo... En dat werd alleen maar aangesterkt toen ik haar vertelde wat ik dit weekend ging doen m.b.t. een Dolly Dots special die nu op VHS staat, maar naar DVD moet, met een extra audio track met opgeschoond en bewerkt geluid (zodat je kunt kiezen uit het originele geluid, en de bewerkte versie). En netjes met hoofdstukjes enzo. Ze vindt dat ik mijn leven vergooi bij mijn huidige werkgever en verder kreeg ik allemaal opmerkingen en complimenten m.b.t. dingen waarvan ze dacht dat ik het kon en waar ik oog voor had enzo...

    Het zette me wel aan het denken. Maarja, verandering en nieuwe dingen; iedereen doet er heel
    ontluikend en avontuurlijk over, maar het is eigenlijk gewoon doodeng. En ik kan ook niet echt zeggen dat ik het heel erg slecht heb bij mijn huidige werkgever. Dus ik weet het allemaal niet. Een beetje progressie in m'n leven kan echter uiteraard ook geen kwaad. Zucht.

    Ben voornemens om in ieder geval vanavond weer een uur te sporten en het schiet me net te binnen dat ik ben vergeten mijn prakje voor vanavond uit de vriezer te leggen, dus vanavond zal ik wel weer een authentiek Koken & Stomen-moment beleven. Ik zou vanavond met iemand naar de film Hide & Seek gaan, maar blijkbaar is dat OOK niet goed af-gecommuniceerd dus dat gaat niet door. Zou het dan aan mij liggen?

    06-03-05

      12:32:39, by S p r k .   , 908 words  
    Categories: Categorie-loos, Muziektipjes

    Sprk en de ontmoetingen

    Maandag ben ik tussen het werken door even snel naar het postkantoor aan de Bos & Lommerweg gefietst om het pakketje van Obbie af te halen. Drie bijna-dood ervaringen verder (de Admiraal de Ruijterweg is best raar opgebroken) trok ik een nummertje. 45 Wachtenden voor me! Gelukkig was ik zo opmerkzaam om naar de balie te gaan waar je direct door kon lopen als je alleen maar een pakketje af hoefde te halen.

    Julia Roberts is nog steeds niet klaar met voorlezen. Dinsdagochtend was ze dat ook weer niet, want toen kwam ineens mijn allerfijnste half-Marokkaanse collega bij me zitten in de trein. Maandagavond had ik Julia aangezet om mee in slaap te vallen. ,,Net echt, alsof ze aan je voeteneinde zit." dacht ik nog.

    Het boek The Nanny Diaries is verdeeld in 2 geluidsbestanden en ik moest nog ongeveer 1/5 van de eerste helft. Dus ik dacht ,,Dat speelt nog een kwartiertje en dan val ik daarna gewoon vanzelf in slaap." Wist ik veel dat Julia ook meteen de 2e helft van het boek ging voorlezen. En ik probeerde wel op te letten, maar dan ging ik tegelijkertijd slapen en dromen en kon ik het niet meer volgen, en dingen gingen ook een beetje in elkaar overlopen enzo.

    Uiteindelijk heb ik Julia (met zo'n melatonine-slaappil op) nog uit kunnen zetten. Een uurtje later werd ik weer wakker; ik had gedroomd dat het plafond ieder moment kon instorten. Dus daar stond ik, onder een kozijn, met mijn dekbed om me heen geslagen, te wachten op certain death. Het duurde echt een goede 5 minuten of 10 minuten voordat ik wakker genoeg was om me te realiseren dat mijn huis waarschijnlijk niet in zou storten, en dat ik sowieso beter gewoon weer in bed kon gaan liggen.

    Tori Amos was Donderdagavond in de Bijenkorf. Op de website stond al aangegeven dat ze haar nieuwe album The BARkeeper ging signeren, dus daar moest ik natuurlijk naartoe. Snel het album aangeschaft (was ik nog niet eh, aan toe gekomen) en ik had met voorbedachte rade ook nog het CD boekje van mijn allerfavorietste Tori CD Boys For Pele meegenomen. Uiteindelijk mochten we maar 1 ding signeren. Een keuze tussen de nieuwe middle-of-the-road ik-ben-nu-gelukkig-want-ik-heb-een-man-en-een-kind CD of de ik-heb-alle-plaatsen-waar-je-me-hebt-aangeraakt-kaal-geschoren CD was natuurlijk snel gemaakt, dus nu is mijn Boys For Pele CD-boekje gesigneerd. Ze was heeeel mooi opgemaakt met superveel lipgloss. Ik was minder goed opgemaakt (helemaal niet, zelfs), dus de foto is kut en niet bestemd voor publicatie.

    De volgende dag gingen Cruesli en ik naar Hilversum, want ik had kaartjes gewonnen voor een radio optreden van Tori. En ik had haar weleens eerder live zien spelen in Ahoy', maar als ze ineens 2 meter van je af zit, maakt alles echt veel meer indruk. Tijdens de interview stukjes zat ze nog dichterbij, dus ik heb best fijne foto's kunnen maken. Op het einde was Cruesli zo slim om aan d'r PA te vragen of ze een CD, die hij voor een collega had aangeschaft, ook nog kon signeren. Toen kon ik ook nog even mijn Beekeeper-CD geven, en die is nu dus ook gesigneerd.

    De terugreis vanuit Hilversum was minder prettig, we moesten echt heel lang wachten en 10 keer overstappen enzo, maar de reis was goed te doen; eerst kwamen we een vrouw tegen (Anne) die tijdens de jaren 60 nog best veel heeft geblowed. Ze woonde net weer een paar maanden in Nederland, daarvoor had ze een tijdje in Kenia gewoond. Ik vroeg haar nog naar de Lion King Factor in KEnia, en die was vrij hoog, zei ze. We hebben het ook nog met haar gehad over muziek die je op kunt zetten tijdens het koken, en ze was nog niet bekend met Bebel Gilberto, dus ik vind dat we haar een nuttige tip hebben gegeven.

    Tijdens het andere overstappen kwamen we allemaal collega's uit Hilversum tegen en hebben we nieuwe Surinaamse woordjes geleerd, voorgelezen uit de 'contactadvertenties' in de RAILS, en er lachte nog een jongen heel leuk naar me, maar die moest er ergens uit waar ik er niet uit moest. Maar daar had ik best nog gordijnen mee willen kopen en 2 kinderen mee willen veroorzaken.

    Gisteren ben ik nog heel even de stad in geweest, maar ze hebben alles in de H&M weer verplaatst dus ik kon niets vinden en het was nog poepdruk ook. Ik heb nog heel even met Cruesli in de Mediamarkt gewinkeld, en daarna was ik thuis. Geen Betty Asfalt Complex, maar thuis gehangen en aflevering 18 van LOST gekeken (die echt weer fantastisch was).

    Het leek me een goed idee om heel avontuurlijk sushi te bestellen, en dat was echt heel spannend. Ik had Sashimi van/met tonijn besteld, en ook nog een salade met kip (wilde niet meteen te hardcore aan de rauwe vis). Het bezorgjongetje van de Sushi Kings had ik het liefst in m'n huis gehouden om de hele avond gordijnen uit te zoeken op internet, maar hij ging heel snel weer weg. Uren later deed ik mijn rolgordijn naar beneden, wreef ik nog een keer over mijn Poesje en ben ik gaan slapen. En heb ik gedroomd dat ik zoende met een ex-collega die het niet alleen heel goed kon, maar het ook nog eens heel leuk vond.

    Ik heb ook nog allemaal gezellige foto's van sneeuwpoppen gemaakt, maar aangezien ik kots op dit kutweer, vind ik ze achteraf helemaal niet zo gezellig en hebben die geen plaatsje op het wereldwijde web verdiend. Kutpoppen.