Archives for: April 2005

    29-04-05

      00:29:35, by S p r k .   , 436 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en het k-weekend

    Vandaag op kantoor zijn eindelijk mijn hechtingen eruit gegaan. Dus nu zitten er alleen nog maar 2 grote kraters op de plaats waar eerst 2 verstandskiezen zaten. Dit was de laatste dag achter mijn oude bureau. Nee, ik heb mijn baan niet ingeruild voor een veelbelovende carrière bij de HEMA; we gaan verhuizen naar een nieuw pand. 2 panden verderop. Met paarse vloerbedekking (,,Nee, rood/blauw!" aldus de PZ-homo). En ik heb echt het beste plekje in het pand uitgezocht. Dus als dat plekje Dinsdag niet door iemand anders is ingepikt, zit ik echt geweldig. En ook nog tegenover mijn zwangere Twentse collega. Beregezellig.

    Vanavond, toen ik vanaf CS naar huis wilde fietsen, ging ineens mijn ketting eraf. Beffen. Toen heb ik aan een hele geile Fransman die buiten een Smart Shop in de Spuistraat stond te 'roken', gevraagd of hij een fietsenmaker in de buurt wist. En die wist hij wel. Dus legde hij me uit hoe ik er naartoe moest lopen, terwijl hij me in de universele taal der liefde overal betastte en zijn gebruinde lichaam tegen het mijne duwde. Okee, dat laatste verzin ik er een beetje bij. Ik heb altijd maar een heeeel klein wolkje marihuana nodig voor maximaal effect, blijkbaar. Daarom loop ik ook niet meer langs vestigingen van The Bulldog. Maar dat terzijde.

    Dus ik breng m'n fiets weg en moet een half uur wachten om mijn ketting erop te laten zetten. En ja, dat heb ik heus eerst wel even zelf geprobeerd, maar het ging niet en mijn vingers waren al heel vies. Snel nog even 2 overhemden en 2 stropdassen gekocht, ik moest tenslotte een half uur volmaken. Uiteindelijk duurde het een uur ofzo, dus ik was pas om 8 uur thuis.

    Dit weekend kan volgens mij nu al niet meer goedkomen. Morgen heb ik eigenlijk een verjaardag. Maar ik hou echt ab-so-luut niet van verjaardagen, vooral als er allemaal mensen komen die ik niet ken, dus daar ga ik niet naartoe. En dan is er natuurlijk vieze K-nacht/dag, waar ik echt geen zin in heb. Het schijnt mooi weer te worden, maar mooi weer is niet relevant want niemand gaat iets anders doen dan 'k-dag vieren', wat neerkomt op 'door kapotte plastic bekertjes en kots lopen'. En serieus; wat is er aan de hand met al die mensen uit de provincie die massaal naar Amsterdam komen en denken dat het hier een soort Sodom & Gomorra is waar ze alles mogen doen wat ze 'thuis' nooit zouden doen. We zijn verdomme niet in België!

    Dus ik denk dat ik Zaterdag mijn badkamer lichtpaars ga verven. Het houdt me van de straat.

    24-04-05

      22:22:41, by S p r k .   , 701 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de toerist

    Vrijdagavond kwam Robbedoesje langs. ,,Martijn! Ik heb je al zo lang niet gezien! Tijd voor een slumberparty!" had hij eerder die middag gezegd. Met 'zo lang' bedoelt hij overigens eigenlijk 'sinds afgelopen Zondag', maar goed. Dus kwam hij na z'n werk langs. En een slumberparty met Robbedoesje komt er eigenlijk op neer dat ik uiteindelijk uitgeteld op bed lig terwijl hij een stuk of 4 afleveringen van Desperate Housewives kijkt.

    De volgende ochtend heb ik de nieuwste aflevering van Family Guy gedownload. Da's een serie die al een keer stopgezet is, maar na diverse acties van fans toch nog een extra seizoen op TV is gebleven. Daarna was het echt voorbij, Family Guy was cancelled. Totdat jaren later de serie op DVD uit kwam en al snel een van de best verkopende TV series werd. Ook de herhalingen op Cartoon Network werden goed bekeken, dus werd besloten om na een paar jaar de serie weer op te pakken. En naar mijn weten is dat nog nooit eerder bij een andere TV serie gebeurd. Ik was dan ook vol van vreugde toen ik eindelijk Asian Reporter Tricia Takanawa weer voorbij zag komen (,,Diane, I'm standing outside the Park Barrington Hotel because they don't allow Asians inside.")

    Daarna ben ik met Robert nog naar die nieuwe film met Pierce Brosnan en Selma Hayek geweest (,,I want to make music VIDEO!") in City 4. En City 4, dames en heren, is niet veel meer dan een kamertje met een grote breedbeeldTV erin. Serieus; mijn televisie thuis is groter. En daar betaalt een gemiddelde bioscoopbezoeker dan 9 euro voor. Ik natuurlijk niet, want Robbedoesje heeft een movie card En ik denk er serieus over om ook een paar uur per week bij Pathe te gaan werken.

    's Avonds ben ik nog met TumTom en zijn lesbische vriendin naar The Interpreter geweest. Lange film. Lange, lange film.

    Daarna ging ik naar huis, omdat ik niet zo'n zin meer had. Maar Robbedoesje belde en smeekte me om mee uit te gaan. Dat kon ik natuurlijk niet weerstaan. Dus uiteindelijk gingen Robbedoesje, mijn buurvrouw en ik op weg naar de Reguliers. Toen ik de Soho binnen liep zat er een jongen ontzettend naar me te glimlachen. Ik besloot dit keer eens niet door te lopen maar een gesprek aan te knopen. ,,Gaat het wel een beetje?" vroeg ik hem. Hij bleek Engels te zijn en de volgende dag om 4 uur 's middags weer naar huis te vertrekken. Kassa.

    Ik liep naar boven, naar de rest van mijn posse, en al snel kwam hij ook naar boven om even naar het toilet te gaan. Hij bleef wel erg lang weg, en uiteindelijk bleek hij dat hij allemaal Nederlandse woordjes had geleerd van de toiletjufvrouw. Toen kwam hij nog even met me praten, maar al snel bleek dat in Engeland zijn vriendje op hem wachtte. Poe hee.

    Daarna zijn we nog naar de Arc geweest, waar een Long Beach Ice Tea best veel effect had, en daarna zijn we doorgegaan naar de YouII. Ik had m'n roze overhemd en lila stropdas aan, en ik heb nog nooit zoveel positieve aandacht gehad. De YouII was vooral heel erg warm, dus daar ben ik niet lang gebleven. Mijn buurvrouw en ik gingen snel weer terug naar onze fietsen.

    Onze fietsen stonden vlakbij Soho dus het kon mijns inziens geen kwaad om nog even te kijken wie daar nog achter waren gebleven. De Engelsman zat nog steeds aan de bar. ,,Hey! Blijf je dit keer wel? Kom je bij me zitten?" vroeg hij. Ik vroeg hem of hij een monogame relatie had. ,,Ja, maar je kunt toch ook blijven voor mijn eh... Leuke persoonlijkheid? Enzo?" antwoordde hij. ,,Nee, dan ga ik wel naar huis." zei ik, en toen liep ik naar buiten. Voldaan, zelfs.

    Vanmiddag heb ik met Robbedoesje en mijn buurvrouw in het Erasmuspark gehangen met wijn en brie enzo. Best leuk! Twee andere parkgangers, Hans en Femke (of Mireille, het was erg moeilijk gokken) gingen frisbeeen en waren daar niet zo goed in, dus dat was wel grappig. Verder heb ik een geweldige maaltijd gemaakt voor de Tiener en mijn buurvrouw. Maar die smaakte weer vooral naar zalm en peper. En verder niets. Juist ja.

    22-04-05

      20:41:34, by S p r k .   , 230 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de grote pisbak

    Ik kom er net achter dat mijn poesje weer wildgeplast heeft. Achter mijn TV-meubel. Waar ze dat wel vaker doet. Niet iedere dag ofzo, maar zeker eens per 2 maanden.

    En ik weet dat het dan eigenlijk niet goed is om haar met d'r neus erin te duwen, maar ik heb een 7,8 gescoord bij de opvoed-test, dus ik weet heus wel wat goed is voor mijn poesje. Dus ze heeft de volle laag gekregen, en nu moet ze weer even tot zichzelf komen in de badkamer. Ik had ook weinig zin dat ze gebiologeerd toe kon kijken hoe ik alles weer op mag ruimen. Da's namelijk geen 'interesse tonen', da's meer een soort 'schoonmakertje uitlachen'.

    Ik ga morgen eens een bouwmarkt in de buurt opzoeken. Het is tijd voor maatregelen. Er komen plankjes met omhoog staande spijkers achter mijn TV te liggen, of prikkeldraad. Of iets dat onder stroom staat. Die laatste optie is natuurlijk het fijnst, maar dan wordt het ineens mogelijk dat ik midden in een spannend TV programma zit en alle stoppen doorslaan. Dan ga ik persoonlijk toch liever voor prikkeldraad.

    Nu ga ik de kattenbak verschonen en daarna als troost en beloning diverse cosmetica kopen in de Leidsestraat waar de DA - godzijdank - nog gewoon open is. Dan hebben mijn buren ook even wat privacy tijdens hun ruige seks waarbij *iemand* heel duidelijk voortdurend bille(n)koek krijgt!

      18:14:42, by S p r k .   , 351 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk et l'ekkage

    Yay! Voordat gisteren mijn buurman van twee verdiepingen lager een ijsje kwam eten, ging ik nog even authentiek Chinees halen. Op weg daar naartoe liep ik langs het pand waar vroeger een Dirk v/d Broek zat. Die werd op een gegeven moment zo'n beetje iedere dag overvallen, dus hebben ze hem gesloten. Het heeft heel lang leeg gestaan, waardoor er ongetwijfeld allemaal vieze vegetarische krakers met herdershonden zijn gaan wonen. Maar nu komt er eindelijk weer een kwaliteitswinkel in het pand! Mijn buurt krijgt een ALDI!

    Ik ga snel via internet een paar lederhosen bestellen en op 22 mei 's avonds laat met een slaapzak voor de deur liggen, zodat ik de volgende dag de eerste ben die zijn winkelmandje mag volladen met Tamara Aardbeienjam, Schogetten (in diverse smaken) en goedkope smeerkase! Misschien hebben ze zelfs wel Kinder Milchschnitten!

    Voor wat goedkope supermarktvoorpret ging ik vanavond niet naar de Albert Heijn, maar ben ik weer eens naar de Dirk v/d Broek op Mercatorplein gefietst. En de Dirk is eigenlijk helemaal niet leuk. Goed, ze verkopen er Schoggetten, dat is waar, maar het is een zooitje ongeregeld, iedereen die er komt neemt altijd z'n 14 kinderen mee en ze hebben nooit PRECIES wat je nodig hebt.

    Dit keer viel het eigenlijk wel mee. Ze hadden Danio yoghurtkwark ofzo (helaas geen banaan of citroen, maar wel straciatella, en dat maakt een hoop goed) en ik ben niet 1 keer omver gelopen door een rennend jongetje en zijn 13 broertjes en zusjes. Ik begon van verbazing eigenlijk al een beetje te neurien, dat ik eindelijk zonder kleerscheuren had gewinkeld in de Dirk.

    Maar bij de kassa kwam ik erachter dat de oversized fles Dreft (om de kattenbak en soms ook de wok mee schoon te wassen) was gaan lekken. En nu zat overal zeker meer dan een theelepeltje Dreft overheen. Ook handig. Met wat keukenrol heb ik nog geprobeerd met de kassamevrouw wat dingen schoon te vegen, maar het mocht niet baten. Dreft is blijkbaar hardnekking spul.

    Dat was wel weer genoeg 'gedoe' voor vandaag; ik ga vanavond gewoon een magnetronpizza eten, ipv helemaal ingewikkeld koken.

    20-04-05

      20:53:00, by S p r k .   , 705 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de getrokken keuzes

    Na vorige week getuige te zijn geweest van de eerste gay faux-pas van Robbedoesje en de zwangerschap-coming out van mijn Twentse collega, kwam 1 van de twee motelgasten langs voor een goed gesprek. Ik was inmiddels allang niet meer zo boos als eerder die week, en het was duidelijk dat hij ook niet blij was met hoe alles was gelopen. Sterker nog; hij had precies de reactie en houding waar ik op gehoopt had, dus uiteindelijk heb ik ook niet meer mijn sleutel teruggevraagd.

    En terwijl ik dit zit te typen, roept een collega ineens ,,Stront krijg je er makkelijker af dan lippenstift." waarop ik me hardop afvraag wat hij daar precies mee bedoelt, om vervolgens te concluderen dat het vast iets met sodomie te maken heeft. Mijn andere collega (die ene die in zichzelf praat terwijl hij mij aankijkt) zegt dan ,,Sodomie, daar is de paus het vast niet mee eens."

    Nee, tenzij het met een jongetje van 8 is ofzo. ,,De paus moet z'n smoel houden!" roept 'Marsha', een vrouwelijke collega die er jonger uitziet dan ze is. En met die opmerking lijkt ze te suggereren dat 'sodomy is a-okay'!

    En nu legt iemand anders weer aan de telefoon uit dat een hond twaalf tepels heeft, en nog een kleinere extra reservetepel. Voor calamiteiten ofzo.

    Maar ik dwaal af.

    Die middag mocht ik gezellig naar het OLVG om 2 verstandskiezen te laten trekken. Nieuwe dingen zijn altijd eng, dus ik was best een beetje nerveus. Ik probeerde mezelf dan ook te kalmeren door tijdens het wachten op een pasje, voor iedere voorbijganger een passende ziekte te bedenken.

    Eenmaal op de juiste afdeling in het OLVG aangekomen werd ik al snel opgehaald door een vrouw waarvan het leek alsof ze totaal geen Nederlands spreekt, maar fonetisch wel wat standaardzinnetjes heeft ingestudeerd. En zíj ging dus mijn röntgenfoto maken. Al die straling kan nooit goed voor je zijn.

    20 minuten later werd ik weer door haar opgehaald, en mocht ik mee naar de kaakchirurg; een aardige man van middelbare leeftijd. ,,Ik had ook naar de Prinsengracht kunnen gaan, maar een vriend van mij is ook bij u geweest, en die vond het helemaal te gek!" vertelde ik hem zenuwachtig. Enigszins verbaasd liet hij me plaatsnemen in zijn tandartsstoel. En terwijl ik daar zo lag zag ik hem een enorme spuit pakken. Van het formaat waarin je ook siliconenkit kunt krijgen voor allerlei bouw- en montagewerkzaamheden. Ik begon me af te vragen of dit de spuit is waar ze mensen ook mee in narcose spuiten, en voor ik het wist had ik mijn verdovingen al achter de rug.

    Die verdovingen moesten natuurlijk even intrekken, dus werd ik naar een andere ruimte gebracht, waar de kaakchirurg assistente een babbeltje met me maakte. Ergens hing mijn röntgenfoto, en toen de kaakchirurg weer binnenkwam gaf hij me een compliment; ik heb blijkbaar een extra bonus verstandskies. ,,Daar mag je trots op zijn!" Eh, nee, dank je. Dat is alleen maar weer extra trekwerk.

    Het trekken zelf viel wel mee, maar er is een heel erg naar krakerig geluidje dat je hoort terwijl je kies eruit gaat, dat echt heel erg vies klinkt. Ik moest op een soort door-de-helft-geknipte (maar steriele!) tampon bijten, 3 kwartier lang. Mooi, ik mag dus 3 kwartier lang niet mijn mond open doen. Niet erg, dat durfde ik op dat moment toch niet. Ik maakte meteen weer een afspraak voor mijn andere 2 verstandskiezen, en met een nog verdoofde wang fietste ik weer naar husi.

    En mag ik even zeggen: thank god (zonder hoofdletter) voor Brufen Bruis, de 600mg sidekick van Ibuprofen, in poedervorm. Om te snuiven, of om een vies bruisend drankje mee te maken.

    Helaas heb ik de instructies in de bijsluiter, over het niet consumeren van alcohol, compleet afgedaan als buitensporig radicale christelijke propaganda. Dus toen ik Zondag in de Trut was, moest ik al vrij snel langs de kant gaan zitten. Uiteindelijk ben ik voor 1 uur al naar huis gegaan.

    Gisteren ben ik door de stromende regen van CS naar huis gefietst. En aangezien ik er geen gewoonte van maak om voor de lol door de regen te fietsen, besloot ik maar niet mee te gaan naar de sneak preview. Dus was ik een avondje thuis. Ook leuk.

    12-04-05

      19:30:32, by S p r k .   , 240 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de milieupolitie

    Vanochtend zat er een heel lief briefje aan mijn fiets geplakt. Ik citeer:

    ,,Fietswrakken (goed, ik heb niet echt een HELE mooie fiets, maar een WRAK? Dat is een beetje respectloos naar mijn mooie paarse fietsbel toe)
    Een fiets mag alleen gestald worden in een fietsenrek (alsof die niet vol staan bij mij voor de deur) en niet aan een paal (onderstreept, om te benadrukken dat de mijne dus tegen een lantaarnpaal stond, alsof dat niet OVERDUIDELIJK is) of hek vastgemaakt worden. De politie en de milieupolitie (ik denk dat dat een vrijwilligersorganisatie is met vegarische linkse hippies) zien toe op de naleving van deze regel en schrijven indien nodig een boete uit (met andere woorden: ik mag nog blij zijn dat het bij dit briefje gebleven is). De milieupolitie verwijdert regelmatig fietswrakken (met andere woorden: ik mag blij zijn dat mijn fiets er überhaupt nog staat). Wanneer u een wrak wilt laten verwijderen (als de NSB'er die je dan bent), kunt u op werkdagen tussen 12.00 en 13.00 uur bellen naar 589 86 86 of e-mailen via www.baarsjes.amsterdam.nl.

    En dan heeft deze linkse vegetarische hippie als puntje op de spreekwoordelijke i er zelf met RODE (dus corrigerende!) pen het volgende erbij geschreven:

    Vooral op deze plaats zijnde een IN- (juist, hoofdletters, om misverstanden te voorkomen) UITWEG WIEGBRUG/Geuzenbuurt! (uitroepteken!)

    Tot zover het briefje. En het is niet eens 14 februari!

    De milieupolitie... Saving the world from evil... One bike at a time...

      00:16:00, by S p r k .   , 1147 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de nieuwe baan als motel receptioniste

    Ik heb echt een superleuke week gehad. En natuurlijk, zoiets kan nooit lang goed gaan, er gebeurt altijd wel iets dat als een enorme downer werkt. Maar daar kom ik straks wel op terug. Eerst alle leuke dingen, voor zover ik ze me allemaal nog kan herinneren.

    Vorige week Zondag belde mijn integratieproject me om te gaan lunchen. Ik was ontzettend verrast enzo, maar het was eigenlijk heel lief. Ik heb bij hem thuis eerst allemaal jeugdfoto's gezien, daarna trakteerde hij me op een heerlijke bagel met cream cheese en zalm... Yum!

    Als ik nu dan toch een kept woman word, dan kan ik me er maar beter naar gaan kleden, dacht ik. Dus heb ik een gezellig roze overhemd en 4 stropdassen gekocht. Ik ben ook nog met LesFruits uit eten geweest bij L'Express in de Utrechtsestraat, en aansluitend in de Trut geweest. Erg erg leuk allemaal.

    Die maandag ben ik wat eerder begonnen met mijn halve dag tele-werken, zodat ik aan het einde van de middag in de stad kon afspreken met een 'tamme tiener' uit Flevoland. Ik heb 2 stropdassen teruggebracht omdat ze an sich wel mooi waren maar niet bij m'n andere kledingstukken paste, en we hebben een fijn ijsje gesnoept bij Haagen-Dasz.

    Daarna waren bijna alle winkels dicht. Behalve Laundry Industry in de Magna Plaza. Waar ik uiteindelijk tot half 8 (een half uur langer dan ze open zijn) onder begeleiding van 2 gezellige medewerkters en diezelfde 'tamme tiener'. Ik heb uiteindelijk een fan-tas-tisch donkerblauw rib jasje met felgroene voering gekocht. Je wil er als kept woman tenslotte toch goed uitzien wanneer je thuis naar Oprah kijkt terwijl je man de kost verdient.

    Op kantoor was het deze week ook heel erg leuk, met fijne lunches en een korte excursie naar het nieuwe pand waar we eind deze maand naartoe verhuizen. Tijdens de sneak op dinsdag wist iedereen heel duidelijk dat ik aanwezig was, omdat ik tijdens de film een paar keer echt heel erg schrok. Dus het einde van de film heb ik mijn hand voor mijn mond gehouden. Ik heb ook nog 2 America's Next Top Model marathons gehouden met Camiel en een spiksplinternieuwe Sebastiaan.

    Zaterdag heb ik LesFruits enigszins geholpen met het afsteken van behang in zijn nieuwe woning. Niet goed voor m'n handen, kan ik je vertellen. Maar wel gezellig. Die avond heb ik met Robbedoesje en nouveau Sebastiaan bij mij thuis gehangen met wijn en Kylie DVDs, en daarna zijn we ook nog even de stad in gegaan. En daar kwam ik Obbie tegen; strontlazerus maar aandoenlijk as ever. Er was ook nog een hele fijne Portugees die Franse les schijnt te geven. Je veux apprendre tout ofzo, zal ik maar zeggen.

    Zondag begon op zich ook nog goed, toen Robbedoesje en nouveau Sebastiaan bij me kwamen eten. Het werd al snel een drukte van jewelste toen Cruesli en de Tiener (niet de tamme) ook nog langskwamen.

    Het was op zich niet zo heel erg bijzonder in de Trut, dus ik ben niet heel erg lang gebleven. Ik had ook veel teveel gedronken, zowel thuis als in de Trut, en het kwam niet zo goed aan. De 'tamme tiener' zou blijven slapen ivm gebrek aan vervoer terug naar de rand van de beschaving, maar terwijl ik wegging nodigde iemand anders zich ook nog bij me uit. Niet helemaal wat ik wilde, maar ach, wat kan het voor kwaad, dacht ik bij mezelf.

    En hier, dames en heren, zou ik graag de spreekwoordelijke videoband des levens even op pauze willen zetten en keihard STOMME NAIEVE SUKKEL tegen mezelf willen roepen.

    En we gaan verder.

    Ik sliep al lang en breed toen de 'tamme tiener' en de andere logee vrij luidruchtig binnenkwamen. Vervolgens werd de hele avond nog eens doorgenomen, maar uiteindelijk besloten ze toch maar te gaan slapen. Ze leenden allebei een T-shirt van me, en kwamen in mijn kast een bij de borstkas afgeknipt longsleeve T-shirt tegen, dat ik in de zomer weleens onder een polo draag. Zodat het zeg maar lijkt alsof ik een volledig longsleeve T-shirt eronder aan heb, zonder dat het belachelijk warm wordt. Ze hebben hem allebei natuurlijk even aangedaan en hebben er een kwartier lang om gelachen. Fair enough.

    Vervolgens gingen ze samen op mijn 1persoons reservematras liggen. Apart, maar dat betekende dat ik mijn 2persoonsbed voor mezelf zou hebben, en dat is altijd prettig.

    Helaas besloten ze allebei nog een hele tijd met elkaar na te praten en gooiden er soms zelfs een liedje doorheen. Maar het kan nog erger; op een gegeven moment dacht ik dat ik ze hoorde zoenen. En toen ik na een tijdje de dekens robuust hoorde bewegen en het gesmak aan bleef houden wist ik het zeker. Die twee lagen gewoon te vozen in mijn huis, en ik lag in dezelfde ruimte!

    Ik werd echt heel erg boos. Dus toen duidelijk werd dat ze niet zomaar op gingen houden ben ik demonstratief naar het toilet gegaan en heb ik het beetje urine dat ik in me had eruit geperst. Het was daarna even stil.

    Maar niet voor lang! Binnen de kortste keren hoorde ik weer dezelfde geluiden. Ik hoorde eentje zelfs fluisteren ,,Als Martijn gaat snurken weet je zeker dat 'ie slaapt." Nouja! Mijn huis is godverdomme geen motel dat kamers per uur verhuurt. Als de heren zo nodig met elkaar moesten vozen (en ze waren echt niet alleen aan het zoenen), nadat ze in de Trut allebei nog met een ander hadden staan zoenen, dan moesten ze dat maar fijn ergens anders doen.

    Ik stond op het punt om ze er allebei uit te trappen, maar ik was te moe, te beroerd en te verward. Dus riep ik ,,Jezus, ga slapen." Niet dat het daarna onmiddelijk stil werd, maar goed. Ik viel zelf wel in slaap.

    De volgende ochtend vertrok de 'tamme tiener' vroeg. Ik werd al snel wakker, met een ontzettende kater. De andere logee heeft wel enigszins z'n excuses aangeboden. Ik had die nacht een hele monoloog voorbereid over respect, iemand compleet voor lul zetten, beter moeten weten, dat alcohol en geilheid geen excuus is, en dat ik wilde dat hij de sleutel van mijn huis terug zou geven, maar ik had er gewoon niet de energie voor. Ik was te druk om te zorgen dat ik niet ontzettend over mijn nek zou gaan. Gelukkig begreep de logee uiteindelijk dat het geen goed idee was om heel lang rond te blijven hangen.

    Iedere keer als ik probeer om een klein beetje vergeving in mezelf te vinden, bijvoorbeeld wanneer de 'tamme tiener' belt, online berichten stuurt of smst, denk ik meteen weer terug naar de complete staat van exploderende woede waarin ik me vannacht bevond. Het zit er dit keer niet in, denk ik. Zoals ik al in een SMSje waarin ik mijn reservesleutel terugvraag schreef: Mijn vertrouwen is verminkt en ik weet niet of dat ooit nog goedkomt.