Archives for: January 2006

    30-01-06

      16:32:54, by S p r k .   , 681 words  
    Categories: Categorie-loos

    Flint (Sufjan Stevens)

    De Oud-Hollandsche spelletjesavond was minder manisch dan de vorige keer. Misschien was het daarom, dat ik al vrij vroeg erachter kwam dat rose rechtstreeks uit de fles veel lekkerder wegdrinkt. Daardoor werd ik alleen wel stomdronken, met als gevolg dat ik op het einde van de avond het poesje van Obbie nog dronken probeerde te voeren. Althans, ik heb rose over d'r kruis gemorst. Oeps.

    Het afvallen staat een beetje stil. Althans, op de weegschaal. Tegelijkertijd blijven collega's tegen me zeggen dat ik ben afgevallen, en mijn riem is inmiddels ook weer een gaatje verder. Het aantal amoreuze aanvaringen is echter nog niet gestegen, en da's altijd een goede graadmeter. Vandaag is de laatste keer dat ik mijn obscure afslankpillen slik - na 4 maanden vond ik het wel weer genoeg. Dus vanaf nu kan ik eigenlijk niet meer stiekem snoepen enzo. Zonde, want ik krijg morgen 3 spekkoeken van Sanne wat-kan-mij-het-nou-schelen-wat-voor-kleur-poep-ik-heb van E. uit Wormerveer.

    My name is Martijn and I'm a spendaholic. Ik ben me echt voortudrend bewust van het feit dat ik zo min mogelijk geld moet uitgeven. Maar toen ik een verfroller en roerhoutje bij de Gamma ging kopen, het ik uiteindelijk toch ook maar nieuwe verf gekocht. En nu zijn de muren van mijn badkamer knalroze. Apart ook, dat je bij de Gamma kunt aangeven dat je je badkamer gaat verven en dus verf voor 'vochtige ruimtes' nodig hebt, en dat ze dan vragen of het voor binnen of buiten is.

    Gisteren was ik met Coty in de stad want ,,Martijn, we moeten lunchen, het is essentieel." Ik kwam bij Brutus een CD van Sufjan Stevens tegen, die ik nog niet heb. Die ging ik eerst maar even luisteren (want je moet gronding nadenken over nieuwe aankopen!) en toen hoorde ik Sufjan zeggen ,,I remember when my mother would get sick. She would vomit all over the kitchen. She would vomit on the tables and on the countertops and in the refridgerator. And we would call the dog, the dog would come in and slip on the vomit." Die keuze was dus snel gemaakt! Daarna ging Coty naar de Invito om spierwitte schoenen te kopen. Ik snap nooit zo goed waarom mensen spierwitte schoenen kopen, want ze zijn binnen een kwartier altijd al helemaal vies, maar Coty ging ze wassen. Ik ging voor de lol ook een paar schoenen passen. Ik had eerst maat 47, toen ben ik uit protest schoenen gaan kopen in maat 46. En de schoenen die ik paste bij Invito waren maat 45! En ik kreeg 30% korting op de sale-prijs! Dus voor nog geen 35 euro heb ik het gevierd. ,,I went from a size 47 to a size 45! Thank you, Tony Little!"

    Coty en ik hebben in de afgelopen weken 3 musicals bedacht die we nog verder moeten uitwerken. Ten eerste is er The Wizard Of Famine, waarin een Afrikaans meisje zoveel honger heeft dat ze waanideeen krijgt en in d'r eentje het sprookje van 'De Tovenaar van Oz' gaat 'beleven'. D'r hongerige dorpsgenoten hebben zo weinig kracht dat ze haar lekker laten gaan, en als er voedselpakketten worden geleverd is ze veel te druk om er erg in te hebben dat die aan haar neus voorbij gaan. Met de nu al legendarische zin ,,I don't think we're in Kongo anymore, Mmmm-klak." (waarbij 'Mmm-klak' de naam van haar uitgemergelde woestijnrat is, en je spreekt het uit door te neurien en dan met je tong tegen je gemehelte te 'klikken').

    Dan is er Kedeng-Kedeng: Anne Frank, the Musical met o.a. een tekstueel iets aangepaste versie van die Guus Meeuwis klassieker. Maar ook een mime-nummer, waarin Anne en de Achterhuis-gang playbackend en op-hun-tenen-lopend (dus geruisloos!) een impressie geven van het leven als ondergedoken mens. Ik voorspel een Tony-nominatie.

    Als laatste is er de off-off-Broadway productie Heisa in de Baarsjes, waarin Wouter, een fictief karakter gebaseerd op ondergetekende, een relatie krijgt met een allochtoon. In eerste instantie lijkt alles koek en tevens ei, maar uiteindelijk slaat Wouter door met z'n politiek-incorrecte humor en krijgt hij de hele buurt tegen zich.

    Binnenkort in een slecht geventileerd theater bij u in de buurt!

    25-01-06

      23:16:40, by S p r k .   , 92 words  
    Categories: Manisch

    Sprk en de mega blowout DVD sale

    Ik heb me echt helemaal scheelgekocht aan DVD's, door de jaren heen... Maar de kastjes raken vol, de centjes raken op (echt waar!) en dus heb ik 157 DVD's (!!) geselecteerd voor Sprk's Mega Blowout Sale! En de pagina stond nog geen 5 minuten online, of ik had al 6 items (omgerekend 20 DVD's, jeumig) verkocht.

    De opbrengst van Sprk's Mega Blowout Sale gaat naar een goed doel; een meisje dat VISA heeft, die een borst op haar voorhoofd heeft, die nodig geamputeerd moet worden.

    Laten we allemaal elkaars hand vasthouden en We Are The World zingen...

    24-01-06

      20:40:03, by S p r k .   , 275 words  
    Categories: Manisch

    hivketting

    Altijd leuk zo'n kettingbriefachtig iets via het weblog. Van Ob-La-Di-Ob-La-Da mag ik dit invullen. Altijd leuk om iemand op deze manier te leren kennen:

    Vier baantjes die je in je leven hebt gehad:
    - Cassière
    - Lekker ongevallenverzekeringen verkopen
    - Lekker een half uur bij de GAMMA werken
    - Lekker je ouders folders laten vouwen en je ouders de folders ook rond laten brengen

    Vier films die je niet vaak genoeg kunt zien:
    - Single White Female (ivm herkenbaarheid)
    - Funny Girl (om te zien dat het nog erger kan)
    - Glitter (om te zien dat het desmogelijkerwijs nog erger kan)
    - Swept Away (zie boven)

    Vier mensen waar je best naast zou willen wonen:
    - Mijn buurman
    - Doofstomme mensen
    - Britney Spears, en dan de hele tijd luide muziek draaien zodat ze eens een keer hoort hoe het wel moet
    - Kirstie Alley, want die heeft altijd wel een midnight snack in huis

    Vier schilderijen waar je graag naar kijkt:
    - Composition VII van Kandinsky
    - Guernica van Picasso
    - De Tuin der Lusten van Hieronymus Bosch
    - Verstrikte Vogel van Harm C. Nootschilder

    Vier plaatsen waar je op vakantie ging:
    - Hawaii
    - Glasgow
    - New York
    - Volendam

    Vier concerten die indruk maakten:
    - Sufjan Stevens
    - Bjork
    - Roisin Murphy
    - Psapp

    Vier websites die je dagelijks bezoekt:
    - www.nu.nl
    - www.parool.nl
    - www.libelle.nl
    - www.explodingdog.com

    Vier dingen die je graag eet:
    - Ossenworst
    - Huismerk chocolade van AH met hazelnoten
    - Tonijnsashimi
    - Milchschnitten

    Vier plaatsen waar je liever bent dan nu:
    - Hawaii
    - New York
    - Glasgow
    - Volendam

    Vier loggers die je gaat taggen:
    - camielbali
    - yossarian
    - amadeus
    - meisjeinnewyork

    Dussss.. deze vier personen dienen nu (volgens de spelregels, heb ik niet bedacht hoor) dit overnemen en naar eigen inzicht op je eigen weblogje invullen)

    18-01-06

      19:24:22, by S p r k .   , 1020 words  
    Categories: Manisch

    Sprk en de conceptuele tijden

    Lieve Kitty,

    Ik weet dat ik je al meer dan een week niet geschreven heb, maar het is ook zo druk! Ik zal je even bijpraten, Kitty! Dinsdagavond ben ik eindelijk weer naar de sneak preview geweest. De 2 weken ervoor was er zomaar pardoes geen sneak preview ivm kerstvakantie (stom he, Kitty?). Blijkbaar is Elke Dinsdag Sneak Preview (zoals het met koeienletters boven de City bioscoop gedrukt staat) nogal een rekbaar begrip, Kitty!

    Ik heb recentelijk 3 nieuwe mensen leren kennen. Althans, ik leer natuurlijk wel meer mensen kennen, maar dit waren 3 nieuwe mensen die enigszins bij elkaar horen en ook nog allemaal Vrijdag op de Oud-Hollandsche spelletjesavond aanwezig zullen zijn.

    De eerste jongen heeft ooit eens gezoend met Sex-Robert en toen er wat onduidelijkheid was over zijn naam, hebben we hem Lechaim genoemd. Maanden later kwam Lechaim in de Trut naar me toe en vertelde hij me dat ik hem deed denken aan Antony (van the Johnsons). Nou Kitty, je kunt je wel voorstellen dat ik in eerste instantie niet zo gevleid was om vergeleken te worden met een kalende dikke travestiet die er soms heel aandoenlijk uitziet maar soms ook wel een enge psychopaat lijkt. Tegelijkertijd is Antony wel een opmerkelijke verschijning en ontzettend getalenteerd, en Lechaim bedoelde het naar eigen zeggen wel als compliment. Daarna hebben Lechaim en ik nog wat over muziekjes gepraat enzo.

    Een tijdje later reed ik fietsend langs Lechaim, zomaar in het wild in de Raadhuisstraat. Of, zoals Lechaim het later zelf zei ,,Daar waar Anne Frank vaak fietste toen het nog kon." (onzin natuurlijk, want in die buurt fietste Anne helemaal niet gezellig rond, ze zat alleen maar de hele tijd stil in d'r dagboek te schrijven). Ik probeerde via een wederzijdse kennis nog het e-mailadres van Lechaim te achterhalen, om nog specifieker wat muzikale aanbevelingen te kunnen doen, maar zonder succes.

    Eind December heb ik ook de jongen ontmoet waarmee Lechaim een anti-kraak woning deelt, en een derde jongen, een journalist die ook weer met Lechaim en de andere anti-kraker om gaat. Uiteindelijk was de anti-kraker ook op de Oud-Hollandsche spelletjesavond van begin Januari (het bleek nog een onwijze valsspeler te zijn ook, Kitty, dat was me wat!). En een paar dagen later in de Trut was hij degene die me omhelsde en zei dat het zo leuk was dat hij me had leren kennen.

    Nou en dan zijn we weer terug bij vorige week Dinsdag, want die anti-kraker ging ook mee naar de sneak preview. En hij voelde zich heus niet te goed voor mijn ALDI-M&Ms, Kitty, in tegenstelling tot andere aanwezigen. Daarna zijn we nog tot diep in de nacht met z'n allen in de Arc en de Soho geweest. Dat was echt een hele leuke avond met goede gesprekken en toen heb ik ook voor het eerst serieus nagedacht over het frituren van osseworst, Kitty. Rond 3 uur 's nachts namen we afscheid en toen herinnerde ik me ineens weer dat de anti-kraker voortaan door de weeks in Friesland al fyrljeppend zou gaan werken. Dus de anti-kraker zou voorlopig niet mee gaan naar de sneak preview en ook niet naar de Trut. Toen ik eindelijk thuis was heb ik helemaal even naar Toast van Tori Amos geluisterd, bij wijze van muzikale ondersteuning.

    En dit zou ik er eigenlijk helemaal niet bij moeten zetten, Kitty, maar die anti-kraker was gelijk ook meteen een soort kas-kraker bij mijn vrienden. Ze willen allemaal met hem trouwen en kinderen veroorzaken en dinner-party's organiseren enzo.

    Met de journalist heb ik nog een beetje geSMSt over chocola en we hebben gesproken over relaties enzo.

    Tenslotte kwam Lechaim afgelopen Maandag bij me langs, compleet met eko-rose. Ik heb voor hem gekookt (zo'n pre-fab stokbrood met kruidenboter, en 'hippe' pasta met zalm en BOS-UI) en we hebben muziekjes geluisterd en DVD's van Bjork gekeken. Als hoogtepunt van de avond heb ik nog een Slugis opbergdoos uit mijn handen laten vallen, waardoor de volledige (ongeordende) inhoud over mijn bed en op de grond viel, maar helaas gelukkig weer niet bovenop Poekie. Gezellige tijden.

    Dat stokbrood kwam ik gisteren dus nog tegen in mijn magnetronoven, afgebakken en wel. Die was ik de avond ervoor natuurlijk van de weeromstuit vergeten uit de oven te halen. ,,Goh, zou dit nog te eten zijn?" dacht ik bij mezelf. En daar kom je natuurlijk maar op 1 manier achter. Dus ik heb hem voor de helft opgegeten (als avondeten, heel slecht eigenlijk). Daarna ben ik als een blok in slaap gevallen. Ik werd net op tijd wakker om nog naar de sneak preview te kunnen. Eerst zagen we een trailer van de nieuwe animatiefilm Shrek: The Truth. Daarna kregen we een conceptuele film over 6 lesbiennes die verdwaald raakten in een grot, blinde slijmerige monsters tegenkomen en uiteindelijk allemaal dood gaan (,,Asian down! I repeat, we have an Asian down!"). En de ster van de film was Saskia Mulder (inderdaad de zus van het Nederlandsche topmodel!) die geheel accentloos de show steelde (stal?).

    Vanavond komt Splinter voor me koken en gaan we samen Happy Endings (met Lisa Kudrow en Maggie Gyllenhaal) kijken. Ik heb ook besloten dat ik daarna het plafond van mijn badkamer moet schoonmaken met allesreiniger. Ik spuit er al 2 jaar regelmatig bleekwater op, tegen de schimmel, maar dat gaat inmiddels ook aankoeken en stinken, Kitty.

    Vervolgens wil ik Donderdagavond, mijn enige 'vrije' avond deze week, mijn huis verder opruimen, nog wat dingen in huis halen voor Vrijdag en ik wil ook mijn badkamerplafond verven. Dat staat vast een stuk netter. Ik heb ook besloten dat ik dan heus wel meteen weer de volgende ochtend kan douchen, als ik het de nacht ervoor maar goed laat luchten/drogen. Of het in de praktijk ook zo werkt, moet nog blijken.

    Vrijdag wordt vast heel leuk, hoewel er wel een tikje teveel mensen komen. 18, als ik het goed heb. Natuurlijk zijn Lechaim, de anti-kraker en de journalist ook van de partij. Zelfs met mijn Jeff-klapstoelen en 4 geleende stoelen heb ik lang niet genoeg plaats.

    Zo zie je maar weer Kitty; je kunt best nieuwe vriendjes maken, maar die moet je wel ergens kunnen 'wegzetten'

    10-01-06

      18:44:59, by S p r k .   , 647 words  
    Categories: Manisch

    Sprk heeft GEEN hiv

    Zaterdagavond ging ik koken voor een jongen die ik heb leren kennen in de Trut. Het gerecht dat ik een tijd geleden van Brammetje heb geleerd (met pasta, rucola, tomaat, geitenkaas en spekjes) maakt altijd indruk. En toen vertelde hij dat hij Maik de Boer (wie kent hem niet) had gesproken, dat hij had gezegd dat ik kwam koken, en dat Maik de Boer toen zei ,,Oh, dat is die jongen die weleens in de Trut komt en bij mij in de buurt woont."

    Dat is toch raar? Ik heb die man nog NOOIT gesproken, we hebben geen wederzijdse vrienden (die jongen uit de Trut ken ik alleen oppervlakkig) en we komen elkaar eigenlijk ook nooit rondom mijn appartement tegen. En dan weet 'ie gewoon waar ik woon en hoe ik heet! Ik begon me toch af te vragen hoe dat precies in zijn werk is gegaan.

    Dus heb ik hem Zondag in de Trut (met de nodige Bailey's achter de kiezen) aangesproken. ,,Hoi! Ken je mij?" vroeg ik. En dat bevestigde hij, dus hij had me niet verward met die andere Martijn die hier in de buurt woont en ook weleens in de Trut komt. Uiteindelijk zei hij dat hij me een opvallend persoon vond, en dat hij weleens had rondgevraagd wie ik was enzo. Juist ja.

    Het was sowieso weer een automatisch leuke avond. Ik weet niet wat het is, maar ik keek eens goed om me heen en besefte me dat ik eigenlijk alleen maar met hele leuke mensen omga. En die hele leuke mensen geven me dan ook nog de indruk dat ze zelf vrijwillig ook graag met mij omgaan. En dat uiten ze nog ook! Varierend van iemand die bijna smeekte of ik hem de volgende keer ook wilde uitnodigen voor een Oud-Hollandsche Spelletjesavond, tot iemand die me omhelsde en zei ,,Ik vind het zo leuk dat ik je heb leren kennen!" Ik werd helemaal warm van binnen en voelde me alsof ik Sally Field was en een Oscar had gewonnen (,,You love me! You really, really love me!").

    Het werd allemaal nog wat vreemder toen een collega die ik eigenlijk nooit spreek me bijna aanklampte en zei ,,Je bent enorm gegroeid in het afgelopen jaar." Ik vroeg me af hoe ze dat precies had ontdekt, en toen zei ze dat ze anderhalf jaar geleden een goed gesprek met me had gehad op een feest van kantoor. Ik was tijdens het hele feest dronken, dus ik kan me dat niet zo goed meer herinneren. ,,En voorheen liep je altijd een beetje gebogen, en nu loop je helemaal rechtop!" Ik zeg: apart! Toen ik dit verhaal gisterenavond aan wat kornuiten vertelde, zei eentje ,,Nou, ik weet niet wat het is, en vanaf wanneer het precies is, maar sinds een maand of twee ben je in ieder geval een heel stuk vrolijker." Is ook zo.

    Vanochtend ging ik weer eens naar de GGD. Niet dat ik me in een of ander park heb laten volblaffen, of ineens allemaal blaasjes had ofzo, maar ik was in Juni voor het laatst geweest, en het is best goed om ieder half jaar zo'n checkup te doen. De jongen die mijn uitstrijkjes ging doen leek een beetje nerveus en zei op een gegeven moment ,,Dyslectisch en typen, dat gaat niet zo goed samen." En ik geloof niet in dyslexie, dus ik begon me zorgen te maken. Gelukkig viel het allemaal mee, het was zelfs het minst ongemakkelijke onderzoek tot nu toe. Een half uur later kreeg ik de uitslag, en ik heb gelukkig geen HIV of ontsteking in mijn plasbuis ofzo. Volgende week kan ik bellen voor de uitslag van de uitstrijkjes en het bloedonderzoek, maar ik heb eigenlijk geen reden om aan te nemen dat ik te horen zal krijgen dat ik iets heb ofzo. Dus het jaar is tot nu toe nog niet zo slecht begonnen.

    08-01-06

      04:31:00, by S p r k .   , 349 words  
    Categories: Categorie-loos

    Five Fathoms (Everything But The Girl)

    Donderdag ben ik samen met Peter de 'gehuurde' IKEA-tafel gaan terugbrengen. Peter heeft hem uit elkaar gehaald en ik heb hem zo netjes mogelijk weer in de verpakking gestopt. Verder heeft Peter nog mijn hele keuken grondig schoongemaakt met vieze LIDL-lavendeldoekjes en hebben we samen een ingenieus plan ontwikkeld om mijn magnetronoven te verplaatsen voor veel meer keukenblad. Dus nu zoek ik iemand met een zaagie. Want het is helemaal niet zoveel werk.

    De Oud-Hollandsche spelletjesavond (het fenomeen is Oud-Hollandsch, de spelletjes zelf niet) was wederom een succes. Van heinde en verre kwamen mensen naar mijn pittige huisje om te weervolven en om Who's The Man te spelen. En de Poolse onderbuurhoer was blijkbaar ziek of op vakantie of misschien wel dood, want we zijn tot 3 uur doorgegaan en niemand heeft geklaagd over overlast. Terwijl er toch heel flink gegild werd. Van Obbie heb ik nog een hele fijne kalender gekregen, en Brammetje had een 10er-pack Milchschnitten meegenomen.

    De volgende ochtend werd ik om 12 uur wakker gebeld. En toen was al mijn drinken op. Of nee, ik had precies nog een glas (overigens bedorven) vruchtensap. Blijkbaar hebben mensen ook staan samenscholen in de keuken, want de brie (die ik ivm logistiek maar niet meer op tafel heb gezet) is zo goed als op. Dus ik moest nodig naar de ALDI om nieuwe cola light (35 cent!) en ijsthee (eh... 39 cent ofzo!) in te slaan.

    Nou kom ik sowieso niet zo snel op gang, en ik ging ook nog een uur sporten, opruimen, douchen, stofzuigen en wat dingetjes downloaden, en mijn computer een beetje opschonen enzo. Voor ik het wist was het kwart voor 6, en de ALDI gaat om 6 uur dicht. Dus ik heb me zo snel mogelijk aangekleed en ben naar de ALDI gelopen. Ik was daar stipt om 17:55 uur, maar ik mocht niet meer naar binnen want het was al 6 uur. Echt niet. Ik legde nog uit dat ik alleen maar wat drinken wilde inslaan, maar het mocht niet baten. ,,Nou, dan niet. Ik ga wel naar een andere supermarkt waar alles 4 keer zo duur is!" zei ik pseudo-triomfantelijk.

    03-01-06

      15:58:58, by S p r k .   , 418 words  
    Categories: Manisch

    Pretty Good Year (Tori Amos)

    Oud & Nieuw was hysterisch. Er was een feestje bij Sjoerd thuis, en we hebben heel ambachtelijk allemaal spelletjes gedaan. Vooral "Who's The Man?" was een grote hit, behalve toen het vriendje van Robert ook namen op briefjes ging schrijven (serieus, heeft iemand enig idee wie Molly Sugdan en Lion-O zijn?). Zelfs mijn onderbuurman Ron kwam helemaal los. Ik had speciaal voor hem een naam in circulatie gebracht (Erna Sassen!) en dat was een grote hit.

    Daarom is het aanstaande vrijdag ook weer tijd voor een nieuwe oud-Hollandsche spelletjesavond bij mij thuis!

    Met mijn armen gaat het minder goed. Mijn 'goede' arm is echt helemaal verrot. Mijn schouder doet ontzettend veel pijn, ik heb hem duidelijk overbelast in de afgelopen maand. Ik had gisteren 500mg Paracetamol en 600mg Ibuprofen op, en het deed nog steeds pijn. Zondag heb ik voor het eerst weer een uur gesport, en toen had ik de rest van de dag helemaal geen last van mijn schouder. Dus dat is weer een bonusreden om dagelijks een uurtje sporten in te lassen. Vanochtend ben ik dan ook begonnen met een uurtje cardio, en mijn linkerarm doet veel minder pijn.

    Mijn vingers zijn ontzettend opgezwollen en stijf. Het wordt iedere dag ietsje beter, dat wel. Iedere keer als ik uit de douche kom hangen de vellen aan mijn vingers, dat is wel een beetje jammer. Ik kan ook niet zo goed het verschil tussen warm en koud voelen met die vingers, ik heb geen idee of dat nog over gaat. Als ik een vuist probeer te maken gaat mijn ringvinger over mijn pink heen - zo scheef is 'ie. Dat kan natuurlijk nooit goed zijn. Ik ben benieuwd of dat nog bijtrekt.

    Deze week werk ik dus weer halve dagen. Thuis probeer ik zo min mogelijk tijd achter de computer door te brengen. Ik ben benieuwd hoe zich dat volgende week zal ontwikkelen. Ik ben niet van plan om nog heel veel vrije dagen hieraan te spenderen, maar werken voor 70% van mijn salaris kan ik me ook niet veroorloven. Tegelijkertijd kan ik ook niet iedere dag onder de pijnstillers achter mijn PC zitten. Moeilijke keuzes!

    Het was fantastisch in de Trut. Ik had 5 dubbele Bailey's op, da's altijd goed voor de sfeer. Toen ik daarna uitgeteld met de Tiener een Emiliana Torrini concert lag te luisteren mompelde ik ,,Ik moet voortaan iedere keer stomdronken worden als ik uitga. Dan is het automatisch leuk."

    En zo heb ik er op de valreep toch nog een goed voornemen bij!