Archives for: October 2006

    29-10-06

      07:34:20, by S p r k .   , 172 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk in Amerika #7

    We zijn veilig aangekomen in Palm Springs, gelukkig. Internet doet het eindelijk op mijn GSM. Het werd tijd. Ik denk dat ik gewoon nog steeds niet zo heel erg veel van deze telefoon snap ofzo.

    We moesten op weg naar Palm Springs ook nog even stoppen om te plassen. Helaas was het daarna niet zo makkelijk om terug te komen op de snelweg, dus hebben we ongeveen een half uur rondgereden in het minder pittoreske Covina.

    De Mr Gay International show was best wel ziek. Er waren ontzettend weinig mensen, en de show zat zwaar amateuristisch in elkaar. Mocht je Mister Gay Europe gezien hebben: dat was de fucking Oscars vergeleken met de show in Palm Springs. Het enige hoogtepunt was de grote Joodse presentator.

    Tijd om weer een tukje te doen, morgen gaan we naar Los Angeles. Ik ben tegelijkertijd ook wel enigsins klaar om naar huis te gaan. Ik mis Poekie. En osseworst. Het is mar goed dat ik geen superster ben die een heel jaar op world tour moet ;-)

    28-10-06

      22:06:17, by S p r k .   , 139 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk in Amerika #6

    Nou, de soundtrack van The Nightmare Before Christmas heb ik al op de kop getikt :)

    We hebben net uitgecheckt bij het hotel en een kamer gereserveerd in Palm Springs. En we hebben een auto gehuurd, zonder pook. Best wel eng om in te rijden, ik hoop dan ook dat we de rit overleven. Echt.

    Gisteren waren we in een shopping mall waar een kraampje was met zeepjes uit Israel. Er kwam een soort gay mexicaan naar ons toe die ALLES gedemonstreerd heeft (we hadden immers oogcontact gemaakt) en daarna heeft hij aan mij persoonlijk nog de hele glijmiddel-collectie laten zien. Grinnikend. Ik vond het een beetje too much.

    Geen idee of we a) levend in Palm Springs aankomen en b) of we daar internet hebben. Maar zo ja (op beide stellingen), dan laat ik weer wat van me horen.

    27-10-06

      19:10:34, by S p r k .   , 357 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk in Amerika #5

    Ik was gisterenavond in een winkel, toen me voor de honderdste keer gevraagd werd hoe ik toch aan mijn Amerikaanse accent kom. ,,Well, I watched a lot of Full House when I was a kid." zei ik tegen de jonge sales girl. ,,Oh my god, that's hilarious! Terri, come over here, this guy says he got his American accent by watching a lot of Full House!" schreeuwde ze door de winkel. ,,Oh my god, that's hilarious!" klink het vanuit de andere kant van de winkel.

    In de mall waar we waren, stonden ook allemaal kraampjes met dingen te koop. Die verkoopsters zijn net zoals de tieners die je in de Kalverstraat goede doelen proberen aan te smeren, maar dan erger. Zodra je er oogcontact mee maakt zit je er aan vast. Ik probeer dus de hele tijd als een soort Dian Fossey in the jungle door die mall te lopen.

    Er was ook 1 kraampje met tasjes die volledig van ritsen gemaakt waren. Nu ik erover nadenk is dat misschien wel een leuk kadokie voor Char, maar dat moet ze zelf maar even aangeven, mocht ze dit eventueel lezen. Hoe dan ook, die tasjes slaan dus nergens op. Je kunt hem helemaal afritsen, en dan heb je 1 lange rits. EN DAN? Uiteindelijk heb ik ons kunnen verontschuldigen door te beloven dat we terug zouden komen. Maar ik ga er gewoon naartoe en dan zeg ik ,,You know, I don't get it. It's a zipper. And you turned it into a bag? Why? It's a zipper. I just don't get it." Overigens sommige van die tasjes gaan aan de bovenkant niet eens dicht met een rits, maar met een knoopje. Gemiste kans.

    Ik wil The Nightmare Before Christmas zien! En de soundtrack hebben. Er is een ride in Disneyworld die op die Tim Burton film gebaseerd is, en het ziet er ONWIJS tof uit. En de muziek is geweldig, doet een beetje denken aan de soundtrack van Batman Returns. Zelfde componist, geloof ik. Die Tim Burton gebruikt altijd dezelfde componist.

    We gaan zo ontbijten in IHOP (International House Of Pancakes!) en daarna naar een nog grotere mall. Spannende tijden!

      06:54:59, by S p r k .   , 209 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk in Amerika #4

    Vandaag naar Disney geweest. Dat zag er echt heel tof uit. Serieus - het uiterlijk van Disneyland hier in Anaheim is gewoon niet te vergelijken met EuroDisney. Zelfs niet met de Efteling (terwijl de Efteling best mooi is).

    We zijn ook nog met Mickey op de foto geweest, maar die is een beetje mislukt. Er was een mannetje in de kamer die met mijn camera een foto heeft gemaakt, maar ik vermoed dat hij expres een beetje verkeerd gericht heeft, zodat we uiteindelijk een foto van een authentieke Disneyland fotograaf zouden kopen. Nou, mooi niet!

    Ik heb nog wel heel veel leuke foto's gemaakt in ToonTown bij Mickey en Minnie thuis, maar ik kan die hier niet uploaden, dus dat komt dan volgende week ofzo.

    We hebben nu een suite met 2 aparte kamers, zodat Louisa me niet hoort snurken en me dus ook niet op haar beurt wakker hoeft te maken. Prima. Ik bedoel... Alleen omdat 1 iemand snurkt hoeven daar toch geen twee personen van wakker te liggen? :P

    Ik ga maar even naar onze kamer, kijken of Grey's Anatomy al begonnen is. Morgen weer Disney, terwijl ik eigenlijk amper nog kan lopen. Het park is morgen tot middernacht open dus ik ben eigenlijk wel benieuwd hoe alles uitgelicht is.

    26-10-06

      18:43:37, by S p r k .   , 320 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk in Amerika #3

    Geschreven in het vliegtuig van Londen naar LA:

    Ik heb net een week geleden nog een hele levendige discussie gehad over vliegtuigeten. Mijn gesprekspartner en ik waren het er allebei over eens dat vliegtuigeten gewoon prima is. Ik zat vandaag te hopen op Steaks on a Plane, maar helaas... We kregen een soort hachee.

    Er zat wel een onwijs lekker stukje Banoffee taart bij. Later ben ik nog tegen een stewardess gaan vertellen dat ze geen taart weg moesten gooien. ,,You can have mine, baby doll." antwoordde ze. Ik vertelde haar dat ze mijn new best friend was, en liep trots terug naar mijn plaats.

    Vanuit Castle nn & Suites @ Anaheim:

    Het weer is hier fantastisch. Lekker warm enzo. Ik heb een winkel ontdekt met allemaal 'geurproducten' en ik heb al kadokies voor Obbie, Annasola en Cruesli. Ik moet nog even verder shoppen, maar het is in ieder geval mijn ideale gift shop. Ivm mijn snurkerette heb ik voor vannacht maar een eigen kamer geboekt. Louisa maakt me namelijk de hele tijd wakker als ik snurk, en daar word je niet echt uitgerust van.

    Straks gaan we naar Disney. Gisteren zijn we naar een soort shopping mall gelopen. Ik dacht dat het 10 minuten lopen was, het bleek 3 kwartier te zijn. Bah. Verder hebben we dus geshopt en in een mexicaans restaurant gegeten. Daar hadden ze serieus de BESTE guacamole die ik OOIT gegeten heb. We hebben ook 12 Krispy Kreme doughnuts gekocht. Okee, ik lieg, we hebben er 24 en ze zijn al bijna op. Maar het was 12 voor 7 dollar, 24 voor 10 dollar! Da's overmacht, people.

    Op de terugweg wilen we een taxi nemen en ik dacht zo'n taxi oproep paal gevonden te hebben. Dat bleek een sorot terrasverwarming te zijn. Leuk hoor, om door winkelende mensen uitgelachen te worden. Uiteindelijk zijn we veilig aangekomen in het hotel en hebben we nog net een stukje America's Next Top Model kunnen kijken. Ook prima.

    25-10-06

      07:02:11, by S p r k .   , 45 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk in Amerika #2

    Okee, ik ben er nog steeds niet. Ik zit nu in het vliegtuig naar Londen te wachten tot we opstijgen.

    Ik heb alweer een aanvaring gehad met een automatisch doorspoelend toilet. En we mochten niet eens handcreme meenemen!

    Guns don't kill people, liquids kill people.

      00:37:50, by S p r k .   , 244 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk in Amerika #1

    Mja, eigenlijk is dit heel nep, want ik ben nog niet in Amerika. Ik zit gewoon achter mijn computer, om het inpakken zo lang mogelijk uit te stellen. Ik bedoel, als ik op het állerlaatste moment inpak, dan hoef ik me minder schuldig te voelen als ik iets essentieels vergeten ben.

    Je mag ineens ook heel veel niet meer meenemen. Althans, je mag het niet meer in je handbagage hebben. Ik noem een lipgloss, ik noem een liquid foundation. Allemaal niet meer toegestaan. Ik heb er moeite mee.

    Mijn taxi komt om 4:45 uur. Zo vroeg. Het is nu 0:26 uur. Tenminste, nu wel, maar straks als ik het logje echt geplaatst heb is het weer een paar minuten later. En ik moet 'morgenochtend' ook nog verder inpakken, douchen, ontbijten, de kattenbak verschonen en... Nee, dat is het eigenlijk wel zo'n beetje.

    Ik heb net 3 Audiobooks gekocht voor op m'n iPod. Eentje van Ellen DeGeneres (waar ik toevállig net een leuk artikel over heb geschreven voor in 'mijn' blad), eentje van David Sedaris (tip van 'de kunstenaar' die ik eigenlijk niet meer zoveel spreek tegenwoordig) en eentje van Lauren Weirberger (van The Devil Wears Prada). Ik ben benieuwd hoe lang de batterij van m'n iPod het gaat volhouden in het vliegtuig ;)

    Oh, ik kom trouwens terug op Woensdag 1 november, 20:10 uur, vanuit Londen met vlucht BA0442. Niet dat ik verwacht dat 25 mensen me komen ophalen ofzo, met spandoeken en cameraploegen, maar het is het proberen waard.

    24-10-06

      23:06:39, by S p r k .   , 5 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en het eerste logje vanaf zijn PDA

    Nou, dat zal mij benieuwen!

    23-10-06

      02:12:42, by S p r k .   , 114 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de HIV-TV

    NOUJA! Als 'beloning' voor het hele weekend doorwerken (en maandag en dinsdag óók nog moeten werken), kom ik er net achter dat mijn fucking TV het niet meer doet. NOUJA! Terwijl vanavond gewoon de finale van Holland's Next Tapmaddel is! NOUJA! Dit is echt fucked up. Echt zwaar fucked up. Je denkt dat je in je leven bepaalde zekerheden hebt, maar die heb je dus bij nader inzien gewoon NIET. Da's allemaal onzin. Geen zekerheden. Alleen dat je geld eigenlijk altijd op raakt, en dat je ooit dood gaat. Da's het enige.

    Jezus, wat een onzin.

    Update: onee, de scart-kabel zat gewoon een beetje los. Dit heeft me weer 3 jaar van mijn leven gekost.

    20-10-06

      20:16:27, by S p r k .   , 473 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de volle agenda

    Nou, het blad moet af, dus ik moet weer het hele weekend werken. Ik zit nu ook op kantoor te werken, ik heb net een pizza besteld. En de batterij van mijn telefoon is leeg. Ik ben helemaal niet het type dat z'n batterij leeg laat lopen. Ik vind dat soort mensen altijd heel stom en onhandig. Hoe kun je nu de batterij van je telefoon leeg laten gaan? Nou, vrij makkelijk dus, blijkbaar.

    Morgen is de verjaardag van Brammetje, dus dan moet ik mijn afspraak met Obbie afzeggen terwijl ik die al MAANDEN niet heb gezien, ook niet handig. En mijn inschatting van vanochtend, dat ik deze spijkerbroek heus nog wel 1 dagje aan kon, was een onjuiste. Maar je gaat niet naar huis om even een nieuwe spijkerbroek aan te trekken. Dus ik zit hier al de hele dag met in mijn achterhoofd de gedachte dat ik een vieze spijkerbroek aan heb.

    Het komt allemaal weer goed als ik Woensdagochtend in het vliegtuig naar LA zit. Ik zou samen gaan met Miss Lucy de la Rue, maar zij mag het land niet uit vanwege repetities voor haar nieuwe show. Ik was even bang dat ik nu helemaal in mijn eentje moest afreizen naar the land of the free, maar gelukkig heb ik Louisa zo gek kunnen krijgen dat ze ook een ticket boekte. Dat mag ook wel!

    Ik kan me nog goed herinneren dat ik op een koude maandagochtend in februari 2002 op kantoor zat, en de telefoon ging. Louisa wilde toch maar naar een concert van Janet Jackson op Hawaii, en ze had besloten dat ik mee moest. En ja hoor, 2 dagen later zat ik in het vliegtuig. Dan heb ik het nog niet eens over de keer dat ze vroeg of ik mee ging naar de opname van een videoclip van Janet in Glasgow. Het was Zaterdag, ik had helemaal geen geld en ik moest Maandag weer werken. Maar binnen een half uur had ik geld van mijn ouders geleend en had ik het antwoordapparaat op kantoor ingesproken, dat ik voorlopig niet zou komen. En de volgende dag zat ik... Inderdaad. Bij terugkomst zei één van mijn collega's ,,Als ik dit weekend had ingesproken dat ik niet kwam werken, omdat ik naar Volendam moest voor de opnames van een clip van Jantje Smit, was ik nu waarschijnlijk werkeloos geweest!" Goeie ouwe tijd, etc.

    Oh! Ik weet nu zeker dat mijn fietsenmaker ook verliefd is op mij. Er was namelijk 'per ongeluk' (uhuh) iets mis gegaan vorige week, waardoor mijn versnellingen het niet meer goed deden. Dus vandaag bracht ik mijn fiets opnieuw weg, maar toen ik een paar uur later mijn fiets kwam ophalen was hij nóg niet klaar. Dus nu moet ik morgen weer terugkomen. Da's 3 dates in 8 dagen tijd. En ik weet nog niet eens hoe hij heet...

      16:27:47, by S p r k .   , 386 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de Tapmaddels

    Dankzij de efforts van Char (does it have an R in the name?) konden we Woensdag naar de modeshow van Holland's Next Tapmaddel. We moesten lang wachten bij de deur, zonder jas, dus ik krijg vast weer longontsteking ofzo. Toen we eenmaal binnen waren, was Sylvia 'doe-dan-een-meekuppie' nog bezig met een shoot waarin ze eruit zag als een soort bosnimf.

    Iemand uit mijn posse spotte al vrij snel Rosalie, dus ging ik even gedag zeggen. Ze riep heel verschrikt ,,SECURITY!" Enchanté, inderdaad. Binnen no-time vroeg ze of ik even aan haar rokje wilde voelen. ,,Dit is natuurlijk de belangrijkste avond uit mijn carriére." zei ze met een licht sarcastische ondertoon. Char was elders in het pand alweer bezig met een reading en kwam terug met 5 goede zitplaatsen naast de catwalk. Dan hoefden we tenminste niet achterin de zaal naast Monique Sluyter te staan.

    Winnaar?

    De modeshow was wel aardig. 2 meisjes hadden hun eigen Nipplegate 2006 schandaaltje; het schijnt dat één van hen net nieuwe tieten had laten zetten. Beugel eruit, silliconen erin, zal ze vast gedacht hebben. Onhandige Sanne, die een walgelijk accent heeft en een waterhoofd én standaard iedere Engelse vraag beantwoordt met ,,18!", is meerdere keren half gestruikeld. Net goed. De winnares is trouwens al gekozen, maar nog niet bekend gemaakt. Ik weet van niets. Maar mijn hele sterke vermoeden staat hierboven afgebeeld ;)

    Gisteren had ik nog een ander uitje. Panic at the Disco was weer eens in het land. De grote zaal van Paradiso was dus gevuld met emo/myspace-tieners met zwart/wit gestreepte truitjes, haarbanden en een collectieve identiteitscrisis. Je kon zó de mensen aanwijzen die aan automutilatie deden.

    GEIL

    Het concert was wel leuk. Ze hebben een nieuwe toetsenist aangenomen, en die was heel geil met z'n zwart opgemaakte ogen en rode lipstick. Na de show stonden we bij de garderobe en was een emo-jongetje héél hard aan het gillen naar een vriendje. Diederik (ja, inderdaad, die jongen van Spuiten & Slikken!) reageerde heel adequaat en eloquent met ,,Ach, ga jezelf toch dood snijden."

    Even later kwamen we buiten waar 3 emo-tieners heel zielig op een trapje zaten. ,,Alleen omdat Merel is flauwgevallen moeten wij hierbuiten wachten." kreunden ze. Nou, toen ik hun leeftijd had was ik met hele andere dingen bezig, zoals het oplopen van een koortslip terwijl ik was 'weggelopen' naar Antwerpen.

    19-10-06

      12:11:56, by S p r k .   , 334 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en het reclamefilmpje

    Ik zat vorige week de hele week met een dilemma. De winterdag breekt weer aan, zeg maar, dus misschien is het beter om mijn haar te laten groeien. Tegelijkertijd is het korte haar ook wel praktisch, afgezien van de hiv-toet die je er een beetje van krijgt. Hoe dan ook, het was erg prettig om daar in de Trut een grondige lange discussie over te voeren met vrienden. Vooral ook omdat er een vreemdeling bij stond die ooit eens een leuk gesprek over films woest verstoorde door alle Hollywood films trash te noemen, en zorgde dat het gesprek ontaardde in een oud-Hollandsch potje namedropping.

    Dus Coty is me dinsdagavond vlak voor de sneak komen scheren. De sneak was overigens moeilijk. Het was de film Babel, met Brad Pitt, Kate Blanchett en dergelijken. Zodra zeker was welke film het werd, heb ik snel met mijn hippe mobiele-telefoon-met-internet opgezocht hoe lang de film zou duren. 242 minuten! Op de eerste rij van de City bioscoop! Verder was ongeveer de derde scéne in de film al funest, met 4 'moeilijke' punten: Japanse doof-stomme volleyballende meisjes.

    Ik herhaal:
    1) Japanse
    2) doof-stomme
    3) volleyballende
    4) meisjes

    Het is een godswonder dat ik de hele film uit heb gekeken. Gelukkig kon ik even op het toilet mijn e-mail checken toen het me allemaal teveel werd.

    Verder kreeg ik wederom een bevestiging van een eerder vermoeden: ik ben een reclamehoer. Ik had tijdens de film ineens een dorstje, dus ik liep naar het buffet. Nouja, eigenlijk naar de flesjesautomaat naast het buffet, want het buffet was dicht. En toen maakte ik een vreemde keuze; in plaats van een vertrouwd flesje cola, kocht ik ineens Sprite. Even later realiseerde ik me dat ik 10 minuten eerder in de film een fles Sprite vrij prominent in beeld had zien komen.

    Het heeft gelukkig nog geen grotere proporties aangenomen. Verderop in de film zat namelijk een naakt Japans meisje, maar ik had na de film weinig tot geen behoefte om zelf ook een naakt Japans meisje aan te schaffen.

    14-10-06

      15:25:25, by S p r k .   , 421 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de vegetarische verjaardag

    Gisteren was ik op het verjaardagsfeestje van ex-collega Jasper. Hij wilde absoluut géén kadokie, dus heb ik een fles cola light + mijn volledige drankvoorraad meegenomen. Er waren allemaal ex-collega's en mensen die ik helemaal niet kende, en dat maakte het extra leuk.

    Met één meisje had ik een heel gesprek over familie en dat iedereen altijd ruzie heeft met kerst enzo. Ze vroeg of ik een moeilijke eter was. ,,Nouja, bij Jasper hoef je je er in ieder geval geen zorgen om te maken dat er ineens een eng diertje in zit." antwoordde ik.

    Met de zus van Jasper had ik een heel gesprek over met je kinderen naar de supermarkt gaan, en dat ze op 4-jarige leeftijd gewoon op de grond gaan liggen huilen omdat ze nú snoep willen. Lijkt me ook moeilijk. Verder had ze onthouden dat ik inmiddels werkte bij een natuurkundig of technisch bedrijf ofzo. Apart.

    Daarna heb ik op de grond gezeten en met Youri gepraat over TV-series enzo. Vervolgens voegde Hanno zich bij het gesprek en ontdekte ik dat beide heren niet down waren met goudvissen. Of nouja, ze wisten natuurlijk wel dat goudvissen bestaan, maar niet dat die beesten hun omvang aanpassen aan hun omgeving. Gelukkig heb ik heden ten dage internet op mijn mobiele telefoon, dus konden we het allemaal opzoeken.

    Als een goudvis in een kom of gemiddeld aquarium leeft, is het gewoon een klein goudvisje. Als hij in een veel groter gebied woont, zoals een vijver ofzo, dan kunnen ze wel 30 inch lang worden en maximaal 4 kilo gaan wegen. ,,Dus als je een goudvis in de zee gooit, dan wordt 'ie zo groot als een flatgebouw?" Nee, Hanno.

    Het was sowieso wel goed om weer eens met Youri en Hanno bij te praten. We hebben het onder andere over mijn nieuwe baan gehad, en ik heb ze bekend dat ik bij mijn vorige werkgever altijd het idee had dat ik niets voorstelde, mede doordat ik na de MAVO ben gestopt met school. Dat ik altijd heel bang was voor de dag dat het hele bedrijf collectief erachter zou komen dat ik eigenlijk niets kon, en dat ik dan op straat zou komen te staan. En toen zei Hanno ,,Maar dat is niet zo, en dat heb ik je destijds ook meerdere malen gezegd." Best fijn om te horen, vooral ook omdat ik me sinds een paar maanden eindelijk besef dat ik heus wel dingen kan.

    Oh, mijn ex-huisgenote Maartje was er natuurlijk ook. Ik heb haar op haar kont gemept.

    13-10-06

      17:49:33, by S p r k .   , 62 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de planten

    Mijn best wel op Eva Braun lijkende collega heeft zojuist heel driftig alle planten in het pand water gegeven. Héél driftig. Ik keek ernaar met een opgetrokken wenkbrauw (niet dat flora niet zou mogen drinken, maar hij deed het gewoon heel driftig). De collega zag me kijken, liep langs me en mompelde ,,Anders gaan ze namelijk dood."

    ...het is duidelijk vrijdagmiddag.

      13:22:06, by S p r k .   , 381 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de crushes

    Ghost Song van Patrick Wolf is toch wel één van mijn lievelingsliedjes op dit moment. Dat wilde ik vooropgesteld even met iedereen delen.

    Ik word de laatste tijd steeds in een handomdraai verliefd. Zo was ik gisteren overdag even bij de Exit, en bedrijfsleider Andreas deed de deur voor me open en hielp me ergens mee. Ik wilde meteen stoppen met werken, bij Andreas intrekken en de hele dag alleen nog maar kaneelmuffins* voor hem bakken. Met een schort om.

    Verder is mijn fiets al een tijdje stuk. Er zit een scheur in mijn zadel, dus de binnenkant van het zadel is exposed. Als het regent absorbeert die binnenkant allemaal water. Dus wanneer ik na een stevige regenbui op mijn fiets ga zitten, voelt mijn broek alsof ik een meisje van 12 ben die net een vrouw is geworden.

    Daarnaast zijn de lichten van mijn fiets al een tijdje stuk en is er ook iets mis met mijn handrem. Reden genoeg om de fiets dus een keer te laten fixen. Helaas is de lesbische fietsenmaakster op de Singel volgeboekt tot Donderdag (want wie wil er tenslotte nu niet zijn fiets laten repareren door een lesbian Canadian mounty?) dus heb ik moeten uitwijken naar Mac Bike op de Marnixstraat.

    Nu heb ik normaal gesproken niet zoveel met mannen in een overall en met olievlekken op hun handen enzo. Maar de meneer die mijn fiets gaat fixen is wel echt heel erg leuk. En óf hij vond mij ook leuk, óf hij vond me stom. Want toen ik hem vroeg om mijn voorlicht te vervangen, wat voor de zoveelste keer stuk was gegaan, zei hij dat hij ook een los voorlichtje had dat op batterijen loopt. Voor mensen zoals ik. Dat zei hij letterlijk. Wat leven is dit?

    Oh, speaking of Wat leven is dit (de professioneel worstelaar uit Jemen waar ik weleens mee geklust heb); ik denk dat zijn vrouw heeft ontdekt dat haar geile gespierde echtgenoot er een dubbelleven op nahoudt. Want toen ik hem laatst belde, kreeg ik even later een SMSje in slecht Engels, dat ik niet meer moest bellen. Arme jongen, nu moet hij het voortaan doen met man/woman-sex.

    * want kaneelmuffins zijn gezellig, verspreiden een aangename geur en kaneel heeft een positieve uitwerking op de wat intiemere lichaamssappen.

    09-10-06

      17:43:32, by S p r k .   , 178 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de hoerenamandelen

    Ik voelde me Donderdag al met de minuut beroerder worden. En ja hoor; Vrijdagochtend zaten er witte stippen in mijn keel. Alweer. Omdat ik niet direct mijn zomersjaal erbij heb gepakt toen de hittegolf weer voorbij was.

    Het hele weekend ben ik dus ziekjes geweest. De ene keer ging het beter dan de andere keer (had ook veel te maken met hoeveel paracetamol ik tegelijkertijd had ingenomen) en ik heb het hele tweede seizoen van Grey's Anatomy er doorheen gejaagd.

    Vanochtend ben ik maar weer naar de dokter gegaan, voor peniciline of om een afspraak te maken om mijn amandelen te laten verwijderen. Nou, ten eerste waren de witte stippen al een stuk minder erg dan gisteren (maar het doet écht nog wel pijn). En ten tweede doen ze dat dus niet meer zo handig, je amandelen verwijderen.

    Ik had het blijkbaar toch beter kunnen laten doen toen ik een klein Martijntje was. Maar toen durfde ik niet. Maar op latere leeftijd schijnt het zelfs zo'n ernstige ingreep te zijn dat het niet eens meer poliklinisch kan. Jeumig.

    07-10-06

      14:23:32, by S p r k .   , 276 words  
    Categories: Zoektermen

    Sprk en de referenties #2

    Hier weer een bijgewerkt lijstje met de leukste zoektermen waarmee mensen op mijn site terecht zijn gekomen. Mijn lievelings zijn weer vetgedrukt.

    bloedende vagina's
    test hert ontwijken
    naakt slapen jongen
    ik kleed me graag hoerig
    tiener kleine borstjes ontluikend
    vicks stofzuiger download
    10 stappen plan flirten
    Aziatische voetjes
    Korianderlijfje
    kattennagelknipschaartje
    maaltijd-dilemma
    cockring/leukemie-hoofd
    migraine-avontuur
    "Anne Frank schoenen"
    HOERENETOS
    naai patroon lederhose
    ik ben zo gek op vanillevla liedje downloaden
    geile sex zonder 0900 blokkering
    zwientie tikken
    carpool hoer
    kattenharen longen slaapkamer
    kleine piemel jongen
    poppetjes des bouvries
    sophie's choice koken
    "christus te paard"
    PASJES GEWIST BIJ DE HEMA
    lust je nog wat kattenvoer a kankerhoer
    twee haarverf kleuren mengen kan dat
    lekker vreemdgaan in lelystad?
    verfroller dildo
    metworst en zwangere vrouwen
    plasbuis spelletjes
    zeiknat poesje
    kun je als christen naar een natuurwinkel
    ossenworst invriezen
    buurvrouw betrapt

    Ik zat een keer in de tram met een vriend van me, en toen hadden we het over hoe die dingen precies stroom kregen. Ik had er nooit zo erg over nagedacht, maar die vriend wist me te vertellen dat de stroom via de bovenleiding ging. ,,Bovenleiding..." dacht ik. ,,Echt niet."

    Tot ik er op ging letten. Ik heb het sindsdien in de gaten gehouden, en óveral in de stad waar trams rijden, hangt dus een bovenleiding. Echt overal! Als we een optocht zouden willen met praalwagens met hele grote opblaasbare dieren enzo, zoals dat in New York gebeurt, zou dat gewoon niet kunnen in Amsterdam! Overal leidingen! Niet te geloven. Het was me nog nooit eerder opgevallen.

    En nu net, na het kijken van de zoveelste aflevering van Grey's Anatomy: mijn kat heeft gewoon snorharen! Hele lange bad ass snorharen! Nouja!

      14:20:13, by S p r k .   , 798 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en het verloren logje

    Een tijdje terug was er helemaal een logje verloren gegaan. Twee, eigenlijk, maar de andere was vrij oninteressant. Het logje over de chocoladefontein van 24 september heb ik weer teruggevonden! Dank je wel, Google! Dus... Picture it, 24 september, 2006:

    Ik ben Donderdag eindelijk naar het postkantoor geweest om een paspoort te halen.

    Of nee, eerst ben ik gaan lunchen met Simone, de vriendin die een paar maanden geleden een tweeling heeft gekregen. Echt leuk die kleine meisjes, maar je komt dus níet aan je broodje toe. Het is echt een godswonder dat Simone helemaal aangekleed op straat wist te verschijnen die ochtend. Chapeau voor haar en alle andere moeders, vooral moeders van tweelingen. Chapeau voor de ouders van alle tweelingen die ik ken, die nog helemaal heel zijn. Chapeau alom, eigenlijk.

    Toen dus naar de Stopera om een nieuw paspoort te halen. Ik schijn echt zo'n beetje OP mijn stadsdeelkantoor te wonen, maar ik ga toch altijd naar de Stopera voor dit soort dingen. Ik kom bijvoorbeeld ook nooit bij de Blokker bij mij om de hoek, ik ga juist altijd naar de Kalverstraat. Hele rare tic, eigenlijk.

    Eerst bij de fotograaf in het gebouw van de Stopera nieuwe emotieloze foto's laten maken. Die waren overigens ? 9,-. Voor een euro extra kon je er nog 2 bij krijgen, die overigens sowieso al waren afgedrukt. Ik heb die 2 extra foto's niet genomen, en dus werden ze weggegooid. Vaag. Vervolgens kon ik alleen maar met cash betalen! Nouja! Zoals Lucy de la Rue zou zeggen: ,,We zijn hier niet op de kinderboederij, waar je af en toe een krop sla over het hek gooit!" Je zit wél helemaal officieel in het gebouw van het gemeentehuis! Maar goed, blijkbaar is het belangrijker om je toko vol te hangen met pasfoto's van celebrity's dan om fatsoenlijke betaalmethoden te regelen. Oh well.

    Later heb ik afgesproken met een vriend die overstuur was en hysterisch veel geld uit wilde geven. Zijn totaal: 1 CD. Mijn totaal: 5 CD's. Ik weet ook niet precies hoe dat nu weer is gebeurd. Gaandeweg heb ik nog wel mijn GSM robuust uit mijn handen laten vallen. En daarna moest ik hem echt met mijn hand bij elkaar houden, de klepjes hadden er geen kracht meer voor.

    Dit kon zo niet langer, dus ben ik de volgende dag mijn T-Mobile abonnement gaan verlengen en heb ik een nieuwe telefoon gekregen, de MDA Vario. Ik had met liefde 150 euro willen bijbetalen voor het nieuwste model, maar die was natuurlijk weer niet op voorraad, en ik ben een ongeduldig type. Dus nu heb ik dezelfde MDA Vario als al mijn hippe vrienden. Met internet.

    Internet op je GSM is echt hysterisch. MSNnen in de Arc of in het park (maar ook op locaties die niet op klinken als 'ark'), even checken hoe laat een film begint terwijl je nog in het restaurant zit, kijken of je niet naar huis moet omdat die kut Tori Amos nummers eindelijk zijn uitgelekt, etc. Ik hou ervan. Ik zou zelfs op locatie mijn weblog kunnen updaten! Het is hysterisch, nogmaals.

    Gisteren was ik bij de feestelijke premiere van Beauty & the Beast in het Fortis Circustheater in Scheveningen. Niet echt een héle premiere, want de show speelt al een jaar, maar wél de premiere in het Fortis Circustheater in Scheveningen. Ik zou samen gaan met Chris en Loesje van kantoor, maar die gingen allebei Tanja Millenaren (afbellen dus), en toen ben ik met Louisa en Sebas gegaan. Ook prima. Kledingvoorschrift was tenue de ville dus ik had een stropdasje om en een overhemdje enzo. Prima.

    Toen we gingen parkeren hebben we Loretta Schrijver nog bijna aangereden, dat was al een leuk begin. Eenmaal binnen, via de rode loper, was alles echt héél goed geregeld. Er was een high tea met mini muffins en kleine soort van broodjes en een CHOCOLADEFONTEIN. Wacht, misschien heb je er overheen gelezen; er was een CHOCOLADEFONTEIN (zie foto van de CHOCOLADEFONTEIN).

    Daarnaast waren er ook allemaal b-list celebs zoals die ene gast uit Big Brother die zich heeft laten pijpen door Kelly, Annette Barlo, Mariska van Kolck, Jeroen van Inkel en de vrouw uit de hitcomedy Niemand de Deur Uit. Als je het vorige zinnetje verkeerd leest, zou je kunnen concluderen dat die ene gast uit Big Brother een erg gevarieerd seksleven heeft.

    De voorstelling was echt geweldig. Ik had het niet gedacht, maar Chantal Janzen kán gewoon iets! Chapeau! De belichting was ook echt fantastisch, de muziek was echter wat braafjes afgemixt. Jammerig element was de jongen met downsyndroom achter in de zaal, want die heeft regelmatig met de cast mee geschreeuwd. Ik zeg; schreeuw lekker thuis mee met de CD. Maar wie ben ik? Nee hoor, mensen met down syndroom moeten ook gewoon naar musicals kunnen, prima.

    06-10-06

      18:02:48, by S p r k .   , 180 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de slaap-issues

    Nouja! Ik blijk gewoon al langer te slaapwandelen! Moet je dit logje van eind 2003 eens lezen!

    ,,Weer heel raar gedroomd vannacht. Er was brand in mijn gebouw, en ik hoorde een stem zeggen dat ik mijn huis moest verlaten en naar buiten moest gaan. Dus ik stapte serieus uit mijn bed, al slaapwandelend, trok mijn jas aan, pakte een spindel DVD+R schijfjes op en liep ermee naar de gang.

    Tegelijkertijd begon ik wakker te worden, en eenmaal aangekomen bij de voordeur dacht ik ,,Nouja, ik hoor helemaal geen alarm of sirenes, en er zijn geen mensen zichzelf over de balustrade aan het gooien enzo!"

    Dus ben ik weer naar binnen gegaan en merkte toen eigenlijk pas goed dat ik 25 lege DVD+R schijfjes in mijn hand had. Wat belachelijk dat ik dát pakte om te 'redden' van een eventuele brand."

    Ik heb hulp nodig, denk ik. En het is een wonder dat mijn kat nog leeft. Die slaapt tegenwoordig naast me op bed. Dat lijkt me het eerste object dat eraan gaat, als ik een rare droom heb.

      17:42:02, by S p r k .   , 180 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de gift

    Toen ik vorige week met mijn vader was gaan eten, vertelde ik hem natúúrlijk dat ik over een aantal weken naar Palm Springs ga voor Mister Gay International (niet als kandidaat, uiteraard). Hij mompelde toen al dat hij ergens nog wel wat dollars had liggen, maar we zijn er verder niet erg lang over doorgegaan.

    Vandaag zat er ineens een brief bij de post, met daarin $34! En een briefje van 5 Britse ponden, maar ach. Wat lief van hem! Tegelijkertijd lijkt het me ook wel weer deprimerend om 80 te zijn en te weten dat je die Amerikaanse dollars waarschijnlijk nooit meer hoogstpersoonlijk zal kunnen uitgeven.

    Nouja...

    Verder is er goed nieuws voor alle hardcore fans van mijn weblog (ja David, ik heb het tegen JOU). Peter-die-me-überhaupt-aan-sprkpuntenel-geholpen-heeft, was zo vriendelijk om een backup van mijn oude LiveJournal naar sprk.nl te uploaden. Dus je kunt nu helemaal terug naar mijn eerste logje van 9 januari 2002, toen ik nét vanuit Oost naar Aalsmeer was terugverhuisd. Ik zou er verder maar niet al teveel doorheen bladeren, er zit heel veel rotzooi tussen.

    04-10-06

      17:37:17, by S p r k .   , 224 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de relatieproblematiek

    Ik denk dat Schonie en ik in relatietherapie moeten. Met rollenspellen met handpoppen erbij.

    Vorige week kwam ze zomaar ineens niet, want ze moest naar de gemeente. De gemeente! Als je illegaal in een land verblijft hoef je toch niet naar de gemeente? Dat vind ik al een moeilijk gegeven.

    Deze week was ze er wel weer. Ze heeft m'n vaatwasser uitgeruimd, gezogen, gedweild en de keuken en badkamer gedaan. Verder had ik haar heel lief (nouja, heel zakelijk maar met een smiley erbij) gevraagd of ze de muren in de keuken wilde schoonmaken. Nou, ik zie geen verbetering.

    En en en en ik zie op zich wel dat ze de ramen heeft gelapt, daar niet van, maar ze heeft het gewoon niet gedaan alsof haar leven er van af hing. Dat kun je gewoon zien. Ik heb niet het idee dat ze nu rondloopt met opengebarsten vingers, zeg maar. Dus dan zeg ik op mijn beurt weer: ,,Beetje jammer, Schonie!"

    Nu wil ik wel heel persoonlijk op haar instructiebriefje schrijven ,,Please leave your keys and don't let the door hit your ass on your way out." maar misschien vat ze dat wel verkeerd op. Misschien schijt ze m'n hele huis wel onder. Of bekrast ze al mijn CD's. Of poekiedood. Ik zit voor de rest van mijn leven aan Schonie vast, denk ik.

      10:56:45, by S p r k .   , 162 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de belachelijkmaking

    Ik heb niet zo heel erg lang geslapen vannacht, omdat die stomme Grey's Anatomy maar door bleef gaan. Dus ik ben niet zo heel erg wakker en actief. Daarbij komt dat ik vandaag behoefte heb aan een groentengerecht van Wok 2 Walk.

    De opmaak-Italiaan gaat vanmiddag Wok 2 Walk halen, dus ik zeg alvast dat ik een groentengerecht wil met kip en pinda's. Vervolgens ontstaat een héle discussie over of pinda's nu wel of niet goed voor je zijn. De opmaak-Italiaan bedenkt dat het een goed idee zou zijn om een nieuwe winkel te openen, Penis & Peanuts, voor naast de Bagels & Beans. Loesje de eindredactrice vindt dat ik dan achter de balie moet gaan staan met een soort koksmuts in de vorm van een pinda. Whatever.

    Vervolgens gaat de discussie een heel andere kant op, maar Loesje de eindredactrice is verdacht stil. Vijf minuten later houdt ze ineens een blokje post-it briefjes omhoog en heeft ze een tekening van me gemaakt.

    Not amused.

    02-10-06

      19:34:06, by S p r k .   , 25 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de distributiesletjes

    Ex-collega's Tinkel en Yossarian hebben vorige week meegeholpen met de distributie van Gay&Night #103. En Yossarian heeft daar een eloquent logje over geschreven. Dus.

      18:09:53, by S p r k .   , 307 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de Oreo's

    Het is echt nog behoorlijk goedgekomen dit weekend.

    Zondagochtend heb ik weer een uur gesport onder het genot van meer afleveringen van Grey's Anatomy. Mijn celebrity gal pal Rosalie van Breemen belde ook nog even, en die raadde me aan om er een mooie dag van te maken en vooral te genieten van het leven. Nou, ik heb haar advies bijzonder letterlijk opgevolgd.

    Later die dag heb ik 40 minuten naar Bovenkerk (tussen Amstelveen en Aalsmeer) gefietst om uit eten te gaan met mijn vader en de beste vriendin van mijn moeder. Sterker nog; ik heb ze getrakteerd. Het etentje was eigenlijk wel prima, een Argentijns ossenhaasje fietst er altijd wel in. Erg fijn dat ik niet alleen met mijn vader was, dat zorgde alweer voor wat meer gespreksstof. En daarna heb ik - vlak voordat de regenbuien losbraken - weer 40 minuten naar huis gefietst. Dat was dus 2 uur en 20 minuten sporten, bij elkaar!

    Toen was het tijd om naar de Trut te gaan, en ik had me voorgenomen om geen alcohol te drinken. Ik werd door iemand erop gewezen dat de lesbische dochter van Rita Verdonk ook aanwezig was! En inderdaad, daar stond ze! Er stond een meisje voor haar te dansen en er stond een meisje achter haar te dansen. Ze was de vulling in een Verdonk Sandwich.

    Ik heb uiteindelijk toch maar 1 Bailey's gedronken. Het heeft tenslotte ook geen nut om meteen cold turkey te stoppen met drinken, daar is nog nooit iemand gelukkig van geworden. Ik ben uiteindelijk om 0:50 uur naar huis gegaan, maar rond 3:20 uur belde er nog iemand aan om eh... Oreo's te komen eten. Van die dubbele, met een laagje chocola eromheen. Uiteindelijk hebben we tot zéker 6:30 uur Oreo's gegeten, dus ik besloot maar om een ochtendje vrij te nemen.

    Oreo's eten doet een mens goed. Ik kan het echt iedereen aanraden.