Archives for: November 2006

    30-11-06

      18:43:59, by S p r k .   , 584 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de wortels

    Dinsdag ging het wekelijkse Sneak Preview festijn zomaar niet door, ivm de hoeren-IDFA. Gebrek aan continuiteit! En waarom wordt een filmfestival in zo'n krakkemikkige bioscoop gehouden? Hoe dan ook, het gaf Peter, Luke, Robert, Frank en mij een goed excuus om sushi te gaan all-you-can-eaten. Ook prima.

    Ik heb besloten dat ik niet meer zo moet snoepen op kantoor (er ging bijna iedere dag wel een zak met chocolade hazelnoten van AH er doorheen), en nu heb ik al 4 dagen achter elkaar een halve kilo (!!) wortels gegeten. Ook niet goed, volgens mij.

    Laten we vandaag even collectief stilstaan bij de triestigheid van het you had to be there-fenomeen. Ik zit al dagenlang regelmatig inwendig te grinniken als ik terugdenk aan een recent telefoongesprek waarin mijn gesprekspartner zijn twee hysterisch piepende cavia's vermanend toesprak. En het is helemaal niet grappig als ik het navertel.

    Als ik wist hoe ik hier een poll zou kunnen plaatsen, had ik er eentje gedaan over Poekie. Moet ik haar nog wel aanhouden? Hoeveel rendement heb ik er precies op behaald? Krjg je er wel echt heel veel liefde voor terug? Je ne sais pas. Ik heb haar gisterenavond weer op Poekie time-out in de badkamer gezet toen ze hyperactief door de kamer aan het stuiteren was.

    Ik werd 2 weekenden geleden door een uitgemergelde moeder/dochter combinatie op een heerlijke lunch bij Yamazoto getrakteerd. En hoewel ik eerst dacht dat de tonijnsashimi niet lekkerder kon dan in dat ene restaurantje in Santa Monica, was het in Yamazoto (uiteraard) nog weer stukken beter. Je hoefde eigenlijk niet eens meer te kauwen. En het was super om beide dames weer te zien. Ik heb met n van hen meteen een IKEA-date gemaakt.

    Vorig weekend ben ik gaan sushi-lunchen met Maurits. Er zat een vrouw naast ons die ik vaag ergens van kende. Ik probeerde de hele tijd te bedenken waarvan ook alweer, en het moest iets horeca-achtigs zijn, want in mijn gedachten zag ik haar de hele tijd met zo'n papieren mutsje op. Ik vond dat ik mijn kansen moest grijpen dus ik heb haar maar gevraagd waar ik haar ook alweer van kende, hopende dat ze geen BNner zou zijn. We bleken elkaar te kennen van het tankstation naast mijn vorige werkgever. Bepaald geen BNner dus.

    Daarna ben ik gaan winkelen met Maurits. Dat was heel leuk, totdat hij er in een winkel in de Utrechtsestraat achter kwam dat hij niet meer in broekmaat 28 paste, en nu over moest gaan naar maat 29. Aangeslagen liep hij de winkel uit. Ik rende achter hem aan terwijl ik nog een 'ja, ik weet het ook verder niet'-gebaar maakte naar het winkelpersoneel. Toen ik Maurits weer had ingehaald snikte hij ,,Ik wil er niet over praten."

    ,,Ik weet wat je doormaakt..." vertelde ik hem terwijl ik hem een schouder bood om op te huilen. ,,Toen ik van maat 28 naar maat 29 ging was dat ook heel traumatisch. Maar op 11-jarige leeftijd is alles sowieso een beetje verwarrend." We zijn naar de ARC gelopen voor een alcoholische versnapering, zodat we allebei weer een beetje konden kalmeren van alle commotie. En dat was ook gelijk het einde van de leuke activiteiten van dat weekend.

    Vandaag is de dyslectische opmaak-Italiaan 2 uur bezig geweest met het uitzoeken en bestellen van een digitale camera. Tijdens het werk inderdaad, maar goed, we moeten volgend weekend werken, dus ik hou me in. Hij wist echter niet wat 'occasions' betekent en nu heeft 'ie per ongeluk een 2ehandscamera gekocht ipv een nieuwe. Zucht.

    28-11-06

      13:26:01, by S p r k .   , 592 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de goedheiligman

    Vroeger was Sinterklaas echt een hysterische aangelegenheid voor mij. In eerste instantie was het altijd een beetje eng, want ik wist al op jonge leeftijd dat ik eigenlijk een heel stout jongetje was. Dus ik was op school serieus altijd bang dat ik bij Sinterklaas op schoot moest en dat hij dan en plein publique ging vertellen wat ik allemaal had uitgehaald. Ik had nachtmerries waarin ik urenlang bij de Sint op schoot moest terwijl mijn klasgenootjes gebiologeerd toehoorden wat voor door en door stout jongetje ik was. Maar ik keek de Sint altijd heel indringend aan, en dan zei hij alleen maar dat ik niet altijd even braaf was geweest, maar dat ik desalniettemin tch een kadokie kreeg.

    Hij had het overigens ook niet moeten proberen om al mijn zonden in de openbaarheid te gooien, want dan had ik hem helemaal kapot gemaakt. Het blijft tenslotte een beetje verdacht, een oude man die jaarlijks zoveel kinderen op schoot neemt en de allerstoutste kinderen (m.a.w. zij die ALLES doen voor kadokies) in een zak mee naar huis neemt.

    Maar goed, ik kreeg wel altijd heeeeel veel kadokies van Sinterklaas. Dan was ik nietsvermoedend aan het spelen in mijn kamer, en dan kwam mijn broer ineens spontaan vragen of ik op zijn kamer een spelletje wilde doen. Ik mocht vroeger eigenlijk nooit op de kamer van mijn broer komen. Ik had de ongegronde reputatie dat ik alles altijd stuk maakte, maar alles gng gewoon altijd stuk, buiten mijn schuld om. Hoe dan ook, als we dan uitgespeeld waren ging ik weer terug naar mijn kamer, en dan stond er een hle grote ton vl met kadokies in mijn kamer. Goed, er zaten dan ook kadokies voor mijn broer in enzo, maar toch!

    Tot ik het op een gegeven moment allemaal wel hl verdacht begon te vinden. Als Sinterklaas echt kadokies kwam brengen bij al die kinderen, was hij dan niet al lang aan een burn-out toe? En waarom leek zijn stem door de telefoon altijd zo verdacht veel op die van mijn oom? Mijn broer probeerde me nog te waarschuwen, maar ik vond het belangrijk om de waarheid aan het licht te brengen. En het jaar erop vierden we Sinterklaas met fokking surprises. Bah.

    Ik ben benieuwd hoe een Sinterklaasfeest met surprises er aan toe zou gaan bij een groepje vrienden van de Rietveld academie. Volgens mij heeft iedereen dan sowieso een uur nodig om uit te leggen wat dat met poep ingesmeerde en folie omwikkelde blok oase met een klein dood muisje erop geniet precies betekent. En dan gaat iedereen om de beurt zeggen wat ze er van vinden, en dan moet de persoon die de surprise heeft gemaakt heel hard huilen, en dan gaan ze die persoon allemaal troosten. ,,Da's juist goed joh! Eindelijk een emotionele doorbraak! NU zien we eindelijk wie je bent!" om vervolgens het hele tafereel te herhalen bij Janneke, het bleke uitgemergelde meisje dat zich niet eens meer kan herinneren waar vlees naar smkt en bijna niet kon komen omdat ze op een haartje na was opgepakt bij een demonstratie.

    Of Sinterklaasavond in Urk of Staphorst. Waar ze allemaal in koor zingen ,,Wie zoet is krijgt lekkers, wie stout is hiv (dramatische pauze) . Oh lieve Sint Nicolaas..." etc.

    Vorig jaar met Sinterklaas was ik volgens mij in Parijs met Tjandra Bailar en 2 gebroken vingers. Dit jaar heb ik nog geen concrete plannen. Maar het feit dat ik niets hoef te knutselen heeft me nu al een heel voldaan gevoel.

    26-11-06

      18:35:15, by S p r k .   , 753 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de overeenkomsten

    Over minder dan 2 maanden (ik weet niet eens de precieze datum, maar medio Januari)...

    Ohja, ik weet heus wel dat je dagen van de week niet met een hoofdletter moet schrijven, en maanden ook niet. En dat je na een komma nit het woordje 'en' mag gebruiken. Maar ik doe het toch. Zo ben ik dan weer.

    Over minder dan 2 maanden (ik weet niet eens de precieze datum, maar medio Januari) loopt mijn contract af. Dus deze week heb ik even een mailtje gestuurd naar the powers that be (waarvan een aantal op vakantie zijn en een aantal gewoon net bij mij op kantoor zitten) om opheldering te vragen. Als mijn contract verlengd wordt, kan ik fijn alle lange-termijn ideetjes die ik heb gaan uitwerken enzo. Maar als mijn contract niet verlengd wordt, dan maak ik gewoon 'mijn' laatste 2 nummers (januari en februari) en moet z.s.m. mijn bijgewerkte CV op Monsterboard ofzo.

    Dat is een beetje de status quo. Een soort lichte onzekerheid. Terwijl ik juist wel heel graag bij het blad wil blijven en de nieuwe ideen uitwerken enzo. Dit was een relatie 'rustige' week op kantoor, dus ik besloot dat ik even was uitgeGay&Night, en ik heb Donderdag vrij genomen. Dat was wel fijn.

    Afgelopen Zondag was er een jongen in de Trut waar ik een half jaar geleden heel kort mee gerotzooid heb. Op zich een leuke jongen, die helaas wel te pas en te onpas begint over relaties enzo. Ik wil gewoon met hem knuffelen en zoenen, hij wil vooral graag weten waar 'we' over 3 maanden dan precies zijn. Echt waanzinnig moeilijk gedoe.

    In de Trut stond hij er de hele tijd een beetje bij terwijl ik enorm aan het socializen was. En nu moest ik me overigens nog inhouden, wat het socializen betreft, omdat ik me de hele tijd wel een beetje schuldig voelde tegenover hem. Da's toch niet fijn? Dat je ergens bent met iemand, en dat de ander steeds verveeld voor zich uit gaat staren zodra al je aandacht niet op hm gefocussed is?

    Na de Trut hebben we nog wel met elkaar gezoend, terwijl er een busje vol met jongens van 'noord-afrikaanse afkomst' langsreed. Ze draaiden uiteraard hun raampje open, minderden vaart en scholden ons uit voor faggots en dergelijken. Ik fluisterde in het oor van mijn gezelschap dat we nu waarschijnlijk in elkaar gerost zouden worden, maar gelukkig reden ze door. Dat soort leuke anekdotes spelen natuurlijk k mee op de momenten dat ik moet stemmen op mijn lievelings politieke partij.

    Hoe dan ook, de volgende dag wilde de jongen in kwestie graag weer met me afspreken. Maar ik zat t/m Woensdag al 'volgeboekt'. Zijn reactie was ,,You are too busy for my taste... actuallly, that's the only reason i'd never be your boyfriend... you are too busy." Verwacht hij nu echt dat ik me ga verontschuldigen voor het feit dat ik een levendig sociaal leven er op na houd? Ik vond het heel vaag. Bovendien wil ik helemaal geen vriendje. Althans, niet op deze manier. Een relatie is toch niet iets waarover je onderhandelt? ,,Als jij kan garanderen dat ik je 3 avonden in de week kan zien, met een optie op 2 extra avonden, dan ben ik verliefd op je." Je maakt toch geen liefes-overeenkomst op? Tenzij je Tom Cruise of Katie Holmes heet, natuurlijk.

    Daar komt nog eens bij, en ik had eigenlijk nooit verwacht dat dit een probleem zou zijn, we kunnen niet in elkaars moedertaal communiceren. Ik spreek geen Spaans, hij spreekt niet echt Nederlands, dus we moeten allebei onze tweede taal spreken. Nu is mijn beheersing van de Engelse taal echt gewldig, dat zal iedere willekeurige medewerkster van Bath & Body Works in Anaheim, CA beamen. En zijn Engels is verder ook wel goed, op zich. Maar dingen als ironie en sarcasme, daar hoef je gewoon niet mee aan te komen.

    Ben k nou zo moeilijk? Moet ik al mijn plannen afzeggen zodat hij me kan zien wanneer ik wil? Ben ik te kieskeurig qua mannen? En wat dan nog; wat is er mis met kieskeurig zijn? Als ik niet kieskeurig zou zijn, zou ik nu nog steeds samen zijn met Sandor, het soort van vriendje dat ik op m'n 16e had. Ik vond het altijd vervelend dat hij bovenop me dook en seks wilde, terwijl ik gewoon knus samen op de bank TV wilde kijken. Ik kan me nu niet echt meer indenken wat daar precies mis mee was.

    18-11-06

      17:50:43, by S p r k .   , 268 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk maakt het schematisch inzichtelijk

    De aftermath van een verjaardagspartijtje:

    Geconsumeerde heliumballonnen: 100
    Soldaat gemaakte flessen ros: 10
    Kadokies met een Jem & the Holograms thema: 2
    Kapot gevallen drinkglazen: 0
    Omgevallen glazen-met-inhoud: 4
    Opgeruimde gevallen glazen-met-inhoud: 3
    Geleende stoelen: 4
    Van Emden's die te diep in het glaasje hadden gekeken: 2
    Verschillende smaken Schogetten als kadokie: 13
    Opgegeten worsten (lever-, grill- en cervelaat-): 0
    Stokbroden met kruidenboter erin: 8
    Op maat gemaakte kijkdoos: 1
    Op mysterieuze wijze verdwenen CD: 1

    Mja. Er zat een CD (Sufjan Stevens - Come On! Feel The Illinoise!) in de CD-speler in mijn badkamer, en nu niet meer. Dus f iemand heeft hem meegenomen, f iemand vond het een grappig idee om hem te verstoppen. Ik heb in ieder geval vanmiddag even een vervangend exemplaar ingeslagen (samen met de Sufjan Stevens kerstcdbox en de Aimee Mann kerstcd).

    Wel leuk dat er zoveel mensen in mijn kleine huisje waren! En over veel kadokies was echt heel erg nagedacht enzo, dat was leuk leuk leuk! De festiviteiten zelf kwamen maar moeilijk op gang vond ik, en het leek wel alsof het inns omsloeg in een verjaardag waarop iedereen dronken is en de toebehoren van mijn Klippan bank ging misbruiken (zie foto). Maar het was best 'n geslaagde avond.

    Maar voorlopig even gn oud-Hollandsche spelletjesavond bij mij thuis.

    Oh en Ron maakte nog een heel leuk grapje, hopelijk komt 'ie een beetje over. Terwijl ik dus met die heliumtank over straat en door ons gebouw liep, zei hij ,,Jij kan hier gewoon rondlopen met een tank met waarvan de inhoud onbekend is. Terwijl iemand met een moslim-achtig uiterlijk waarschijnlijk regelmatig 'wat bent u precies van plan met die oude kranten?' gevraagd wordt."

    15-11-06

      11:02:28, by S p r k .   , 426 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de Verjaardag

    Het eerste verjaardagskadokie is binnen. Van eindredactrice Loesje en dyslectische opmaak-Italiaan Vincenzo kreeg ik een setje opplak-snorren, voor diverse gelegenheden. Daarnaast kreeg ik een 'make your own poetry' magnetensetje. Echt jammer dat ik een inbouwkoelkast heb ;)

    Gisterenavond ben ik maar niet naar de sneak gegaan. Ik wist al welke film het zou worden, dat 'ie tot heel laat zou duren, en het regende heel hard en ik was moe. Moe van het leven!

    Dus ben ik thuisgebleven, knus met mijn IKEA kerst slurf aan, en heb ik wat afleveringen van Desperate Housewives gekeken. Daarna ben ik voor middernacht naar bed gegaan.

    Vanochtend had ik mijn wekker heel vroeg gezet, want ik heb gisterenavond besloten dat ik vanaf nu iedere ochtend moet beginnen met een uur cardio. Maar toen vanochtend om 7 uur mijn wekker ging dacht ik ,,Fuck it, ik ben jarig, ik ga niet belachelijk vroeg opstaan."

    Dus ben ik naar de sigarenboer/postagentschapmeneer gefietst om een pakketje op te halen. Er werken een man en een vrouw, ik denk dat het een echtpaar is. En ik denk ook dat ze al vanaf vanochtend 6 uur in hun winkel stonden te roken. Op zich ook een statement.

    Daarna naar de HEMA om mijn Jip & Janneke taarten op te halen. Jaren geleden had de-hetero-(ex-)collega-waarmee-ik-wil-trouwen Youri ook een Jip & Janneke taart op zijn verjaardag, en die was toen z zoet en kunstmatig dat ik sindsdien ook al eentje wil. Maar je moet ze van tevoren bestellen, en ik ben niet zo goed in plannen.

    Maar in dit geval heb ik al in Oktober 2005 besteld voor dit jaar, dus ik kon vanochtend gewoon mijn taarten ophalen. Helaas waren de taarten toch een stuk kleiner dan ik had onthouden, en stond bovendien die hond erop. Jip & Janneke waren in geen velden of wegen te bekennen. Ik stond te bedenken wat ik moest doen, toen een HEMA-medewerkster tegen me aanklampte ,,Ik ben gestopt met roken, ik stik zowat de moord!" Ik vroeg haar of ze wel nicotinepleisters had, waarop ze hoestend antwoordde ,,Nee, ik heb pillen, ze werken heel goed."

    Toen ging een andere mevrouw mijn taarten in een tas doen, en toen pakte ze ook nog een grote stapel kleurplaten. ,,Eh, doe maar geen kleurplaten!" zei ik. ,,Als ik een kleurplaat zie MOET ik hem altijd helemaal inkleuren, en als ik die stapel zo zie, denk ik niet dat ik vandaag nog aan werken toe kom." Ze begon te lachen en zei ,,Oh, lekker dwangmatig, daar hou ik wel van!" De HEMA-medewerksters zijn mijn beste vriendinnen.

    13-11-06

      16:42:11, by S p r k .   , 537 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de Belediging

    Ik begin me nu dus echt ernstig zorgen te maken. Ik was dit weekend wat profielen aan het bekijken op GAY.NL, en daar staat z vaak ,,Als je ouder dan 25 bent, hoef je me niet aan te spreken!" Jezus. En bovendien ben je op je 26ste toch echt heel behoorlijk op weg naar de 30. 30!!! Damn your black heart moeder Natuur!

    Ik kwam er recentelijk achter dat ik dagelijks rond de 400 bezoekers op mijn weblog krijg. Dat zijn er eh... Best veel. Daar moet ik maar niet teveel over nadenken tijdens het schrijven. Wie zijn al die mensen dan?

    Wat dan wl weer leuk is, is dat mensen waarvan ik dacht dat ze me allng uit het oog waren verloren, ineens een berichtje achterlaten ofzo. Of wanneer totaal onbekende mensen zoiets doen. Altijd tof. Ik ben altijd erg benieuwd waar die mensen verzekerd zijn.

    Maar goed, zo ook een spontaan berichtje van Peter O., die ik vroeger altijd in de iT tegenkwam.

    ,,Hi Martijn,

    Nog even dan ga je de 26 halen.. Las ik op je blog...
    Hoe is het verder met je alels goed en wel en nog steeds tussen de jonge guppekoppen in de SoHo?

    Hier alles super.. inmiddels bijna 1.5 jaar een vriend die 10 jaar jonger is en samenwonend :) dus dat je na je 26e uit bent is niet waar :)

    Tot spreeks X"

    Nou, dat is dan wel weer goed om te horen. En leuk, ook.

    Verder was ik gisteren in de Trut en daar heb ik zowaar iemand beledigd. Er was een theatermaker, Ton Heijligers, die ik al eens eerder had ontmoet. Leuke jongen! Van tevoren werden flyers uitgedeeld, want Tom speelt deze woensdag t/m zondag in het Veemtheater. Da's een mime theater. Precies. Mime.

    Nu heb ik al eens eerder een voorstelling gezien in het Veemtheater, en dat was niet bepaald een succes. Of, zoals iemand Zaterdag nog heel eloquent opmerkte ,,Iedereen kan wel subsidie aanvragen en rolschaatsen aantrekken." Dus vertelde ik aan Tom dat mijn vorige Veemtheater-avontuur nogal moeilijk was, maar dat ik na afloop van de voorstelling nog wel wat leukemie-achtige foto's met een sjaal over mijn hoofd heb kunnen maken. ,,Dat gaat me echt te ver." zei hij toen.

    Ik was helemaal een beetje onder de indruk van z'n opmerking. Gelukkig werd er heel snel overheen geluld enzo, maar jemig. Ik bedoel, god, ik weet heus wel dat alle soorten kanker helemaal niet gezellig zijn, maar er moet toch ook ergens plaats zijn voor humor? Bovendien is een opmerking als ,,Met deze sjaal om mijn hoofd zie ik er net uit alsof ik leukemie heb." nog heel iets anders dan ,,Ha ha ha, loser, je hebt leukemie! Ha ha ha!" dacht ik zo. Of misschien bedoelde hij die opmerking wel anders.

    Maar goed, ik wist niet dat ik het nog in me had. Mensen schokeren. Op mijn leeftijd.

    Ik zit erover te denken om woensdag, op mijn chte verjaardag (en dus niet de avond wanneer ik thuis minimaal 40 heliumbalonnen ga doen) nog uit eten te gaan, gezellig met mensen. Ofzo. Wie wil er mee? :P En dan dus niet dat ik voor iedereen het eten betaal ofzo. Dat dan weer niet. Maar gewoon dat het gezellig is. Ofzo.

    10-11-06

      12:35:56, by S p r k .   , 181 words  
    Categories: Categorie-loos

    Jamaar... Verjaardag

    Jeumig. Ik word aanstaande woensdag (15 november) alweer 26. Da's echt wel oud.

    Ik kan me nog herinneren dat ik een jaar of 17 was, en dat 26 toch wel de absolute grens was. Als iemand ouder was, ging ik er meestal niet mee praten enzo. Zouden die breezerjongetjes van tegenwoordig mij ook zo zien? Of hebben al die jonge sletjes om me heen me nog een beetje jong gehouden? Wie zal het zeggen...

    Ik merkte wel, laatst bij m.u.l.t.i.s.e.x.i. in Studio 80, dat ik me best wel ouder voelde. Er waren allemaal leuke, frisse jongetjes van rond de 20, en ik stond daar een beetje bijna-26 te zijn. Okee, ik voelde me geen Koos Posthuma (da's het eerste dat me te binnen schiet, echt) maar toch.

    Ik heb in ieder geval alvast de heliumtank gereserveerd voor m'n feestje. Helaas vier ik m'n feestje op de dag dat de cover van het decembernummer naar de drukker moet, dus ik weet niet in hoeverre ik in de gelegenheid ben om 's middags wat eerder weg te gaan. Strak plannen :P

    09-11-06

      13:40:43, by S p r k .   , 53 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de ontdekking

    Beste lezers, laat nu alles uit je handen vallen (ja Rosalie@Parijs en Sven@Praag, jullie ook!) en ren naar de dichtstbijzijnde Albert Heijn om Pickwick Herfst Storm thee te kopen.

    Het is hysterisch, met kaneel-, vanille- en appelsmaak.

    Oh en Madonna en Janet hebben nog niet op mijn interview verzoekjes gereageerd. Stompie.

      08:07:38, by S p r k .   , 616 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de goede ochtend

    Onze vaste astrologe Marguerita roept al weken dat November helemaal mijn maand gaat worden en dat lles wat ik gedaan probeer te krijgen ook zal lukken.

    Tot nu toe had ik daar echter weinig van gemerkt. Zo had ik gisteren bijvoorbeeld best wel een kutdag, die in stijl is afgesloten met een fietstochtje door de regen.

    Maar zodra ik weer thuis was leek het beter te gaan. Ik besloot eerst diverse kleine Indiase (voor)gerechten te bestellen (Chicken Tikka, Chicken Pakora, een Cheese Nan en extra joggert saus). En Indiaas is nu mijn geluksvoedsel.

    Want daarna schreef ik een mailtje aan Guy Sigsworth. Guy heeft bijna iedere artiest(e) die ik goed vind geproduceerd. Echt. Hij hoeft alleen nog maar een chanson met Tori Amos en Sufjan Stevens te maken (duet, mag ook), en hij heeft ze allemaal gehad. Na mijn interview met de muzikale helft van het duo Goldfrapp besloot ik dat ik meer van dit soort dingen moest doen, dus schreef ik Guy een mailtje.

    Hieronder wat stukjes uit dat mailtje;

    ,,I'm familiar with a lot of your projects, starting with Winter In July by Bomb the Bass. Then I loved what you did with Bjork on her unplugged session, her Post tour and the Unravel track. There are no words to express how much I love the Frou Frou album, and I have now been listening to Kate Havnevik's album back-to-back. I'm hoping to do a review of Kate's album for GAY.NL soon.

    I did an interview with Will from Goldfrapp awhile ago and it was so incredibly interesting to speak to someone who has crafted all these sounds I've grown to love so dearly. I was hoping I could interview you as well, about the projects you've worked on in the past, the things you're currently working on and stuff you'd like to do in the future. Perhaps a little bit about your background as well. You seem to be able to play just about any instrument.

    Please let me know if you're interested. I'd appreciate it a lot!"

    Meestal krijg je niet meteen antwoord als je zomaar lukraak iemand uit de entertainment industrie mailt, maar vanochtend zat dit mailtje van Guy in m'n inbox:

    ,, Dear Martijn

    I would be absolutely delighted to do an interview.

    all the best

    guy"

    YAY!!

    Verder heb ik gisterenavond de manager van Imogen Heap gebeld. Da's n van de artiesten waar Guy veel mee samenwerkt, en ik vind dat zij de mooiste liedjes aller tijden maakt, kijk maar.

    Eerst kreeg ik slecht nieuws; het concert van Imogen in Paradiso in Januari blijkt niet (meer) door te gaan. Maar! Hij zei ,,We're going to do some German shows, so pick one and we'll get you over there, and Imogen will be more than happy to do an interview." Dubbel yay!

    Ik heb echt het gevoel dat als ik nu Janet's management mail (die de promotie goed kunnen gebruiken) of Madonna's management, dat ik z een interview kan lospeuteren. Sterker nog; ik heb het gevoel dat als ik naar een sigarenboer loop om een kraslot te kopen, ik meteen miljonair word. Dat moeten we vanmiddag maar eens proberen.

    Om te zorgen dat vandaag ook weer een goede dag wordt, heb ik net ontbeten met de overgebleven Chicken Tikka van gisterenavond. Geen echt ontbijt, maar goed, het is nu mijn gelukseten en ik heb op kantoor nog Fruit 'n Fibre muesli.

    Ik ben ook weer opnieuw lid geworden van de Libelle. Ze hadden gewoon cht een heel goed aanbod. Een jaarabonnement voor 53 euro! Da's ? 1,03 per nummer! Inclusief de dubbeldikke kerstspecials! Het was toch wel een groot gemis om niets meer te kunnen voorlezen aan Poekie op het toilet.

    04-11-06

      18:39:17, by S p r k .   , 172 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en het fucked up ritme

    Goed... Gisteren was ik dus al sinds 3 uur 's nachts wakker. Ik was daarom rond 16:00 uur 's middags al helemaal gaar, maar ik heb me kranig gehouden en ben pas rond 22:00 uur naar bed gegaan.

    Vanochtend om 7:00 uur werd ik weer wakker. Ik heb even geinternet, wat dingetjes besteld, je kent het wel. Maar ik vond het nog hl erg vroeg dus ging ik toch maar weer even een klein tukje doen.

    Vervolgens word ik weer wakker, en het eerste wat ik zie, is dat het godverrrrdomme alweer helemaal donker is buiten! Dus kijk ik BOOS mijn poes aan en zeg ik ,,Je maakt me 100 keer wakker 's nachts, maar als ik mijn hele dag voorbij slaap hou je je stil?" en toen heb ik haar met n robuuste beweging van het bed geduwd. Ik met echt boodschappen doen, want sinds ik terug ben leef ik op limonade en bezorgmaaltijden.

    Ik ga dus nit meer naar een andere tijdszone. Hoogstens Londen. Maar daar moet ik nog even over nadenken.

    03-11-06

      20:19:41, by S p r k .   , 14 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en Justin

    Ha! Mijn Justin Timberlake recensie staat online. Je kunt hem vinden op GAY.EU.

      19:21:14, by S p r k .   , 121 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de Jetlag

    Toen ik gisterenavond uit mijn werk kwam besloot ik na het eten dat ik heus wel even een ligje kon doen. Dat was rond de klok van 21:00 uur. Om 3:00 uur 's ochtends werd ik weer wakker. Daarna lukte het eigenlijk niet meer om in slaap te komen.

    Dus ik ben nu al hl lang wakker. Ik moet eigenlijk vanavond naar een theatervoorstelling in Purmerend, maar tegen de tijd dat ik daar van thuis ben is het op z'n vroegst half 11. Dan leef ik echt niet meer.

    Dus ik ga nu maar proberen zo lang mogelijk wakker te blijven, en hopelijk pas rond half 10 een tukje.

    Stompie.

    Oh en Poekie wil tegenwoordig ook ONDER de dekens. Wat zijn dit voor noviteiten?

      15:37:38, by S p r k .   , 130 words  
    Categories: Categorie-loos

    Jamaar... Felicity?

    Ik ben nu al een paar maanden mijn beloved DVD boxset van Felicity, Season 1 kwijt. Ik weet dat ik hem heb uitgeleend aan iemand, ik weet dat ik erbij heb gezegd ,,Het gaat je leven veranderen, geloof me." maar ik weet dus niet meer wie hem heeft. En mijn andere Felicity boxsets voelen zich nu helemaal in de steek gelaten door de boxset waar het allemaal mee begon.

    En volgens mij ben ik er ook heel erg aan toe om de serie opnieuw te kijken. Er zijn van die fases in het leven van een man, wanneer hij gewoon rijp is voor een coming of age serie over een meisje dat gaat studeren in New York omdat haar high school crush daar ook gaat studeren.

    Zucht.

    Wie heeft hem nou??

    02-11-06

      17:43:48, by S p r k .   , 223 words  
    Categories: Categorie-loos

    Jamaar... TNT Post

    Nou, ze hebben er weer een mooi zootje van gemaakt. Goed, het was heel amicaal dat we zomaar allemaal een gratis gefrankeerde envelop in de bus kregen, om te vieren dat we voortaan oranje brievenbussen hebben ipv rode. Maar verder?

    Tijdens mijn vakantie is er een pakketje bezorgd waarvoor getekend moet worden. Gewoon tijdens kantooruren. Vroeger, in het oude vertrouwde Aalsmeer, kwamen die postpeppi's gewoon 's avonds nog eens terug. Vaak wel net tijdens Goede Tijden, Slechte Tijden, maar zoiets neem je dan voor lief.

    In de grote stad doen ze daar niet aan. Ze komen 's avonds gewoon niet terug. Je kon voorheen wel je pakketje nog eens opnieuw op een ander adres laten bezorgen (je werk bijvoorbeeld), maar dat is nu ook niet meer. Dus je bent als full-time werknemer genoodzaakt om op Zaterdagochtend voor dag en dauw (die postkantoren gaan vaak al rond 1 uur 's middags dicht) naar een druk en warm poeppostkantoor af te reizen. Op zich ook weer niet zo'n probleem, mijn dichtstbijzijnde postkantoor is 10 minuten fietsen.

    Maar ineens heeft MEN besloten dat ik naar een ander postkantoor moet, op plein '40-'45. Ten eerste; ik vind het nogal wat, 1 plein voor 5 jaar, maar dat terzijde. Ik heb eens opgezocht hoe ver dat fietsen is. 5 kilometer! Op Zaterdagochtend! Voor dag en dauw!

    Ik dacht het dus even niet.

      13:13:28, by S p r k .   , 107 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de terugkeer

    Ik heb vannacht redelijk geslapen. De slaappillen werkten niet echt, maar het was sowieso heel fijn om weer in mijn eigen bedje te liggen. Poekie heeft ineens een heel zacht vachtje, en ze is duidelijker ook een stuk 'gezelliger' geworden (m.a.w. ze is aangekomen), dus vannacht toen ik half-wakker werd, herkende ik haar wr niet.

    Vanochtend op de fiets naar kantoor was het echt tering koud. Bij aankomst kreeg ik van de dyslectische opmaak-Italiaan een Kinder Surprise ei ter verwelkoming. Tijdens de lunch zei hij ,,I still don't understand how they get the bieslook into the kipfilet." dus ik voel me weer helemaal thuis.

      00:57:36, by S p r k .   , 1167 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk in Amerika #8

    Helaas, in LA had ik geen internetje, dus vandaag pas de laatste update.

    We zijn Zondagochtend vanuit Palm Springs naar LA gereden. Ze hebben het in Nederland altijd over vervuiling van het uitzicht enzo, met al die windmolens, dus ik heb even vastgelegd hoe dat er vlakbij Palm Springs uit ziet.

    Vervolgens zijn we nog even gestopt bij een soort outlet mall waar ik heb geleerd dat ik toch echt een Calvin Klein sletje ben. Gelukkig heb ik de schade enigszins kunnen beperken tot een trui, een kekke muts en een nieuwe sjaal. Nu kan ik tenminste eindelijk eens de zielige resten van mijn vorige sjaal weggoien. Vaarwel, wollen sjaal van 70 euro van Spoiled, die mijn vader op genadeloze wijze heeft toegevoegd aan een pittig 60 graden wasje.

    We waren gewoon netjes aan het rijden op de 10 freeway, links aanhouden enzo, toen we blijkbaar ineens een afslag hadden genomen naar de 60. Een afslag aan de linkerkant van de weg! Belachelijk! Uiteindelijk waren we dus een klein tikje later in Santa Monica, waar we al snel een Melrose Place achtig hotel vonden.

    Inclusief verwarmd zwembad waar we dus NIET in zijn geweest

    We zijn gaan winkelen op 3rd street, en daar kwamen we Hal Sparks tegen, van de Amerikaanse Queer as Folk. Best grappig om iemand op straat tegen te komen die je op TV in allerlei standjes bezig hebt gezien. We zijn hem zelfs twee keer tegengekomen, want hij is daar blijkbaar naar de bioscoop geweest ofzo. Ik heb hem maar niet aangesproken. Die man is daar tenslotte ook maar gewoon in zijn natuurlijke habitat.

    Maandag zijn we naar The Getty Villa gereden. Daar moet je helemaal van tevoren reserveren enzo, en iedereen die ik vertelde dat ik erheen ging, zei dat het hl tof was. Ik had zelf echter geen flauw idee wat het nou precies was, maar het bleek een nagebouwde villa te zijn uit de tijd van de Romeinen enzo. Prima.

    Ik heb allemaal leuke foto?s gemaakt, n het museum heel netjes NIET geflitst, maar er kwam bij een bepaalde tentoonstelling (met mozaieksteentjes) ineens n of andere alerte bitchass suppooste naar me toe, die heel boos zei dat ik niet mocht fotograferen. Echt een vrouw met het IQ van een gemiddelde ?special guest? bij Jerry Springer. Ik ging heel vriendelijk met haar in discussie en uiteindelijk droop ze af.

    Heel duidelijk NIET die alerte bitchass suppooste

    Ik was uiteindelijk wel vrij snel klaar met het bekijken van mummies en oud serviesgoed enzo, dus was het tijd voor Supermodel Documentary Hour.

    Best mooie omgeving ook

    Daarna hebben we weer sushi gegeten (de beste tonijnsashimi ooit), nog meer dingen gekocht en toen zijn we naar de bioscoop gegaan. The Nightmare Before Christmas draaide er in 3D, dat was wel echt heel tof.

    Dinsdag zou onze vlucht pas later vertrekken, en we hadden toch een auto, dus zijn we naar Melrose gereden. Ik heb heel netjes kaart gelezen en heb besloten dat ik daar eigenlijk best goed in ben. Behalve als er discrepanties zijn, dan krijg ik een licht paniekje.

    We hebben gewinkeld, ik heb van een hle hle leuke jongen een soort verveeld konijn gekocht (ik regel nog wel een plaatje) en we hebben ergens geluncht waar ze de 1e CD van CocoRosie draaiden. Dat was dan wel weer tof.

    Op het vliegveld moesten we hl lang wachten. Blijkbaar had n of andere techneut alle zuurstofmaskers naar beneden laten droppen, en moesten die n voor n worden teruggestopt. Daarna was er nog een technisch mankement aan de slurf waar je normaal gesproken doorheen loopt, dus moesten we met bussen naar het vliegtuig vervoerd worden. Halverwege de rit gingen alle lichten in de bus ineens uit en kreeg ik een beetje het idee alsof ik aan het reizen was met Sobibor-Tours.

    Ik mag absoluut niet klagen enzo, maar toch: mijn vliegtuigstoel was cht heel klein. En niet omdat ik zelf best wel groot ben enzo. Het was cht heel klein. Na 3 kwartier ben ik naar de hoofdsteward (hetero!) gelopen en heb ik gevraagd of ik niet een centje kon bijbetalen voor een plekje in Business Class. Dat kon, voor 3.000 euro. Nouja! Er was ook nog een iets meer comfortabele stoel beschikbaar, voor 200 pond. Ik besloot maar even te gaan zitten om erover na te denken.

    8 uur later werd ik wakker en moesten we al bijna weer landen. Toen ging er nog keihard een alarm af. Creatief afluisteren leerde ons dat dat het alarm was voor wanneer de vliegtuigdeur (!!) ineens geopend werd (!!). Ik heb pas nog in Snakes on a Plane gezien wat er allemaal gebeurt als er een raampje uit schiet in zo?n vliegtuig. Niet fijn. Ik wilde net aan LV vragen of ze mijn sjaal even wilde pakken omdat het buiten -35 graden was, maar toen ging het alarm alweer uit.

    Omdat onze eerste vlucht zo vertraagd was, werden we door een grondstewardess opgepikt bij het uitstappen en mochten we met haar mee naar onze volgende vlucht. Helemaal via backstage enzo. De leuke Amerikaanse jongen, die 5 jaar in New York had gewoond, toch maar naar LA was verhuisd (vaag) en nu voor een paar dagen in Amsterdam moest zijn, zei nog dat hij voortaan altijd wel zo wilde reizen.

    Eenmaal geland waren LV en ik allebei nogal bang dat we hl veel bij zouden moeten betalen voor de gemporteerde goederen. Mijn koffer was al anderhalve kilo zwaarder dan toegestaan, maar bij het inchecken had ik de Aziatische grondstewardess verleid, waardoor het gewoon ingecheckt mocht worden. Toen ik naar buiten wilde lopen keken de toezichthouders gelukkig net de andere kant op, maar LV (met 2! koffers) werd wl aangesproken.

    De leuke jongen waar ik het eerder al over had, liep op dat moment echter naar haar toe om te vertellen dat zijn eigen koffers gelukkig niet waren kwijtgeraakt, en toen mochten ze allebei doorlopen. Yay!

    Ik hoorde al de hele tijd iemand ?Welkom Thuis!? roepen en ?Vlees of vis??. Ik had natuurlijk mijn vluchtgegevens op mijn weblog gezet, in de stille hoop dat *iemand* die toevallig bij Schiphol in de buurt was me zou komen begroeten. Bij wijze van verrassing stonden er wel 4 (!!) peppi?s! Ik vond het ontzettend lief en we werden nog helemaal thuisgebracht ook.

    Het uitgangspunt voor mijn kerstkaartendistributielijst 2006

    Jan heeft goed voor Poekie gezorgd, want ze leefde nog! Ik heb wel ontdekt dat de kattenbak vaker dan eens in de week verschoond moet worden, zker als ze niet alleen droge brokjes eet. De geuren die uit haar kattenbak kwamen waren echt niet te harden. Leuke umlaut op m?n vakantie, Poek! Nee, het arme dier was heel blij dat ik er weer ben en heeft een half uur hysterisch staan miauwen tijdens het uitpakken.

    Goed, ik ga in bed liggen, wachten tot mijn slaappillen ingewerkt zijn. En jeumig, wat is het hier koud! Gelukkig heb ik 3 truien gekocht in Amerika. En een stuk of 5 broeken. En CD?s, DVD?s, cosmetica, geurkaarsen en een tijdschrift. Dus.

      00:20:20, by S p r k .   , 100 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk in Amerika (foto-update)

    Ik ben net thuis, waarover later meer. Maar eerst even wat foto's van de dingen waar ik al over heb geschreven.


    LV en ik in het vliegtuig van Amsterdam naar Londen


    Blij in het hotel in Anaheim, CA


    Sassy in een winkelie in Disneyland


    Idem


    Buiten bij Minnie Mouse thuis, gooi ik z een centje in d'r wensputje


    M'n eigen Tori Amos powerpiano memmentje


    El Pollo Loco


    De cowboyhoed die ik bijna had gekocht, 5 jaar nadat Madonna de cowboy-look weer 'in' maakte


    De hoed die ik bijna had gekocht om te gaan trick-or-treaten in Nederland, verkleed als Single White Female