Archives for: December 2006

    29-12-06

      13:19:00, by S p r k .   , 1360 words  
    Categories: Categorie-loos, Muziektipjes

    Sprk en het plichtmatige lijstje

    Iedereen is maar jaarlijstjes aan het maken, al dan niet interessant, en ik kan natuurlijk niet achterblijven. Dus, gebaseerd op ware statistieken (dank je wel, Last.FM!) hier mijn top-15 meest gespeelde liedjes in 2006! Ik wilde er eigenlijk een top-10 van maken, maar dan moest ik teveel fijne ontdekkingen weglaten.

    Het was m'n bedoeling om allemaal linkjes erbij te plaatsen zodat je ook stukjes van de liedjes kon horen, maar m'n weblog software vindt dat de linkjes niet kloppen. Ik weet wel beter, maar goed. Oh, en als er van 1 artiest meerdere liedjes in mijn top-100 stonden, heb ik alleen het meest populaire liedje in de top-15 opgenomen.


    15. Camille - La Jeune Fille aux Cheveux Blancs
    Deze Franse chanteuse experimenteerde op haar meest recente album Le Fil veel met beatboxen en koortjes enzo, met een minimaal gebruik van instrumenten. Een soort Medúlla van Björk, maar dan fíjn om naar te luisteren. Dit is het openingsnummer van Le Fil, waarin Camille zingt ,,Oh je veux partir sur la seule route où il y a du vent, je suis la jeune fille aux cheveux blancs". Poetischer kan bijna niet.


    14. Psapp - Leaving In Coffins
    Ik kreeg een mailtje van een platenmaatschappij, of ik op de gastenlijst wilde voor het concert van Annie. Nu had ik daar niet bijster veel behoefte aan, maar Evert - herstel, de Tiener - wilde héél erg graag. Dus daar ging ik. Met mijn vingers nog in het gips. In het voorprogramma speelde Psapp, een band waar ik inmiddelijk verliefd op werd. Fijn om te zien dat de musical director van Grey's Anatomy ze ook leuk vindt ;)


    13. Paolo Nutini - Alloway Grove
    In een nummer van Gay&Night hadden we een recensie van Paolo Nutini's CD, niet door mij geschreven. We hadden alleen nog wel beeldmateriaal nodig, dus belde ik de platenmaatschappij even. Toen me werd gevraagd wat ik van de CD vond, moest ik bekennen dat ik hem zelf niet gehoord had. Een dag later had ik post. Geweldige CD, geile meneer, zelfs de vormgever op kantoor luistert ernaar, en ik zie hem over een paar weken live.


    12. Sufjan Stevens - Seven Swans
    Thank god voor halve Ethiopiërs die je hun Cocteau Twin-infected muzieksmaak opdringen. Anders zou ik Sufjan waarschijnlijk nooit hebben ontdekt. Seven Swans is van zijn gelijknamige album uit 2004 - mijn favoriet, wat Sufjan betreft. Jammer dat hij tegenwoordig wordt verkocht met walgelijke sticker waarop staat dat een ander nummer van de CD (In The Devil's Territory) gebruikt werd in dat reclamespotje voor een bank.


    11. Mew - Special
    De Tiener en ik besloten op een gegeven moment dat we samen verantwoordelijk waren voor de muzieksmaak van homosueel Nederland. Ik met mijn recensies op Gay.nl, hij met zijn recensies in Expreszo. Dus keken we samen naar het programma MTV New, waar binnen één uur 3 nieuwe bandjes langskwamen die ik sindsdien allemaal live heb gezien en waarvan ik albums heb afgetroggeld bij de platenmaatschappijen. De andere 2 bandjes, Panic! at the Disco en Morningwood staan niet in m'n top-15, maar toch; fijne ontdekkingen!


    10. Zazie - Faire La Musique
    Zazie en ik gaan way back. Ik was járen geleden aan het zappen en kwam op TV5 een videoclip tegen met links en rechts zwarte balken (ipv onder en boven). Het nummer was nog leuk ook. Een tijdje later kwam Diederik (je kent hem ongetwijfeld van zijn legendarische item in Spuiten & Slikken!) terug uit Parijs met de single van dat nummer. Sindsdien luister ik naar Zazie, al versta ik nog steeds amper waar ze het over heeft. In Februari komt haar nieuwe CD Totem uit, waar een duet op staat met Paolo Nutini! Ook toevallig!


    9. Kent - Dom Andra
    Ik heb geen flauw idee hoe deze op het lijstje komt, want zó hysterisch goed vind ik het nummer nu ook weer niet. Ik kan me echter wel herinneren dat ik op de fiets zit op weg naar Centraal Station om mijn trein naar Lelystad te halen, en dat dit nummer dan op staat. Kent is een Zweeds bandje dat de Tiener aan me liet horen. Hun nummer Pärlor kan ik (in het Zweeds!) helemaal meezingen, dit nummer dan weer niet.


    8. Emiliana Torrini - Lifesaver
    Ook Emiliana heb ik te danken aan Coty, de halve Ethiopiër. Tijdens haar concert in Paradiso vond ik het nummer Lifesaver het állermooist. Robert vroeg nog ,,Wat zijn dat voor geluiden?" toen de samples van het krakende... Eh... Schip? gespeeld werden. Intens mooi.


    7. Patrick Wolf - This Weather
    Last.FM is een fijne site, en dankzij 'Recommendation Radio' (waarbij Last.FM op basis van je huidige muzieksmaak nieuwe aanraders voor je uitzoekt) heb ik Patrick Wolf ontdekt. Okee, ik vind maar 5 liedjes van hem écht mooi, maar die zijn dan wel meteen héél erg woest mooi. Jammer dat zijn genialiteit zo wordt overschaduwd doordat hij altijd zo overkomt als een betweterige pretentieuze contactgestoorde eikel.


    6. Emilie Simon - Sweet Blossom
    Het is dit keer niet alleen Coty's schuld dat ik naar Emilie Simon luister; Diederik (Spuiten & Slikken, weet je toch wel!) had haar ook al naar me gestuurd. Toen ik de deluxe uitvoering van haar album Vegetal eindelijk in handen kreeg, ben ik vlak erna gaan lunchen bij Goodies, waar ze de CD hebben opgezet. Uiteindelijk bleek de muziek íets te ruig voor in een gezellige lunchroom met huispoes, maar dat mocht de pret niet drukken. Bij dit nummer stel ik me altijd een toneelstuk voor met allerlei haatdragende planten en bloemen en veel rood en groen. Zeg maar iets dat sterk lijkt op Uma Thurman's karakter in één van die slechte Batman films.


    5. Frou Frou - The Dumbing Down Of Love
    Wederom een héél mooi nummer (met ook nog een hele mooie videoclip). Vooral wanneer Imogen zingt ,,Music is worthless unless it can make a complete stranger break down and cry". Ik weet overigens niet of ik dit al 43 keer eeder heb gezegd, maar ik mocht recentelijk Guy Sigsworth (de mannelijke helft van Frou Frou) interviewen en dat was toch wel één van de hoogtepunten van het jaar.


    4. Tori Amos - Virginia
    Mja, weet je, ik luister zóveel Tori, en bepaalde nummers luister ik in zóveel verschillende live versies, dat die statistieken een beetje vertekend zijn. Nu is Virginia wel één van de mooiere nummers van haar Scarlet's Walk album, en Tori heeft er goede dingen over gezegd. ,,I guess Scarlet is trying to go back in time and talk to America as that teenager. And say, 'hey, you know, you might not want to be so trusting.' or 'hey, you know, you might wanna think about this before you stop speaking your language here, here and here and give it all up and renounce what your soul know is true.' Ohh, all those things that you wanna tell somebody who's a teenager."


    3. Imogen Heap - Headlock
    Het eerste nummer van haar Speak For Yourself album. Wederom een artieste die me totaal is opgedrongen, maar niet door Coty. Dit keer was Stefan uit Haarlem de dader. Tijdens de zomer van 2005 luisterde ik non-stop naar Imogen's album Speak For Yourself, samen met The Kick Inside van Kate Bush. Vooral de backing vocals, die tijdens het nummer steeds ,,How can you lose?" herhalen, zijn erg prettig.


    2. Kate Bush - Nocturn
    Ik was in eerste instantie niet zo enthousiast over Kate's Aerial album, waar ze 12 of 13 jaar over heeft gedaan. Ik vond het slaapverwekkend. Maar uiteindelijk ben ik het album grotendeels gaan waarderen. Nocturn is perfectie. Een jongen die ik onlangs heb leren kennen noemt het ,,Pure seks op CD." Hij zit nu in Servië, in oorlogsgebied. Het arme kind. Morgen zal er vreeeeeede zijn....


    1. Y Kant Tori Read - Etienne Trilogy
    Op nummer 1, met stip, een liedje van Tori Amos' geflopte debuutalbum. Of eigenlijk is het een trilogie, dat begint met een stukje 80s synthpop (The Highlands), dan een héél mooi liedje (Etienne) en dan nog een stukje doedelzakspel (The Skyeboat Song). Dit is één van de weinige nummers uit de Y Kant Tori Read periode dat Tori tegenwoordig nog live speelt. Zonder het synthpop-intro en het doedelzakspel, helaas. Het originele album is al heel lang niet meer in de winkel te krijgen, dus je kunt óf een duur exemplaar kopen (rond de 400 euro) of een goedkope kopie. Ik heb 'n echte. Soms ligt hij onder mijn kussen.

      12:23:50, by S p r k .   , 12 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk als Elf

    En dit heb ik de afgelopen kerstdagen gedaan!

    (met dank aan MayDay)

    24-12-06

      15:32:13, by S p r k .   , 212 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en het kerstje 2006

    Okee... Niet echt het 2006 jaaroverzicht dat ik van plan was, waarbij iedere gebeurtenis nog eens grondig besproken zou worden... Maar goed, als je alles nog een keer wil doorlezen kun je natuurlijk ook zelf het archief raadplegen.

    2006 was in ieder geval een goed jaar. Tot nu toe. De belangrijkste ontwikkeling is toch wel dat ik eindelijk weg ben bij mijn oude werkgever, en dat dat totaal niet de apocalyptische gebeurtenis was die ik had verwacht. Integendeel. Ik ben er alleen maar op vooruit gegaan en heb ook eindelijk afstand kunnen doen van een aantal van mijn onzekerheden.

    Ik ben dit jaar voor het eerst in lange tijd met een groep vrienden op vakantie geweest, naar een fantastisch huisje met zwembad en outdoor barbecue. Geweldig!

    Verder heb ik nog steeds geweldige mensen om me heen en ook een heel veel fijne nieuwe mensen leren kennen. Ik zal niet iedereen bij naam noemen, stel je voor dat ik iemand even vergeet...

    Ik hoop dat iedereen fijne kerstdagen heeft, dat niemand zichzelf zal verhangen, en dat iedereen mensen om zich heen heeft die van ze houden. En mocht je mensen om je heen hebben die je authentieke kerstvreugde proberen te sussen, dan zeg je gewoon ,,Ik ga met jou zo het nieuwe jaar nie in!"

    19-12-06

      00:22:50, by S p r k .   , 470 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de dingen die OP zijn

    Wat ís het toch met dingen die ineens óp zijn? Sinds ik op het toilet mezelf moest afvegen met een authentiek wintertafereel, getekend door Marjolein Bastin, is er in ieder geval altijd genoeg WC papier op voorraad. Maar gisteren was zomaar mijn Aquafresh tandpasta op! Ik heb nog wel 30 tubes van die vieze Parodontax tandpasta, goed voor je tandvlees enzo, maar het valt blijkbaar niet mee om iets te maken dat én goed voor je tandvlees is én een enigszins frisse adem veroorzaakt. Dus dat gebruik ik alleen voordat ik ga slapen. Maar ik dwaal af.

    Vanochtend wilde ik na het douchen, zoals altijd, mijn gezicht, eh... Nouja, afnemen, met tonic nummer 2 van Clinique, maar m'n watjes waren op! Ik heb dus de hele week al in mijn achterhoofd ,,Ha-ha, mijn watjes zijn bijna op, maar ik heb met voorbedachte rade nog een bonus watjes verpakking in mijn badkamerkastje liggen!" Maar nee, het was een tevergeefse 'ha-ha', want het was juist de bónusverpakking die ik op aan het maken was.

    Vanmiddag ben ik bij de Albert Heijn boodschappen gaan doen voor kantoor (het past niet goed bij mijn positie als homo media magnaat, maar hey, ik kan tenminste wel zelf kiezen wat voor beleg ik op brood krijg) en toen heb ik wel nieuwe tandpasta gekocht. Geen Aquafresh, helaas, want de Albert Heijn op de Westermarkt is stóm (behalve wanneer vakantiekracht 'Bas' van 15 er werkt). Maar heb ik watjes meegenomen? NEE, DAT NIET.

    Omdat ik eindelijk in godsnaam weer eens mijn agenda bij me had, heb ik heel snel door 2006 gebladerd, en ik heb besloten dat dit een goed jaar was. Mensen in 2034 gaan wijn uit dit jaar drinken. Mede daarom heb ik besloten om dit jaar wél het grote Sprk-jaaroverzicht 2006 te maken. Het schrijven van het grote Sprk-jaaroverzicht 2009 zou immers een beetje moeilijk worden. Vorig jaar rond deze tijd wilde ik ook al een jaaroverzicht maken, maar toen ik mijn weblog door ging nemen om de leukste gebeurtenissen uit te zoeken, wilde ik mezelf bijna verhangen.

    Misschien grijp ik ook wel meteen de gelegenheid aan om wat kerstwensen te schrijven. Ik stuur dit jaar (weer) geen kerstkaarten, want ik heb deze zomer (weer) niet met voorbedachte rade alle adressen van mijn vriendjes & vriendinnetjes verzameld. En ik vond het zo suf om vlak voor kerst 'toevallig' even om iemand z'n adres te vragen. Ik bedoel, hoe verrassend is dat?

    Ik heb al 3 kerstkaarten ontvangen! Nouja, officieel zijn het er 2, maar hey, de casual reader weet heus niet dat Cosima uit de Curacaostraat eigenlijk een kaartje heeft gestuurd aan de vorige bewoner ipv aan mij. Ik bedoel, hallo, hij woont hier al 5 jaar niet meer, update je adresboek eens Cosima. En dat nieuwe kapsel? Ik weet niet precies wat je ervan verwacht had, maar het werkt niet.

    14-12-06

      13:08:15, by S p r k .   , 496 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en het dagje vrij

    Gisteren liep ik op mijn vrije dag over het Koningsplein achter twee vrouwen in de herst van hun leven, en de één zei tegen de ander ,,Nou, ik ben eigenlijk helemaal niet zo vóór abortus hoor, An!" Ik wilde eigenlijk achter ze aan blijven lopen, maar ik besloot netjes te blijven wachten voor de Scheltema waar Splinter en ik hadden afgesproken. Niet om boeken te kopen, natuurlijk - ik krijg mijn audiobooks van een paar maanden geleden niet eens uit - maar om te lunchen in de Bagels&Beans-oase van Scheltema. Waar ze, zoals verwacht, een beperkte kaart hadden. Een soort Bagels&Beans-ToGo dus eigenlijk.

    Daarna hebben we nog wat gewinkeld en afgesproken om later die avond naar de film Perfume te gaan. In de tussentijd heb ik in het washok een heel leuk gesprek gehad met mijn leuke buurmeisje Fleur. Een mooi meisje dat werkzaam is als consultant bij een uitzendbureau. Ik vroeg haar of dat inhoudt dat ze mensen moet opbellen en moet zeggen ,,Ik heb werk voor je, het is echt iets voor jou! Saucijzenbroodjes inpakken in een fabriek!" maar dat was niet zo. Ze vroeg nog waar ik werkte, maar helaas reageerde ze niet met ,,Oh, je bent homo, jammer!" zodat ik zou kunnen antwoorden met ,,Nouja, ik wil je best eens SMSsen als ik heel erg dronken ben, hoor."

    De film Perfume was lang maar niet langdradig. Helaas zaten er een stel schavuiten achter ons die door de hele film heen hebben gepraat. Ik ben lang bezig geweest met de állerbeste one-liner om ze de mond te snoeren, maar kwam uiteindelijk niet verder dan ,,Volgens mij hadden jullie beter naar die film met die dansende pinguins kunnen gaan." of ,,Jongens, zitten jullie niet in de verkeerd bioscoop? Pathé Arena is een paar metrohaltes verder." maar die laatste is al geen one-liner, dus heb ik mijn mond maar gehouden. Terwijl we naar buiten liepen zei één van hen ,,Sjit man, nu moeten we weer helemaal terug naar Noord." Lekker vooroordeel-bevestigend.

    Toen ik thuis kwam heb ik nog tot 3 uur 's nachts gechat met een 6 jaar jongere gozer die me eerder die dag had aangesproken via mijn Last.fm profiel. Last.fm is een site die bijhoudt welke liedjes je allemaal speelt (zowel thuis als op mijn iPod) en dan statistieken maakt, aanbevelingen doet en laat zien welke gebruikers ongeveer dezelfde muzieksmaak hebben.

    Ik voelde me wel ontzettend Jeff Kohlver-achtig toen ik hem naar mijn MSN 'lokte' met moeilijk-te-vinden chansons van Emilie Simon. Hij leek er zelf gelukkig geen problemen mee te hebben.

    Er is weer iets mis met mijn fiets, dus ik ben naar de fijne fietsenmaker in de Marnixstraat gegaan. Hij ging meteen glimlachen toen hij me zag, maar hij wist helaas niet meer hoe ik heette. Het is vooralsnog niet gelukt om een gesprek met hem aan te knopen dat niet over rijwielen ging, maar hij heeft me wel allemaal verschillende soorten tandwielen laten zien. Dat dan weer wel.

    12-12-06

      14:16:21, by S p r k .   , 285 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk, de gays en de nights

    Na het hele weekend doorgewerkt te hebben is gisteren eindelijk het nieuwe nummer van Gay&Night naar de drukker gegaan. Overigens niet zonder slag of stoot. Eerst was er de vraag; doen we 84 pagina's of 100 pagina's? Het vorige nummer was 84, ik vind dat persoonlijk iets te dun, maar het scheelt natuurlijk wel een centje. Uiteindelijk bleek bij het maken van het boek (een soort 'klad' versie van het blad) dat 84 pagina's echt te weinig was. Dus toen gingen we eerst naar 92 pagina's, maar uiteindelijk zijn het er toch 100 geworden.

    Er was een hele discussie over de cover (moeten we wel of niet de billen van het model erop zetten?). En op het laatste moment bleken 2 ingeplande pagina's toch niet door te gaan, dus moest ik dat 'even' opvullen.

    In dit nummer staan 2 artikelen van mij; de DVD recensie pagina (incl verloting van Grey's Anatomy en Narnia boxen) en mijn interview met Guy Sigsworth. En ik heb natuurlijk weer wat vrienden ingeschakeld. Evert doet standaard 2 filmrecensies, en na Sven, Maurits, Camiel en Joost was dit keer Jan aan de beurt voor een reisverslag.

    Het meest lastige deel was uiteraard weer de agena helemaal achterin het blad. Het is echt dolle pret om op Zondagmiddag bijna 500 agenda items, waarvan de horeca-boeren zelf de tekst hebben ingevoerd (IK ZET ALLES LEKKER IN HOOFDLETTERS WANT DAN VALT HET MEER OP EN VERDER BEN IK ZELF NIET ZO VAN DE LEESTEKENS EN HOE MEER TEKST JE HEBT HOE BETER HET VAAK IS), te verwerken tot 5 overzichtelijke pagina's. Dolle dolle pret.

    Maar goed, het blad is naar de drukker, de proeven zijn goed, eind volgende week zou 'ie overal moeten liggen. En ik heb morgen een welverdiend dagje vrij. Yay!

    05-12-06

      15:03:48, by S p r k .   , 273 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de modelletjes

    Volgende week Maandag is het zover. Dan kijken vier vrienden en ik de laatste aflevering van cycle 7 (dank je wel GJ) van America's Next Top Model! En omdat we gisteren hebben overgeslagen, hebben we zelfs een double feature!

    Al wekenlang is het traditie om bij mij thuis te verzamelen voor America's Next Top Model, Holland's Next Top Model, Dat Zal Ze Leren, Van Etter Tot Engel en div andere TV-programma's die op dat moment gaande zijn. Om de beurt koken we voor elkaar, waarbij uiteraard rekening gehouden wordt met voedsel allergietjes. Natuurlijk wordt er ook bijgepraat over het leven, muppetuele zaken en lichamelijke ongemakken.

    Om de finale van ANTM te vieren, en ook wel omdat we hierna een soort zomerstop gaan houden, stelde Pieter voor om een soort tapas-avond te houden waarbij iedereen gezellig iets meeneemt. Ik vond dat natuurlijk een prima initiatief en bood meteen aan om een frisse salade met mozzarella te maken en wat prettige Albert Heijn quiches in te slaan.

    Je kunt duidelijk merken dat Sebas veel organisatorische kwaliteiten bezit, want hij mailde pardoes terug: ,,Misschien kunnen we nog even zoals Martijn ook al had gedaan een boodschappenlijstje maken of ieder geval bedenken wat wie enzo meeneemt voordat we straks met een kilo Chorizo worst voor de double feature zitten!" Het is inderdaad één lange zin, maar als je hem een paar keer leest, krijg je de essentie toch wel mee. Chapeau Sebas!

    En, omdat het helemaal hot en in is, een blind item: welk lid van het gezelschap eet thuis alvast een kleine snack, afhankelijk van wie er die avond kookt? Ik ben het in ieder geval niet!

      11:31:06, by S p r k .   , 259 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk als componist

    Vanochtend is Char jarig! En het is OOK NOG Sinterklaas. Dus ik heb onder de douche een soort hitmedley samengesteld, en die gaat a little something like zo:

    ,,Zie de maan schijnt door de bomen
    Er is er één jarig hiep hiep hoera
    La la laa la la gekomen
    Dat kun je wel zien dat is zij

    Vol verwachting klopt ons hart
    Lang zal ze leven
    Vol verwachting klopt ons hart
    Lang zal ze leven"

    ...en dat alles op de melodie van Zie de Maan Schijnt Door de Bomen.

    Ik krijg vaak inspiratie onder de douche! 4 jaar geleden schreef ik op de melodie van Alle Kleuren van K3 een liedje voor op mijn voicemail. Die hebben Richard en ik toen samen ingezongen met authentiek Belgisch accent. Dat ging ongeveer zo:

    ,,Ik kan u niet verstaan
    Ik heb m'n voicemail aan
    Ge kunt 'n message achterlaten na de toon
    Ook al hebt u geen zin
    Spreek toch mijn voicemail in
    Want als u nu gaat hangen is dat ongewoon

    Doet uw best
    En veel succes
    Anders stuurt u toch een SMS

    Doet uw best
    En veel succes
    Anders stuurt u toch een SMS

    Anders stuurt u toch een SMS!"

    De dyslectische opmaak-Italiaan heeft zojuist Google Maps ontdekt op the internets. Hij heeft het kaartje van ons kantoor opgezocht en helemaal ingezoomd. Hij riep ,,It's a satelite picture? Wait, I'll go outside and wave, yell if you can see me!" en toen rende hij naar de deur om het dak op te gaan. We konden hem nog net op tijd tegenhouden.

    04-12-06

      15:39:54, by S p r k .   , 771 words  
    Categories: Muziektipjes

    Sprk en Guy

    Neem even iets in gedachten waar je van houdt, en denk aan de bijbehorende authoriteit op dat gebied. Als je houdt van koken is dat misschien Jamie Oliver, als je houdt van het huishouden is dat misschien Martha Stewart, als je houdt van mode is het misschien Anna Wintour, en als je houdt van stofzuigen is het misschien Kim Holland. Ofzo.

    Ik houd van muziek. En een groot deel van de artiesten waar ik graag naar luister, hebben allemaal één iemand gemeen: Guy Sigsworth. Hij heeft gewerkt met Björk, Madonna en Imogen Heap (en vormde samen met haar het duo Frou Frou) en Kate Havnevik (wiens muziek tegenwoordig in zowat iedere aflevering van Grey's Anatomy zit). Daarnaast heeft hij ook nog geklooid met Stina Nordenstam en Emiliana Torrini. Allemaal mensen waar ik graag naar luister. Mijn eerste Guy Sigsworth ervaring was trouwens het nummer Winter In July van Bomb The Bass, die mijn broer (hij post hier onder de naam 'fuzzy') op single had. Maar dat terzijde.

    Díe man heb ik gisterenavond geinterviewd.

    Het begon zaterdagochtend al goed, toen ik van één van zijn medewerkers twee exclusieve, onuitgebrachte Frou Frou nummers toegezonden kreeg. Dat zijn dus nummers die je nérgens kunt kopen en nérgens kunt downloaden. Ze zijn gewoon niet te krijgen. En ik heb ze! Hoe freaking cool is dat? Goed, één van de twee nummers was uiteindelijk corrupt, maar die wordt me één dezer dagen opnieuw toegezonden.

    Ik zou hem om 8 uur thuis bellen, dus dat is 9 uur 's avonds in Amsterdam. Om 3 minuten voor 9 was ik behoorlijk nerveus. Ik belde z'n thuisnummer en niemand nam op. Shit. Maar binnen een minuut kreeg ik een mailtje binnen. ,,Dear Martijn - did you just call? I couldn't find the phone in time. Please call back." En toen belde ik opnieuw en nam hij meteen op en hoefde ik dus niet meer uit te leggen wie ik was.

    Normaal gesproken bij interviews krijg je 20 minuutjes. Behalve natuurlijk bij de charmante Rosalie van Breemen, dat duurde en uur. En ik bedenk me net dat ik haar nog moet terugbellen. Ze stond op mijn voicemail om te vertellen dat ze op TV komt bij... Shit, welk programma ook alweer? Oh, Beauty & the Geek! Vanavond om 20:30 uur op RTL-5. Gaat dat zien. Maar ik dwaal af.

    Normaal gesproken krijg je dus 20 minuten, maar ik had Guy uiteindelijk 80 minuten aan de lijn. Ik begon me bijna een beetje schuldig te voelen, hoewel het leek alsof we nog lang niet uitgepraat waren. En ook wel een beetje omdat het tijd was om naar de Trut te gaan.

    In eerste instantie was ik nog steeds best wel nerveus, tot ik aan zijn stem hoorde dat hij zelf ook best nerveus was. Het is iemand die nooit op de voorgrond treedt, hij komt heel verlegen over. Zodra ik me dat realiseerde was ik zelf niet nerveus meer, na een kwartiertje leek Guy zelf ook gekalmeerd te zijn :P

    We hebben het over van alles gehad. Hoe Madonna hem benaderde om What It Feels Like For A Girl te doen, hoe hij samen met Björk en Talvin Singh haar hele debuutalbum opnieuw heeft gearrangeerd voor haar eerste toernee, alles! Ook over hele geeky dingen zoals MP3 compressie, surround mixen en muziekdownloads. Verder hebben we muziektips uitgewisseld (!), gepraat over zijn werk met Britney Spears, zijn mening over auto-tune (een soort filter dat wordt gebruikt om vals ingezongen zang en vals ingespeelde instrumenten te corrigeren) en nog veel meer. Hij refereerde aan allemaal andere artiesten enzo, en ik kende daar zo'n 90% van. Dat vind ik best een mooie score.

    Het zal, net als mijn Goldfrapp interview, weer een hele klus worden om het lange gesprek te bewerken tot een artikel dat ook voor de minder geobsedeerde lezer interessant is. Hoe het er nu naar uit ziet wordt het gepubliceerd in het Februari of Maart nummer van Gay&Night. Tenzij m'n contract niet verlengd wordt, dan zet ik het wel op GAY.NL. De hoofdredacteur van GAY.NL en ik zijn zó. *kruist wijsvinger en middelvinger*

    Oja, dat hoor ik dus deze week, geloof ik. Althans, er is deze week een meeting van the powers that be over contracten enzo. Dus hopelijk hoor ik het deze week. Maar het kan ook volgende week worden, omdat we deze week het kerst/januari nummer moeten afmaken. Dan is er al stress genoeg, lijkt me. Ik heb in ieder geval al met mezelf afgesproken dat ik de complete Friends DVD box ga kopen als mijn contract is verlengd.

    Zo, mijn dagelijkse halve kilo wortels zit er ook weer op.