Archives for: March 2007

    29-03-07

      23:56:29, by S p r k .   , 78 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en het grote radio interview

    Ik was net gewoon op de radio! Nouja, in Belgi dan h... Steven Lemmens van Studio Brussel heeft me opnieuw gemaild om te vragen of mijn stem inmiddels weer een beetje gangbaar was, zodat 'ie me in de uitzending kon interviewen over het nieuwe Bjrk album.

    Ik klink als een zenuwachtige zelfingenomen homo - heel natuurgetrouw dus. Je kunt het fragment hier downloaden.

    En het is me gelukt om de naam GAY.EU te noemen! Brownie points!!!

    28-03-07

      12:09:09, by S p r k .   , 150 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de Bjork recensie #2

    Scroll down for English :P

    Nou, er is een heel klein stukje van Bjrk's nieuwe single Earth Intruders op YouTube gezet. De opera stem is niet iets dat ik me kan herinneren, maar de muziek klopt volgens mij wel. Bjrk zet overigens wel vaker van dit soort 'teasers' online vlak voor een album release, dus het is niet zo ver gezocht.

    Update: de geluiden op deze MySpace pagina klinken me ook wel hl erg bekend in de oren ;)


    It seems like a small clip of Bjrk's new single Earth Intruders has been added to YouTube. The opera voice doesn't sound familiar, but the music sounds about right. Bjrk has been known to put these kind of 'teasers' online prior to an album release, so it's not that unlikely.

    Update: the sounds on this MySpace page also sound really familiar ;)

    [youtube]UKa2fl3f_ls[/youtube]

    27-03-07

      17:21:16, by S p r k .   , 438 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de ingreep #2

    Nou, ik heb sinds 2 dagen onwijze pijn in mijn oren erbij gekregen. Daar helpt geen paracetamol tegen. Het voelde cht alsof mijn hoofd ging exploderen. Gelukkig heb ik nog sterkere pijnstillers (diclofenac) van toen ik vorig jaar mijn vingers had gebroken... En die slik ik nu. Ze zijn helaas wel morgenavond op... Dus dan moet ik op zoek naar iets anders ofzo.

    Ik werd vanochtend heel laat wakker, toen was het al best wel lang geleden sinds ik voor het laatst pijnstillers had ingenomen. Dat was eh... Minder fijn.

    De witte troep is langzaam aan het wegtrekken uit mijn keel. Ik heb nu wel een soort blaasje dat volgens mij best wel pijn veroorzaakt.

    Ik kan al best wel wat eten! Ik heb al wat koude pannenkoeken gegeten enzo. Maar alles wat niet zoet is, smaakt HEEL anders. Ik had zo'n kleine Albert Heijn quiche gekocht, in de oven gedaan, toen af laten koelen, maar het smaakte HEEL raar. Ik kreeg uiteindelijk sowieso maar 1/3 quiche weg.

    Vruchtensap kan ik nog steeds niet aan, doet gewoon teveel pijn. IJs is ook niet echt lekker meer... Niks is eigenlijk cht fijn om te eten. Er is nu 4,5 kilo af.

    Gisteren ben ik bij wijze van uitje naar de Albert Heijn vlakbij mijn huis gelopen om dus die quiche enzo te halen. Ik liep wel wat langzamer dan voorheen maar het was fijn om even buiten te zijn. Ik wist helaas niet zo goed wat ik moest kopen... Het duurt helaas nog wel even voordat ik weer normaal kan eten.

    Ik heb wel allemaal lieve SMSjes, e-mails en kaarten gekregen. Brammetje heeft toen ik in het ziekenhuis lag stiekem mijn vader gebeld, die ik sinds Oktober niet meer heb gesproken. Hij stuurde een lieve kaart met de tekst:

    ,,Eindelijk!!
    Iets aan de gedaan.
    Veel sterkte
    Paw"

    ...het is bijna een soort mini-haiku. De beste vriendin van mijn moeder en de vrouw waarbij ik nog 2 jaar in huis heb gewoond, stuurde ook een lieve kaart.

    ,,Hallo Martijn,
    Van harte beterschap.
    Ik belde en kreeg te horen dat je tot 28 maart niet aanwezig bent, ik dacht je bent op vakantie maar nee je moest even naar het ziekenhuis.
    Nou sterkte en de groetjes van mij."

    Straks komt Loesje het nieuwe nummer van Gay&Night brengen. Het is altijd een spannend moment als die terug komt van de drukker dus ik ben heel erg benieuwd. Morgen komt Eelco als het goed is langs. Misschien loop ik ook wel even naar de drogisterij om te kijken of ik nog een fijn gorgeldrankje kan scoren om de boel een beetje te desinfecteren ofzo.

    Dus dat.

    24-03-07

      19:03:00, by S p r k .   , 1663 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de ingreep

    Christus te paard. Wat een hel, wat een hel. Het is een godswonder dat ik nog leef.

    Laat ik beginnen met een fijne disclaimer, dat ik weet dat het nog vl erger kan qua ziekenhuisbezoek (hallo, ik kijk Grey's Anatomy). En dat je amandelen laten verwijderen NIETS is vergeleken met... Nouja, alle dingen die erger zijn dan je amandelen laten verwijderen. Maar toch; ik ben nog nooit opgenomen geweest in een ziekenhuis en nog nooit onder narcose, dus dit was een big deal.

    In het ziekenhuis zeiden ze dat ik er een week 10 dagen last van zou houden. Naarmate de grote dag naderde werden de berichten uit mijn omgeving steeds erger; dinsdag zei een nieuwe free-lancer zelfs dat het bij hem wel 2,5 weken had geduurd voordat hij er weer bovenop was. Ik probeerde het hoofd koel te houden.

    Ik meldde me woensdagochtend in het OLVG, waar Brammetje bij de receptie zat. Ik moest me op de KNO afdeling omkleden in zo'n walgelijk blauw nt iets te kort jurkje. Gelukkig mocht ik wel mijn slipje en sokken aanhouden. Toen kreeg ik mijn infuus, wat eigenlijk best wel mee viel qua engheid.

    Tijdens een soort vraaggesprekje bleek dat ik de opdracht om een nachtverzorger te regelen blijkbaar niet serieus genoeg had genomen. Nouja, uiteindelijk had ook iemand wel tegen me gezegd dat er niet per s iemand bij me hoefde te blijven slapen, maar blijkbaar moest dat dus wel. Ik heb dus uiteindelijk Brammetje gevraagd of hij dan wilde blijven slapen en hij stemde heel lief in.

    Toen werd ik naar de OK gereden. Ik had eigenlijk niet verwacht om in de OK nog bij bewustzijn te zijn. Wel apart. ,,Jongens, klopt dit wel, dit lijkt echt voor geen meter op Grey's Anatomy!" zei ik. En van de zusters vond dat ze wel iets van de hoofdrolspeelster weg had, een leuke meneer stelde zichzelf aan me voor als 'Clooney'. Verkeerde serie, mister. De meisjes zeiden toen giechelend over 'Clooney' dat hij 'McSteamy' was. ,,Die is van de plastische chirurgie hoor." zei ik. Ik ken mijn series. ,,Ik doe hier van alles. Wat wil je allemaal? Zal ik je ombouwen? Twijfel je weleens over je geslacht?" Ik zei hem dat ik altijd nog een keer terug kon komen en toen kreeg ik een kapje op.

    Iedereen zei dat het SUPERleuk zou zijn om onder narcose te gaan, maar ik heb er niets van gemerkt. Wel dat ik daarna wakker werd, al stuiptrekkend, alsof ik in een slechte trip zat. Dat was serieus heel eng. Mensen hielden me vast, volgens mij hoorde ik iemand vragen ,,Meneer, waarom doet u dat nou?" en weg was ik weer.

    Daarna kwam ik opnieuw bij, best wel rustig, maar hl erg gedesorinteerd. Alle pratende mensen om me heen waren ontzettend verwarrend en het liefst had ik vriendelijk willen vragen of iedereen even z'n bek wilde houden. Ik kan me herinneren dat ik dat letterlijk dacht, maar het kwam er niet uit. Heel af en toe deed ik mijn rechteroog een beetje open, mijn linkeroog durfde het allemaal nog niet aan.

    ,,Nou, dan brengen we u nu naar de uitslaap afdeling!" zei een zuster. Met alle kracht die ik in me had, zei ik ,,Ik kan nu echt niet bewegen. Als je me nu ergens naartoe rijdt ga ik kotsen." Het mocht niet baten, en nadat ze 2 seconden met me hadden gereden, heb ik 3 (!!) bakjes bloed opgekotst. Drie. Bakjes. Bloed. Told you so, dacht ik bij mezelf.

    Uiteindelijk ben ik dus toch op de uitslaap afdeling ofzo terecht gekomen, waar mensen me heel fanatiek ijswater probeerden te voeren. De rest van de gebeurtenissen die dag kan ik me niet echt chronologisch herinneren, maar er kwamen meerdere mensen vertellen dat de chirurg nog zou komen uitleggen wat er precies gebeurd was waardoor ik zo stuiptrekkend bij kwam. En een zuster wilde me een zetpil geven tegen de pijn, maar daar kwam niets van in. Dus kreeg ik een prikje, dipidolor. Er werd me medegedeeld dat ik niet naar huis mocht en een nachtje moest blijven. En daar was Brammetje weer, die kleding had gehaald en shampoo en die nt op tijd een bakje eronder schoof toen ik wr moest kotsen. Ik wist ondertussen nog steeds niet meer welke nationaliteit ik had.

    ,,Je moet je maar niet meer vol laten spuiten met dat dipidolor, daar word je zo verward van." zei Brammetje zachtjes. Gouden tip. Iedere keer als ik praatte werd ik weer heel misselijk enzo. Niet tof. Brammetje vertelde dat Evert en Coty even langs wilden komen, maar dat leek me geen goed idee. Ik zou toch alleen maar heel misselijk worden als ik met ze zou praten. Uiteindelijk bleek dat ze er al waren en was het eigenlijk heel leuk om even bekende gezichten te zien.

    Een zuster probeerde me de hele tijd te laten plassen, maar ik had geen flauw idee meer hoe dat moest. Horizontaal lukte het sowieso niet. Brammetje zei dat ik anders een beetje op de rand van mijn bed moest gaan zitten en mijn buikspieren moest aanspannen. Dat werkte de eerste keer ook niet, maar toen de zuster ging dreigen met een katheter begon het beneden ineens fanatiek te druppelen. Je plasbuis is toch echt typisch een uitgang en geen ingang.

    De volgende ochtend moest ik om 8 uur bij de poli zijn voor een laatste onderzoekje. Ik werd door een zustertje om 7 uur wakker gemaakt, nog helemaal van de kaart en ik kon niet echt op mijn eigen benen staan. ,,Meneer, u moet nu echt uzelf gaan aankleden hoor! Ik heb mijn amandelen een half jaar geleden ook laten verwijderen en ik kon de volgende ochtend ook gewoon weer alles." zei ze. ,,Ja maar jij was toen 12 en ik ben 26." dacht ik bij mezelf. Toen kwam er een karretje langs met versnaperingen. ,,Anders neemt u een zacht wit bolletje met wat jam!" zei ze. Ik kon me niet voorstellen dat ik de komende 3 jaar iets zou durven eten, dus ik bedankte. Sterker nog, ik had een vrij strenge folder gekregen waarin stond dat ik helemaal niets mocht eten, dus die zuster was hard op weg om de statistieken van 'medische missers' te verhogen.

    Uiteindelijk heb ik mezelf uit bed gesleept en gedoucht met de spulletjes van Brammetje. Er lag een map op mijn soort-van nachtkastje en daarmee moest ik naar de poli. Ik had alleen geen flauw idee waar ik was, hoe ik moest lopen, etc. Maar er was al niemand meer in de buurt om het me uit te leggen.

    Bij de poli legde ik mijn map neer bij de balie en ging ik even zitten. Binnen 5 minuten zag ik sterretjes enzo, alsof ik langzamerhand aan het flauwvallen was. Ik stak dramatisch mijn arm uit naar een zuster en een andere bezoekster zag dat er iets mis was, hield me vast en liet een dokter komen. Die sleepte me mee naar een kamertje waar ik in een stoel werd gezet. De dokter legde uit dat alle andere mensen die samen met mij hun amandelen hadden laten verwijderen, allang weer naar huis waren en dat ik niet langer in het ziekenhuis kon blijven. Terwijl hij aan het lullen was viel ik achterover flauw. Toen ik weer bij kwam hield hij me bij mijn schouders vast en zei hij een paar keer ,,Meneer, hoort u me?" Ik vroeg of ik even ergens mocht liggen en na enig aandringen mocht dat zowaar.

    Nou, ik hoef verder niet toe te lichten dat dat niet echt tof was. Misschien ben ik wel onwijs kleinzerig en waren alle andere amandel-patinten allang weer aan het werk in de bouw ofzo, maar ik was gewoon cht tot niks in staat, viel de hele tijd flauw en ik vond het niet tof dat niemand zich daar iets van aan trok. Behalve Brammetje dan, want die werd gelukkig weer opgetrommeld en die heeft me in een rolstoel naar de receptie gereden. Daar kwam Evert me al snel ophalen om me naar huis te brengen.

    Eenmaal thuisgekomen bleek dat al mijn perenijsjes waren gesmolten omdat de deur van de koelkast niet goed dicht was of omdat de koelkast te 'laag' stond. Sneu. Evert heeft heel lief nieuwe ijsjes gehaald en ook allemaal vruchtensapjes. Sindsdien leef ik op Festini ijsjes, koude kamillethee en water. Ik durf nog steeds geen vaste stoffen door te slikken, dus ik ben onwijs aan de zetpillen om toch nog wat Paracetamol binnen te krijgen. Ik drink af en toe wat afgekoelde bouillon met tuinkruiden, met als nadeel dat de rest van de dag allemaal 'tuinkruiden' in mijn WITTE keel blijven hangen. De vruchtensapjes van Evert deden hl erg veel pijn, dus die durf ik niet meer te drinken. Maurits is nog meer perenijsjes komen brengen, Davey de stagiair is een emmer Ben & Jerry's en een lieve kaart van kantoor komen brengen (en nog bijna aangerand op weg hiernaartoe) en Ron komt straks met nieuwe dingen. Waaronder appelmoes, want dat is best goed weg te krijgen.

    Ik ben ondertussen al 3 kilo afgevallen. Ik heb niet echt honger, maar wel trek. En ik begin wel goed te merken dat ik al een paar dagen niets gegeten heb, want het lukt niet echt meer om kracht te zetten. Ik heb net wel mijn eerste uitje gehad, dat was heel spannend: ik ben even naar beneden gelopen om te kijken of ik post had.

    Oh! Ik kreeg woensdagmiddag een e-mail van iemand van Studio Brussel (Belgische radio), dat ze me wilden interviewen omdat ik als eerste het nieuwe Bjrk album heb gehoord. Maar op dat moment kon ik totl niet praten, en ik klink nog steeds niet echt normaal. Dat is dan wel weer een gemiste kans.

    Hoe dan ook; ik verwacht dat ik over 3 of 4 dagen toch wel weer een beetje kan eten. Dus hopelijk duurt het daarna niet al te lang voordat ik weer een beetje fit ben en aan het werk kan. Thuis hangen en The Nanny kijken is ook niet alles...

    17-03-07

      00:55:00, by S p r k .   , 685 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de internationale doorbraak

    Ik ws natuurlijk al een fenomeen, maar nu ben ik een internationaal fenomeen! Dankzij mijn Tori Amos recensietje (wat natuurlijk geen officile recensie is, maar alleen mijn aantekeningen van de luistersessie) weten Tori fans wereldwijd dat er in Nederland iemand is die zichzelf 'Spark' noemt en het album al heeft gehoord.

    Eerst heeft #1 Tori Amos fansite Undented.com naar mijn recensie gelinkt, later ook PinkIsTheNewBlog! Hoe koel is dat! Kijk zelf maar!

    Dat heeft ervoor gezorgd dat ik ets meer bezoekers op mijn weblog heb gekregen dan normaal gesproken. Dankzij de handige software van Peter kan ik het allemaal k nog eens schematisch inzichtelijk maken:

    Het is MADNESS!

    Na het succes van de Tori Amos recensie, binnenkort in dit theater: de Bjrk recensie! Haar nieuwe album Volta komt in de 1e week van Mei uit en ik kreeg gisterenochtend een mailtje dat ik het album mocht komen luisteren. Niet bij Bjrk thuis, maar bij de platenmaatschappij. Ik moet wel cht eerst even zorgen dat de nieuwe Gay&Night naar de drukker is, maar zodra Dinsdag de proeven goedgekeurd zijn ga ik weer op weg naar 't Gooi! Eens kijken hoeveel hits we dn krijgen!

    De mensen op het Bjrk forum weten overigens wel waar mijn prioriteiten liggen:

    De nieuwe cover van Gay&Night is trouwens hl erg mooi geworden. We hadden eigenlijk een andere geplanned die ik misschien nog wel een keer laat zien (als hij berhaupt bewaard is) maar deze is vl mooier.

    Woensdag ga ik naar het ziekenhuis. Niet om me ein-de-lijk om te laten bouwen, of voor haarimplantaties, maar voor een tonsillectomie (keelamandelen d'ruit) n een adenotomie (neusamandelen d'ruit). Dit alles in het kader van 'haal ieder jaar je ziektekostenpremie er minimaal 1 keer uit'. Nee, serieus - ik ben er best wel klaar mee om altijd maar last van m'n keel te hebben en ik snurk ook best wel hard. Maar poe hee, ik ben wel een beetje bangig.

    Ik moet me woensdagochtend in het OLVG melden. Dan krijg ik voor het eerst in mijn leven een infuus - da's voor de narcose. ,,Het is voor ons een hele simpele ingreep, maar voor jou is het best wel zwaar." zei de chirurge. ,,Oh, dan kan ik zeker beter niet op de fiets komen?" vroeg ik. ,,Nou, je kunt zelfs niet met het openbaar vervoer. Je moet echt even opgehaald worden." Jeetje! Gelukkig heeft Evert lief aangeboden om me op te halen met de auto.

    ,,Dit is misschien een hle stomme vraag... Maar ik heb toch geen catheter nodig he? Want dan gaat het hele feest niet door!" zei ik nog tegen de chirurge. Terwijl ik de afspraak maakte ging een andere vrouw me alvast geestelijk voorbereiden. ,,Je moet veel drinken, zo koud mogelijk. En zorg dat je voldoende pijnstillers in huis hebt. Het is ook wel fijn als iemand af en toe een boodschapje voor je kan doen, want je kunt zelf niet zoveel meer, de dagen na de operatie." Poe hee.

    ,,Maar na een paar dagen drink je eens wat afgekoelde boullion, en daarna ga je vanzelf dingen pureren... Je kunt mkkelijk een paar dagen zonder eten." Serieus - hoe freaky klinkt dat allemaal. Je schijnt er toch zeker wel 5 kilo van af te vallen (silver lining!). Ik heb mezelf t/m de woensdag erna maar 'vrij' geplanned op mijn werk. Ik ben benieuwd hoe lang ik ermee zoet ben. Ik heb nog genoeg series om te kijken, dat scheelt alweer.

    Ik kan me nog herinneren dat ik op mijn 16e twee weken lang keelontsteking had, met pfeiffer en angina erbij, en dat ik huilend aan de telefoon hing met de dokter omdat het maar niet over ging. Ik kon niet slapen van de pijn, kon niks eten (alles waar een btje smaak aan zat brandde heel erg) en was daardoor z zwak dat ik niet eens rechtop kon zitten. Ik heb me een goede week niet kunnen douchen, en in de tweede week moest ik douchen terwijl ik op een stoel zat. Erger dan toen zal het wel niet worden.

    13-03-07

      23:04:40, by S p r k .   , 1718 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de Tori Amos luistersessie

    Ik heb mijn contactpersoon heellang moeten 'lastigvallen' en moeten omkopen met brownies, maar ik heb vandaag, als eerste niet-Sony-medewerker in NEDERLAND, het nieuwe Tori Amos album gehoord. Hieronder mijn beschrijving in het Engels, zoals ik het heb gepost op het Tori Amos forum.

    I have notes, a couple of lyrics for most of the tracks, 2 'long' quotes from the handwritten Tori note that came with the promo and general impressions from hearing it ONCE. So before I type up the whole thing, I just wanted to give you a few points:

    - the tracklisting (including song durations) is 100% correct for those 20 songs
    - there are 2 copies of ADP in The Netherlands NOW, so it's not being sent out to press yet
    - There IS a track with BRASS
    - The 4 lyrics that were posted on hereinmyhead.com are CORRECT
    - the album is sonically most similar to Strange Little Girls
    - No harpsichord whatsoever
    - There is no way in HELL she's going to pull this album off live without a guitar player
    - the leaked image does not seem to be the album cover
    - no lead single has been chosen yet
    - I was (obviously) not allowed to copy the CD
    - I wasn't allowed to copy the 2 page handwritten thing that came with the promo

    Ok, first of all... A little bit about my musical taste (which I also posted in the other thread). Since a lot of people didn't know how to interpret that other review.

    Pele is my favorite album of ALL time by anyone. I hated (HATED!) it when I first heard it. Choirgirl is my 2nd favorite Tori album. I don't like TBK (but do like some of the solo versions live, esp. Knickers).

    I don't 'get' Here. In My Head. Nor do I 'get' Honey. Or Not David Bowie. I love Carnival, Bachelorette and Sugar.

    In fact; for reference, check my last.fm so you'll know what I'm into. http://www.last.fm/user/sprk
    Oh and according to my Sony contact, I am the very first non-Sony person in The Netherlands to have heard the album. I know it's not cool, but I'm SO going to masturbate over that later.

    First of all; the handwritten message. It's 2 pages, black&white. I'm not familiar with Tori's handwriting, but it is said to be her handwriting. It starts with 'Dear confident' which reminded me of the theme to the Golden Girls. I couldn't copy it and I wasn't allowed to copy it fully, so I picked the 2 most interesting quotes.

    ,,I, like you, can't just turn my back on this very fragile Blue Ball that is our only known hope of existence."

    She then talks about how 2 women seperately came up to her while she was standing in line at Starbucks (no, seriously) and one of them asked about the new album and encouraged her to 'tell it like it is' (which reminded me of Don Johnson, but nevermind). The second woman said something like ,,The war isn't some place far away, it's in my life too." or something like that - I don't have the exact quote. The note ends with the following quote:

    ,,Maybe these 2 women will never know the impact that they had on me and on this project. American Dolls Posse is my response."

    Now, onto the album. Like I said, the tracklisting (including running times) is 100% correct from Yo George to Dark Side of the Sun. I wanted to bring the other review that was posted, but I forgot and I haven't read it since. I'll compare the 2 when I finish my own review though It's funny, reading through my notes, I honestly can't remember ANY of it. ANY.

    Yo George
    Piano/vocal. Nice. Previously posted lyrics are correct.

    Big Wheel
    We've all heard this one, it still reminds me of LeAnn Rimes.

    Bouncing off Clouds
    Cool. We all know this one as well. Very single-worthy. The end just sort of echoes out, sounds like something is breaking down.

    Teenage Hustling
    Piano/vocal intro, which is kind of soul-ish. Very loud guitar. The bridge is very similar to the part in Happy Phantom where she sings ,,the sun is getting dim/will we pay for who we been". Some actual lyrics:
    ,,Working since I was 14"
    ,,Save me from your dirty demons"

    There are some repetetive lyrics, like where she says a word 3 times before going to the next word. I can't remember a thing about the song now, but I wrote down that this is going to kick ass when it's played live.

    Digital Ghost
    Nice, lots of vocal harmonies, guitar. Long vocal note at the end. Not a very specific song.

    You Can Bring Your Dog
    The intro has Tori singing 'ooh ooh ooh'... Another song with guitar. Kind of rock/blues-ey. Some lyrics:
    ,,You can bring your dog, I got 3"
    ,,I'm not living to be the missus"

    Mr. Bad Man
    Kind of up-beat, not that special. Some lyrics:
    ,,He's a bad man.
    Mr. Bad Man
    And she had enough of him
    So the walls try to dry her eyes
    'Cause the bad man made her cry"

    Fat Slut
    VERY loud guitar intro, nothing rhythmic, just LOUD guitar and an effect on her vocals. Kind of like a short She's Your Cocaine without drums.

    Girl Disappearing
    No guitar. Very nice strings, but it didn't sound like an orchestra to me. More like a quartet or something. It's a very calm song, very ominous. Reminded me of Gold Dust and Marianne, but more haunting yet not creepy. Has those drums where you don't use sticks but like... brushes?
    I wrote down something stupid for lyrics, because this line makes absolutely no sense:
    ,,Girl dis, to some secret prison
    Le in the morning, end of September"

    The other line is correct though:
    ,,So I'm running to a constellation where they can still see you"

    Secret Spell
    We've heard it. As Molly Knight eloquently put it: I liked it better when it was still a secret.

    Devils and Gods
    Vocals and Keltish-sounding guitar. Is that even an English word? Like it's Scottish or Irish or something.

    Body and Soul
    Not David Bowie's less anoying brother. Seriously - they are sonically TOTALLY alike, except for the 'hoo-hah' - thank god.

    Father's Son
    Some acoustical guitar. Lots of lyric samples:
    ,,Steady girl, on your feet
    You and your wondering"
    ,,So it ends, so it begins
    I am my father's son"
    ,,Plant an apple seed in a trusting virgin girl"
    ,,Can you blame nature if she's had enough of us"
    ,,Plant an apple seed of hate in another father's son"
    - END

    Programmable Soda
    Strings (again, not an orchestra but a quartet or whatever), BRASS, piano.
    Kind of whimsical, reminds me of the 'up' section of Wednesday. Lyric (lol):
    ,,Think of me as programmable Soda"

    Code red
    Cool. Dark. Cool outro. Guitar sounds like in The Beekeeper when she sings 'wrap yourself around the tree of life'.
    Loud, cool guitar again, very dark piano. Lyric:
    ,,Slip and slide away from the charade"

    Roosterspur Bridge
    Pretty. Calm song with piano, acoustical guitar, bass and drums.
    Lyrics (which were also vocal highlights for me)
    ,,Sometimes I watch the wonder in your eyes"
    ,,Sometimes I think I understand the fear in a boy, the fire in a man"

    Beauty of Speed
    Lots of piano. I remember wanting to write down 'carbon', but thinking 'no, that will give the wrong impression'. But very elaborate piano playing, let's keep it at that. I wasn't really paying attention at this point because I was talking to my contact at sony, about Tori coming to Holland, trying to arrange an interview and trying to get my own watermarked copy of the album, which may or may not work.

    Almost Rosey
    Has electrical guitar. The drums on the bridge are rather cool. Once again; not paying attention. But that also means this (and Beauty of Speed) weren't very attention-grabbing upon first listen.

    Velvet Revolution
    Ok. The whole track sounded very Russian to me, with the acoustical guitar sounding like ummm... Whenever you're watching a sitcom and they show Venice or some other Italian city.

    Dark Side of the Sun
    VERY anti-war. Semi-acoustical guitar, then electrical guitar on the chorus. The chorus is sung nicely (that's what my notes say). She holds the final note (on the piano) of the song for a VERY long time. Really great way to end the album.
    Lyrics:
    ,,How many young men have to lay down"
    ,,For some sick promise of....."
    (couldn't understand all she was singing)
    ,,I wish .... (?) .... (?) turn back the clock"

    All in all... Not a 'return to form'. But if you like the Strange Little Girls album, you'll probably like this one. Dark Side of the Sun, Father's Son, Code Red and Girl Disappearing really stood out.

    ADP doesn't have the electronica of choirgirl and venus, it doesn't have the... ummm... floating/drifting quality of Scarlet's Walk... It's not as deeply personal as Earthquakes... Nobody's patching anybody's jeans (TBK). It's not as angry, passionate and eclectic as Pele. It's rock. Either she found a really good guitar player or she bought a nifty filter for her yamaha - I can't tell the difference.

    I now wish I had insisted on listening to the album with headphones. It didn't occur to me that I could just ask to hear the album again, or hear certain tracks again. But that might also have been because my contact at Sony stayed with me the whole time. And it's kind of weird 'sharing' something so 'personal' like Tori's music, with someone you don't really know. It sounded good, though, and it didn't sound as neutered as Spark on TOAL, or basically all of TBK.

    It's really really hard, because I keep trying to remember specific things about songs. I was humming along to some of the choruses, hoping I would remember them later, but alas... There was also one song where I remember a certain drum bit being COMPLETELY on 1 speaker instead of both. Not the full beat, but like an extra drum accent or whatever. Of course, I don't remember which song... Sigh. It's frustrating knowing there were things that I *loved* about the record but not really remembering what they were :S

    08-03-07

      00:26:38, by S p r k .   , 635 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de Mika-knuffel. De Mi-knuffel!

    HOE TOF WAS VANAVOND?!

    Mika was vandaag in Nederland! Eerst bij Jensen, daarna was er een showcase in Bitterzoet in Amsterdam. Ik mocht er gelukkig bij zijn. Sowieso leuk, want dan zou ik de jongen van Oor (die toen mee was op persreis was) weer zien en de jongen van de platenmaatschappij die ons toen heeft begeleid. En ik kon meteen de andere mensen van de platenmaatschappij ontmoeten, die ik alleen ken van telefoontjes en e-mails.

    Ik zat samen met TumTum helemaal vooraan in het midden, naast een bordje waar 'Ger Eserveerd' op stond. Ger is een graag geziene gast op feesten en partijen, heeft ltijd de beste plaatsen en hij komt ltijd op het laatste moment aankakken. Ik weet niet hoe hij het doet, maar die man heeft de bste connecties ooit. OOIT.

    Mika was wat laat maar wel heel erg energiek enzo. Het was echt heel tof om hem 4 nummers te zien doen (Grace Kelly, My Interpretation, Stuck In The Middle en Love Today). Aan het einde van z'n optreden zag hij me en zwaaide hij naar me, en ik zwaaide terug. ,,Hoogtepunt van de avond!", dacht ik bij mezelf. ,,Die jongen heeft na mij waarschijnlijk 100 andere journalisten gesproken, dus hoe tof is het dat hij me nog herkent!" Ik pakte mijn jas, zei nog even gedag tegen mensen van de platenmaatschappij en ging naar buiten.

    Terwijl ik mijn zadel droogdepte en de sloten van mijn fiets losmaakte, kwam de jongen van Oor naar buiten. Dat er binnen naar me gevraagd was en dat Mika me nog gedag wilde zeggen. Dus of ik weer even naar binnen wilde gaan. Ha ha, dacht ik. Wat een slechte practical joke. Maar inmiddels zag ik Mika zelf al richting de deur lopen. Toen hij me zag wees hij naar me en zei iets als ,,There he is."

    Toen kwam 'ie naar buiten en omhelsde hij me. Ik voelde me net een schoolmeisje van 13 - zo eentje die nog nt niet voor het eerst ongesteld is geweest. ,,It's great to see you again!" zei ik, en ,,My my, aren't YOU wearing a lot of make-up!" Hij zei dat hij net bij Jensen was geweest, en ik zei dat Jensen een nare nare man was. ,,Well, he was really nice to me." antwoordde Mika.

    Ik vroeg hoe het met hem ging en vertelde dat ik had gelezen dat hij recentelijk ziek was geweest. Mika antwoordde dat hij zich weer beter voelde en dat hij de gemiste shows in zou halen. De mensen om Mika heen (van z'n management, gok ik) begonnen te lonken dat hij in de auto moest stappen. Ik zei nog dat hij niet teveel moest werken en zich niet t erg moest laten uitbuiten. Ik dacht toen heel even dat z'n ogen een beetje vochtig werden. Mika keek naar de grond. ,,Well, I start working at noon tomorrow, so I have the morning off" antwoordde hij. Omdat ik de boel verder ook niet te erg op wilde houden, raakte ik nog even z'n arm aan, - gesticulerend he! - en zei ik ,,I think they want you to come with them. I'll send you a message on MySpace, ok?" Mika zei ,,Please do!" en stapte toen in de auto.

    HOE TOF! Aan de ene kant vind ik dat ik heel boelkloedig hierover moet doen, zker op mijn weblog. ,,Oh, ja, Mika nog heel even gesproken. Leuk hoor, jajaja..." Maar aan de andere kant vind ik dat totale onzin. Want het was echt z tof dat hij berhaupt al naar me zwaaide. Kun je nagaan hoe vrolijk ik naar huis ben gefietst.

    En om toch even dramatisch te eindigen; op dt soort momenten mis ik dus m'n moeder. Want die zou ik dit z graag willen vertellen (net als bij de Dolly Dots toen trouwens).

    02-03-07

      00:26:45, by S p r k .   , 344 words  
    Categories: Categorie-loos

    Sprk en de nostalgie

    Het is tijd voor een rondje YouTube. Hier zijn wat tekenfilms waar ik naar keek toen ik nog een klein Martijntje was en wilde trouwen met een Dolly Dot (maakt niet uit welke, liever niet Ria).

    [youtube]YwVF90WmbyI[/youtube]
    De Tovenaar Van Oz
    Ik kreeg vorige week indelijk alle 52 afleveringen op DVD, in het Nederlands. Helaas is de beeldkwaliteit nogal schokkerig, dus heb ik de Franse DVD box besteld. Leuk projectje voor een regenachtig weekend, om het Nederlandse geluid onder het beeld van de Franse DVD's te zetten ;)

    [youtube]Em5Q2Tv0MsY[/youtube]
    De Familie Robinson
    Ik voelde me al op jonge leeftijd aangetrokken tot de oudere broer in deze serie. Ik weet eigenlijk niet of ze ooit nog van dat eiland af zijn gekomen. Een soort 'Lost' avant-la-lettre. ,,En in de hoofdrol: Tamar Baruch!" (Loesje: ,,Zou ze Joods zijn?")

    [youtube]bdfVJHrsfz0[/youtube]
    Nathalie (beginfilmpje)
    Deze serie keek ik eigenlijk niet, want hij was op de EO en ik wist op jonge leeftijd al dat het ged fout was met die omroep! Bovendien zit in het liedje de zin ,,Het nieuwe graan heeft de orkaan doorstaan" en dan dacht ik altijd ,,Wat weet jj nou van orkanen, Nathalie? Doortje van de Tovenaar van Oz weleens gesproken?" Maar dit filmpje zit er vooral bij wegens de hilarische en enthousiast gezongen zin ,,Brei ik weer een trui!" Alsof Nathalie regelmatig een half uurtje 'out' gaat, ineens weer bijkomt en ontdekt dat ze alwr op mysterieuze wijze een trui heeft gebreid...

    [youtube]IpsSli7rpRI[/youtube]
    Nathalie (eindfilmpje)
    Bij de muziek hiervan denk ik altijd dat het door Clous van Mechelen gecomponeerd is. Mensen met CD's van Bert & Ernie en/of Margreet Dolman zien wellicht een gelijkenis. Toen ik dit liedje laatst op kantoor speelde zag ik Loesje heel kwetsbaar een traantje wegpinken. Zangeres Jody Pijper heeft dan ook wel hl erg haar ziel in dit liedje gelegd. Misschien wel t veel.

    En natuurlijk...

    [youtube]G8k6mw9jEVg[/youtube]
    Jem
    D beste jaren '80 serie OOIT. Verdere uitleg geheel overbodig.