Archives for: April 2008

    25-04-08

      18:11:12, by S p r k .   , 658 words  
    Categories: Categorie-loos

    Wr zijn we, en waarom is het nog niet af?

    My Brightest Diamond was de afgelopen dagen even in de BeNeLux! Toen Coty me anderhalf jaar geleden voor het eerst het nummer Dragonfly liet horen (wie zegt dat internetdownloads geen verkopen kunnen stimuleren?) was ik eigenlijk meteen verkocht. Woensdagmiddag heb ik Shara (de vrouw achter My Brightest Diamond) voor de tweede keer geinterviewd, dit keer als toevoeging voor mijn recensie van het nieuwe album, dat begin juni verschijnt. Ik had een cadeautje voor haar meegenomen en toen bleek dat ze dinsdag jarig was geweest. Toevalstreffer! Uiteindelijk hebben we 3 kwartier met elkaar gesproken, lekker in de zon, aan de 'overkant' van het IJ. Ik deed ook nog een verzoekje voor het concert dat ze de volgende dag in Leuven (B) zou geven. Het was knus.

    [youtube]MwA96dZm6Mw[/youtube]

    De volgende dag zat ik samen met Stefan in de auto, op weg naar Leuven. Toen ik een paar weken geleden tegen Stefan zei dat My Brightest Diamond dit jaar in Leuven zou spelen, en waarschijnlijk niet in Nederland, zei hij meteen ,,We gaan NIET naar Leuven! We gaan NIET naar Leuven!" Maar na ons twee-daagse uitje naar Motel Mozaque in Rotterdam en het schaamteloos meezingen met allerhande muziekjes ('gezelligjes') was hij snel bijgedraaid.

    Dus vertrokken we 2 uur 's middags richting het Zuiden. Volgens de routeplanner zou de rit 2 uur en 15 minuten duren. Stefan had bij wijze van handig een TomTom meegenomen, nadat we vorig jaar vanuit Rotterdam flink zijn omgereden via Utrecht. Je zou toch denken dat er op donderdag om 2 uur 's middags nog geen sprake is van spits, maar we hebben bijna non-stop vast gestaan. Uiteindelijk kwamen we 4,5 uur later (!!), na diverse oreo's, smsjes en ruzietjes met de mevrouw in de TomTom, aan in Leuven. Toen hebben we snel iets gegeten met Bart (een mede-fan van 18) en een vriendin van hem (,,Ik kon pas fietsen toen ik 8 was!").

    De show was fantastisch. Mijn verzoekje werd als derde nummer gespeeld (,,This next song is a request." en toen wees ze naar mij) en ze speelde ook nog een aantal andere favoriete nummers. Twee toegiften. Ik vond het erg tof. Na de show bleven we nog wat rondhangen. Uiteindelijk kwam Shara tevoorschijn, en na een gesprek met 2 andere fans groette ze ons en omhelsde ze me. Altijd leuk. We hebben gezellig gepraat, en uiteindelijk heb ik nog een praatje gemaakt met haar echtgenoot/tourmanager/geluidsenigineer James.

    James vertelde dat Shara in Juni gaat optreden in New York, met strijkers en blazers! Woah! Twee dagen later speelt ze ook in Boston, wat volgens James qua afstand 'ongeveer hetzelfde is als een treinrit van Amsterdam naar Parijs'. Ik liep weer terug naar Stefan, die nog in gesprek was met Shara en zei ,,Stefan, we moeten naar New York, half juni! Ze gaat een show met strijkers en blazers doen!" waarop Shara meteen zei ,,Oh, als je komt zet ik je persoonlijk op de gastenlijst!". Aaaaah! De dollar staat laag, ik wil Shara echt hl graag zien spelen met strijkers en blazers, en ik wil ook hl graag terug naar New York, maar shit! En het is natuurlijk hoogseizoen. Hmmmz...

    Uiteindelijk was het tijd om naar huis te gaan. TomTom is toch niet even duidelijk altijd, dus op een gegeven moment namen we een verkeerde afslag en kwamen we echt in een 'beyond Thunderdome'-achtig gedeelte van Belgi terecht. Stefan verslikte zich in zijn M&Ms toen ik me hardop afvroeg ,,Wr zijn we, en waarom is het nog niet af?" Ik weet niet wt ze met het belastinggeld doen in Belgi, maar ze steken het in ieder geval niet in hun weggennet.

    Nog even een huishoudelijke mededeling (en die gaat net over 'huishoudelijk geweld'): Yvette is part-timer, dus ik heb haar de hele week niet gezien, dus ik heb geen nieuwe Yvettaties. Bedankt voor het overweldigende aantal bezorgde SMSjes en mailtjes; Yvette leeft dus nog, ik weet alleen niet wat ze allemaal gezegd heeft ;)

      16:10:23, by S p r k .   , 174 words  
    Categories: Categorie-loos

    Madonna's nieuwe album zuigt - discuss

    Ik heb m'n recensie over Hard Candy, het nieuwe Madonna album dat morgen verschijnt, al klaar. Helaas ben ik niet zo gevat als Alexis Petridis, mijn nieuwe held(in)*, wiens Hard Candy recensie deze geniale one-liner bevat:

    Anyone fearful for the Ritchie marriage's future should be less worried by the lyrics of Miles Away - which imply Madonna prefers to be where her husband isn't - than the fact that she sings them with the emotional engagement of a sat-nav suggesting a right turn onto the A23.

    (Vrij vertaald: Mensen die zich zorgen maken over Madonna's huwelijk zullen zich waarschijnlijk minder druk maken om de songtekst van Miles Away - waarin Madonna zingt dat ze het liefst zo ver mogelijk van haar echtgenoot vandaan is - dan om het feit dat Madonna de teksten zingt met de emotionele toewijding van een TomTom die je aanraadt om linksaf de snelweg op te gaan.)

    * Alexis uit Dynasty was een vrouw, maar ik heb ook weleens een mannelijke collega gehad die Alexis heette, dus ik durf het geslacht niet te gokken.

    22-04-08

      11:07:31, by S p r k .   , 818 words  
    Categories: Categorie-loos

    Gib's mir richtig, ganz egal wo!

    Ik heb de afgelopen dagen meer fruit gegeten en gedronken dan in heel 2007 bij elkaar. Multivruchtensap, fruitsalade, toetjes met fruit, het kon niet op. Ik heb ook wat ananas en kiwi geprobeerd maar er gebeurde niks. Dus misschien ben ik toch niet zo allergisch als ik dacht, of is het alleen onder hele specifieke omstandigheden.

    Verder heb ik 3 dagen achter elkaar sushi gegeten. Donderdag wilde ik met Emil en Dominic naar Tokyo Caf gaan voor All You Can Eat sushi, maar er was alleen nog plek aan de teppanyaki tafel. Nou, sorry, maar ik ga dus echt geen ,,Oooooh!" roepen, iedere keer als de kok de hele boel in de hens steekt.

    Dus zijn we naar een nieuw tentje gegaan, een soort sushi snackbar (maar met IKEA inrichtig, dus ze hebben wel gevoel voor kwaliteit) in de Bilderdijkstraat. Daar hebben we heel erg prima voor ? 25,- p.p. gegeten terwijl we uitzicht hadden op halfnaakte peppi's die aan de overkant woonden (en nt dichtbij genoeg om wl te kunnen zien dat ze een fijne bodij hadden, maar ver weg genoeg om het uitzicht niet te laten verpesten door een mogelijk lelijke harses).

    Aan de overkant was ook een soort raar toneelstukje te bezienswaardigen. Een jongen wiens weblog ik intensief volgde (tot hij zo'n beetje ermee ophield) had duidelijk een date, want hij stond maar de wachten en te wachten. Hij pleegde een telefoontje, maar kreeg niemand aan de lijn en sprak ook geen voicemail in. Toen nog langer wachten, even kijken in het Indiase restaurantje, en toen stapte hij na 20 (!!) minuten toch maar weer op de fiets. Om vervolgens 10 minuten later nog n keer heeeeeel langzaam langs te fietsen. Arme jongen.

    Hoe dan ook; de dag erna ben ik daar weer gaan eten met Charlotte en hadden we eigenlijk iets te veel aan de zgn. 'party box', maar het was daarom niet minder feestelijk! Daarna zijn we naar de verjaardag van Pieter gegaan. We hadden een aantal missies:
    - we wilden met iemand een (kort) gesprek voeren over Sugar Lee Hooper: GELUKT
    - we wilden met iemand een (kort) gesprek voeren over het liedje waarin Lil' Kim in het Duits rapt: MISLUKT
    - we wilden nieuwe details over de recente breakup van een goede vriend: GELUKT
    - we wilden de zin That's what she said! met enige regelmaat toepassen: GELUKT (en Charlotte was er beter in dan ik)

    Het was echt heel erg leuk om iedereen weer te zien en ik ben veeeeeeel langer gebleven dan ik had verwacht (niets persoonlijks, maar ik haat dus verjaardagen). Obbie wil heel graag dat ik schrijf over een bepaald meisje dat ook op de verjaardag was, maar als k helemaal strontlazerus zou zijn geworden, en steeds over lles in discussie wilde gaan zonder verder een punt te hebben, dan zou ik ook niet willen dat iemand het op zou schrijven.

    Zaterdagmiddag mocht ik mee met Obbie, Stf en Annadespaa voor een fijne lunch in in het beste Japanse restaurant waar ik ooit geweest ben: Yamazoto (in het Okura restaurant). Ik had me helemaal netjes geschoren en een pantalon aangetrokken! Die pantalon was achteraf misschien niet nodig geweest, want iedereen had verder een spijkerbroek aan, maar ach. De lunch was wel weer heerlijk en het was fijn dat ik mee mocht :) De volgende dag was Sebastiaan zowaar op MSN, vanuit een gratis Hebreeuws internetcaf. Dus al z'n tekst stond aan de rechterkant van het scherm en soms kwamen er rare tekentjes in beeld. ,,Zit je me nou in het Jiddisch uit te schelden?" vroeg ik, en hij zei ,,Ja, dat was Hebreeuws voor kenkerhomo."

    Later die dag ben ik naar Maurits gefietst, want ik had zin in quiche. En die quiche kwam er! Karoenja maakte een salade met fruit, met mijn Russische buurmeisje (die daar dus ook was) roddelde ik over al onze buren en met de leuke maar jonge Joodse jongen had ik het natuurlijk weer over de Tweede Wereldoorlog. Oh maar bijna niemand heeft mijn oorspronkelijke stukje tekst over hem gelezen, omdat ik het vrij snel weer verwijderd had, dus het is niet erg herkenbaar. Verder hebben Maurits en ik gebrainstormed over een nieuw restaurant concept: 'All You Can't Eat'. Onbeperkt, voor een vaste prijs. Er moet nog even een Powerpoint presentatie gemaakt worden denk ik.

    Vandaag lekte het nieuwe Madonna album uit. Ik zeg: 'de nieuwe kleren van de keizer'. Oh en samen met Pieter en Charlotte heb ik America's Next Top Model gekeken (tof), Holland's Next Top Model (saaaaaaaai en wederom hele slechte techniek), Dames In De Dop (mijn nieuwe lievelingsserie ,,De een is gewoon racistisch, de ander is het niet, het is maar net wat je smaak is!") en ook een stukje Jensen (bah). En toen Charlotte een telefoontje kreeg en dingen zei als ,,Hij is echt helemaal vol!" en ,,Er past echt helemaal niks meer bij!" toen heb ik flink kunnen revancheren op That's what she said-gebied. Prima.

    16-04-08

      14:35:55, by S p r k .   , 605 words  
    Categories: Categorie-loos

    Eat my aanas!

    Ik kwam gisterenavond tot een schokkende ontdekking. Ik ben allergisch voor ananas en kiwi!

    Ik ging bij Brammetje eten, die hl lekker had gekookt: linzensoep en van die Amerikaanse pancakes. Superlekker met frambozenkek en aardbeien en bosbessen... Het was bij elkaar meer fruit dan ik in heel 2008 tot nu toe heb genuttigd, denk ik. Eerst een glaasje perensap, uiteindelijk nog een glaasje ananassap (met malibu).

    En toen gebeurde het; ik kreeg allemaal blaasjes op mijn tong. Hoe meer ananassap ik dronk, hoe meer blaasjes ik erbij kreeg. Ook andere delen van mijn mond begonnen te voelen alsof ze ontstoken waren. Heel raar. Ik lette er niet eens echt op, maar toen ik een uur later in de bioscoop zat (de blaasjes waren inmiddels weer weggetrokken) bedacht ik me ineens dat ik dit altijd heb als ik ananas eet of ananassap drink! En bij kiwi's trouwens ook!

    Nu eet ik berhaupt niet veel fruit, en ls ik fruit eet zijn het meestal appels, bananen en mango's. Het komt niet vaak voor dat ik ananas en/of kiwi's eet, maar nu realiseer ik me ook, terugdenkend aan de diverse ananas momenten in mijn leven, dat ik ze expres nooit koop omdt ik juist van die blaasjes krijg enzo. Jeetje!

    Eenmaal thuisgekomen heb ik het gelijk gegoogled, op Google, en toen bleek het een vrij standaard allergie te zijn. Er zit blijkbaar een stofje in zowel ananassen als in kiwi's. Sommige mensen krijgen trouwens echt ademhalingsmoeilijkheden of gaan gewoon een uurtje 'out' als ze kiwi eten, dus dan zit ik nog vrij goed met mijn blaasjes. Er was trouwens ook een vrouw die ergens op een forum had gepost ,,Mijn zoontje van 3 krijgt altijd hele erge witte diarree als we hem een klein beetje kiwi geven, zou hij allergisch zijn?" Eh, misschien kun je sowieso beter gewoon je kind geen kiwi meer geven? Daar al eens aan gedacht?

    Het bewijst maar weer dat fruit ergens toch niet goed voor je is en dat je maar beter een multivitamine kan slikken. Maar die opvatting had ik toch al, mede dankzij het kijken naar The Blue Lagoon (dan gaan Christopher Atkins met z'n blonde krullen en Brooke Shields met d'r bloedende doos rooie besjes eten en dan gaan ze dood - de zgn. 'never wake up'-berries).

    En het bewijst k maar weer dat ik teveel om ben gegaan met Sebastiaan, die allergisch is voor noten, katten, eigenlijk overal wel voor. Ik denk dus dat het besmettelijk is. Gelukkig gaat hij nu 6 weken naar Azi, dus ik hoef me voorlopig geen zorgen te maken dat ik ook nog voor andere dingen allergisch word. Ik ben zelf nog nooit in Azi geweest; ik kijk gewoon af en toe The Beach / Wie Is De Mol / America's Next Top Model en pik op die manier ook een stukje Aziatische cultuur mee. En vergeet vooral niet de All You Can Eat sushi avond bij Toyko caf!

    En nu we het toch over culinaire hoogstandjes hebben: ik had vanmiddag zin in een Burger King lunch. Dus ging ik mijn collega's ervan overtuigen op de beste manier die ik ken: links naar plaatjes van whoppers aan ze sturen. Uiteindelijk was 1 plaatje voldoende en hebben we bij de Burger King op de Nieuwendijk geluncht. Er heeft nog wel een bejaarde voorgedrongen in de rij, maar in plaats van haar erop aan te spreken, heb ik een soort rollenspel in mijn hoofd gedaan (,,Eh, pardon mevrouw, ik was volgens mij eerst." ,,Nee hoor, snotneus, ik was eerst!" ,,Nou, ga ook maar, u heeft tenslotte niet zo lang meer."). Werkt ook prima. Nu nog minder vloeken in het verkeer.

    11-04-08

      16:55:44, by S p r k .   , 449 words  
    Categories: Categorie-loos

    Ik zei nnnnnnnlijntje!

    Toen Yvette jarig was heb ik jaar Pumpkin Pie Paradise shampoo n body lotion van Bath & Body Works gegeven. Da's in Nederland niet te koop, dus ik moest het met voorbedachte rade in Amerika bestellen. Ik vroeg deze week aan Yvette of ze het al gebruikt had, en ze durfde de body lotion nog niet zo goed aan te raken, want die wilde ze bewaren voor een speciale gelegenheid.

    Toen vertelde ik het waargebeurde verhaal over hoe ik ooit een fles dure parfum voor mijn moeder had gekocht, wat ze ook bijna nooit op deed (misschien 1 keer per maand). En toen kreeg ze borstkanker, ging ze aan de chemo (dan ga je over je nek van parfum), en een paar jaar later was ze er niet meer. Parfum voor niets bewaard. Ik zeg: gebruiken die zooi. Snijd je biefstukje met je mooie bestek, eet Knorr Wereldgerechten van je goede servies, gebruik wat vaker je 'speciale' parfum en trek je lievelingsonderbroek wat vaker aan. Daar zijn ze namelijk voor. Wel tussendoor regelmatig wassen, die lievelingsonderbroek.

    Verder, het is vrijdag, dus het is weer tijd voor een continuatie van het grote 'we vinden Yvette zo koel dat we alles wat ze zegt willen documenteren'-project:

    Daan: Yvette, er zijn mensen met oorlog in hun land.
    Yvette: Er zijn ook mensen met oorlog in hun slaapkamer!

    Daan: Ik heb een lijntje met god.
    Yvette: Een Nijntje?
    Daan: ...een Nijntje met god, ja.

    Yvette: God heeft mij laten hoesten?

    Yvette: Ja, ik maak altijd per ongeluk foto's.

    Yvette: Ik ga even m'n pruim wassen.

    Yvette, maandag, na 2 Zeeuwse bolussen en div stoofpeertjes: Oh, ik ben zo misselijk! Ik ga nooit meer eten! Nooit meer, nooit meer, nooit meer, nooit meer!
    Yvette, dinsdag, na een heel pak pindarotsjes in d'r eentje: Oh, ik ben zo misselijk! Ik ga nooit meer eten! Nooit meer, nooit meer, nooit meer, nooit meer!

    Yvette: Je moet tegen die mensen van beneden gewoon zeggen dat ze hun muziek bij zich moeten houden!

    Yvette: Hey, ik typ de letters weg!

    Daan: Wat heb je op je hand geschreven?
    Yvette: Tandenborstel!

    Daan: Ken je trekzalf?
    Yvette: Nee, wel trekdrop.
    Ik: Ik ga het niet eens meer opschrijven...
    Yvette: Waarom niet?
    Ik: Weet je waarom goud zoveel waard is?
    Yvette: Omdat het glimt!
    Ik: Nee, dan zou voorvocht ook veel waard zijn.
    Yvette: Omdat er niet zoveel van is!
    Ik: Precies.

    Yvette: Als je veel praat met je af en toe gewoon letters aan elkaar plakken, anders duurt het te lang!

    En voordat Yvette zelf kan reageren: ja, alles is uit z'n verband gerukt en met rg veel dichterlijke vrijheid opgeschreven. In het echt zou Yvette nooit zulke dingen zeggen.

    *kuch*

    09-04-08

      23:59:50, by S p r k .   , 234 words  
    Categories: Categorie-loos

    De oorsprong van mijn Celine Dion aversie

    Het was de herfst van 1996, ik was 15 en ik ging met mijn moeder met de auto naar familie vlakbij Keulen. Mijn tante (nouja, officieel niet echt tante, maar je weet hoe dat gaat) woonde in Brhl en werkte bij Phantasialand (misschien nog steeds wel, ik weet het niet, ze maakte in ieder geval een killer citroenkwarktaart) en daar gingen we een paar dagen naartoe.

    Mijn moeder had toen net de CD Falling Into You gekocht denk ik, want hij was mee in de auto en iedere keer als ik weer een Janet cd had gedraaid (ik draaide destijds 100% exclusief Janet) moest Celine weer aan (wat alsnog beter was dan de Duitse schlager waar mijn moeder ook wel naar wilde luisteren).

    Ik wilde tijdens dat weekend mijn moeder vertellen dat ik homo was. In de auto al. En dat lukte niet, ik durfde niet of zag geen ingang. En dat allemaal terwijl Falling Into You aan stond.

    Eenmaal aangekomen had ze tijdens n van de nachten een hele toespraak over hoe ze wilde dat ik gelukkig zou worden, of het nou met een jongen of met een meisje was, en toen durfde ik het ng niet te zeggen.

    Dus nam ik me voor om het op de terugweg te vertellen. En wr stond Falling Into You aan. En wr durfde ik het niet te vertellen.

    En daarom moet Celine dood :P

    08-04-08

      23:57:58, by S p r k .   , 48 words  
    Categories: Categorie-loos

    Ik hou van Samantha Who

    Samantha, blank, terwijl ze in de lobby van haar appartementencomplex naar een tv'tje kijkt: ,,Hey, wat leuk, er zouden echt meer interraciale stelletjes op tv moeten komen! Welk programma is dit?"
    Concirge, donker: ,,Dat is een beveiligingscamera."

    Geen idee wanneer het in Nederland op tv komt. 2011 ofzo.

      11:34:48, by S p r k .   , 205 words  
    Categories: Categorie-loos

    Mariah neukt als een walvis

    Ik zit nu het nieuwe Mariah Carey album te luisteren (ik heb me voorgenomen om het in ieder geval 1 keer van begin tot het einde te horen). En bij het vierde nummer, I Stay In Love, hoor ik wel hle aparte teksten! In het refrein, nog wel!

    Ik versta:

    And I keep on telling myself
    That you'll come back around
    And I try to fuck like a whale
    Each time you let me down
    See I can't get over you
    Now no matter what I do but
    Baby, baby
    I stay in love with you

    Google kan er niks mee, en andere sites suggereren dat de zin zou moeten zijn:

    And I try to front like 'oh well'

    Okee, ten eerste; MIJN zin is tenminste grammaticaal verantwoord. Ten tweede: je hoort MIJN zin, niet het alternatief.

    Ook in de context van het liedje klopt mijn zin beter. Want als je teleurgesteld bent in de liefde ga je in bed soms als een walvis tekeer, om je af te reageren. En walvissen hebben vaak ook moeite om ergens overheen te zwemmen, een strand bijvoorbeeld, dus dan klopt de zin 'I can't get over you' ook weer.

    Oh en de cd is echt best wel slecht.

    04-04-08

      17:04:43, by S p r k .   , 443 words  
    Categories: Categorie-loos

    Love of the Common People

    Gisteren ging ik sushi eten met een jongen die ik al een paar jaar via internet (en ook wel van tegenkomen in het wild) ken. Toen ik van tevoren nog even ging pinnen kon ik nog maar ? 30 opnemen. Jeetje. Het was nog maar 3 april! Al die bitches die geld van me willen...

    Ik heb voor dit soort gevallen altijd nog wel een paar tientjes achter de hand, dus met pannenkoeken, pizza's en ALDI cola (waar ik toch al niet vies van ben) moet het goed uit te houden zijn tot 15 april, wanneer ik weer een centje van de Belastingdienst krijg. Maar shit! Ik ben 27, wordt het niet eens tijd dat ik dit soort omstandigheden niet meer voor mezelf veroorzaak?

    Vanavond maar eens kijken welk gedeelte van m'n inboedel nu weer op marktplaats kan. Niemand biedt op m'n Goede Tijden Slechte Tijden boxset, waarom is dat toch? :P

    Natuurlijk ben ik wel gewoon sushi gaan eten, want dat was nu eenmaal afgesproken en het is ook een beetje raar om de eerste keer dat je echt met iemand afspreekt te zeggen ,,Sorry, ik kom er net achter dat ik een sloeber ben, kunnen we anders naar Burger King?".

    Wel goede gesprekken gehad overigens, over muziek maar ook over de stelling dat we, als samenleving, dankzij films en muziek zo'n vertekend beeld hebben gekregen van hoe intens 'liefde' zou moeten zijn, dat we daardoor misschien de neiging hebben gekregen om t snel 'is dit nou alles?' te denken. En ook wel over samenwonen en hoe lang je dan nog goed voor de dag probeert te komen tegenover je partner.

    Verder zou ik dit weekend de eerste voorronde van mijn eigen priv-programma 'Jewdols' hebben (mijn Joodse vriend M. had geen tijd om met me te lunchen, dus leken audities voor een nieuwe koshere vervanger me wel op z'n plaats), maar wegens budgetaire restricties (er wordt waarschijnlijk berhaupt niet geluncht dit weekend) is dat voor onbepaalde tijd uitgesteld. Inschrijven kan natuurlijk wel altijd!

    En, omdat het weer vrijdag is:

    Yvette: ,,Weet je wat ik voor Daan heb gekocht?"
    Ik: ,,Nou?"
    Yvette: ,,Een boek Spaans voor Dummies op reis en zo'n opblaasbare zwemband voor zijn vakantie in Costa Rica."
    Ik: ,,Weet je hoeveel mensen jaarlijks komen te overlijden doordat ze op zo'n zwemband te ver uit de kust gedreven zijn?"
    Yvette: ,,Precies! Dan kunnen ze in ieder geval niet verdrinken want ze hebben zo'n zwemband!"
    Ik: ,,Ik denk dat je je enkele kilometers van de kust af eerder zorgen maakt over verbranden in de zon, uitdrogingsverschijnselen, verhongering en haaien enzo."
    Yvette: ,,Neeeee joh... He bah, nu staat er ineens '27' op mijn Hyves! Dat heb ik niet ingesteld!"

    01-04-08

      23:55:05, by S p r k .   , 217 words  
    Categories: Categorie-loos

    Dat kun je wel zien dat is ZIJ!

    Yvette viert zaterdag haar verjaardag, maar ze s morgen, 2 april jarig, GEFELICITEERD!! En DAAN OOK!


    HOERA!

    Ik weet niet of iedereen het inmiddels doorheeft, maar ik ht verjaardagsfeestjes. Ik voel me gewoon niet altijd op m'n gemak met allemaal onbekende mensen om me heen... Totdat Yvette vandaag weer kwam werken! Ze moest een artikel redigeren dat gaat over de voorbereidingen die je als bottom treft voordat je gepenetreerd wordt. Ze had er nogal moeite mee, en riep steeds ,,Oh, dit wil ik helemaal niet weten!" en toen:

    Ik: ,,Ben je nog nooit in je kont geneukt ofzo?"

    Enkele minuten later:

    Yvette: ,,Ik ken eigenlijk geen hetero vriendin van me die nog nooit in d'r kont is geneukt."

    Dus nu ga ik zaterdag op Yvette d'r verjaardagsfeestje tegen AL haar vriendinnen zeggen ,,Oh, jij bent die ene waarvan Yvette zei dat ze in d'r kont was geneukt!" Ik kijk er ZO naar uit! :)

    Update: Yvette wilde graag nog dat ik erbij zou zetten dat ik ergens in het gesprek heb gezegd dat ik in ieder geval nog nooit in m'n kont geneukt was. Ze dacht dat zij daardoor beter uit de verf zou komen. Dus bij dezen!

    Oh, ja, 1 april, bla bla bla. Alsof ik OOIT nog op ga houden met alles therapeutisch van me af schrijven! ;)

      00:27:07, by S p r k .   , 78 words  
    Categories: Categorie-loos

    Het gaat te furrrr...

    Mensen die ineens dingen gaan lezen die over henzelf gaan, terwijl dat niet de bedoeling is... Mensen die me vragen of ik bepaalde stukken tekst die over hen gaan, wil verwijderen... En nog het llerergste: mensen die zeggen ,,Stop maar met je anekdote, ik heb het al op je weblog gelezen..." Ik ben er KLAAR mee.

    Vandaag stop ik met mijn weblog. Het is mooi geweest. Tijd voor chte gesprekken van mens tot mens.

    Bedankt voor het lezen!